Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.926.2025.2.AKR

Interpretacja indywidualna
– w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

-     prawidłowe – w zakresie stwierdzenia, czy sprzedaż w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…), w ramach którego przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,

-     prawidłowe – w zakresie wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty,

-     nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

-     stwierdzenia, czy sprzedaż w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…), w ramach którego przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,

-     wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty,

-     wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty.

Uzupełniła go Pani pismami z 3 marca 2026 r. (wpływ 3 marca 2026 r.) oraz 5 marca 2025 r. (wpływ 5 marca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Na wstępie Wnioskodawczyni wskazuje, że przedmiot i zakres złożonego wniosku był już objęty poprzednim wnioskiem, pochodzącym od Wnioskodawczyni, jednakże z przyczyn formalnych, tj. brak prawem przewidzianego podpisu elektronicznego na dokumentach, w tym nieskuteczność z podanej przyczyny informacji uzupełniających, skutkował tym, że wniosek został pozostawiony bez rozpoznania (zob. znak pisma: …).

Z ostrożności Wnioskodawczyni w zakresie przedmiotowego wniosku, przywoła i odniesie się także do poprzednio zadanych przez Organ pytań uzupełniających.

(…) 2020 r. Wnioskodawczyni, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, dokonała potwierdzonego aktem notarialnym Rep. A nr (…) zakupu lokalu niemieszkalnego – w stanie deweloperskim, o powierzchni użytkowej (…) m² wraz z udziałem wynoszącym (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego.

Przedmiotowego nabycia Wnioskodawczyni dokonała od (…). Przedmiotowy lokal niemieszkalny znajduje się w jednym z trzech budynków usługowych, przeznaczonych na cele zakwaterowania turystycznego (tzw. aparthotel).

Budynek, w którym znajduje się przedmiotowy lokal oraz przedmiotowe miejsce postojowe, położone są w (…). Za rzeczony lokal oraz udział w Terenie Osiedlowym, Wnioskodawczyni zapłaciła sprzedającemu na podstawie wystawionych przez niego faktur zaliczkowych łączną kwotę (…) zł uwzględniającą naliczony przy nabyciu podatek VAT w stawce 23%.

Wnioskodawczyni zakupiła przedmiotowy lokal oraz udział w Terenie Osiedlowym wynoszący (…) w celu uzyskiwania przychodów z wynajmu apartamentu, w ramach świadczenia usług wynajmu prywatnego krótkoterminowego.

Od dnia (…) 2019 r. – i nadal, Wnioskodawczyni pozostaje czynnym podatnikiem podatku VAT, zarejestrowanym pod numerem NIP (…). Rzeczonej rejestracji Wnioskodawczyni dokonała jako osoba fizyczna, na potrzeby nabycia przedmiotowego lokalu i wykonywania z jego udziałem czynności opodatkowanych (nabycie, sprzedaż towarów, usług), w ramach uzyskiwania przychodów z wynajmu prywatnego krótkoterminowego.

Dokonując zakupu przedmiotowego lokalu, jak i czyniąc niezbędne nakłady na jego wykończenie i wyposażenie, a także na bieżące wydatki związane z jego utrzymaniem, Wnioskodawczyni występuje jako czynny, zarejestrowany podatnik podatku VAT, nabywający usługi i towary w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w ramach uzyskiwania przychodów z wynajmu prywatnego krótkoterminowego.

W ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą przedmiotowego lokalu, nie będą na niego ponoszone wydatki stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.

Naliczony przy nabyciu przedmiotowego lokalu podatek VAT w wysokości 23% Wnioskodawczyni jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT odliczyła w całości i otrzymała go w ramach przysługującego Jej do zwrotu naliczonego podatku VAT.

Z końcem (…) 2020 r. przedmiotowy lokal i miejsce postojowe został udostępniony najemcom, w celu uzyskiwania przychodów z wynajmu prywatnego krótkoterminowego.

W celu pozyskania klientów, Wnioskodawczyni zawarła umowę (…), za pośrednictwem której to platformy internetowej obsługuje rezerwacje swoich klientów.

