Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.1017.2025.2.KP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 16 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 21 stycznia 2026 r. (wpływ 21 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (…) 2007 r. wspólnie z mężem BC zawarła Pani z Bankiem (...) Umowę o kredyt hipoteczny (...) waloryzowany kursem do franka szwajcarskiego (CHF).

Celem kredytu było sfinansowanie zakupu domu jednorodzinnego (...). Bank udzielił Państwu kredytu w wysokości (...) franków szwajcarskich, który został wypłacony w transzach w złotych polskich do dnia (…) 2008 r., które każdorazowo były przeliczane na franki szwajcarskie.

Dom, który Pani zakupiła jest stale przez Państwa zamieszkiwany wraz z dwójką Państwa dzieci. Nie korzystała Pani z żadnych ulg podatkowych, czy umorzeń odsetek z tytułu zaciągniętego ww. kredytu. W okresie od (…) 2007 r. do (…) 2025 r. przekazała Pani do Banku kwotę (...) złotych tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.

Z uwagi na fakt, że Umowa kredytu zawiera szereg klauzul abuzywnych, w dniu (…) 2025 r. reprezentujący Panią pełnomocnik złożył do Sądu Okręgowego (…) pozew przeciwko Bankowi m.in. o ustalenie nieważności zawartej Umowy kredytu oraz o zapłatę, w wyniku czego przed Sądem toczy się postępowanie o sygn. akt: (...).

Postanowieniem z (…) 2025 r. Sąd Okręgowy (…) wstrzymał obowiązek dokonywania przez Panią spłat rat kredytu w wysokości i terminach ustalonych umową kredytową od dnia udzielenia zabezpieczenia do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie. Na podstawie powyższego postanowienia, Bank od m-ca (…) 2025 r. nie dokonuje z Pani rachunku bankowego potrąceń środków pieniężnych tytułem spłat kredytu. W celu ugodowego zakończenia sporu w (…) 2025 r. Bank przedstawił Pani projekt propozycji ugody pozasądowej (zwanej dalej: Ugoda), która przewiduje przeliczenie kredytu od początku tak, jakby był kredytem złotówkowym oprocentowanym stopą procentową właściwą dla kredytów w polskich złotych.

W projekcie Ugody znajduje się m.in. zapis:

1.    W księgach rachunkowych Banku na dzień (…) 2025 r. wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosi (...) CHF (słownie: (…) franków szwajcarskich), z czego kwota kapitału kredytu wynosi (…) CHF (słownie: (…) franków szwajcarskich), a kwota naliczonych odsetek bieżących to (…) CHF (słownie: (…) franków szwajcarskich), co oznacza, że po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP z dnia poprzedzającego dzień zawarcia Ugody kurs (…), zadłużenie Kredytobiorcy na dzień zawarcia Ugody wynosi (…) PLN (słownie: (…) złotych polskich), z czego pozostała do spłaty kwota kredytu to (…) PLN (słownie: (…) złotych polskich) i odsetki bieżące: (…) PLN (słownie: (…) złotych polskich), a zadłużenie Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z Umową wynosi (…) złotych.

2.    Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie (…) złotych, a Kredytobiorca to zwolnienie z długu przyjmuje.

Dodatkowo Bank w ramach Ugody zobowiązuje się:

1)    do zwrotu kosztów procesu poniesionych przez Kredytobiorcę w I instancji w związku ze Sporem w wysokości (…) zł oraz połowy opłaty od pozwu w wysokości (…) zł.

2)    wypłacić Kredytobiorcy kwotę dodatkową, w wysokości (…) zł (słownie: (…))

Odnośnie punktu 1 powyżej, Koszty zastępstwa procesowego nie przewyższą kwoty należnej Kancelarii Prawnej reprezentującej Panią w sprawie przed Sądem, a opłatę od pozwu wniosła Pani w wysokości (…) zł wraz z pozwem.

