Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.1026.2025.2.MB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 stycznia 2026 r. (wpływ 26 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

Pan X;

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

Pani Y.

Opis zdarzenia przyszłego wynikający z wniosku jak i jego uzupełnienia

W dniu (…) października 2007 r. zawarł Pan wraz z małżonką umowę kredytu hipotecznego nominowanego (indeksowanego) do CHF nr (…) (tzw. kredyt frankowy - dalej jako Umowa). Umowa została zawarta z (…) Bank (…).

Kredyt został przeznaczony na własne cele mieszkaniowe. Zgodnie z przeznaczeniem kredytu wskazanym we wniosku środki zostały przeznaczone na sfinansowane budowy domu jednorodzinnego na działce nr (…). Przedmiotowa nieruchomość stanowi Państwa wyłączną własność na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

Wartość udzielonego kredytu wyniosła (…) zł na okres 360 miesięcy. Kwota kredytu wyrażona w walucie indeksacji wyniosła (…) CHF wg kursu kupna waluty z tabeli kursowej Banku. To była Państwa druga inwestycja mieszkaniowa. Pierwsza dotyczyła lokalu mieszkalnego położonego w A, jednakże na ten cel zaciągnęli Państwo kredyt złotówkowy. Nigdy wcześniej nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. W domu wybudowanym za środki uzyskane z przedmiotowego kredytu mieszkacie Państwo do dziś. Obecnie uczestniczycie Państwo w postępowaniu o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z Umowy ze względu na jego nieważność w całości.

Ponadto dochodzicie Państwo też roszczenia o zapłatę kwoty (…) zł, która to kwota stanowi sumę wszystkich wpłat dotychczas uiszczonych na rzecz banku tytułem spłat rat kapitałowo-odsetkowych. Postępowanie w tej sprawie toczy się aktualnie przed Sądem Okręgowym.

Postanowieniem z dnia (…) lipca 2024 r. wydanym przez (…) Wnioskodawcom udzielono zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieistnienia stosunku prawnego z Umowy poprzez wstrzymanie obowiązku dokonywania przez powodów spłaty dalszych rat kredytu w wysokości i terminach określonych zawartą przez strony sporu umową kredytu hipotecznego nominowanego do CHF nr (…) z dnia (…) października 2007 r. w okresie od dnia wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, tj. (…) lipca 2024 r. do czasu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W rezultacie od sierpnia 2024 r. korzystacie Państwo z zabezpieczenia polegającego na zawieszeniu obowiązku świadczenia rat kapitałowo-odsetkowych. W lipcu 2024 wpłacili Państwo ostatnią ratę na poczet Umowy. W okresie od wniesienia pozwu do uzyskania zabezpieczenia wpłacili Państwo łącznie 3 raty w kwocie po (…) zł każda łącznie (…) zł. Łączna wysokość wpłat na rzecz banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych wyniosła zatem (…) zł, przy czym kwota ta została objęta postępowaniem sądowym tylko do wysokości (…) zł.

W międzyczasie Bank proponował Państwu kilka ugód indywidualnych, z których ostatnia miała miejsce (…) listopada 2025 r. W tejże ugodzie Bank zaproponował Państwu umorzenie pozostałej kwoty kredytu tj. (…) zł oraz odsetek, tj. (…) zł oraz dodatkowo zapłatę kwoty w wysokości (…) zł i kwotę (…) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Fragment treści ugody:

