Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.907.2025.1.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 17 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

-        uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-        określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz Klientów (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pan „A” (dalej jako „Wnioskodawca”), prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG pod nazwą „A”. Działalność gospodarcza została zarejestrowana w CEIDG z dniem 3 lipca 2025 r. Siedziba działalności znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pod adresem: (…). Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy zgodnie z PKD 2025 jest Pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana (PKD 47.12.Z). Wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, z wyłączeniem podatku, przekroczyła i będzie przekraczać w roku podatkowym kwotę 200 000 zł.

W ramach prowadzonej działalność gospodarczej Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na sprzedaży detalicznej różnego rodzaju towarów prowadzonej przez internet (PKD 2025 47.12.Z „Pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana”) i zajmuje się handlem towarem w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping. W swojej ofercie Wnioskodawca posiada różnego rodzaju asortyment, przy czym głównie są to zabawki, gadżety i produkty prezentowe.

W ramach zakładanego modelu sprzedaży, Wnioskodawca za pośrednictwem własnej strony internetowej sprzedaje produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin, które wyszukuje na platformach sprzedażowych np. „B”. Klientami Wnioskodawcy są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej jako „Klienci”). Klientami mogą być również podmioty prowadzące działalność gospodarczą zarówno w formie spółek jak również jednoosobowych działalności gospodarczych. Niemniej jednak przedmiotem wniosku jest prowadzona przez Wnioskodawcę sprzedaż z Chin wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumenci) zamieszkałych w Polsce.

Zakładana działalność Wnioskodawcy polega na zbieraniu zamówień od Klientów poprzez utworzoną stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży ze sprzedawcą, obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego będącego sprzedawcą danego towaru wraz z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu prowizji oraz w razie potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących produktu/produktów lub w postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym sprzedawcą.

Innymi słowy, Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar, a następnie składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności za towar. Zapłata obejmuje cenę samego towaru oraz koszty transportu, a także ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje płatności za towar zamówiony przez Klienta środkami pieniężnymi wpłaconymi przez Klienta za pośrednictwem swojego rachunku bankowego.

Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta, podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji. Oznacza to, że u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą otrzymaną od Klienta, a kwotą przekazaną sprzedawcy z Chin. Składając zamówienie Wnioskodawca posługuje się danymi ostatecznego Klienta tj. wskazuje jego dane do zamówienia (imię i nazwisko) oraz jego adres bezpośrednio do wysyłki. Tym samym Wnioskodawca pośredniczy w płatnościach oraz zamówieniach. Zatem, realnym wynagrodzeniem Wnioskodawcy jest w tym przypadku kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem ceny za zamówiony w imieniu Klienta towar. Wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy (prowizja) jest ustalana wyłącznie przez Wnioskodawcę, nie wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi sprzedawcami.

Zatem, planowana działalność skupia się na zamawianiu towarów oferowanych przez sprzedawców z krajów trzecich (przeważnie krajów azjatyckich; dalej jako: „sprzedawcy”) w zagranicznych serwisach sprzedażowych.

Po otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje jego wysyłkę bezpośrednio do Klienta w Polsce. To podmiot zagraniczny dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem wysyłki. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Wnioskodawcy jako pośrednika w łańcuchu dostawy, lecz zawsze jest wysyłany bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca nie otrzymuje fizycznie towaru, a jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, którzy są sprzedawcami. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie pośrednictwa handlowego na stronie internetowej stworzonej przez Wnioskodawcę. To sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego i to on sprzedaje towar, który Wnioskodawca zamawia u niego w imieniu Klienta. Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła je na wskazany przez Wnioskodawcę adres już do ostatecznego Klienta. Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu.

Wnioskodawca wystawia produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Wnioskodawcę, na tej stronie tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodawane dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów – celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Jedynym dysponentem strony internetowej jest Wnioskodawca i to on odpowiada za opis towarów zamieszczonych na stronie. To Wnioskodawca decyduje o tym, jakie towary umieści na swojej stronie. Sprzedawcy z Chin nie mają możliwości ingerencji w zamieszczone na stronie internetowej Wnioskodawcy towary i ich opisy. Podkreślić należy również, iż Klient ma możliwość zakupienia tylko i wyłącznie towaru, który został zamieszczony na stronie internetowej Wnioskodawcy. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia.

Wnioskodawca nie podpisał i nie planuje podpisywać umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Wnioskodawca od chińskiego sprzedawcy otrzymuje faktury za zakup wraz z zestawieniem poszczególnych transakcji.