Odnośnie punktu 2 powyżej – jest to kwota, która obejmuje Pani wpłaty do Banku powyżej otrzymanego od Banku kapitału. W Ugodzie nie została skonkretyzowana „kwota dodatkowa”, jednak z prowadzonej z bankiem korespondencji w sprawie Ugody wynika, że kwota ta stanowi różnicę pomiędzy wypłaconym przez bank kapitałem kredytu, a sumą spłat dokonanych przez Panią tytułem kredytu. Na dowód powyższego – w toku prowadzonych negocjacji ugodowych – bank przekazał Pani zestawienie spłaconych rat, z którego ww. kwota wynika.

Bank w projekcie Ugody informuje:

Cyt: „Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9, powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży wypełnienie obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenie informacji PIT-11). Jednocześnie Kredytobiorcy przyjmują do wiadomości, że w celu zastosowania do osiągniętego przychodu regulacji rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie przez Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, co Kredytobiorca potwierdził stosownym oświadczeniem, przedłożonym Bankowi przy zawarciu niniejszej Ugody, a Bank potwierdza jego otrzymanie”.

Cyt: „Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy kredytowej z (…) 2007 r., między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy. Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską na zasadach określonych w § 1 ust. 5 i nast. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi (…) (słownie: (…)) złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorcy w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości”.

Informacje dodatkowe dot. zdarzenia przyszłego:

1.    Kredyt, o którym mowa we wniosku, został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

2.    Kredyt był zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości będącej przedmiotem kredytu (wpis w KW nieruchomości).

3.    Kredyt został zaciągnięty tylko i wyłącznie na zakup domu mieszkalnego, jednorodzinnego.

4.    Nie korzystała Pani dotychczas z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, niż ta która była finansowana kredytem.

5.    Zakładana data podpisania Ugody to I lub II kwartał 2026 r., w zależności od otrzymania interpretacji w przedmiotowej sprawie.

6.    Stroną ugody będzie Bank (...) oraz małżonkowie BC i AC.

7.    Przed umorzeniem kredytu nie doszło do jego przewalutowania.

8.    Zgodnie z projektem Ugody Bank wypłaci Pani kwotę (…) zł, która „de facto” jest zwrotem nadpłaconych rat kredytowo-odsetkowych ponad wartość otrzymanego z banku kapitału. Bank określa ją jako „kwotę dodatkową”. W Ugodzie nie został skonkretyzowany termin „kwoty dodatkowej”, jednak z prowadzonej z bankiem korespondencji w sprawie Ugody wynika, że kwota ta stanowi różnicę pomiędzy wypłaconym przez bank kapitałem kredytu, a sumą spłat dokonanych przez Panią tytułem kredytu. Na dowód powyższego – w toku prowadzonych negocjacji ugodowych – bank przekazał Pani zestawienie spłaconych rat, z którego ww. kwota wynika.

9.    Koszty procesowe (opłata za pozew – (…) zł oraz koszty zastępstwa procesowego – (…) zł) zostały poniesione z Pani i Pani męża środków pieniężnych. Zwrócona przez bank kwota nie będzie przewyższała poniesionych przez Państwa kosztów.

10. Odpowiadacie Państwo za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani co następuje.

W ramach zawartej umowy kredytowej bank wypłacił Pani środki pieniężne w transzach w następujących wysokościach:

1.    (…) PLN ((…) CHF) dnia (…)2007 r. tytułem: wypłata transza;

2.    (…) PLN ((…) CHF) dnia (…)2007 r. tytułem: wypłata transza;

3.    (…) PLN ((…) CHF) dnia (…)2007 r. tytułem: pobranie składki ubezpieczenia od utraty pracy i hospitalizacji;

4.    (…) PLN ((…) CHF) dnia (…)2008 r. tytułem: wypłata transza.

Składka na ubezpieczenie od utraty pracy i hospitalizacji w kwocie (…) PLN została skredytowana tzn. bank przekazał Pani środki na pokrycie kosztu składki. Skredytowana składka stanowiła więc część spłacanych przez Panią rat kapitałowo–odsetkowych. Uiszczone raty w swojej wysokości uwzględniały tę kwotę.

