Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.1004.2025.1.TR

Interpretacja indywidualna 
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Zainteresowany (dalej: „Podatnik”, „Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Podatnik posiada polskie obywatelstwo. Do 29 maja 2017 r. Wnioskodawca przebywał na stałe na terytorium RP. Następnie wyjechał do Niemiec.

Powrót do Polski na stałe nastąpił 24 listopada 2025 r.

Pomiędzy 29 maja 2017 r. a 24 listopada 2025 r. Podatnik na stałe przebywał w Niemczech będąc rezydentem podatkowym Niemiec. Podatnik otrzymał meldunek w Niemczech dnia 9 czerwca 2017 r.

Od 2017 r. do 2025 r. roku Podatnik składał do niemieckiego urzędu skarbowego deklaracje w sprawie podatku dochodowego.

Wnioskodawca od 2000 roku jest zameldowany w domu rodzinnym Polsce. W 2017 roku, wyjeżdżając za granicę, Podatnik zgłosił fakt wyjazdu z Polski w Urzędzie Skarbowym, jednakże nie posiada na to żadnego dokumentu.

Pod koniec 2020 r., równolegle z zatrudnieniem na umowę o pracę w Niemczech, Podatnik prowadził jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowana na terenie Niemiec. W zależności od sezonu zatrudniał od 8 do 10 pracowników.

W 2022 r., z uwagi na poważne problemy zdrowotne oraz trudności finansowe wywołane pandemią COVID-19, Podatnik został zmuszony zakończyć działalność oraz złożyć wniosek o upadłość konsumencką w Niemczech.

Postępowanie upadłościowe zostało formalnie zakończone w dniu 28 maja 2025 r. Ostateczne, prawomocne oddłużenie nastąpiło z dniem 30 października 2025 r.

W okresie od sierpnia do grudnia 2022 r. Wnioskodawca przebywał na zwolnieniu lekarskim, a następnie – z dniem 15 grudnia 2022 r. – został zwolniony przez pracodawcę.

Od 16 grudnia 2022 r. do 15 grudnia 2023 r. Podatnik był zarejestrowany jako osoba bezrobotna w niemieckim urzędzie pracy i w tym czasie uczestniczył w kursie doszkalającym z języka niemieckiego. Przez cały ten okres Podatnik mieszkał w Niemczech, odwiedzając Polskę średnio 3-4 razy w roku.

Od października 2022 r. Wnioskodawca rozpoczął także studia zaoczne (prowadzone online) na uczelni w (...). Związane z tym miały miejsce przyjazdy Podatnika do Polski: przed rozpoczęciem semestru zimowego uczestniczył w pięciodniowym zjeździe w (...), natomiast w trakcie roku akademickiego brał udział w dwóch sesjach egzaminacyjnych – zimowej i letniej – każda trwająca cztery dni, od piątku do poniedziałku.

W okresie od końca 2023 r. do końca 2024 r. Podatnik odwiedzał rodzinę i bliskich Polsce częściej, głównie ze względu na związek – średnio raz w miesiącu podczas weekendów lub w trakcie urlopu.

Od 16 grudnia 2023 r. Wnioskodawca podjął pracę na pół etatu w firmie w Niemczech, w której był zatrudniony do listopada 2025 r. Od początku Wnioskodawca wykonywał swoje obowiązki w wymiarze średnio 4-5 dni w tygodniu, po 3-4 godziny dziennie.

W związku z planowanym powrotem do Polski w 2025 r. Podatnik wykonywał pracę w systemie pracy zdalnej (Home Office). Zdarzało się, że w tym czasie Podatnik przebywał przez kilka dni w miesiącu w Polsce.

Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron zostało podpisane przez obie strony w dniu 21 listopada 2025 r., ze skutkiem na dzień 30 listopada 2025 r.

W latach 2017-2025 mieszkając w Niemczech Podatnik pobierał rentę rodzinną:

·         do 30 września 2017 r. – w okresie nauki w ostatniej klasie liceum,

·         od października 2022 r. do marca 2023 r.

