Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.916.2025.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

• prawidłowe – w zakresie wskazania, czy przemieszczenie przez Pana maszyny budowlanej (wozidła) z terytorium Holandii na terytorium Polski, po uprzednim imporcie tej maszyny do UE, stanowi dla Pana nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy,
• nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy prawidłowo wykazuje Pan nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (wozidła) w ewidencji, deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE, przyjmując moment powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy i wskazując jako kontrahenta przedstawiciela podatkowego z terytorium państwa członkowskiego, z którego następuje przemieszczenie towarów.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania czy:

-   przemieszczenie przez Pana maszyny budowlanej (wozidła) z terytorium Holandii na terytorium Polski, po uprzednim imporcie tej maszyny do UE, stanowi dla Pana nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy,

-   prawidłowo wykazuje Pan nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (wozidła) w ewidencji, deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE, przyjmując moment powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy i wskazując jako kontrahenta przedstawiciela podatkowego z terytorium państwa członkowskiego, z którego następuje przemieszczenie towarów.

Uzupełnił go Pan pismem z 21 stycznia 2026 r. (wpływ 21 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ 10 lutego 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polskim podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT UE. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie towarami.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa towary od producenta mającego siedzibę w Wielkiej Brytanii, tj. w państwie trzecim w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Producent z Wielkiej Brytanii wystawia na rzecz Wnioskodawcy faktury sprzedaży dokumentujące sprzedaż towarów. Faktury te są wystawiane przed fizycznym przemieszczeniem towarów do Unii Europejskiej.

Towary będące przedmiotem zakupu są następnie importowane na terytorium Unii Europejskiej, przy czym miejscem importu jest terytorium Królestwa Niderlandów (Holandii). Wnioskodawca jest podmiotem, na rzecz którego dokonywany jest import towarów, oraz ponosi ciężar należności celnych i podatku VAT z tytułu importu. Import towarów jest dokumentowany odpowiednimi dokumentami celnymi.

Po dokonaniu importu towarów na terytorium Holandii, towary te są następnie przemieszczane z terytorium Holandii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przemieszczenie towarów odbywa się w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy i dotyczy towarów należących do Wnioskodawcy. Towary nie są przedmiotem sprzedaży pomiędzy odrębnymi podmiotami na etapie przemieszczenia z Holandii do Polski, lecz stanowią własność Wnioskodawcy zarówno na etapie importu, jak i na etapie przemieszczenia wewnątrzwspólnotowego.

Przemieszczenie towarów z terytorium Holandii na terytorium Polski jest dokumentowane dokumentami transportowymi (CMR). Towary po przemieszczeniu są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do dalszej działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium kraju.

W związku z powyższym Wnioskodawca uznaje, że przemieszczenie towarów z terytorium Holandii na terytorium Polski spełnia definicję nietransakcyjnego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. przemieszczenia towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej z terytorium innego państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W opisanym stanie faktycznym pomiędzy Wnioskodawcą a producentem z Wielkiej Brytanii nie dochodzi do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, ponieważ producent ten ma siedzibę w państwie trzecim, a faktura wystawiona przez tego producenta dokumentuje sprzedaż towarów przed ich importem do Unii Europejskiej. Faktura ta nie dokumentuje przemieszczenia towarów pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że faktura wystawiona przez producenta z Wielkiej Brytanii nie ma wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu nietransakcyjnego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w Polsce, gdyż nie została wystawiona przez podatnika podatku od wartości dodanej z terytorium Unii Europejskiej oraz nie dokumentuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku nietransakcyjnego WNT, w sytuacji gdy nie jest wystawiana faktura przez podatnika podatku od wartości dodanej dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, obowiązek podatkowy powstaje – zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług – 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostały faktycznie przemieszczone i dostarczone na terytorium kraju.

Wnioskodawca wskazuje, że opisany schemat transakcji występował w sposób powtarzalny w okresach rozliczeniowych obejmujących 4 kwartał 2024 r., 1 kwartał 2025 r. oraz 2 kwartał 2025 r. i miał każdorazowo identyczny charakter faktyczny oraz prawny.

Wnioskodawca wykazywał opisane nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w ewidencji oraz deklaracji JPK_VAT, a także w informacji podsumowującej VAT-UE, przyjmując jako moment powstania obowiązku podatkowego 15. dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym towary zostały dostarczone na terytorium Polski.