W rzeczywistości nie uiściła Pani na rzecz banku kwoty (…) PLN ze swoich środków, bowiem do jej sukcesywnej spłaty dochodziło przez spłatę rat kapitałowo–odsetkowych.

Zaznaczyć przy tym należy, że ww. składka w znacznej części tj. w wysokości (…) PLN wskutek jej niewykorzystania została Pani przez bank dnia (…) 2008 r. zwrócona na ROR, bowiem (…) 2008 r. zrezygnowała Pani z grupowego ubezpieczenia na wypadek utraty pracy i hospitalizacji.

W ugodzie nie została skonkretyzowana „kwota dodatkowa”, jednak z prowadzonej z bankiem korespondencji w sprawie ugody wynika, że kwota ta stanowi różnicę pomiędzy wypłaconym przez bank kapitałem kredytu, a sumą spłat dokonanych przez Panią tytułem kredytu.

Pytania

1)    Czy w związku z umorzeniem długu, o którym mowa w projekcie Ugody (na dzień złożenia propozycji ugodowej przez Bank jest to kwota (…) złotych, przy czym kwota ta może ulec zmianie w zależności od terminu zawarcia Ugody) będzie Pani zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego?

2)    Czy „kwota dodatkowa”, w wysokości (…) zł, którą ma Pani dodatkowo otrzymać od Banku w wyniku zawarcia Ugody (kwota ta jest stała i nie ulegnie zmianie, bowiem Sąd Okręgowy (…) wstrzymał obowiązek dokonywania przez Panią spłat rat kredytu w wysokości i terminach ustalonych umową kredytową), stanowić będzie dla Pani przychód w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy w związku z tym powstanie po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego?

3)    Czy kwota (…) zł, którą Bank zamierza Pani zwrócić jako kwotę kosztów zastępstwa procesowego, nieprzekraczających maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, stanowić będzie dla Pani przychód i czy w związku z tym powstanie po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od tej kwoty na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Koszty zastępstwa procesowego nie przewyższą kwoty należnej Kancelarii Prawnej reprezentującej Panią przed Sądem. Wobec powyższego kwota (…) zł zwrócona przez Bank nie będzie stanowiła dla Pani dodatkowego przysporzenia majątkowego.

4)    Czy kwota (…) zł, którą Bank zamierza Pani zwrócić tytułem zwrotu opłaty od pozwu stanowić będzie dla Pani przychód i czy w związku z tym powstanie po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od tej kwoty?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. (Dz.U. z 2024, poz. 1912) zmieniającego rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) (Dz.U. z 2024 r, poz. 102) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, kwota umorzenia nie będzie podlegała opodatkowaniu.

W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 2, „Kwota dodatkowa”, którą ma Pani otrzymać od Banku w wyniku zawarcia Ugody, nie będzie stanowiła po Pani stronie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jej uzyskanie nie będzie skutkowało po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. Świadczenia o charakterze zwrotnym nie generują przychodu podatkowego. W konsekwencji, otrzymanie przez Panią środków pieniężnych, które Bank ma Państwu wypłacić tytułem „kwoty dodatkowej” w związku z planowaną ugodą nie będzie stanowiła dla Pani przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 3, kwota (…) zł, którą Bank zamierza Pani zwrócić jako koszty zastępstwa procesowego nie przekracza maksymalnych kosztów zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, nie będzie stanowiła Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust 1 i w związku z tym nie powstanie po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego na podstawie przepisów ww. ustawy. Koszty zastępstwa procesowego nie przewyższą kwoty należnej Kancelarii Prawnej reprezentującej Państwa przed Sądem. Wobec powyższego kwota (…) zł zwrócona przez Bank nie będzie stanowiła dla Pani dodatkowego przysporzenia majątkowego.