Wnioskodawczyni jest, jak wskazano, czynnym podatnikiem podatku VAT. Dochody uzyskiwane w ramach świadczenia usług wynajmu prywatnego krótkoterminowego opodatkowuje ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, którym obligatoryjnie opodatkowane są przychody uzyskiwane z tytułu najmu prywatnego, czyli najmu prowadzonego poza działalnością gospodarczą. Oprócz dochodów osiąganych z opisanego świadczenia usług wynajmu prywatnego krótkoterminowego, Wnioskodawczyni osiąga przychód z tytułu emerytury, który rozlicza na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W kwietniu 2026 r. Wnioskodawczyni, jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT, zamierza sprzedać przedmiotowy lokal niemieszkalny (apartament) wraz z udziałem w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) – w ramach którego Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego.

Sprzedaży tej zamierza dokonać za pośrednictwem biura obrotu nieruchomościami.

Wnioskodawczyni nie jest w stanie określić, czy nabywcą (kupującym) lokalu będzie czynny, zarejestrowany podatnik podatku VAT, czy też podmiot/osoba, nie posiadająca takiego statusu. Wnioskodawczyni zamierza dokonać sprzedaży zarówno na rzecz czynnego podatnika VAT, jak i na rzecz osoby/podmiotu nie posiadającego statusu czynnego podatnika VAT.

W tym miejscu Wnioskodawczyni przywołuje wzmiankowane wyżej pytania dodatkowe organu i udzielone na nie odpowiedzi:

W zakresie podatku od towarów i usług:

a)  Czy lokal niemieszkalny oraz udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym stanowią dwa oddzielne środki trwałe – w myśl przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych?

b)  Jeśli udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym stanowi oddzielny od lokalu niemieszkalnego środek trwały, czy jego wartość początkowa przekroczyła 15.000 zł?

udzielono odpowiedzi:

Przedmiotowy lokal niemieszkalny zakupiony został za łączną kwotę (…) zł, natomiast udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym zakupiony został za łączną kwotę 15.000 zł. Ani przedmiotowy lokal, ani przedmiotowy udział nie stanowią oddzielnych ani też łącznych środków trwałych – w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dnia (…) 2020 r. Wnioskodawczyni zakupiła przedmiotowy lokal oraz rzeczony udział, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku VAT, który dochody uzyskiwane w ramach świadczenia usług najmu prywatnego krótkoterminowego opodatkowuje ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, którym obligatoryjnie opodatkowane są przychody uzyskiwane z tytułu najmu prywatnego, czyli najmu prowadzonego poza działalnością gospodarczą.

Zgodnie z treścią uchwały Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 24 maja 2021 r. II FPS 1/21 – której poglądy tamże wyrażone Wnioskodawczyni w pełni podziela i uznaje za własne, przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba, że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.

W realiach zdarzenia przyszłego opisanego w rozpoznawanym wniosku, nie ma podstaw do tego, aby kwalifikować do pozarolniczej działalności gospodarczej – w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podejmowane przez Wnioskodawczynię, a opisane we wniosku czynności, które mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mają na celu zwyczajowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb osobistych podatnika. Działań takich, z zachowaniem normalnych, zwyczajowo przyjętych w takich przypadkach reguł gospodarności, nie należy utożsamiać z działalnością gospodarczą.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych:

a)  Jaki jest powód sprzedaży lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem w Terenie Osiedlowym?

udzielono odpowiedzi:

Niepewna, niestabilna sytuacja na rynku nieruchomości, spowodowana m.in. aktualną sytuacją geopolityczną Polski, mogącą skutkować w najbliżej perspektywie, znaczną utratą wartości rynkowej przedmiotowej nieruchomości, brakiem potencjalnych nabywców.

b)  Czy dokonywała Pani w przeszłości sprzedaży innych nieruchomości z majątku prywatnego? Jeśli tak, to proszę wskazać w jakim okresie i ile nieruchomości Pani sprzedała.

udzielono odpowiedzi:

Około 20 lat temu Wnioskodawczyni sprzedała ze swojego majątku prywatnego dom mieszkalny jednorodzinny, w którym zamieszkiwała. Z uzyskanej z tejże sprzedaży kwoty zapłaty, Wnioskodawczyni dokonała zakupu mieszkania, w którym nadal mieszka.

c)  Czy posiada Pani jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży? Jeśli tak, to:

-     ile i jakie oraz kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości,

-     w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte,

-     w jaki sposób nieruchomości są wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie,

-     jaki charakter mają nieruchomości podlegające sprzedaży w przyszłości, tj. mieszkalne, użytkowe, gospodarcze czy usługowe, zabudowane bądź niezabudowane działki?

udzielono odpowiedzi:

Wnioskodawczyni nie posiada innej nieruchomości przeznaczonej w przyszłości do sprzedaży.