Ponieważ sprzedaż odbywa się w systemie wysyłkowym, Wnioskodawca otrzymuje płatności wyłącznie w formie bezgotówkowej. Wnioskodawca nie ma obowiązku posiadania kasy fiskalnej, więc nie wystawia z tego tytułu paragonów. Wnioskodawca korzysta i zakłada, że w tym zakresie będzie korzystać ze zwolnienia przewidzianego w Rozporządzeniu w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W związku z tym, że klientami Wnioskodawcy są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia faktury, z wyjątkiem sytuacji w której nabywa zgłosi takie żądanie. W przypadku, gdy Klient zgłosi żądanie wystawienia faktury, Wnioskodawca wystawia fakturę z tytułu sprzedaży na całą otrzymaną od Klienta kwotę, a nie tylko kwotę prowizji.

Wnioskodawca korzysta z usług pośredników płatności – takich jak m.in. „C”. Klienci będą wpłacać pieniądze za zamówienie na konto pośrednika płatności, skąd później po potrąceniu prowizji pośrednika, pieniądze są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.

Sprzedawcami są kontrahenci z Chin. Dostawy do klientów są realizowane z terytorium państw trzecich (terytorium poza UE), głównie z Chin. Klientami są wyłączenie osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Klientami Wnioskodawcy nie są podmioty z innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Być może w przyszłości się to zmieni, natomiast wniosek dotyczy wyłącznie sprzedaży na rzecz konsumentów w Polsce.

Klient nabywa prawo do rozporządzenia towarem w momencie złożenia przez Wnioskodawcę zamówienia u sprzedawcy. Wartość towarów nabywanych przez klientów nie przekracza wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro. Wnioskodawca nie ma praw związanych z rozporządzaniem towarem (np. do jego sprzedaży na rzecz innego podmiotu).

Zatem, zakładany przez Wnioskodawcę model sprzedażowy można przedstawić następująco następującym schematem:

1.    Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców w serwisach sprzedażowych takich jak np. „B”, kierując się m.in. jakością oferowanych towarów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).

2.    Informacje dotyczące towarów oferowanych w serwisie sprzedażowym (inaczej: treść ofert sprzedawców) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ofert sprzedawców polega m.in. na ich tłumaczeniu na język polski, dodawaniu spersonalizowanych opisów, edycji graficznej zdjęć produktowych – celem dostosowania do potrzeb odbiorcy.

3.    Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy i wybiera interesujący go towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności za zakupiony towar.

4.    Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji. Zatem, u Wnioskodawcy pozostaje kwota (prowizja) wynikająca z różnicy między kwotą otrzymaną od Klienta a przekazaną sprzedawcy z Chin.

5.    Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówienia towaru przez Wnioskodawcę w imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Wnioskodawcy tylko od razu do ostatecznego Klienta.

Klient informowany jest przez Wnioskodawcę o czasie dostawy towarów przed zakupem. Informacja ta jest zawarta w regulaminie sprzedaży na stronie. Klient dostaje również taką informację w e-mailu potwierdzającym złożone zamówienie. Klient otrzymuje również kod i link śledzący do swojej paczki, gdzie może w każdym momencie zweryfikować, gdzie znajduje się jego przesyłka. W razie pytań i wątpliwości może skontaktować się również z Wnioskodawcą, który udziela odpowiedzi na pytania związane z dostawą. Wnioskodawca na bieżąco ma stały kontakt ze sprzedawcą z Chin i dostęp do informacji co dzieje się z zamówioną paczką. Wnioskodawca na bieżąco kontaktuje się z klientami i odpisuje na e-miale w tym zakresie, gdy zachodzi taka konieczność.

Wnioskodawca przyjmuje również zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli Klient po zakupie decyduje się zwrócić towar z różnej przyczyny (odstąpienie od umowy, reklamacja). Wówczas Wnioskodawca zwraca całą kwotę jaką Klient zapłacił za zamówienie lub wymienia towar na wolny od wad oraz kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin w sprawie zwrotu środków lub wysyłki nowego towaru. Gwarancja na towar wynosi 2 lata. Jeżeli coś stanie się z produktem i minie czas na zwrot, będzie on również wymieniany na nowy bez żadnego problemu.

Wnioskodawca podkreśla, że towary są wysłane bezpośrednio od kontrahenta z Chin do Klienta w Polsce. To sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za przygotowanie zamówienia, wysyłkę i transport. Pakowaniem towarów i ich dostarczeniem do przewoźnika zajmuje się sprzedawca, to sprzedawca z Chin jest organizatorem transportu. Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, towary są importowane w Polsce. Zatem, państwem importu jest Polska.