„2. Strony zgodnie oświadczają, że:

a. przedmiotem Umowy kredytu była budowa domu jednorodzinnego;

b. w dacie zawarcia Umowy kredytu kwota kredytu wynosiła (…) PLN (słownie: (…) złotych polskich);

c. kwota kredytu została zindeksowana przez Bank na podstawie kursu kupna franka szwajcarskiego obowiązującego i ustalonego przez Bank w dniu wypłaty kredytu /wypłaty poszczególnych transz kredytu;

d. po dokonaniu indeksacji kwota kredytu wyrażona w walucie franka szwajcarskiego wynosiła (…) CHF (słownie: (…) franków szwajcarskich);

e. Bank poinformował Powodów o wysokości zindeksowanej kwoty kredytu przesyłając im harmonogram spłaty po wypłacie kredytu lub jeżeli kredyt wypłacany był w transzach - po wypłacie każdej kolejnej transzy kredytu oraz po każdej zmianie oprocentowania kredytu;

f. potwierdzają, że Powodowie do dnia (…) lipca 2024 r. spłacali raty kapitałowo-odsetkowe na podstawie zasad określonych w Umowie;

g. Powodowie oświadczają, że mają świadomość i rozumieją skutki zawieranej Ugody, w tym w szczególności skutki finansowe i dobrowolnie godzą się odstąpić od dochodzenia od Banku roszczeń wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy, w zamian za umorzenie zobowiązania określonego w pkt 3 poniżej;

h. Powodowie zdają sobie sprawę i są w pełni świadomi, że podniesienie przez nich w postępowaniu sądowym roszczeń, mogą skutkować pozytywnym dla nich orzeczeniem sądowym;

i. Bank stoi na stanowisku, że Umowa jest ważna i nie uznaje za zasadne roszczeń o uznanie postanowień Umowy za niewiążące na podstawie art. 385¹ kodeksu cywilnego lub stwierdzenie nieważności Umowy, jak również o zapłatę na podstawie wyżej wymienionych tytułów; j. zawarcie niniejszej Ugody jest dobrowolne, zaś Powodowie mieli możliwość negocjowania postanowień Ugody.

3. Strony zgodnie oświadczają, że:

a. kwota kredytu do całkowitej spłaty zadłużenia z tytułu Umowy na dzień 2025-06-(…) wynosi:

 - Kapitał (…) CHF,

 - odsetki (…) CHF,

 - Koszty (…) zł,

b. zadłużenie określone w pkt 3 lit. a. po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie NBP obowiązującym w dniu 2025-06-(…) wynoszącym (…) wynosi:

 - kapitał (…) zł,

 - odsetki (…) zł;

 - koszty (…) zł.

4. W ramach rozliczenia wzajemnych świadczeń spełnionych przez Strony w związku z Umową kredytu Bank:

a. Bank zwalnia Powodów z długu i umarza zadłużenie Powodów z tytułu umowy w wysokości wskazanej w pkt. 3 lit. b. powyżej,

b. Bank zobowiązuje się zapłacić na rzecz Powodów kwotę (…) zł ((…) złotych polskich) oraz kwotę (…) zł ((…) złotych polskich) tytułem kosztów postępowania, w tym kwota (…) zł (słownie: (…) zł) tytułem połowy opłaty od pozwu oraz kwota (…) zł (słownie (…) złotych polskich) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.”

W wyniku zawarcia Ugody bank zwróci Państwu środki pieniężne w kwocie uprzednio przez Państwo spłaconej (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu), ale jednocześnie pomniejszonej do kwoty (…) zł w wyniku negocjacji. Kwota uprzednio przez Państwo spłacona z uwzględnieniem wartości udostępnionego kapitału wynosi bowiem dokładnie (…) zł ((…) zł całość spłat tytułem rat kapitałowo-odsetkowych minus (…) zł kwoty tytułem udostępnionego kredytu).

W wyniku zawarcia Ugody dochodzi do przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzi, ale w wyniku tego przeliczenia środki wpłacone nie stają się nienależne co wynika z przytoczonych powyżej fragmentów treści Ugody.

W Ugodzie zawarto ponadto oświadczenie, że aby skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe musimy spełnić wymienione w tym przepisie wymogi. Spełnienie tych wymogów mamy potwierdzić poprzez wypełnienie podpisanie i przesłanie do Banku odpowiedniego oświadczenia w terminie 14 dni od zawarcia ugody, które to oświadczenie Bank zweryfikuje i na tej podstawie podejmie ostateczną decyzję w zakresie sporządzenia informacji PIT-11.