Doprecyzowanie opisu sprawy

W piśmie z 3 marca 2026 r. wskazała Pani, że:

1.  Dokonany dnia (…) 2020 r. przez Wnioskodawczynię zakup przedmiotowego lokalu niemieszkalnego – w stanie deweloperskim, wraz z udziałem wynoszącym (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, został dokonany i potwierdzony jednym aktem notarialnym rep. A (…).

2.  Przedmiotowy akt notarialny rep. A (…) zawiera wniosek kupującego o założenie odrębnej księgi wieczystej dla przedmiotowego lokalu niemieszkalnego i taka została założona dnia (…) 2020 r., tj. (…), gdzie ujawniono prawo własności wnioskodawcy do rzeczonego lokalu.

3.  Natomiast, rzeczony udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, zgodnie z treścią rzeczonego aktu notarialnego rep. A (…) został ujawniony w zapisach istniejącej już w dniu zakupu księgi wieczystej (…) i nie zakładano dla rzeczonego udziału odrębnej księgi wieczystej.

4.  Zamierzona przez Wnioskodawczynię sprzedaż przedmiotowego lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem wynoszącym (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału nowemu nabywcy przysługiwać będzie prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, zostanie dokonany i potwierdzony jednym aktem notarialnym.

W piśmie z 5 marca 2026 r. wskazała Pani, że:

1.  Jak już wskazano, udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, to jedno z kilkudziesięciu stanowisk postojowych zewnętrznych, usytuowanych na Terenie Osiedlowym, przynależnych poszczególnym właścicielom lokali nieużytkowych.

2.  Teren rzeczonych ponumerowanych stanowisk, to parking wyłożony kostką brukową.

3.  W związku z powyższym stwierdzić należy, że parking z kostki z brukowej, znajdujący się na przedmiotowej nieruchomości spełnia definicję budowli w myśl art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane.

Ponadto w załączniku do ustawy Prawo budowlane, parkingi zostały zakwalifikowane do kategorii XXII obiektów budowlanych. Jednocześnie zauważyć należy, że według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), przedmiotowe utwardzenie kostką brukową ma symbol 2112. Zgodnie z orzecznictwem (które na gruncie czynności klasyfikacji do określonych kategorii prawa budowlanego zachowuje swą aktualność) przyjmuje się, że budowlę stanowi parking: wybetonowany, wyasfaltowany, wyłożony warstwą kamienno-żużlową związaną betonem, bądź też płyty chodnikowe (por. wyrok NSA z 3 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1741/01, wyrok WSA w Warszawie z 25 marca 2004 r., sygn. akt IV SA 3522/02). Powyższe stanowisko spotyka się również z akceptacją aktualnego orzecznictwa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: w interpretacji indywidualnej z 24 września 2019 r. nr 0115.KDIT1-2.4012.434.2019.1.AW oraz z 20 lipca 2020 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.341.2020.3.RG.

Reasumując, zarówno organy podatkowe, jak i sądy administracyjne, stoją na stanowisku, że parking należy zaliczyć do budowli.

4.  Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że zamierzona przez Wnioskodawczynię sprzedaż przedmiotowego udziału wynoszącego (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału nowemu nabywcy przysługiwać będzie prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, dotyczyć będzie w istocie sprzedaży części obiektu budowlanego – jedno z stanowisk postojowych parkingu.

5.  Rzeczone stanowisko postojowe, jak już wskazano, zostało nabyte wraz przedmiotowym lokalem niemieszkalnym i było wykorzystywane przez wnioskodawczynię, wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych tj. do prywatnego najmu krótkoterminowego przedmiotowego apartamentu od lutego 2020 r. – i nadal.

6.  W ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą przedmiotowego udziału i prawa z nim związanego, na przedmiotowe stanowisko postojowe nie poniesiono, i nie będą na niego ponoszone, jakiekolwiek wydatki, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.