W obu tych okresach rozliczenie PIT było generowane automatycznie przez urząd skarbowy i wystawiony na adres zamieszkania w Niemczech.

Obecnie Podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Podatnik posiada dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech oraz dokumenty dotyczące wykonywanych prac i prowadzenia działalności gospodarczej w Niemczech, tj.:

·         od dnia 31 maja 2017 r. do 15 stycznia 2025 r. Podatnik zamieszkiwał u członka rodziny na terytorium Niemiec;

·         od 15 stycznia 2025 r. do 24 listopada 2025 r. Podatnik wynajmował pokój w Niemczech od osób trzecich;

·         umowy o pracę z różnymi pracodawcami za lata 2017-2025 r.;

·         dokumenty potwierdzające rejestrację w Niemieckim Urzędzie Pracy za okres od 16 grudnia 2022 r. do 15 grudnia 2023 r.;

·         dokumenty stanowiące o prowadzeniu działalności gospodarczej w Niemczech oraz zatrudnianiu pracowników;

·         dokumenty potwierdzające upadłość konsumencką w Niemczech, w związku z zamknięciem działalności gospodarczej.

Podatnik otrzymał również niemieckie obywatelstwo w dniu 22 października 2025 r.

W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.

Podatnik zamierza skorzystać z ulgi na powrót za lata podatkowe 2026-2029, przy czym jako pierwszy rok stosowania ulgi wskazał rok podatkowy 2026.

Podatnik nigdy nie korzystał z ulgi na powrót.

W latach, za które Podatnik zamierza skorzystać z ulgi na powrót, Podatnik zamierza osiągać przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Na obecnym etapie nie planuje zawierania umów o pracę ani umów zlecenia.

Pytanie

Czy na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przysługuje Podatnikowi ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy PIT: za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT: wolne od podatku dochodowego są - przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)    ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)    z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)    z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)    z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 43 ustawy PIT: zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)    w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)    podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)    trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)    okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)    podatnik:

a)    posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)    miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)    posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)    nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 21 ust. 44 ustawy PIT: suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

W niniejszym miejscu pragnę wskazać na Objaśnienia podatkowe z dnia 29 kwietnia 2021 r., wydane przez Ministerstwo Finansów, dotyczące zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce. Objaśnienia te odnoszą się do przepisów art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do zakresu obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a tejże ustawy.

Celem wydania Objaśnień było doprecyzowanie zasad prawidłowego wypełniania obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne, przy uwzględnieniu, że rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego - jej ustalenie wymaga każdorazowej, indywidualnej oceny stanu faktycznego i okoliczności konkretnego przypadku.

Zgodnie z treścią Objaśnień, istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie przez podatnika ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co w praktyce oznacza, że spełnienie którejkolwiek z nich może skutkować uznaniem podatnika za posiadającego ośrodek interesów życiowych w Polsce.

W odniesieniu do centrum interesów osobistych (rozumianego jako skoncentrowanie powiązań osobistych), podkreśla się znaczenie takich czynników jak: więzi rodzinne (np. obecność współmałżonka, partnera, małoletnich dzieci), relacje towarzyskie, aktywność społeczna, kulturalna, sportowa czy polityczna. Są to okoliczności, które w praktyce mają istotne znaczenie przy ocenie miejsca zamieszkania podatnika.

Z kolei centrum interesów gospodarczych należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik pozostaje w ścisłych relacjach ekonomicznych. Objaśnienia wskazują, że przy ocenie tej przesłanki kluczowe znaczenie mają m.in.: miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, główne źródła dochodu, posiadane inwestycje, nieruchomości i ruchomości, zobowiązania finansowe (np. kredyty), rachunki bankowe, a także miejsce, z którego podatnik zarządza swoim majątkiem.

Podsumowując, ustalenie rezydencji podatkowej wymaga kompleksowej analizy powiązań osobistych i gospodarczych danej osoby z Polską, przy czym wystarczające dla uznania jej za rezydenta podatkowego jest zaistnienie jednej z przesłanek w sposób wystarczająco istotny. Podatnik przez cały okres swojego pobytu w Niemczech, nieprzerwanie rozliczał się z dochodów i regulował swoje zobowiązania podatkowe wobec niemieckiego urzędu skarbowego, zgodnie z tamtejszymi przepisami podatkowymi. Jedynie otrzymywana renta w Polsce była rozliczana przez polski urząd skarbowy.