Doprecyzowanie opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest polskim podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz VAT UE.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie towarami, w tym maszynami budowlanymi.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabył maszynę budowlaną – wozidło, stanowiącą towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Zarówno w momencie zakupu towaru, jak i w momencie dokonania odprawy celnej oraz przemieszczenia towaru do PL nie był znany nabywca końcowy.

Maszyna została nabyta od kontrahenta z GB, tj. z państwa trzeciego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Kontrahent ten był podmiotem handlowym (handlarzem), a nie producentem maszyny i występował wyłącznie jako sprzedawca towaru z terytorium państwa trzeciego. Kontrahent z GB wystawił fakturę dokumentującą sprzedaż maszyny przed jej importem na terytorium UE. Faktura ta nie dokumentowała czynności wewnątrzwspólnotowej.

Towar został następnie zaimportowany na terytorium UE, przy czym miejscem importu było terytorium NL. Wnioskodawca był podmiotem, na rzecz którego dokonano importu, oraz poniósł ciężar należności celnych i podatku VAT z tytułu importu. Import został udokumentowany odpowiednimi dokumentami celnymi.

W procedurze celnej po stronie UE uczestniczył podmiot z siedzibą w NL, który działał wyłącznie jako przedstawiciel w procedurze celnej, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentach celnych. Podmiot ten nie był sprzedawcą towaru, nie był stroną umowy sprzedaży i nie dokonywał dostawy towarów na rzecz Wnioskodawcy.

Po dokonaniu odprawy celnej w NL maszyna budowlana (wozidło) stała się towarem unijnym i została następnie przemieszczona z terytorium NL na terytorium PL w ramach majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Przemieszczenie to nastąpiło bez sprzedaży towaru pomiędzy odrębnymi podmiotami i zostało udokumentowane dokumentami transportowymi (CMR).

Maszyna fizycznie dotarła na terytorium Polski w dniu 1 grudnia 2024 r.

Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest ustalenie obowiązków podatkowych Wnioskodawcy w podatku od towarów i usług w związku z opisanym przemieszczeniem towaru, w szczególności:

-     kwalifikacja przemieszczenia maszyny budowlanej (wozidła) z NL do PL jako nietransakcyjnego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

-     ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu,

-     prawidłowy okres wykazania WNT w ewidencji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE,

-     prawidłowość wykazania w VAT-UE podmiotu z NL jako kontrahenta, w sytuacji braku sprzedawcy z terytorium UE.

Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 10 lutego 2026 r.)

1. Czy w opisanym stanie faktycznym, przemieszczenie przez Wnioskodawcę maszyny budowlanej (wozidła) z terytorium NL na terytorium PL, po uprzednim imporcie tej maszyny do UE, stanowi dla Wnioskodawcy nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

2. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca prawidłowo wykazuje nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (wozidła) w ewidencji, deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE, przyjmując moment powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o VAT i wskazując jako kontrahenta przedstawiciela podatkowego z terytorium państwa członkowskiego, z którego następuje przemieszczenie towarów?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 10 lutego 2026 r.)

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, przemieszczenie maszyny budowlanej (wozidła) z terytorium NL na terytorium PL stanowi nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Po dokonaniu odprawy celnej w NL towar (wozidło)stał się towarem unijnym, a jego dalsze przemieszczenie nastąpiło w ramach majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, bez dostawy towarów dokonywanej przez przedstawiciela podatkowego z terytorium UE.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowo wykazuje nietransakcyjne wewnąrzwspólnotowe nabycie towarów (wozidła) w ewidencji ,deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE.

Obowiązek podatkowy z tytułu nietransakcyjnego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towar został faktycznie przemieszczony na terytorium PL, tj. 15 stycznia 2025 r., ponieważ towar dotarł do PL w dniu 1 grudnia 2024 r.

W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że nietransakcyjne WNT zarówno w ewidencji, deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE powinny zostać wykazane za styczeń 2025 r.