7.  W konsekwencji, skoro od pierwszego „zasiedlenia” miejsca postojowego do chwili planowanej w kwietniu 2026 r. sprzedaży przedmiotowego udziału i prawa z niego wynikającego, upłynie okres dłuższy niż 2 lata, to zostaną spełnione przesłanki do zastosowania wobec rzeczonego udziału i prawa z niego wynikającego, zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

8.  Jeżeli zatem w ramach nieruchomości budynkowej nastąpiła sprzedaż na odrębną własność przedmiotowego lokalu niemieszkalnego wraz z rzeczonym przynależnym udziałem w jej częściach wspólnych, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono Wnioskodawczyni prawo do korzystania z określonego miejsca postojowego na parkingu, to planowana przez Wnioskodawczynię sprzedaż stanowić będzie jednolite świadczenie.

Pytania

1.  Czy sprzedaż w kwietniu 2026 r. przedmiotowego lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) – w ramach którego Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

2.  Czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. przedmiotowego lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) należy skorygować podatek VAT odliczony przy ich nabyciu? Jaka będzie wysokość tej korekty? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1.

Planowana przez Wnioskodawczynię w kwietniu 2026 r. sprzedaż przedmiotowego lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) – w ramach którego Wnioskodawczyni przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni od dnia (…) 2019 r. – i nadal jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

W kwietniu 2026 r. Wnioskodawczyni, jako czynny, zarejestrowany podatnik podatku VAT, planuje sprzedać opisany we wniosku lokal niemieszkalny (apartament), stanowiący od 7 lutego 2020 r. wyłączną prywatną własność Wnioskodawczyni. W ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą przedmiotowego lokalu, nie będą na niego ponoszone wydatki stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.

Lokal od dnia nabycia był i nadal jest wykorzystywany wyłącznie do najmu prywatnego krótkoterminowego.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Pierwszym zasiedleniem jest więc szeroko rozumiane pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Przykładowo, pierwsze zasiedlenie budynku lub jego części ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy po wybudowaniu budynku oddany zostanie on w najem, jak też w przypadku, gdy będzie on wykorzystywany na potrzeby własnej działalności gospodarczej – w obu przypadkach dojdzie do korzystania z budynku.

Dopiero w przypadku sprzedaży nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W celu ustalenia zatem, czy dla sprzedaży przedmiotowej nieruchomości znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości doszło do pierwszego zasiedlenia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku okoliczności pozwalają stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy VAT, gdyż lokal ten zakupiono 7 lutego 2020 r., natomiast już z końcem lutego 2020 r. został on udostępniony najemcom, w ramach najmu prywatnego krótkoterminowego. Ponadto, w ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą przedmiotowego lokalu, nie będą na niego ponoszone wydatki stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy VAT.

W konsekwencji, skoro od pierwszego zasiedlenia do chwili planowanej w kwietniu 2026 r. sprzedaży lokalu upłynie okres dłuższy niż 2 lata, to zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Wobec tego, że zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla planowanej sprzedaży przedmiotowego lokalu, to bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a bądź pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie jedynie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zatem, sprzedaż przedmiotowego lokalu w kwietniu 2026 r. będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednocześnie, Wnioskodawczyni ma świadomość tego, że stosownie do regulacji art. 43 ust. 10 w zw. z art. 43 ust. 11 ustawy, może zrezygnować ze zwolnienia od podatku VAT i wybrać opodatkowanie dostawy przedmiotowej nieruchomości pod określonymi tamże warunkami.

Jednakże, Wnioskodawczyni planując przedmiotową sprzedaż lokalu, nie zamierza na obecnym etapie korzystać z ww. prawa.

Ad 2.

Po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. przedmiotowego lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) Wnioskodawczyni będzie miała obowiązek skorygować podatek VAT odliczony przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości. Wysokość tej korekty to 4/10 łącznej kwoty podatku VAT naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości.

Wnioskodawczyni skorzystała z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu przedmiotowego lokalu w całości, gdyż lokal ten był wykorzystywany przez Wnioskodawczynię, wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, tj. do prywatnego najmu krótkoterminowego. Czynności opodatkowane podatkiem VAT wykonuje od lutego 2020 r. – i nadal.