Fakt ciągłego zamieszkiwania w Niemczech, prowadzenia tam spraw życiowych i zawodowych, jak również nieprzerwanego opłacania podatków w tym państwie, prowadzenia działalności gospodarczej jednoznacznie potwierdza, że centrum interesów życiowych - zarówno osobistych, jak i ekonomicznych Podatnika znajdowało się w Niemczech.

Wpływ różnych okoliczności na ustalenie centrum interesów życiowych Podatnika został szczegółowo omówiony w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Celem przytoczenia poniższych interpretacji jest podkreślenie, że sam fakt pobierania renty w Polsce w okresie 2022-2023r nie przesądza automatycznie o zmianie centrum interesów życiowych.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanych interpretacjach indywidualnych wskazał, iż:

·       interpretacja indywidualna z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn.: 0112-KDIL2-1.4011.61.2025.1 .KF W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał: „W 2021 r. zgłosił Pan zmianę miejsca zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w kontekście rozliczania podatku od dochodów z najmu. Była to decyzja o charakterze administracyjnym, niemająca wpływu na Pana rzeczywistą rezydencję podatkową. Oznacza to, że w kontekście ulgi na powrót spełnia Pan warunek braku miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy lata przed powrotem". Stanowisko organu podatkowego: „W związku z powyższym, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowym zwolnieniem z opodatkowania może Pan objąć przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w tym przepisie - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski (tj. w latach 2023-2026), albo od początku roku następnego (tj. w latach 2024-2027), z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44”.

„Zatem, może Pan w każdym z czterech kolejno następujących po sobie lat podatkowych (wymienionych wyżej) skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym nadmienić należy, że limit zwolnienia w wysokości 85 528 zł ma zastosowanie oddzielnie do każdego roku podatkowego z ww. czteroletniego okresu".

·       interpretacja indywidualna z dnia 11 kwietnia 2025 r. sygn.: 0115-KDIT1.4011.82.2025.2.MST W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał: „Jednocześnie od września 2018 r. miał Pan zarejestrowaną w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą. 30 sierpnia 2021 r. zawiesił Pan działalność gospodarczą, a ostatecznie zamknięcie tej działalności nastąpiło 28 września 2023 r. W związku z prowadzoną działalnością i ograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce składał Pan za lata 2021-2023 zeznania podatkowe PIT-36L, gdzie wykazywał Pan dochody z działalności. Działalność gospodarcza była prowadzona internetowo z Austrii i przyjazdy do Polski miały charakter sporadyczny. Podczas Pana wyjazdu nie wymeldował się Pan z polskiego adresu, aby zostawić go w celach korespondencyjnych. W czasie Pana mieszkania w Austrii utrzymywał Pan również polskie konto bankowe oraz polski numer telefonu”.

Stanowisko organu podatkowego: „Biorąc powyższe pod uwagę, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte ze stosunku pracy w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, (...)”.

·       interpretacja indywidualna z dnia 3 kwietnia 2025 r. sygn.: 0113-KDIPT2-2.4011.107.2025.2.MK

W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał: „W październiku 2011 r. Wnioskodawca wyjechał do Niemiec i tam podjął pracę na podstawie umowy o pracę. Do wyjazdu zmusiła Go trudna sytuacja materialna Jego rodziny. W Polsce pozostała żona z dwójką nastoletnich dzieci i wysokim kredytem zaciągniętym na zakup domu. W 2012 r.” „Wnioskodawca planował z małżonką wspólne zamieszkanie na terytorium Niemiec. Istniała i istnieje między nimi małżeńska wspólność majątkowa. Żona i dzieci pozostawały na utrzymaniu Wnioskodawcy. (...) W Polsce Wnioskodawca nie posiada innego majątku”.