W informacji podsumowującej VAT-UE jako kontrahenta zasadnie wskazano przedstawiciela podatkowego w procedurze celnej, ponieważ:

-     brak było sprzedawcy z terytorium Unii Europejskiej,

-     kontrahent z Wielkiej Brytanii jest podmiotem z państwa trzeciego i nie może zostać wykazany w VAT-UE,

-     podmiot przedstawiciel podatkowy z Holandii był jedynym kontrahentem unijnym związanym z przemieszczeniem towaru (wozidła) na terytorium Unii Europejskiej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

• prawidłowe – w zakresie wskazania, czy przemieszczenie przez Pana maszyny budowlanej (wozidła) z terytorium Holandii na terytorium Polski, po uprzednim imporcie tej maszyny do UE, stanowi dla Pana nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1),
• nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy prawidłowo wykazuje Pan nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (wozidła) w ewidencji, deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE, przyjmując moment powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy i wskazując jako kontrahenta przedstawiciela podatkowego z terytorium państwa członkowskiego, z którego następuje przemieszczenie towarów (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 2).

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Według art. 2 pkt 7 ustawy:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:

Według art. 9 ust. 2 ustawy:

Zatem, przy spełnieniu warunków odnośnie podmiotów biorących udział w transakcji, wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy ma miejsce wówczas, gdy w wyniku dostawy, w ramach której dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki.

Ponadto, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy:

Powołany przepis rozszerza zakres transakcji uznawanych za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego do Polski. W myśl tej regulacji, przemieszczenie towarów traktowane będzie jako wewnątrzwspólnotowe nabycie wtedy, gdy przemieszczane towary są własnością podatnika, który wszedł w ich posiadanie na terytorium państwa członkowskiego, z którego transportowane są do Polski i będą służyć czynnościom wykonywanym przez niego, jako podatnika, na terytorium kraju. W takim przypadku w państwie, z którego przemieszczane są towary, występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, natomiast w państwie, do którego przemieszczane są towary, następuje ich wewnątrzwspólnotowe nabycie – dokonywane przez ten sam podmiot.

Zastosowanie wskazanej regulacji warunkowane jest następującymi przesłankami:

-   towary są przemieszczane przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz,

-   przemieszczenie jest dokonywane z terytorium innego państwa członkowskiego na terytorium Polski,

-   towary są własnością podatnika podatku od wartości dodanej, który je przemieszcza,

-   towary te zostały przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, bądź zaimportowane,

-   towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 25 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest polskim podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT UE.

Towary będące przedmiotem zakupu są następnie importowane na terytorium Unii Europejskiej, przy czym miejscem importu jest terytorium Królestwa Niderlandów (Holandii). Wnioskodawca jest podmiotem, na rzecz którego dokonywany jest import towarów, oraz ponosi ciężar należności celnych i podatku VAT z tytułu importu. Import towarów jest dokumentowany odpowiednimi dokumentami celnymi.

Po dokonaniu importu towarów na terytorium Holandii, towary te są następnie przemieszczane z terytorium Holandii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przemieszczenie towarów odbywa się w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy i dotyczy towarów należących do Wnioskodawcy. Towary nie są przedmiotem sprzedaży pomiędzy odrębnymi podmiotami na etapie przemieszczenia z Holandii do Polski, lecz stanowią własność Wnioskodawcy zarówno na etapie importu, jak i na etapie przemieszczenia wewnątrzwspólnotowego.

Przemieszczenie towarów z terytorium Holandii na terytorium Polski jest dokumentowane dokumentami transportowymi (CMR). Towary po przemieszczeniu są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do dalszej działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium kraju.

W związku z powyższym Wnioskodawca uznaje, że przemieszczenie towarów z terytorium Holandii na terytorium Polski spełnia definicję nietransakcyjnego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. przemieszczenia towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej z terytorium innego państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabył maszynę budowlaną – wozidło, stanowiącą towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Zarówno w momencie zakupu towaru, jak i w momencie dokonania odprawy celnej oraz przemieszczenia towaru do PL nie był znany nabywca końcowy.

Maszyna została nabyta od kontrahenta z GB, tj. z państwa trzeciego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Kontrahent ten był podmiotem handlowym (handlarzem), a nie producentem maszyny i występował wyłącznie jako sprzedawca towaru z terytorium państwa trzeciego. Kontrahent z GB wystawił fakturę dokumentującą sprzedaż maszyny przed jej importem na terytorium UE. Faktura ta nie dokumentowała czynności wewnątrzwspólnotowej.

