Interpretacja 0112-KDIL1-3.4012.942.2025.4.KM

Interpretacja indywidualna 
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny w związku ze sprzedażą Skórek na rzecz Kontrahenta. Uzupełnił go Pan pismem z 17 lutego 2026 r. (wpływ 17 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą stałe miejsce zamieszkania w Polsce i podlegającą w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Wnioskodawca jest zatem tzw. rezydentem podatkowym w Polsce.

Wnioskodawca jest pasjonatem wojennych gier komputerowych. Od roku 2009 r. Wnioskodawca poświęca czas wolny na rozrywkę w postaci gier komputerowych, a w szczególności grę (...), która jest grą z kategorii tzw. strzelanek pierwszoosobowych. Jest to gatunek gier komputerowych, których akcja obserwowana jest z perspektywy pierwszej osoby. Rozgrywka skoncentrowana jest na symulacji działań wojennych.

W związku z wieloletnim doświadczeniem i prowadzeniem wielogodzinnych rozgrywek, Wnioskodawca uzyskał dostęp i wszedł w posiadanie m.in.:

·      specjalnych skórek, tj. oprawy graficznej zmieniającej wygląd podstawowych przedmiotów dostępnych w grach, które nie mają (poza walorem estetycznym) wpływu na rozgrywkę. Dzięki oprawie w formie skórek, sama postać wirtualna Wnioskodawcy jak i używane przez nią przedmioty (karabiny maszynowe, noże itp.) ukazują się Wnioskodawcy i innym uczestnikom rozgrywki w specjalnej (zmienionej względem formy wyjściowej) formie (np. karabin maszynowy używany przez postać Wnioskodawcy ma kolor złoty w miejsce koloru czarnego, który to kolor czarny dostępny jest dla wszystkich, również niedoświadczonych uczestników rozgrywki);

·      kontenerów – tj. przedmiotów wirtualnych zwizualizowanych w formie skrzyń zawierających skórki. Kontenery pozyskane przez Wnioskodawcę są zamknięte a do momentu ich otwarcia Wnioskodawca nie wie jaka dokładnie skórka znajduje się w środku. Posiada jedynie przybliżoną informację odnośnie jej unikatowości (wskazany jest poziom, który może sugerować częstotliwość występowania).

Następnie niektóre z tak uzyskanych skórek i kontenerów Wnioskodawca wymienił na skórki od innych uczestników rozgrywki. Wymiana ma charakter pośredni (oddanie skórki lub kontenera za punkty przyznawane w grze i zakup innej skórki za te punkty od innego uczestnika gry). Wnioskodawca kontynuuje wymiany prowadzone w sposób opisany powyżej.

Dodatkowo, w związku z zainteresowaniem rozgrywką, Wnioskodawca dokonywał nabycia skórek od innych uczestników rozgrywki za środki pieniężne (złotówki lub waluta obca). Te skórki również zostały lub mogą być przez Wnioskodawcę wymienione na inne.

Tak uzyskane (w drodze wymiany) skórki Wnioskodawca wykorzystuje w niewielkiej części na potrzeby własne – tj. rozgrywkę. Pozostałe przechowuje bez ich wykorzystania. Innymi słowy przeznacza je na cele kolekcjonerskie co jest zjawiskiem częstym wśród graczy. Kontenery nie nadają się do wykorzystania przed otwarciem a zatem są przez Wnioskodawcę zbierane na cele późniejszej wymiany.

W związku ze zgromadzeniem dużej ilości skórek i kontenerów (pozyskanych w sposób opisany powyżej, tj. w ramach rozgrywki od producenta lub dystrybutora gry, w ramach wymiany z innymi uczestnikami rozgrywki lub w drodze nabycia od innych uczestników rozgrywki za środki pieniężne) Wnioskodawca planuje rozpocząć działalność gospodarczą polegającą na sukcesywnej odsprzedaży zgromadzonych skórek. Wnioskodawca będzie przy tym kontynuował pozyskiwanie nowych skórek w sposób opisany powyżej (przede wszystkim w drodze wymiany kontenerów na skórki). Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że nie modyfikuje skórek, tj. np. nie wpływa na ich wygląd lub zachowania w ramach rozgrywki. Wnioskodawca będzie zatem dokonywał zbycia skórek w stanie nieprzetworzonym – tj. w takiej samej postaci w jakiej Wnioskodawca je pozyskał.

