Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.925.2025.2.AKR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT zbycia Nieruchomości komercyjnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 3 lutego 2026 r. (wpływ 3 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

S. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz rezydentem podatkowym w Polsce, podlegającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wspólnikami Wnioskodawcy są:

-     F, będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz rezydentem podatkowym w Polsce. Podmiot ten posiada (...) udziałów Spółki o łącznej wartości nominalnej (…) PLN. Udziałowcami wskazanej Spółki są osoby fizyczne;

-     P, będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz rezydentem podatkowym w Polsce. Posiada (…) udziałów Spółki o łącznej wartości nominalnej (…) PLN;

-     W, będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz rezydentem podatkowym w Polsce. Posiada (…) udziałów Spółki o łącznej wartości nominalnej (…) PLN;

-     O, będący podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz rezydentem podatkowym w Polsce. Posiada (…) udziałów Spółki o łącznej wartości nominalnej (…) PLN.

Wnioskodawca prowadzi działalność mającą na celu realizację inwestycji polegających na nabywaniu gruntów, wybudowaniu budynków handlowych, ich komercjalizację, a następnie zbywanie nieruchomości komercyjnych.

Zgodnie z KRS przedmiot działalności określony został za pomocą następujących kodów:

-     41.10.Z – realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków,

-     96.09.Z – pozostała działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana,

-     41.20.Z – roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych,

-     68.10.Z – kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

-     68.20.Z – wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

-     68.31.Z – pośrednictwo w obrocie nieruchomościami,

-     68.32.Z – zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie,

-     70.22.Z – pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania,

-     81.10.Z – działalność pomocnicza związana z utrzymaniem porządku w budynkach,

-     81.30.Z – działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni.

Aktualnie Spółka jest właścicielem jednej nieruchomości o charakterze komercyjnym (dalej łącznie: „Nieruchomości komercyjnej” lub „Nieruchomości”), tj. nieruchomości gruntowej zabudowanej pawilonem handlowym z funkcją handlowo-usługową.

Nieruchomość stanowi działkę o numerze ewidencyjnym (…), położonej w (…).

Na przedmiotowej Nieruchomości znajduje się budynek handlowo-usługowy w stanie surowym zamkniętym, którego budowa prowadzona jest na podstawie ostatecznej Decyzji Nr (…) wydanej z upoważnienia Starosty (…) dnia (…) 2023 r. o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki oraz projektu architektoniczno-budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla spółki działającej pod S obejmujących budowę budynku handlowo-usługowego wraz z parkingiem naziemnym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną.

Wnioskodawca planuje zakończyć wyżej opisaną budowę w terminie do dnia 31 stycznia 2026 r. i uzyskać w tym terminie ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie.

Przedmiotowa Nieruchomość w zakresie części powierzchni budynku wyżej opisanego jest przedmiotem umów najmu z podmiotami świadczącymi działalność usługowo-handlową. Ponadto Wnioskodawca uzgodnił zawarcie umowy najmu z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie apteki, na podstawie której to umowy wynajmie lokal w przedmiotowym budynku.

Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotową Nieruchomość osobie prawnej – spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terenie kraju.

Przed zawarciem umowy sprzedaży Nieruchomości Strony zawarły umowę przedwstępną warunkową, w której zostało określone, że zawarcie umowy sprzedaży nastąpi po ziszczeniu się następujących warunków:

-     uzyskania przez S w terminie do dnia (…) 2026 r., ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku,

-     przedłożenia do umowy przyrzeczonej przez Spółkę pod firmą S promesy wierzyciela hipotecznego, sporządzonego na piśmie z notarialnie poświadczonym podpisem, z treści której będzie wynikała aktualna wysokość wierzytelności z tytułu Umowy pożyczki zabezpieczonej hipoteką wpisaną w dziale IV księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości oraz numer rachunku bankowego przeznaczonego do całkowitej spłaty wierzytelności oraz, z treści której będzie wynikało, że po spłacie całej wierzytelności na wskazane w tym zaświadczeniu konto, wierzyciel wyda zezwolenie na wykreślenie hipoteki,

-     do umowy przyrzeczonej pozostaną w mocy Umowy najmu lokali usytuowanych w budynku, opisane wyżej,

-     zawarcia przez Wnioskodawcę kolejnej umowy najmu powierzchni znajdujących się w budynku posadowionym na przedmiotowej nieruchomości z przeznaczeniem na prowadzenie apteki,