W Państwa rozumieniu zaproponowana przez Bank zapłata dodatkowej kwoty (…) zł jest związana z kwotą nadpłaty kapitału. Choć w Ugodzie nie znajduje się stwierdzenie o „zwrocie”, to jednak fakt ten można wywieść z całokształtu okoliczności zawarcia Ugody. Szczególnie taki wniosek wynika z porównania kwoty wpłaconej na rzecz Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, tj. (…) zł oraz kwoty kapitału wypłaconego przez Bank w wyniku wykonania Umowy kredytu, tj. (…) zł. Kwota (…) zł stanowi zatem pewien kompromis w zakresie roszczenia o zwrot nadpłaty kapitału. Kwota (…) zł stanowi zaś zwrot kosztów postępowania sądowego.

Kredyt hipoteczny został zabezpieczony hipoteką na nieruchomości, na którą został zaciągnięty tenże kredyt. Wpis o hipotece znajduje się w księdze wieczystej nr (…), którą prowadzi Sąd Rejonowy (…).

Ugodę zamierzacie Państwo podpisać, gdy tylko zostanie w tym celu wyznaczony termin przez Sąd. Ugoda zostanie zawarta na podstawie art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm. ). Stronami zawartego porozumienia będą Bank oraz X i Y.

Pytanie

1.  Czy po zawarciu ugody z Bankiem będziecie Państwo zwolnieni z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu z tytułu całkowitej umorzonej niespłaconej kwoty kredytu mieszkaniowego w wysokości (…) zł na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?

2.  Czy Bank powinien wystawiać informację PIT-11 w zakresie kwoty umorzenia?

3.  Czy otrzymana kwota w wysokości (…) zł będzie przychodem w rozumieniu ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w odniesieniu do pytania nr 1, spełniacie warunki do skorzystania z prawa do zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w zakresie kwoty umorzenia pozostałej do spłaty, tj. kwoty (…) zł. Kredyt został przeznaczony na jedną inwestycję mieszkaniową i na własne cele mieszkaniowe.

Wobec powyższego, w odniesieniu do pytania nr 2, Bank nie powinien wypełniać informacji PIT-11 albowiem dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego (zob. w szczególności 0113-KDIPT2-2.4011.585.2024.2.ST, zob. też: 0114-KDIP3-2.4011.460.2025.2.BM; 0115-KDIT1.4011.752.2024.1.ASZ).

Powyższe stanowisko argumentujecie Państwo w następujący sposób.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm. - dalej jako ustawa o PIT):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą: dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz; dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa.

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o PIT jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy o PIT dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi zaś art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przywołanych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o PIT można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Co więcej, jak wskazuje się w orzecznictwie, dla celów podatkowych przyjmuje się, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Art. 10 ust. 1 ustawy o PIT wymienia źródła przychodów, przy czym w pkt 9 znajduje się najszersza kategoria tzw. „innych źródeł”. Kategoria ta jest doprecyzowana w art. 20 ust. 1, w którym wyjaśniono, że za przychody z innych źródeł uważa się w szczególności inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i dlatego nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy zatem mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W Państwa ocenie umorzenie wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego (kwota kapitału i odsetek), stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. W wyniku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia z Państwa strony, dochodzi po Państwa stronie do nieodpłatnego przysporzenia majątkowego, a zatem realnych korzyści majątkowych.

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672 - dalej jako Rozporządzenie): Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; 3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3.W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1) jednego gospodarstwa domowego albo 2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z kolei § 4 stanowi, że zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione m. in. na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego - położonym w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).

Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W literze c) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostało wymieniono m.in. nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.