Na chwilę obecną Wnioskodawca planuje dokonywać sprzedaży w ramach transakcji z podmiotem będącym osobą prawną („Kontrahent”), który prowadzi działalność gospodarczą. Kontrahent będzie dokonywał zakupu skórek na własny rachunek (zazwyczaj po cenie stanowiącej część ich wartości) a następnie ich dalszej odsprzedaży na rzecz innych uczestników rozgrywki (z zyskiem). W zamian za skórki Kontrahent wypłaci Wnioskodawcy wynagrodzenie w środkach pieniężnych w złotych lub w walucie obcej. Proces sprzedaży ma charakter zautomatyzowany i nie wymaga bezpośredniej interakcji z innymi osobami. Wnioskodawca dokonuje rejestracji na platformie internetowej, na której zgłasza skórki do sprzedaży i uzyskuje propozycje sprzedaży po określonej cenie (proces zautomatyzowany – propozycja ceny składana jest w czasie rzeczywistym). Kontrahent nie ujawnia Wnioskodawcy jako strony transakcji i nie wskazuje go na dokumentach transakcyjnych. Kontrahent jest podmiotem zarejestrowanym poza terytorium UE – tj. na Gibraltarze i nie posiada w Polsce zakładu ani stałego miejsca prowadzenia działalności. Nie wyklucza się, że Wnioskodawca będzie w przyszłości prowadził sprzedaż również na rzecz innych podmiotów. Przedmiotem złożonego wniosku objęta jest jednak sprzedaż na rzecz opisanego powyżej podmiotu z Gibraltaru. Na moment sprzedaży skórek, Wnioskodawca będzie posiadać dowody nabycia wszystkich posiadanych przez siebie skórek (tj. dowody wymiany potwierdzające nabycie sprzedawanych skórek od innych uczestników rozgrywki w zamian za skórki należące uprzednio do Wnioskodawcy lub za kontenery).

W związku z planowanym przedsięwzięciem (sprzedaż skórek), Wnioskodawca zamierza zarejestrować jednoosobową działalność gospodarczą (rejestracja w CEIDG). Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność w sposób ciągły (tj. bez przerwy pod warunkiem jej opłacalności), zorganizowany (tj. Wnioskodawca będzie prowadził w sposób systematyczny i metodyczny w zakresie zarówno sprzedaży jak i nabywania nowych skórek) oraz zarobkowy (tj. w celu uzyskania środków pieniężnych). Wnioskodawca będzie ponosił ryzyko gospodarcze zw. z działalnością (tj. np. ryzyko polegające na nabyciu skórek o niskiej wartości bez możliwości ich odsprzedaży) i nie będzie podlegał kierownictwu osób trzecich w ramach prowadzonej działalności i będzie odpowiadał za dostarczenie skórki Kontrahentowi w ten sposób, że oznaczy skórki przeznaczone do sprzedaży i dokona stosownych działań na platformie kontrahenta. Wnioskodawca zamierza złożyć naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego oświadczenie o wyborze formy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w oparciu o ustawę o Ryczałcie.

Przychody Wnioskodawcy z tyt. sprzedaży skórek nie przekroczą kwoty 2 000 000 EUR w skali roku lub odpowiednika tej kwoty w innych walutach. Wnioskodawca planuje wskazać przedmiot działalności obejmujący kod 47.00.86, tj. Sprzedaż detaliczna pozostałych towarów konsumpcyjnych, nieżywnościowych, gdzieindziej niesklasyfikowanych oraz kod 46.90.Z – Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana.

Wnioskodawca oświadcza, że w jego sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa art. 8 ustawy o Ryczałcie.

Doprecyzowanie opisu sprawy (pismem z 17 lutego 2026 r.)

W odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan poniższe informacje:

1.  Czy Pana Kontrahent, zarządzający platformą internetową jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Odpowiedź:

2.  Czy usługi, które świadczy Pan na rzecz platformy Kontrahenta stanowią usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z art. 7 rozporządzenia 282/2011 z 15 marca 2011 r. (Dz. U. UE L z 2011 r. Nr 77 str. 1 ze zm.), tj. usługi, które są świadczone za pomocą sieci elektronicznej, ich świadczenie jest zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe?

Odpowiedź:

3.  Czy Pana Kontrahent, w transakcjach sprzedaży Skórek użytkownikom platformy internetowej, działa w imieniu własnym lecz na Pana rzecz?

Odpowiedź:

4.  Czy ww. platforma internetowa jest odpowiedzialna za dokonywaną płatność przez użytkowników tej platformy za zakupione Skórki na tej platformie?

Odpowiedź:

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do rejestracji VAT w związku z prowadzeniem sprzedaży na rzecz Kontrahenta?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie on zobowiązany do rejestracji VAT w zw. ze sprzedażą Skórek na rzecz Kontrahenta.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ustawa o VAT przewiduje przy tym odrębne zasady kwalifikacji działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług elektronicznych. W odniesieniu do zakresu usług objętych pojęciem usług elektronicznych, ustawa o VAT (art. 2 pkt 26 ustawy o VAT) odsyła do przepisów prawa Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., do usług świadczonych drogą elektroniczną należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest zatem to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 i ust. 3 Rozporządzenia konieczne jest ponadto aby:

•      usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,

•      świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był niewielki,

•      wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe oraz aby

•      usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 Rozporządzenia.

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa świadczona przez niego nie jest objęta wyłączeniami w art. 7 ust. 3 Rozporządzenia. Spełnia natomiast pozostałe warunki uznania jej za usługi elektroniczne, tj. jest realizowana za pośrednictwem Internetu w sposób zautomatyzowany (portal internetowy należący do Podatnika) a sprzedaż skórek bez wykorzystania technologii byłaby niemożliwa. Należy zatem uznać, że Wnioskodawca świadczy usługi elektroniczne na rzecz Kontrahenta.

Podobne stanowisko zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.619.2025.2.AJB, gdzie stwierdza się, że: „[w] świetle przedstawionych okoliczności uznać należy, że sprzedaż przez Pana spółkę wirtualnych przedmiotów w postaci skinów/skórek – w świetle art. 9a Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – będzie stanowiła świadczenie usług na rzecz ww. platform w ramach prowadzonej działalności gospodarczej”.

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na przytoczone powyżej należy uznać, że świadczy on usługi elektroniczne a tym samym jest podatnikiem, który prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, miejscem świadczenia usług na rzecz Kontrahenta będzie jednak Gibraltar. Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika prowadzącego działalność gospodarczą jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę. Wnioskodawca przyjmuje zatem, że miejscem świadczenia przez niego usług będzie Gibraltar.

Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, nie stanowi sprzedaży odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju.

W konsekwencji, Wnioskodawca nie powinien uwzględniać sprzedaży na rzecz Kontrahenta przy ustalaniu prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy o VAT. Innymi słowy, sprzedaż dokonywana na rzecz Kontrahenta nie będzie liczyć się do limitu 200 000 zł a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rejestracji na podatek VAT. Wnioskodawca zaznacza przy tym, że nie będzie świadczyć usług innych niż sprzedaż skórek na rzecz Kontrahenta.

W związku z powyższym, Wnioskodawca zwraca się o potwierdzenie prawidłowości stanowiska, że sprzedaż skórek na rzecz Kontrahenta nie spowoduje obowiązku rejestracji Wnioskodawcy na podatek VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Natomiast zgodnie z art. 28c ust. 1 ustawy, dotyczącym miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, w rozumieniu art. 28a ustawy:

Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.

I tak, zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy:

Przy czym, na podstawie art. 28k ust. 2 ustawy:

Jak wynika z art. 28k ust. 1 ustawy, ustawodawca określił szczegółowe zasady ustalania miejsca świadczenia m.in. usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, wiążąc to miejsce z miejscem siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłym miejscem pobytu usługobiorcy. Jednocześnie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy, podatnik ma możliwość wyboru miejsca opodatkowania usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy.