Towar został następnie zaimportowany na terytorium UE, przy czym miejscem importu było terytorium NL. Wnioskodawca był podmiotem, na rzecz którego dokonano importu, oraz poniósł ciężar należności celnych i podatku VAT z tytułu importu. Import został udokumentowany odpowiednimi dokumentami celnymi.

W procedurze celnej po stronie UE uczestniczył podmiot z siedzibą w NL, który działał wyłącznie jako przedstawiciel w procedurze celnej, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentach celnych. Podmiot ten nie był sprzedawcą towaru, nie był stroną umowy sprzedaży i nie dokonywał dostawy towarów na rzecz Wnioskodawcy.

Po dokonaniu odprawy celnej w NL maszyna budowlana (wozidło) stała się towarem unijnym i została następnie przemieszczona z terytorium NL na terytorium PL w ramach majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Przemieszczenie to nastąpiło bez sprzedaży towaru pomiędzy odrębnymi podmiotami i zostało udokumentowane dokumentami transportowymi (CMR). Maszyna fizycznie dotarła na terytorium Polski w dniu 1 grudnia 2024 r.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy przemieszczenie przez Pana maszyny budowlanej (wozidła) z terytorium Holandii na terytorium Polski, po uprzednim imporcie tej maszyny do UE, stanowi dla Pana nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

Wskazał Pan, że nabył maszynę budowlaną – wozidło, stanowiącą towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Zarówno w momencie zakupu towaru, jak i w momencie dokonania odprawy celnej oraz przemieszczenia towaru do PL nie był znany nabywca końcowy. Maszyna została nabyta od kontrahenta z GB, tj. z państwa trzeciego w rozumieniu przepisów ustawy. Kontrahent ten był podmiotem handlowym (handlarzem), a nie producentem maszyny i występował wyłącznie jako sprzedawca towaru z terytorium państwa trzeciego. Kontrahent z GB wystawił fakturę dokumentującą sprzedaż maszyny przed jej importem na terytorium UE. Faktura ta nie dokumentowała czynności wewnątrzwspólnotowej. Towar został następnie zaimportowany na terytorium UE, przy czym miejscem importu było terytorium NL. Był Pan podmiotem, na rzecz którego dokonano importu, oraz poniósł ciężar należności celnych i podatku VAT z tytułu importu. Import został udokumentowany odpowiednimi dokumentami celnymi.

Oznacza to, że w tym wypadku nastąpi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy – przemieszczenie towarów należących do Pana (wcześniej zaimportowanych) z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju.

Podsumowując, przemieszczenie przez Pana maszyny budowlanej (wozidła) z terytorium Holandii na terytorium Polski, po uprzednim imporcie tej maszyny do UE, stanowi dla Pana nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest prawidłowe.

Pana wątpliwości dotyczą również wskazania, czy prawidłowo wykazuje Pan nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (wozidła) w ewidencji, deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej VAT-UE, przyjmując moment powstania obowiązku podatkowego zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy i czy prawidłowo wskazuje Pan jako kontrahenta przedstawiciela podatkowego z terytorium państwa członkowskiego, z którego następuje przemieszczenie towarów.

Ogólna zasada powstania obowiązku podatkowego została zawarta w art. 19a ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług.

Jednakże ustawodawca dla niektórych czynności wskazał inne okoliczności, które wiążą się z powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT. Przykładem czynności, których realizacja wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w momencie innym niż dostawa towarów jest wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów i wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem.

Stosownie do art. 20 ust. 1 i 5 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że w stosunku do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów ustawodawca wprowadza wyjątek od zasady ogólnej, stanowiąc, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tej dostawy.

Zatem, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z treścią art. 20 ust. 5 ustawy. W sytuacji opisanej we wniosku, gdy towar (wozidło) jest przemieszczany z terytorium innego państwa członkowskiego (Holandii) na terytorium kraju, a przy tym nie jest wystawiana faktura dokumentująca to przemieszczanie (towary zostały wcześniej zaimportowane przez Pana), obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów (nastąpił przywóz towarów do Polski). Zgodnie bowiem z art. 25 ust. 1 ustawy, WNT uznaje się za dokonane na terytorium Polski w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu. Jak Pan wskazał towar (wozidło) zostało przemieszczone na terytorium Polski 1 grudnia 2024 r., a zatem obowiązek podatkowy z tytułu tej transakcji powstał 15 stycznia 2025 r.