Wnioskodawczyni, jak wskazano, planuje sprzedać przedmiotowy lokal w kwietniu 2026 r.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Stosownie art. 91 ust. 3 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Według art. 91 ust. 6 ustawy:

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1)  opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2)  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W myśl art. 91 ust. 7a ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Podatnik ma zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz jest zobowiązany do dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania. Jednocześnie ww. przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie, tj. dla nieruchomości przez 10 lat.

W przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – korekty dokonuje się w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Roczna korekta w tym przypadku, dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

Wnioskodawczyni nabyła przedmiotowy lokal 7 lutego 2020 r. W lutym 2020 r. lokal został oddany do użytkowania najemcom, w ramach prywatnego najmu krótkotrwałego.

Jak wskazano, w kwietniu 2026 r. Wnioskodawczyni planuje sprzedać przedmiotowy lokal. Sprzedaż ta objęta będzie zwolnieniem podatkowym od towarów i usług, co uzasadniono w stanowisku do pytania 1.

Zatem, w związku z planowaną transakcją sprzedaży, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego, ponieważ przedmiotowy lokal od kwietnia 2026r. nie będzie już służył Wnioskodawczyni – tak jak dotychczas, do wykonywania czynności opodatkowanych. W takim przypadku, jeśli od oddania do użytkowania do momentu sprzedaży lokalu nie minęło jeszcze 10 lat to wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego, zgodnie z art. 91 ust. 4 i 5 ustawy.

Korekta ta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż lokalu.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni wykorzysta przedmiotowy lokal do wykonywania czynności opodatkowanych, w okresie od lutego 2020 r. do kwietnia 2026 r. Tym samym, za ten okres Wnioskodawczyni przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu lokalu w wysokości 6/10.

Jak już wskazano, korekta dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy nabyciu lokalu za każdy rok. Zatem, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do dokonania korekty w wysokości 4/10 kwoty podatku naliczonego przy nabyciu lokalu.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości (lokalu) w kwietniu 2026 r. należy dokonać jednorazowej korekty podatku naliczonego przy nabyciu lokalu, w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty, tj. w wysokości 4/10.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:

-     prawidłowe – w zakresie stwierdzenia, czy sprzedaż w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…), w ramach którego przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,

-     prawidłowe – w zakresie wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty,

-     nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi przepisami lokale spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE:

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że (…) 2020 r., jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, dokonała Pani zakupu lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem wynoszącym (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego. Zakupiła Pani ww. lokal oraz udział w Terenie Osiedlowym wynoszący (…) w celu uzyskiwania przychodów z wynajmu apartamentu, w ramach świadczenia usług wynajmu prywatnego krótkoterminowego. Od dnia (…) 2019 r. – i nadal jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Dokonując zakupu przedmiotowego lokalu oraz czyniąc niezbędne nakłady na jego wykończenie i wyposażenie, a także na bieżące wydatki związane z jego utrzymaniem, występuje Pani jako czynny, zarejestrowany podatnik podatku VAT, nabywający usługi i towary w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, w ramach uzyskiwania przychodów z wynajmu prywatnego krótkoterminowego. W ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą przedmiotowego lokalu, nie będą na niego ponoszone wydatki stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej. Naliczony przy nabyciu przedmiotowego lokalu podatek VAT w wysokości 23%, jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT, odliczyła Pani w całości i otrzymała go w ramach przysługującego Jej do zwrotu naliczonego podatku VAT. Z końcem lutego 2020 r. przedmiotowy lokal i miejsce postojowe został udostępniony najemcom, w celu uzyskiwania przychodów z wynajmu prywatnego krótkoterminowego. W kwietniu 2026 r., jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT, zamierza Pani sprzedać przedmiotowy lokal niemieszkalny (apartament) wraz z udziałem w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) – w ramach którego przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego. Lokal niemieszkalny zakupiony został za łączną kwotę (…) zł, natomiast udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym zakupiony został za łączną kwotę 15.000 zł. Ani przedmiotowy lokal, ani przedmiotowy udział nie stanowią oddzielnych ani też łącznych środków trwałych – w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla lokalu niemieszkalnego (…) 2020 r. została założona odrębna księga wieczysta nr (…), gdzie ujawniono Pani prawo własności do przedmiotowego lokalu. Natomiast, udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, zgodnie z treścią aktu notarialnego został ujawniony w zapisach istniejącej już w dniu zakupu księgi wieczystej (…) i nie zakładano dla udziału odrębnej księgi wieczystej. Planowana przez Panią sprzedaż lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem wynoszącym (…) w Terenie Osiedlowym, zostanie dokonana i potwierdzona jednym aktem notarialnym. Parking, na którym znajduje się przedmiotowe miejsce postojowe jest wyłożony kostką z brukową i spełnia definicję budowli w myśl art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.