Jak stanowi bowiem art. 28k ust. 4 ustawy:

W razie spełnienia przesłanek wynikających z art. 28k ust. 2 ustawy (które wyłączają stosowanie art. 28k ust. 1 ustawy) należy odwołać się do zasad ogólnych dot. miejsca świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami i określić miejsce świadczenia zgodnie z art. 28c ustawy, tj. opodatkowanie będzie przypadać w kraju siedziby usługodawcy. Powyższe znajdzie zastosowanie tylko w odniesieniu do usług świadczonych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami z krajów członkowskich UE innych niż Polska (przy spełnieniu pozostałych przesłanek z art. 28k ust. 2 ustawy).

Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

W myśl art. 7 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

Z powołanych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym uznania usługi za usługę elektroniczną jest to, aby była ona świadczona za pomocą Internetu lub podobnej sieci elektronicznej. Warunek ten jednak nie jest wystarczający do uznania usługi za usługę elektroniczną w rozumieniu powołanych powyżej przepisów. Istotne jest aby:

-     usługa była realizowana za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,

-     świadczenie usługi było zautomatyzowane, a udział człowieka w jej świadczeniu był niewielki,

-     wykonanie usługi bez wykorzystania technologii informatycznej było niemożliwe oraz aby

-     usługa nie była objęta wyłączeniami zawartymi w art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą stałe miejsce zamieszkania w Polsce. Wnioskodawca jest pasjonatem wojennych gier komputerowych, od roku 2009 r. Wnioskodawca poświęca czas wolny na rozrywkę w postaci gier komputerowych, a w szczególności grę (...). W związku z wieloletnim doświadczeniem i prowadzeniem wielogodzinnych rozgrywek, Wnioskodawca uzyskał dostęp i wszedł w posiadanie m.in.:

•      specjalnych skórek, tj. oprawy graficznej zmieniającej wygląd podstawowych przedmiotów dostępnych w grach, które nie mają (poza walorem estetycznym) wpływu na rozgrywkę,

•      kontenerów – tj. przedmiotów wirtualnych zwizualizowanych w formie skrzyń zawierających skórki.

Dodatkowo, w związku z zainteresowaniem rozgrywką, Wnioskodawca dokonywał nabycia skórek od innych uczestników rozgrywki za środki pieniężne (złotówki lub waluta obca). Te skórki również zostały lub mogą być przez Wnioskodawcę wymienione na inne. Tak uzyskane (w drodze wymiany) skórki, Wnioskodawca wykorzystuje w niewielkiej części na potrzeby własne – tj. rozgrywkę. W związku ze zgromadzeniem dużej ilości skórek i kontenerów (pozyskanych w sposób opisany powyżej, tj. w ramach rozgrywki od producenta lub dystrybutora gry, w ramach wymiany z innymi uczestnikami rozgrywki lub w drodze nabycia od innych uczestników rozgrywki za środki pieniężne) Wnioskodawca planuje rozpocząć działalność gospodarczą polegającą na sukcesywnej odsprzedaży zgromadzonych skórek. Na chwilę obecną Wnioskodawca planuje dokonywać sprzedaży w ramach transakcji z Kontrahentem, który prowadzi działalność gospodarczą. Kontrahent jest podatnikiem, o którym mowa art. 28a ustawy. Kontrahent będzie dokonywał zakupu skórek na własny rachunek (zazwyczaj po cenie stanowiącej część ich wartości) a następnie ich dalszej odsprzedaży na rzecz innych uczestników rozgrywki. W zamian za skórki Kontrahent wypłaci Wnioskodawcy wynagrodzenie w środkach pieniężnych w złotych lub w walucie obcej. Proces sprzedaży ma charakter zautomatyzowany i nie wymaga bezpośredniej interakcji z innymi osobami. Wnioskodawca dokonuje rejestracji na platformie internetowej, na której zgłasza skórki do sprzedaży i uzyskuje propozycje sprzedaży po określonej cenie (proces zautomatyzowany – propozycja ceny składana jest w czasie rzeczywistym). Kontrahent nie ujawnia Wnioskodawcy jako strony transakcji i nie wskazuje go na dokumentach transakcyjnych. Kontrahent jest podmiotem zarejestrowanym poza terytorium UE – tj. na Gibraltarze i nie posiada w Polsce zakładu ani stałego miejsca prowadzenia działalności. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę są świadczone za pomocą sieci elektronicznej, ich świadczenie jest zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Usługi świadczone przez niego nie są objęte wyłączeniami w art. 7 ust. 3 Rozporządzenia. Spełnia natomiast pozostałe warunki uznania jej za usługi elektroniczne, tj. jest realizowana za pośrednictwem Internetu w sposób zautomatyzowany (portal internetowy) a sprzedaż skórek bez wykorzystania technologii byłaby niemożliwa. W transakcjach sprzedaży Skórek, Kontrahent nie działa na rzecz Wnioskodawcy. W transakcjach sprzedaży Skórek, Kontrahent działa w imieniu własnym i na własną rzecz. Platforma odpowiada za płatność na rzecz Wnioskodawcy.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny w związku ze sprzedażą Skórek na rzecz Kontrahenta.