-     przedstawienia oświadczenia generalnego wykonawcy budynku budowanego na przedmiotowej nieruchomości, z którego wynikać będzie, że całość wynagrodzenia z tytułu umowy na generalne wykonawstwo zostały przez Sprzedającą Spółkę zapłacone, a dodatkowo, że podwykonawcy robót budowlanych otrzymali całość należnych im wynagrodzeń,

-     przedstawienia przez Wnioskodawcę zaświadczeń urzędu gminy i urzędu skarbowego, wydanych w trybie art. 306e ustawy – Ordynacja podatkowa, a nadto zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o niezaleganiu ze składkami na ubezpieczenie społeczne, wydanych nie dawniej niż 1 miesiąc przed dniem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży,

-     uzyskania przez Wnioskodawcę interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, z treści której będzie wynikało, że sprzedaż objęta umowę przyrzeczoną zawartą w wykonaniu umowy przedwstępnej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w obowiązującej stawce 23%.

Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej sprzedaży, Strony postanowiły, że począwszy od dnia zawarcia Umowy Sprzedaży wszelkie opłaty należne od Najemców z tytułu najmu powierzchni budynku położonego na przedmiotowej Nieruchomości przypadać będą wyłącznie Kupującej Spółce, zaś Sprzedająca Spółka zatrzyma wszelkie opłaty otrzymane od Najemców przedmiotowej Nieruchomości przed tym dniem, w związku z tym Strony nie będą miały wobec siebie żadnych roszczeń z tego tytułu.

Ponadto Strony dla uniknięcia wątpliwości, oświadczyły w umowie, że na Kupującą Spółkę w związku z zawarciem Umowy Sprzedaży:

-     nie przejdą prawa i obowiązki z umowy o zarządzanie przedmiotową Nieruchomością,

-     nie przejdą jakiekolwiek wierzytelności związane z przedmiotową Nieruchomością, w tym w szczególności wierzytelności wynikające z umów najmu co do obowiązku zapłaty czynszu najmu za okres sprzed dnia zawarcia Umowy Sprzedaży,

-     nie przejdą prawa i obowiązki z umów projektowych dotyczących przedmiotowej Nieruchomości,

-     nie przejdą jakiekolwiek obowiązki z umowy o generalne wykonawstwo, z tym zastrzeżeniem, że wyłączenie to nie dotyczy przeniesienia praw z rękojmi i gwarancji,

-     nie przejdą prawa i obowiązki z umowy o zarządzanie aktywami.

Dodatkowo należy wskazać, że dla Nieruchomości komercyjnej będącej przedmiotem złożonego wniosku, nie została zawarta żadna umowa o świadczenie usług w zakresie obsługi biurowo-eksploatacyjnej i technicznej Nieruchomości. Nie został także ustanowiony żaden zarządca Nieruchomości.

Wszelkie czynności mające na celu realizację inwestycji i utrzymanie wartości Nieruchomości realizowane są przez zarząd Spółki (Wnioskodawcy).

Spółka nie zawierała żadnej umowy zarządzania aktywami. Wszelkie czynności mogące być przedmiotem tego rodzaju umowy, związane z szeroko pojętymi zagadnieniami finansowymi związanymi z Nieruchomością, realizowane są przez zarząd Spółki (Wnioskodawcy).

Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. Przedmiotowa Nieruchomość zaewidencjonowana jest na kontach zespołu „6” jako produkty wytworzone przez firmę.

Nabywca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o nabytą Nieruchomość, tj. uzyskiwać przychody z najmu/dzierżawy Nieruchomości podmiotom trzecim pod działalność handlowo-usługową.

Doprecyzowanie opisu sprawy

W odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu Organu podali Państwo następujące informacje:

1.  Czy przedmiotem sprzedaży będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.)?

Odpowiedź:

2.  Czy składniki majątkowe i niemajątkowe przyporządkowane do części Państwa działalności gospodarczej – związanej ze zbywaną Nieruchomością – zostaną wyodrębnione na dzień sprzedaży na płaszczyźnie:

a)  organizacyjnej, tj. czy będą posiadały swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.? Organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze;

b) finansowej, tj. czy będą posiadały samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym oraz czy na podstawie prowadzonej przez Państwa ewidencji księgowej możliwe będzie przyporządkowanie nie tylko przychodów i kosztów, ale również należności i zobowiązań do tej wyodrębnionej działalności, przez co możliwe będzie określenie wyniku finansowego?

c) funkcjonalnej, tj. czy będą stanowiły potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze?