Zamierzona przez Panią sprzedaż przedmiotowego udziału wynoszącego (…) w Terenie Osiedlowym dotyczyć będzie w istocie sprzedaży części obiektu budowlanego – jedno ze stanowisk postojowych parkingu. W ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą przedmiotowego udziału i prawa z nim związanego, na przedmiotowe stanowisko postojowe nie poniesiono, i nie będą na niego ponoszone, jakiekolwiek wydatki, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej.

Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy sprzedaż w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…), w ramach którego przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Zatem, najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Trzeba tu zaznaczyć, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego, czy przedmiot najmu stanowi w jego działalności środek trwały.

W tym miejscu wskazać należy, że świadczenie usług najmu wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

Oznacza to, że w momencie zawarcia umowy najmu lokalu niemieszkalnego oraz miejsca postojowego (udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…)) straciły one charakter majątku prywatnego. Taki sposób wykorzystywania przez Panią lokalu niemieszkalnego i miejsca postojowego powoduje, że nie są one wykorzystywane na własne prywatne cele, ale wykorzystywane są w celach zarobkowych.

Najem ww. nieruchomości stanowi więc odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Oznacza to, że wykorzystuje Pani wymienione we wniosku nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że planowana przez Panią sprzedaż lokalu niemieszkalnego oraz miejsca postojowego będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W konsekwencji, sprzedaż lokalu niemieszkalnego oraz miejsca postojowego będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu podkreślić należy, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę/jedną dostawę towarów, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

W przypadku czynności o charakterze złożonym, o sposobie opodatkowania decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych czynności.

Stanowisko to potwierdza orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, m.in. wyrok w sprawie pomiędzy Card Protection Plan Ltd (CPP) a Commissioners of Customs & Excise (sygn. C-349/96), wyrok w sprawie pomiędzy Levob Verzekeringen BV, OV Bank NV przeciwko Statssecretaris van Financiën (sygn. C-41/04).

Natomiast, w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym dla określenia właściwej stawki podatku dla sprzedaży na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym istotnym jest precyzyjne wskazanie przedmiotu tej czynności. NSA w wydanych orzeczeniach (por. wyroki z 11 maja 2010 r. sygn. akt I FSK 724/09; z 6 grudnia 2012 r. sygn. akt I FSK 156/12) dokonuje podziału stanów faktycznych, w ramach którego wyróżnia:

-     uznanie lokalu garażu wielostanowiskowego jako elementu nieruchomości wspólnej (podobnie jak ciągów komunikacyjnych, strychów itp.) z określeniem korzystania z poszczególnych miejsc postojowych w ramach podziału quad usum,

-     wyodrębnienie garażu na odrębną własność i sprzedaż udziału we współwłasności na rzecz właścicieli lokali korzystających z miejsc postojowych w ramach podziału quad usum.

Z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że jeżeli w ramach jednej nieruchomości następuje sprzedaż na odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym udziałem w częściach wspólnych nieruchomości, w ramach którego określono sposób korzystania z części nieruchomości wspólnej w ten sposób, że przydzielono nabywcy prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, dla którego nie zostaną założone odrębne księgi wieczyste, znajdującego się wewnątrz budynku lub na zewnątrz budynku, integralnie związanego z prawem własności lokalu mieszkalnego, to sprzedaż ta stanowi jednolite świadczenie. Miejsca postojowe nie mogą być wówczas odrębnym od lokalu mieszkalnego przedmiotem obrotu. Tylko w takim przypadku sprzedaż ta ma charakter jednej transakcji zbycia lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego i w całości stanowi przedmiot jednej czynności cywilnoprawnej, tj. umowy sprzedaży opodatkowanej.