Wnioskodawca jeszcze raz zaznacza, że towar nigdy do niego nie trafia fizycznie, tylko od razu do Klienta. W związku z tym, Wnioskodawca nie jest importerem tego towaru na terytorium Polski. To ostateczny Klient jest importerem tego towaru na terytorium Polski. Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). Wypełnienie formalności celnych związanych z importem towaru nie spoczywa na Wnioskodawcy.

Zakupiony towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do Klienta zgodnie z przekazanymi od sprzedawcy informacjami.

W ramach informacji uzyskanych przez Wnioskodawcę, platformy sprzedażowe na których Wnioskodawca szuka produktów, są zarejestrowane w systemie IOSS. Z informacji, które posiada Wnioskodawca podatek VAT jest odprowadzany przez platformę sprzedażową w ramach systemu IOSS. Wnioskodawca nie jest importerem. Wnioskodawca opiera się wyłącznie na informacjach umieszczonych na platformach sprzedażowych. To czy podatek VAT jest rzeczywiście naliczany i odprowadzany przez sprzedawcę, czy też inny podmiot i od jakich wartości jest poza jego gestią. Wnioskodawca nie wyklucza, że klient (ewentualnie sprzedawca/platforma sprzedażowa) może korzystać z usług przedstawiciela, własnej agencji celnej lub współpracować z agencją celną. Nie wyklucza również, że import towarów może podlegać zwolnieniu od podatku VAT.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy w przedstawionym modelu planowana jego sprzedaż faktycznie podlega opodatkowaniu w Polsce czy powinna stanowić dostawę towarów opodatkowanych poza terytorium RP. Z tego też powodu składa wniosek.

Pytania

1.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług ?

2.    W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania takiej dostawy na rzecz Klienta będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem:

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają znamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla klientów celu samego w sobie, klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku na gruncie podatku VAT dojdzie do dwóch dostaw:

1.    Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;

2.    Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

2.    W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b. W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c. W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d. Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1)    pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)    ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1)    poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2)    następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.

Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy, miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu). W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy.

W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono w stanie faktycznym ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawca a Klientem (B2C) jest dostawą niepodlegającą opodatkowaniu w państwie członkowskim UE, ani tym bardziej w Polsce, gdyż jest dostawą następującą przed importem.

W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz polskiego klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego w tym przypadku Chin.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że za pośrednictwem własnej strony internetowej sprzedaje Pan produkty należące do zagranicznych sprzedawców z Chin, które wyszukuje Pan na platformach sprzedażowych np. „B”. Pana klientami są głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej jako „Klienci”), zamieszkałe w Polsce.

Pana działalność polega na zbieraniu zamówień od Klientów poprzez utworzoną stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży ze sprzedawcą, obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do podmiotu zagranicznego będącego sprzedawcą danego towaru wraz z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu prowizji oraz w razie potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących produktu/produktów lub w postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym sprzedawcą. Wysokość Pana wynagrodzenia (prowizja) jest ustalana wyłącznie przez Pana, nie wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi sprzedawcami.

Po otrzymaniu płatności za towar podmiot zagraniczny realizuje jego wysyłkę bezpośrednio do Klienta w Polsce. To podmiot zagraniczny dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem wysyłki. Zakupiony w ten sposób towar nie trafia do Pana jako pośrednika w łańcuchu dostawy, lecz zawsze jest wysyłany bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie nie otrzymuje Pan fizycznie towaru, a jedynie pośredniczy w sprzedaży towarów będących własnością podmiotów zagranicznych, którzy są sprzedawcami. To sprzedawca z Chin pełni rolę dostawcy bazowego i to on sprzedaje towar, który zamawia Pan u niego w imieniu Klienta. Sprzedawca z Chin przygotowuje całe zamówienie i wysyła je na wskazany przez Pana adres już do ostatecznego Klienta. Klient pełni rolę ostatecznego konsumenta, który kupuje interesujący go towar i jest ostatnim odbiorcą w łańcuchu.