Odpowiedź:

3.  Czy przedmiotem sprzedaży przez Państwa będą wszystkie składniki majątku (materialne i niematerialne) dotyczące Nieruchomości, w tym zobowiązania i należności w całości? Jeśli któreś składniki nie zostaną przekazane, to jaki będzie tego powód?

Odpowiedź:

4.  Czy Nieruchomość na dzień zbycia będzie zdolna do niezależnego działania jako samodzielny podmiot gospodarczy i nie będzie wymagała zaangażowania innych środków materialnych lub niematerialnych, a także struktur działalności nabywcy lub podjęcia dodatkowych działań przez tego nabywcę w celu kontynuowania działalności?

Odpowiedź:

5.  Czy na dzień zbycia składników majątkowych, nabywca (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) będzie miał faktyczną możliwość nieprzerwanego kontynuowania działalności dotyczącej części Państwa przedsiębiorstwa, związanej z Nieruchomością, wyłącznie na podstawie składników majątkowych będących przedmiotem sprzedaży, czy też będzie musiał podjąć/wykonać jakieś działania faktyczne lub prawne w celu prowadzenia/kontynuowania działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki majątkowe? Jeśli nabywca będzie musiał takie działania podjąć to proszę je w sposób niebudzący wątpliwości wskazać i opisać.

Odpowiedź:

Pytanie

Czy zbycie Nieruchomości komercyjnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług po stronie Spółki (Wnioskodawcy)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie Nieruchomości komercyjnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług po stronie Spółki (Wnioskodawcy).

W niniejszej sprawie przede wszystkim niezbędne jest przeanalizowanie okoliczności, w których transakcja zbycia nieruchomości komercyjnej, tj. nieruchomości przeznaczonej do celów działalności gospodarczej generującej periodycznie przychody na rzecz jej właściciela w przeważającej mierze z tytułu realizacji umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze, powinna być zakwalifikowana jako zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (dalej: „ZCP”), czyli czynność niepodlegająca ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”).

Dokonując tej analizy Wnioskodawca oparł się w szczególności na Objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. Objaśnienia przedstawiają okoliczności, na jakie powinien zwracać uwagę podatnik VAT dokonujący dostawy nieruchomości komercyjnych w celu ustalenia prawidłowego sposobu opodatkowania dokonywanych transakcji.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów, rozumiana w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle powyższych regulacji – co do zasady – dostawa nieruchomości komercyjnych stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W wyjątkowych okolicznościach dostawa nieruchomości komercyjnych może zostać uznana za czynność niepodlegającą opodatkowaniu, tj. w przypadku spełnienia przesłanek kwalifikacji nieruchomości komercyjnej (będącej przedmiotem dostawy) jako przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo oraz jego zorganizowana część są zbywalne i mogą być przedmiotem obrotu jako całość.

Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, czy też zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:

1)  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2)  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub ZCP.

Pojęcie przedsiębiorstwa określonego w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, można interpretować w świetle art. 55[1] Kc, wyłącznie pomocniczo z uwagi na autonomię prawa podatkowego. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych „przedsiębiorstwo”, w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, oznacza każdy zespół składników służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, jeżeli jest wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej.

Za standardowe elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT należy uznać przykładowo elementy takie jak: grunt, budynek (budynki), budowle, infrastruktura techniczna oraz przynależności, a także prawa i obowiązki z umów najmu, które przechodzą na kupującego z mocy prawa, jak również prawa i obowiązki z umów najmu (odpowiednio dzierżawy), na podstawie których wynajmowane powierzchnie nie zostały (i nie zostaną do dnia transakcji) przekazane najemcom.

Przez umowę o zarządzanie nieruchomością rozumieć należy umowę, która ma na celu utrzymanie wartości nieruchomości. Dotyczy ona głównie bieżącego zarządzania obiektem, przygotowywania raportów o nieruchomości, nadzorowania budżetu (w tym planowania ponoszonych nakładów kapitałowych), wprowadzania najemców do nieruchomości, bieżących kontaktów z najemcami, podpisywania protokołów wydania i zwrotu pomieszczeń, monitorowania zabezpieczeń złożonych przez najemców, ich uzupełniania lub odnawiania, monitorowania i ściągania płatności czynszów i zabezpieczeń oraz opłat serwisowych, monitorowania ubezpieczenia nieruchomości, jak również monitorowania ponoszonych kosztów i płatności z tytułu użytkowania wieczystego czy podatku od nieruchomości. Usługodawca może również świadczyć usługi pośrednictwa w zawieraniu lub negocjowaniu umów najmu w ramach kierunków wytyczonych przez zarządzającego aktywami lub właściciela nieruchomości. Usługi zarządzania nieruchomością są zwykle świadczone w zamian za stałe lub procentowe wynagrodzenie, wyliczane w zależności od wysokości czynszów najmu, przez personel obecny – stale lub z częstotliwością odpowiednią do ww. czynności/obowiązków – na terenie nieruchomości (np. dyrektora centrum handlowego).