W Pani ocenie, w odniesieniu do pytania nr 4, kwota, którą macie Państwo otrzymać od Banku w wyniku zawarcia Ugody, nie będzie stanowiła po Państwa stronie przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust 1 więc jej uzyskanie nie będzie skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. Świadczenia o charakterze zwrotnym nie generują przychodu podatkowego. W konsekwencji, otrzymanie przez Panią środki pieniężne, które Bank ma Państwu wypłacić w związku z planowaną ugodą nie będą stanowiły dla Pani przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wraz ze składanym pozwem wniosła Pani wraz z mężem opłatę w wysokości (…) złotych, Bank zwraca połowę tej kwoty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwa, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:

-        do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,

-        do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,

-        do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,

-        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz

-        w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).

Z analizowanej sprawy wynika, że w 2007 r. bank udzielił Pani kredytu. Celem kredytu było finansowanie zakupu domu jednorodzinnego. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani również, że ww. kredyt zawierał także ubezpieczenie. Składka na ubezpieczenie od utraty pracy i hospitalizacji została skredytowana, tzn. bank przekazał Pani środki na pokrycie kosztu składki. Skredytowana składka stanowiła więc część spłacanych przez Panią rat kapitałowo–odsetkowych. Uiszczone raty w swojej wysokości uwzględniały tę kwotę.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że udzielony Pani kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.

Odnosząc się natomiast do części kredytu przeznaczonego na sfinansowanie ubezpieczenia od utraty pracy i hospitalizacji, należy mieć na uwadze, że z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 3 rozporządzenia wynika, że „gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 (...), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego” zatem umorzona wierzytelność w części dotyczącej ubezpieczenia od utraty pracy i hospitalizacji nie może z tego zaniechania skorzystać.

Dlatego do kwoty umorzonej wierzytelności w części, która odpowiada wydatkom poniesionym na sfinansowanie ubezpieczenia od utraty pracy i hospitalizacji, a które to wydatki są wyłączone z zaniechania na podstawie ww. przepisu rozporządzenia, nie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że planowane umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Panią w 2007 r. stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, w części w jakiej kwota kredytu zaciągniętego na zakup domu jednorodzinnego pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Będzie Pani bowiem spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.

Zaniechanie to nie będzie dotyczyło kwoty umorzonej wierzytelności, w części w jakiej kwota kredytu zaciągniętego na sfinansowanie ubezpieczenia od utraty pracy i hospitalizacji pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. Zatem od tej części umorzonej kwoty, w jakiej zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami stanowi ona dla Pani przychód, powinna Pani zapłacić podatek dochodowy.

W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych zwrotu ustalonej w ugodzie kwoty dodatkowej wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Prezentując zdarzenie przyszłe wskazała Pani, że kwota dodatkowa, którą Bank ma Pani zwrócić jest to kwota, która obejmuje Pani wpłaty do Banku powyżej otrzymanego od Banku kapitału. Podkreśliła Pani, że kwota ta jest zwrotem nadpłaconych rat kredytowo-odsetkowych ponad wartość otrzymanego z banku kapitału. W Ugodzie nie została skonkretyzowana „kwota dodatkowa”, jednak z prowadzonej z bankiem korespondencji w sprawie Ugody wynika, że kwota ta stanowi różnicę pomiędzy wypłaconym przez bank kapitałem kredytu, a sumą spłat dokonanych przez Panią tytułem kredytu.

Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.

Zwrot przez bank wskazanej we wniosku kwoty dodatkowej nie będzie stanowił dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem nie będzie miała Pani obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty dodatkowej.

W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Przechodząc do kwestii zwrotu na Pani rzecz kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty od pozwu, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego oraz opłaty od pozwu) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.

Zatem zwrot na rzecz kredytobiorcy kosztów postępowania sądowego do wysokości poniesionych przez niego kosztów – nie spowoduje powstania po jego stronie przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.

Zatem, zwrócone koszty zastępstwa procesowego oraz opłata od pozwu nie będą stanowiły dla Pani przysporzenia i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty od pozwu nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te będą stanowiły jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Panią wydatków – nie będą więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.

W tym zakresie Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.