Wystawia Pan produkty od chińskiego sprzedawcy na własnej stronie internetowej. Strona internetowa jest obsługiwana przez Pana, na tej stronie tworzone są opisy towarów w języku polskim, dodaje Pan dodatkowe opisy oraz edycje graficzne zdjęć towarów – celem dostosowania prezentowanych towarów do potrzeb odbiorcy. Jedynym dysponentem strony internetowej jest Pan i to Pan odpowiada za opis towarów zamieszczonych na stronie. To Pan decyduje o tym, jakie towary umieści na swojej stronie. Sprzedawcy z Chin nie mają możliwości ingerencji w zamieszczone na Pana stronie internetowej towary i ich opisy. Podkreślić należy również, iż Klient ma możliwość zakupienia tylko i wyłącznie towaru, który został zamieszczony na Pana stronie internetowej. Przed złożeniem zamówienia Klient jest zobligowany do zaakceptowania regulaminu strony internetowej, wypełnienia danych dostawy, które zostaną przekazane sprzedawcy oraz do wpłacenia pieniędzy w wysokości zamówienia.

Pana model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:

1.    Wyszukuje Pan towary oferowane przez Sprzedawców w serwisach sprzedażowych takich jak np. „B”.

2.    Informacje dotyczące towarów oferowanych w serwisie sprzedażowym (inaczej: treść ofert sprzedawców) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Pana stronie internetowej.

3.    Klient wchodzi na Pana stronę internetową i wybiera interesujący go towar. Składa zamówienie z jednoczesną akceptacją regulaminu sklepu i dokonuje płatności za zakupiony towar.

4.    Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu towaru przez Klienta, zamawia Pan towar u sprzedawcy z Chin w imieniu Klienta podając wszelkie niezbędne dane do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta oraz opłaca zamówienie po potrąceniu prowizji.

5.    Po otrzymaniu zamówienia i opłaceniu zamówionego towaru przez Pana w imieniu Klienta, sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Tak zamówiony towar nigdy fizycznie nie trafia do Pana tylko od razu do ostatecznego Klienta.

Przyjmuje Pan również zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli Klient po zakupie decyduje się zwrócić towar z różnej przyczyny (odstąpienie od umowy, reklamacja). Wówczas zwraca Pan całą kwotę jaką Klient zapłacił za zamówienie lub wymienia towar na wolny od wad oraz kontaktuje się ze sprzedawcą z Chin w sprawie zwrotu środków lub wysyłki nowego towaru.

Transport towaru rozpoczyna się w Chinach, towary są importowane w Polsce.

Nie jest Pan importerem tego towaru na terytorium Polski. To ostateczny Klient jest importerem tego towaru na terytorium Polski.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia czy czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług.

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez Klientów są konkretne towary oferowane na Pana stronie internetowej, zatem posiada Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania nimi jak właściciel. Bowiem to Pan wyszukuje i decyduje jakie towary zostaną zaoferowane do sprzedaży na Pana stronie internetowej. Klienci mogą zakupić jedynie towar, który został już zamieszczony na Pana stronie. Klient nie zleca zamówienia towaru, który nie znajduje się na stronie. Dodatkowo Sprzedawcy z Chin nie ingerują w opisy towarów na Pana stronie, ani nie dokonują żadnych zmian. Za opis towarów zamieszczony na stronie odpowiada wyłącznie Pan. Co także istotne, Klient po zakupie wpłaca pieniądze bezpośrednio na Pana konto. Ponadto wysokość Pana wynagrodzenia nie wynika z uzgodnień zawartych z chińskimi sprzedawcami. Nie ma Pan również podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie, jeżeli klient po zakupie decyduje się zwrócić towar. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Pana. Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo nad sprzedawanymi na swojej stronie internetowej towarami.

Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientom (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na Klienta prawo do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej.

Jak już powyżej wskazałem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje jakie towary są oferowane na stronie internetowej, tworzy Pan ofertę poprzez modyfikację ofert Sprzedawców chińskich, decyduje za jaką cenę towary zostaną zaoferowane do sprzedaży na stronie internetowej i zapłata za towar trafia na Pana konto bankowe oraz w przypadku odstąpienia klienta od umowy zwraca Pan pieniądze lub wymienia towar na nowy, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów bezpośrednio do siebie to realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz Klientów. Z opisu sprawy wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz Klientów końcowych.

Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów stanowią odpłatną dostawę towarów.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Ponadto Pana wątpliwości dotyczą wskazania czy miejscem opodatkowania realizowanych przez Pana dostaw na rzecz Klientów będzie terytorium poza UE.

Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Pana transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Według art. 22 ust. 3b ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta. Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z Chin od chińskiego Sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), a Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Towar jest przesyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku, podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest Klient (odbiorca końcowy) kupujący od Pana towar, to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

W związku z powyższym, miejscem opodatkowania realizowanej przez Pana dostawy towarów na rzecz Klienta mającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.

W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.