Natomiast, jeżeli w ramach sprzedaży lokalu mieszkalnego lub użytkowego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego zostaną założone odrębne księgi wieczyste, wówczas mamy do czynienia z dwoma odrębnymi świadczeniami i tym samym miejsce postojowe jest odrębnym od danego lokalu przedmiotem obrotu.

Co prawda powyższe wyroki odnoszą się do opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego, nie mniej wskazują one samą istotę opodatkowania czynności sprzedaży nieruchomości, w przypadku gdy te nieruchomości objęte są odrębnymi księgami wieczystymi.

Zatem dla ustalenia właściwego opodatkowania dostawy lokali mieszkalnych/niemieszkalnych wraz z prawem do miejsca parkingowego, konieczna jest analiza okoliczności, w których dochodzi do tego zbycia.

Istotne znaczenie dla ustalenia właściwego opodatkowania ma sposób sprzedaży prawa do korzystania z miejsca parkingowego i jego przynależności do lokalu mieszkalnego/niemieszkalnego. Analizie poddać należy okoliczność, czy sprzedaż miejsca parkingowego jest bądź może być przedmiotem odrębnej własności, a przez to czy może być sprzedawane i nabywane tylko i wyłącznie z lokalem mieszkalnym/niemieszkalnym, do którego zostało przypisane, czy też odrębnie.

Jeżeli dostawa miejsca parkingowego nie może być przedmiotem samodzielnego obrotu – jako odrębna część nieruchomości, a będzie zbywane jako prawo związane z lokalem mieszkalnym/ niemieszkalnym i jest objęte jedną księgą wieczystą, to wówczas opodatkowana będzie na zasadach właściwych dla dostawy lokalu.

W przedmiotowej sprawie zamierza Pani w kwietniu 2026 r. sprzedać lokal niemieszkalny oraz miejsce postojowe, stanowiące udział w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…). Przedmiotowy lokal niemieszkalny oraz miejsce postojowe objęte są różnymi księgami wieczystymi.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że planowana przez Panią transakcja nie może być uznana jako jednolite świadczenie, ponieważ miejsce postojowe, do którego posiada Pani (…) udziału w Terenie Osiedlowym, objęte jest odrębną księgą wieczystą niż lokal niemieszkalny, dla którego ustanowiona jest inna księga wieczysta.

Tym samym, w przedstawionych okolicznościach sprawy będzie Pani dokonywała odrębnie sprzedaży lokalu niemieszkalnego oraz udziału wynoszonego (…) w Terenie Osiedlowym, stanowiącym miejsce postojowe.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Zatem, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Jak wynika z powyższego prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Natomiast, gdy nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki wskazane w ww. przepisie, tj.:

·      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Należy również zauważyć, że na mocy art. 43 ust. 10 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc, ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części, spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać na przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 1 i 3 ustawy Prawo budowlane:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do przedmiotowego lokalu niemieszkalnego oraz miejsca postojowego (udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…)), doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i od tego momentu do momentu planowanej sprzedaży tego lokalu oraz udziału w Terenie Osiedlowym upłynie okres co najmniej 2 lata. W ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą lokalu oraz miejsca postojowego nie będą ponoszone wydatki stanowiące co najmniej 30% ich wartości początkowej.

W konsekwencji, spełnione zostaną przesłanki do zastosowania dla dostawy lokalu niemieszkalnego oraz miejsca postojowego (udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…)) zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem zarówno sprzedaż tego lokalu niemieszkalnego, jak i miejsca postojowego będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z zastosowaniem do dostawy ww. lokalu niemieszkalnego i miejsca postojowego (udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…)) zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bezzasadne jest badanie możliwości zastosowania dla tej dostawy zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…), w ramach którego przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego, będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczanego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Dalsze Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. przedmiotowego lokalu niemieszkalnego oraz udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) należy skorygować podatek VAT odliczony przy ich nabyciu.

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy:

Jak stanowi art. 91 ust. 6 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:

W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:

Jak stanowi art. 91 ust. 7e ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 8 ustawy:

Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).

Podatnik jest zobowiązany dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót, lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok).