Przez umowę zarządzania aktywami rozumieć należy umowę o charakterze strategicznym, zawieraną zazwyczaj na poziomie grupy kapitałowej. Dotyczy ona w szczególności zagadnień finansowych, maksymalizacji stopy zwrotu z inwestycji, planowania działań, które mają na celu obniżenie kosztów i wzrost przychodów, odpowiedniego pozycjonowania obiektu (w tym m.in. poprzez odpowiedni dobór najemców i ich lokalizacji na terenie nieruchomości) i podejmowania innych wskazanych czynności w celu wzrostu wartości nieruchomości. Na podstawie umowy zarządzania aktywami przygotowywane są średnio i długoterminowe projekcje finansowe, zlecane są wyceny i rekomendacje działań, które mają na celu wzrost wartości nieruchomości. Umowa zarządzania aktywami może również obejmować swym zakresem wyszukiwanie i negocjacje z kredytodawcami. Wynagrodzenie z tytułu usług świadczonych na podstawie umowy zarządzania aktywami jest zwykle uzależnione od wysokości przychodu generowanego przez daną nieruchomość lub wzrostu jej wartości w czasie. Wykonywanie umowy zarządzania aktywami zazwyczaj nie wymaga obecności dedykowanego personelu na terenie nieruchomości.

W przypadku obrotu nieruchomościami komercyjnymi typową sytuacją jest dostawa wynajętej nieruchomości. W takim przypadku uznać należy daną transakcję za zbycie przedsiębiorstwa lub ZCP, jeżeli na moment transakcji spełnione są łącznie następujące kryteria:

-     przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i wystarczający do prowadzenia tej działalności,

-     nabywca – w ramach swojej działalności – ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji.

Dla przesądzenia analizowanego kryterium należy ocenić, czy zespół składników majątkowych stanowiący przedsiębiorstwo lub ZCP zawiera składniki pozwalające na kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej uprzednio przez zbywcę bez konieczności:

-     angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub

-     podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.

W celu ustalenia, czy przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę należy ustalić, czy oprócz przeniesienia standardowych elementów typowych dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT na nabywcę są przeniesione wszystkie poniżej wskazane elementy:

a)  prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finasowania i jest stroną takich umów;

b)  umowy o zarządzanie nieruchomością;

c)  umowy zarządzania aktywami;

d)  należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Dodatkowo za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcie umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy.

Przy ocenie, czy nabywca nieruchomości komercyjnych ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę należy uwzględnić całokształt okoliczności związanych z transakcją ocenianych na moment zawarcia transakcji, a w szczególności podjęcie przez nabywcę działań potwierdzających jego zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę.

Dla przykładu, jeżeli zbywca prowadzący głównie działalność deweloperską wybudował nieruchomość, a Nabywca nieruchomości prowadzi lub zamierza prowadzić działalność polegającą na wynajmie nieruchomości, to w takim przypadku brak jest możliwości stwierdzenia zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP z uwagi na fakt, że nabywca nie ma zamiaru kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę (różne przedmioty działalności zbywcy i nabywcy). Taka właśnie sytuacja ma miejsce w przypadku będącym przedmiotem złożonego wniosku. Zbywca zajmuje się bowiem wybudowaniem i skomercjalizowaniem nieruchomości, a następnie jej zbyciem. Nabywca natomiast ma zamiar prowadzić działalność polegającą na najmie powierzchni usługowo - handlowych i pozyskiwanie przychodów z czynszów.

Podsumowując, w analizowanym przypadku nie będzie miało miejsca zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Nabywca nieruchomości nie będzie kontynuował działalności zbywcy, a ponadto, w celu prowadzenia działalności polegającej na najmie powierzchni nieruchomości komercyjnej nabywca będzie musiał podjąć szereg dodatkowych działań, takich jak np. uregulowanie kwestii zarządu nieruchomością i zarządzania aktywami.