Jeśli natomiast została wystawiona przez Pana faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru (wozidła), to obowiązek podatkowy powstał 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towar został przemieszczony do Polski, lub w dniu wystawienia faktury w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpi wcześniej.

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:

Należy mieć na uwadze, że podatek VAT jest podatkiem opartym na zasadzie samoobliczania, co oznacza, że wysokość ewentualnego zobowiązania podatkowego deklaruje pierwotnie sam podatnik. Zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług powstają bowiem na mocy zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, bez potrzeby wydawania decyzji przez organy podatkowe.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że podatnik dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju musi z tego tytułu rozliczyć podatek VAT w Polsce. Wobec powyższego, ma on obowiązek dokonania samoobliczenia podatku należnego z tego tytułu i wykazania go w deklaracji podatkowej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Od 1 października 2020 r., kwestie danych jakie należy wykazywać w składanych deklaracjach reguluje rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) – dalej: „rozporządzenie”.

Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, które stanowią o upoważnieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego:

·   szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy (zgodnie z treścią art. 99 ust. 13b ustawy);

·   szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji (w myśl art. 109 ust. 14 ustawy).

Zatem od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020 r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż w formie nowego JPK_VAT. Elementy nowego JPK_VAT określa ww. rozporządzenie oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zgodnie z art. 100 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 100 ust. 8 pkt 3 ustawy:

Zauważyć należy, że przepis art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy wyraźnie wskazuje, że w informacji podsumowującej wykazuje się wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów od podatników podatku od wartości dodanej zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, tj. wozidła, powinien Pan wykazać w deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej do 25 dnia kolejnego miesiąca, po którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tego nabycia.

Z wniosku wynika, że towary nie są przedmiotem sprzedaży pomiędzy odrębnymi podmiotami na etapie przemieszczenia z Holandii do Polski, lecz stanowią własność Wnioskodawcy zarówno na etapie importu, jak i na etapie przemieszczenia wewnątrzwspólnotowego. W procedurze celnej po stronie UE uczestniczył podmiot z siedzibą w NL, który działał wyłącznie jako przedstawiciel w procedurze celnej, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentach celnych. Podmiot ten nie był sprzedawcą towaru, nie był stroną umowy sprzedaży i nie dokonywał dostawy towarów na Pana rzecz.

Ponadto jak wskazano powyżej, przemieszczenie przez Pana towaru (wozidła) stanowi dla Pana nietransakcyjne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

Ponadto, zgodnie z art. 100 ust. 8 pkt 2 ustawy, informacja podsumowująca powinna zawierać właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego dostawy towarów.

Zatem, nie może Pan w deklaracji JPK_VAT i informacji podsumowującej wskazać przedstawiciela podatkowego, ponieważ, to nie on jest dostawcą towaru (wozidła). Jak wskazano powyżej, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy, w państwie, z którego przemieszczane są towary, występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, natomiast w państwie, do którego przemieszczane są towary, następuje ich wewnątrzwspólnotowe nabycie – dokonywane przez ten sam podmiot. Zatem w deklaracji JPK_VAT i informacji podsumowującej jako kontrahenta, powinien Pan wskazać siebie jako dostawcę towarów (wozidła).

Podsumowując, jeśli z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (wozidła) nie została wystawiana faktura dokumentująca to przemieszczenie, to obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów (nastąpił przywóz towarów do Polski). Jeśli natomiast została wystawiona przez Pana faktura dokumentująca wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru (wozidła), to obowiązek podatkowy powstał 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym towar został przemieszczone do Polski, lub w dniu wystawienia faktury w zależności od tego, które z tych zdarzeń nastąpiło wcześniej. Ponadto, powinien Pan wykazać ww. transakcję w deklaracji JPK_VAT oraz w informacji podsumowującej do 25 dnia kolejnego miesiąca, po którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu tego nabycia.

W deklaracji JPK_VAT i informacji podsumowującej nie może Pan wskazać przedstawiciela podatkowego, ponieważ, to nie on jest dostawcą towaru (wozidła). Powinien Pan wskazać siebie jako dostawcę towarów (wozidła).

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytanie oznaczonego w uzupełnieniu wniosku nr 2 oceniając całościowo jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.