Ponadto, przepis art. 91 ust. 5 ustawy, wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Korekty za wszystkie pozostałe okresy dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten bądź usługa służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlegała opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Ponadto, powołany wyżej przepis art. 91 ust. 2 ustawy wprowadza szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości, ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku, których wartość początkowa przekracza 15.000 zł, przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Przepis art. 91 ust. 7b ustawy dotyczy towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł i stanowi, że korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c. Jednocześnie art. 91 ust. 7c ustawy stanowi, że jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Ponadto korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Z opisu sprawy wynika, że (…) 2020 r. dokonała Pani zakupu lokalu niemieszkalnego wraz z udziałem wynoszącym (…) w Terenie Osiedlowym, w ramach którego to udziału przysługuje Pani prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego stanowiska postojowego. Naliczony przy nabyciu przedmiotowego lokalu podatek VAT odliczyła Pani w całości. Z końcem lutego 2020 r. lokal i miejsce postojowe zostały udostępnione najemcom. W kwietniu 2026 r. zamierza Pani sprzedać przedmiotowy lokal niemieszkalny (apartament) wraz z udziałem w Terenie Osiedlowym. Lokal niemieszkalny zakupiony został za łączną kwotę (…) zł, natomiast udział wynoszący (…) w Terenie Osiedlowym zakupiony został za łączną kwotę 15.000 zł.

Jak już zostało wcześniej wskazane, planowana sprzedaż może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Zasadą jest, że wszelkie nieruchomości (a zatem i lokale) podlegają uregulowaniom art. 91 ust. 2 ustawy i może mieć do nich zastosowanie 10-letni okres korekty.

Jeżeli więc, zbycie pociągające za sobą zmianę przeznaczenia (z wykorzystywania do czynności opodatkowanych na wykorzystanie do czynności zwolnionych) dotyczy lokalu podatnik jest zobowiązany do dokonania korekty na zasadach określonych w art. 91 ust. 4 i ust. 5 ustawy.

Zatem, w analizowanym przypadku, sprzedaż lokalu niemieszkalnego z zastosowaniem zwolnienia od podatku VAT, spowoduje zmianę przeznaczenia tego lokalu (nieruchomości). Tym samym zmieni się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, co spowoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego z uwzględnieniem 10-letniego okresu korekty.

W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu niemieszkalnego, na podstawie art. 91 ust. 4 i ust. 5 ustawy. Okres korekty w odniesieniu do tego lokalu wynosi 10 kolejnych lat licząc od roku, w którym lokal ten został oddany do użytkowania. Korekty należy dokonać jednorazowo w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż, w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty (art. 91 ust. 4 ustawy). Zatem, w przypadku dokonania sprzedaży lokalu niemieszkalnego w 2026 r., który został oddany do użytkowania w 2020 r., powinna Pani dokonać korekty w wysokości odpowiadającej 4/10 łącznej kwoty podatku VAT z tytułu nabycia tego lokalu.

Natomiast w odniesieniu do udziału (…) w Terenie Osiedlowym stanowiącego miejsce postojowe, które nabyła Pani za kwotę 15 000 zł, minął już okres korekty (co wynika z treści art. 91 ust. 7c zdanie drugie ustawy), bowiem w odniesieniu do miejsca postojowego od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano je do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy. Nie jest zatem Pani zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu ww. udziału w Terenie Osiedlowym.

Podsumowując, będzie Pani zobowiązana do dokonania jednorazowej korekty w wysokości 4/10 łącznej kwoty podatku VAT z tytułu nabycia lokalu niemieszkalnego. Korekta ta powinna zostać dokonana zgodnie z art. 91 ust. 4 i ust. 5 ustawy w rozliczeniu za okres, w którym nastąpi sprzedaż ww. lokalu. Natomiast, w odniesieniu do udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…), na podstawie art. 91 ust. 7c ustawy, po Pani stronie nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego przy jego nabyciu.

Zatem, Pani stanowisko jest:

-     prawidłowe – w zakresie wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. lokalu niemieszkalnego należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty,

-     nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy po dokonaniu sprzedaży w kwietniu 2026 r. udziału w Terenie Osiedlowym wynoszącym (…) należy skorygować podatek VAT odliczony przy jego nabyciu oraz wskazania wysokości korekty.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.