W konsekwencji, transakcja zbycia nieruchomości komercyjnej w okolicznościach przedstawionych w złożonym wniosku będzie stanowić standardową transakcję nieruchomościową i tym samym będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Według art. 6 pkt 1 ustawy:

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług, pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Natomiast przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Przesłanki takiego wyodrębnienia są spełnione w sytuacji organizacyjnego wyodrębnienia w wewnętrznej strukturze przedsiębiorstwa oraz ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w sposób pozwalający na przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z tą częścią przedsiębiorstwa.

Jednocześnie zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna być gospodarczo samodzielna, zanim dojdzie do transakcji zbycia. Zatem wydzielona jednostka jeszcze przed jej zbyciem powinna uzyskać samodzielność gospodarczą i realizować ją w praktyce. Skutki prawne po stronie zbywcy nie powinny bowiem zależeć od zdarzeń przyszłych i niepewnych (samodzielne realizowanie zadań gospodarczych) powstałych już w innym podmiocie (u nabywcy).

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, że nie wystarczy zatem zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa oraz składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

-     zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

-     faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever: „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że: „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. akt I FSK 1127/17.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo właścicielem nieruchomości o charakterze komercyjnym (dalej łącznie: „Nieruchomości komercyjnej” lub „Nieruchomości”), tj. nieruchomości gruntowej zabudowanej pawilonem handlowym z funkcją handlowo-usługową. Na przedmiotowej Nieruchomości znajduje się budynek handlowo-usługowy w stanie surowym zamkniętym. Planują Państwo zakończyć wyżej opisaną budowę w terminie do dnia 31 stycznia 2026 r. i uzyskać w tym terminie ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Nieruchomość w zakresie części powierzchni budynku wyżej opisanego jest przedmiotem umów najmu z podmiotami świadczącymi działalność usługowo-handlową. Ponadto, uzgodnili Państwo zawarcie umowy najmu z podmiotem prowadzącym działalność w zakresie apteki, na podstawie której to umowy wynajmą lokal w przedmiotowym budynku.

Zamierzają Państwo sprzedać przedmiotową Nieruchomość osobie prawnej – spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terenie kraju. Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej sprzedaży, Strony postanowiły, że począwszy od dnia zawarcia Umowy Sprzedaży wszelkie opłaty należne od Najemców z tytułu najmu powierzchni budynku położonego na Nieruchomości przypadać będą wyłącznie Kupującej Spółce, zaś Sprzedająca Spółka zatrzyma wszelkie opłaty otrzymane od Najemców Nieruchomości przed tym dniem, w związku z tym strony nie będą miały wobec siebie żadnych roszczeń z tego tytułu. Strony dla uniknięcia wątpliwości, oświadczyły w umowie, że na Kupującą Spółkę w związku z zawarciem Umowy Sprzedaży:

-     nie przejdą prawa i obowiązki z umowy o zarządzanie przedmiotową Nieruchomością,

-     nie przejdą jakiekolwiek wierzytelności związane z Nieruchomością, w tym w szczególności wierzytelności wynikające z umów najmu co do obowiązku zapłaty czynszu najmu za okres sprzed dnia zawarcia Umowy Sprzedaży,

-     nie przejdą prawa i obowiązki z umów projektowych dotyczących Nieruchomości,

-     nie przejdą jakiekolwiek obowiązki z umowy o generalne wykonawstwo, z tym zastrzeżeniem, że wyłączenie to nie dotyczy przeniesienia praw z rękojmi i gwarancji,

-     nie przejdą prawa i obowiązki z umowy o zarządzanie aktywami.