Stanowisko organu podatkowego: „Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy uznać, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie obejmowało przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a-d) ww. ustawy - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych (...)”.

·       interpretacja indywidualna z 16 kwietnia 2025 r. sygn.: 0112-KDIL2-1.4011.61.2025.1.KF

W stanie faktycznym wnioskodawca wskazał: „Jak Pan wyjaśnił, w momencie wyjazdu z Polski w 2011 r. nie był Pan świadomy obowiązku zgłoszenia tego faktu w urzędzie skarbowym, przez co przez cały okres Pana pobytu za granicą figurował Pan w polskim systemie podatkowym jako rezydent, zameldowany (...). Dodatkowo, w 2021 r. dokonał Pan zmiany adresu dla celów rozliczania podatku od najmu nieruchomości w Polsce. Jednak - jak Pan wyjaśnił - była to decyzja podyktowana wyłącznie względami administracyjnymi, ponieważ chciał Pan rozliczać podatek z najmu w urzędzie skarbowym właściwym dla miasta, w którym przebywał Pan najczęściej podczas sporadycznych pobytów w Polsce”.

Stanowisko organu podatkowego: „W związku z powyższym, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowym zwolnieniem z opodatkowania może Pan objąć przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w tym przepisie - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych (...)”.

Z pełną świadomością przyjmuje się, że powoływane interpretacje indywidualne odnoszą się wyłącznie do konkretnych, indywidualnych stanów faktycznych i nie wywierają skutków prawnych w odniesieniu do innych sytuacji. Niemniej jednak, ich przywołanie ma na celu zilustrowanie linii interpretacyjnej prezentowanej przez organy podatkowe w porównywalnych okolicznościach.

Wskazanie tych rozstrzygnięć służy wykazaniu, że sam fakt pobierania renty w Polsce oraz fakt zameldowania w Polsce nie może być uznany za przesądzający w zakresie określenia centrum interesów życiowych Podatnika w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.

W celu wykazania spełnienia ustawowych przesłanek, Podatnik potwierdza, iż posiada stosowne dokumenty źródłowe, sporządzone w języku niemieckim:

·         rachunki wskazujące o adresie zamieszkania u członka rodziny na terytorium Niemiec;

·         stosowne dokumenty świadczące o wynajmie pokoju od osób trzecich na terytorium Niemiec;

·         zaświadczenia o podatku dochodowym dla pracownika od każdego pracodawcy niemieckiego - „Lohnsteuerbescheinigung” - odpowiednik PIT 11.

Działając w oparciu o art. 180 § 1 oraz art. 181 Ordynacji podatkowej, Podatnik wskazał, iż wskazane powyżej dokumenty - mimo że sporządzone w języku obcym - mogą stanowić dowód w sprawie, jeżeli przyczyniają się do jej wyjaśnienia i nie są sprzeczne z prawem.

Podatnik jest jednocześnie świadomy, że zgodnie z art. 287 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w przypadku prowadzenia czynności sprawdzających, organ podatkowy ma prawo zażądać tłumaczenia przedłożonych dokumentów na język polski. W razie zgłoszenia takiego żądania, Podatnik niezwłocznie przedłoży tłumaczenia sporządzone zgodnie z wymogami prawa.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 przedmiotowej ustawy polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy – tak jak Pan – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z analizy sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną mająca miejsce zamieszkania na terytorium Polski, a do Polski powrócił Pan na stałe 24 listopada 2025 r., w wyniku czego od tego dnia podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.

Jednocześnie, pomiędzy 29 maja 2017 r. a 24 listopada 2025 r. na stałe przebywał Pan w Niemczech, będąc rezydentem podatkowym Niemiec.

Zatem, zrealizował Pan także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełnił Pan również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełnił Pan również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że posiada Pan dowody dokumentujące Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech. Jak Pan wskazał:

Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto wskazał Pan, że:

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia będzie Panu przysługiwało prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na zasadach wynikających z tego przepisu, czyli w czterech interesujących Pana, kolejno po sobie następujących latach podatkowych, tj.: 2026, 2027, 2028 oraz 2029 – w limitowanej tym przepisem wysokości, nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.