Odnosząc się do kwestii objętych zakresem zadanego pytania należy zauważyć, że z opisu sprawy wynika, że świadczy Pan usługi, tj. odsprzedaż zgromadzonych skórek na rzecz Kontrahenta (Platformy) mającego siedzibę na Gibraltarze, który jest podatnikiem, o którym mowa art. 28a ustawy. Kontrahent nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności. Proces sprzedaży ma charakter zautomatyzowany, dokonuje Pan rejestracji na platformie internetowej, na której zgłasza skórki do sprzedaży i uzyskuje propozycje sprzedaży. Kontrahent nie ujawnia Pana jako strony transakcji i nie wskazuje na dokumentach transakcyjnych. Usługi świadczone przez Pana są świadczone za pomocą sieci elektronicznej, ich świadczenie jest zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe. Usługi te nie są objęte wyłączeniami, o których mowa w art. 7 ust. 3 rozporządzenia. W transakcjach sprzedaży Skórek, Kontrahent (Platforma) nie działa na rzecz Pana. W transakcjach sprzedaży Skórek, Kontrahent (Platforma) działa w imieniu własnym i na własną rzecz, za płatność odpowiedzialna jest Platforma.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane regulacje prawne, należy stwierdzić, że usługi opisane we wniosku, które świadczy Pan na rzecz Kontrahenta (Platformy), stanowią usługi, dla których miejsce świadczenia, a tym samym opodatkowania, należy ustalić zgodnie z art. 28b ustawy (tj. są to usługi, do których nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług wynikających art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n).

Podsumowując, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem opodatkowania świadczonych przez Pana ww. usług na rzecz Kontrahenta, który jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, będzie kraj siedziby usługobiorcy, tj. Gibraltar. Zatem usługi te nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju.

Stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 96 ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z dyspozycją art. 96 ust. 5 ustawy:

Od 1 stycznia 2026 r. art. 113 ust. 1 ustawy brzmi:

Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 4 ustawy:

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:

Według art. 113 ust. 9 ustawy:

Na mocy art. 113 ust. 10 ustawy:

W świetle art. 113 ust. 13 ustawy:

Jak już stwierdzono powyżej, miejscem świadczenia przez Pana usług na rzecz Kontrahenta, będzie kraj siedziby usługobiorcy, tj. Gibraltar, a zatem usługi te nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju.

Podkreślić należy, że w świetle art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy. Tym samym przy ustalaniu prawa (limitu) do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy nie uwzględnia się wartości usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.

Podsumowując, stwierdzić należy, że skoro miejscem opodatkowania świadczonych przez Pana usług na rzecz Kontrahenta, będzie kraj siedziby usługobiorcy, tj. Gibraltar, a wartość tych usług nie będzie stanowić sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy i nie będzie wliczać się do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, to nie będzie miał Pan obowiązku rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli, w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, wartość sprzedaży opodatkowanej na terytorium Polski przekroczy kwotę 240 000 zł w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, to utraci Pan prawo do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy i będzie Pan wówczas zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny. Zwolnienie to utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona wskazana kwota limitu, stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy. Prawo do omawianego zwolnienia również Pan straci, gdy zacznie wykonywać którąkolwiek z czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.