Dla Nieruchomości komercyjnej nie została zawarta żadna umowa o świadczenie usług w zakresie obsługi biurowo-eksploatacyjnej i technicznej Nieruchomości. Nie został także ustanowiony żaden zarządca Nieruchomości. Wszelkie czynności mające na celu realizację inwestycji i utrzymanie wartości Nieruchomości realizowane są przez Państwa zarząd. Nie zawarli Państwo żadnej umowy zarządzania aktywami. Wszelkie czynności mogące być przedmiotem tego rodzaju umowy, związane z szeroko pojętymi zagadnieniami finansowymi związanymi z Nieruchomością, realizowane są przez Państwa zarząd. Przedmiotem sprzedaży nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego. W skład mienia mającego być przedmiotem sprzedaży nie wchodzi ani żadna nazwa, ani też księgi rachunkowe, tajemnice przedsiębiorstwa, koncesje, licencje i zezwolenia, wierzytelności. Przedmiotem sprzedaży ma być własność skomercjalizowanej Nieruchomości. Składniki majątkowe i niemajątkowe związane ze zbywaną Nieruchomością nie zostaną wyodrębnione organizacyjnie w formie działów, wydziałów itp. Przedmiotem Państwa działalności jest nabywanie gruntów, wybudowanie budynku handlowego, jego komercjalizacja, a następnie zbycie nieruchomości komercyjnej. Innymi słowy, Państwa przedsiębiorstwem jest zespół składników majątkowych i niemajątkowych służących do realizacji działalności gospodarczej we wskazanym zakresie. Nieruchomość komercyjna (mająca być przedmiotem zbytu) jest zatem efektem tej działalności, towarem, który ma zostać następnie zbyty. Składniki majątkowe i niemajątkowe przyporządkowane do części Państwa działalności gospodarczej – związanej ze zbywaną Nieruchomością – nie zostaną wyodrębnione na dzień sprzedaży na płaszczyźnie finansowej. Na Nabywcę Nieruchomości nie przejdą jakiekolwiek wierzytelności związane z Nieruchomością. Aby Nieruchomość mającą być przedmiotem zbycia stanowiła potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo konieczne będzie zaangażowanie przez Nabywcę innych jeszcze składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podjęcie dodatkowych działań.

Nabywca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o nabytą Nieruchomość, tj. uzyskiwać przychody z najmu/dzierżawy Nieruchomości podmiotom trzecim pod działalność handlowo-usługową. Nabywca nie będzie kontynuował Państwa działalności.

Państwa wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy zbycie Nieruchomości komercyjnej będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług po Państwa stronie.

Jak Państwo wskazali, przedmiotem sprzedaży nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu powołanego art. 55¹ Kodeksu cywilnego, ponieważ w skład mienia mającego być przedmiotem sprzedaży nie wchodzi żadna nazwa, księgi wieczyste, tajemnice przedsiębiorstwa, koncesje, licencje i zezwolenia, wierzytelności.

Planowana transakcja zbycia Nieruchomości nie będzie również stanowić zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem zbycia będzie Nieruchomość. Na Kupującą Spółkę, w związku z zawarciem Umowy Sprzedaży, nie przejdą prawa i obowiązki z umowy o zarządzanie przedmiotową Nieruchomością, jakiekolwiek wierzytelności związane z przedmiotową Nieruchomością, w tym w szczególności wierzytelności wynikające z umów najmu co do obowiązku zapłaty czynszu najmu za okres sprzed dnia zawarcia Umowy Sprzedaży, prawa i obowiązki z umów projektowych dotyczących przedmiotowej Nieruchomości, jakiekolwiek obowiązki z umowy o generalne wykonawstwo, z tym zastrzeżeniem, że wyłączenie to nie dotyczy przeniesienia praw z rękojmi i gwarancji, prawa i obowiązki z umowy o zarządzanie aktywami.

Składniki majątkowe i niemajątkowe związane ze zbywaną Nieruchomością nie zostaną wyodrębnione organizacyjnie w formie działów, wydziałów itp. Państwa przedsiębiorstwem jest zespół składników majątkowych i niemajątkowych służących do realizacji działalności gospodarczej w zakresie nabywania gruntów, wybudowania budynku handlowego, jego komercjalizacji, a następnie zbycia nieruchomości komercyjnej. Nieruchomość komercyjna jest efektem tej działalności, towarem, który ma zostać następnie zbyty. Składniki majątkowe i niemajątkowe przyporządkowane do części Państwa działalności gospodarczej – związanej ze zbywaną Nieruchomością – nie zostaną wyodrębnione na dzień sprzedaży na płaszczyźnie finansowej. Na Nabywcę Nieruchomości nie przejdą jakiekolwiek wierzytelności związane z Nieruchomością. Ponadto, aby przedmiotowa Nieruchomość stanowiła potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo konieczne będzie zaangażowanie przez Nabywcę innych jeszcze składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podjęcie dodatkowych działań.

Nabywca nie będzie kontynuował Państwa działalności. Nabywca zamierza prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o nabytą Nieruchomość, tj. uzyskiwać przychody z najmu/dzierżawy Nieruchomości podmiotom trzecim pod działalność handlowo-usługową.

Wobec powyższego, w analizowanej sprawie, przedmiotem zbycia nie będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego, ani zorganizowana część przedsiębiorstwa na podstawie art. 2 pkt 27e ustawy, a w rezultacie przepis art. 6 pkt 1 ustawy nie będzie miał zastosowania do tej Transakcji. W związku z tym, zbycie Nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, właściwą stawką tego podatku, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, zbycie Nieruchomości komercyjnej będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.