Zatem udzielony Państwu kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w Rozporządzeniu. Zaciągnięty kredyt hipoteczny we frankach szwajcarskich został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art, 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o PIT. Celem inwestycji było zaspokojenie Państwa potrzeb mieszkaniowych. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Kredyt mieszkaniowy został udzielony przez Bank. Tytułem zabezpieczenia kredytu została ustanowiona hipoteka na nieruchomości będącej przedmiotem umowy kredytowej. Zawarcie ugody z Bankiem będzie skutkować umorzeniem całości pozostałej do spłaty kwoty kredytu, na którą składa się kwota kapitału i odsetek. W przeszłości nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w Rozporządzeniu.

W tym stanie rzeczy Państwa zdaniem, w odniesieniu do pytania nr 1, spełniacie warunki do skorzystania z prawa do zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w zakresie kwoty umorzenia pozostałej do spłaty tj. kwoty (…) zł. Kredyt został przeznaczony na jedną inwestycję mieszkaniową i na własne cele mieszkaniowe.

Wobec powyższego, w odniesieniu do pytania nr 2, Bank nie powinien wypełniać informacji PIT-11 albowiem dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego (zob. w szczególności 0113-KDIPT2-2.4011.585.2024.2.ST, zob. też: 0114-KDIP3-2.4011.460.2025.2.BM; 0115-KDIT1.4011.752.2024.1.ASZ).

Ponadto, wobec powyższego, wypłacona przez bank kwota w wysokości (…) zł, nie stanowi przychodu, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2324 ze zm ): przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. W Ugodzie strony ustaliły ponadto, że bank dodatkowo zapłaci Państwu ustaloną kwotę w wysokości (…) zł z czego zapłata kwota (…) zł nie została opatrzona żadnym tytułem natomiast zapłata kwoty (…) zł stanowi zwrot kosztów postępowania sądowego. W Państwa rozumieniu z okoliczności zawarcia Ugody wynika, że zaproponowana zapłata kwoty (…) zł jest związana z kwotą nadpłaty kapitału.

Szczególnie taki wniosek wynika z porównania kwoty wpłaconej na rzecz Banku tytułem rat kapitałowo-odsetkowych tj. (…) zł oraz kwoty kapitału wypłaconego przez Bank w wyniku wykonania Umowy kredytu tj. (…) zł. Kwota (…) zł stanowi zatem pewien kompromis w zakresie roszczenia o zwrot nadpłaty kapitału.

Kwota (…) zł wynika z tej kwoty nadpłaty ponad spłacony kapitał kredytu, ale jest od niej niższa o (…) zł, co oznacza, że nie otrzymujecie Państwo od Banku żadnych dodatkowych kwot pieniężnych ponad to co, co spłacili Państwo w ratach kapitałowo-odsetkowych. Kwota (…) zł stanowi zaś zwrot poniesionych przez Państwo kosztów postępowania sądowego.

Jak już wskazywano wcześniej - zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Wobec powyższego, kwota nadpłaconego kapitału i odsetek, którą zwróci Państwu bank po podpisaniu ugody, nie będzie stanowiła dla Państwa przychodu. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Państwo przysporzenia majątkowego, wzrostu Państwa majątku. Otrzymana przez Państwo ww. kwota stanowiła będzie zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłaciliście wcześniej do banku. Pieniądze te (nadpłacony kapitał, odsetki), nie będą więc Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Państwa stronie powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe stanowisko potwierdzają sądy administracyjne oraz organy podatkowe.

Przykładowo: Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z 29 listopada 2019 r., sygn. akt II FSK 799/18 stwierdził, że: „Mimo, że nie wynika to wprost z brzmienia przepisu art. 11 ust. 1 PDOFizU, za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny”.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „KIS”) w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2022 r., sygn. akt 0113-KDIPT2-1.4011.905.2021.5.MAP wskazał, że: „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. (...) Wobec tego do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot (...)”.

W Państwa ocenie dla przyjęcia stanowiska o zwrotnym charakterze przedmiotowego świadczenia, które ma wypłacić Bank nie może mieć kluczowego znaczenia fakt, że taki charakter świadczenia nie wynika z literalnego brzmienia Ugody. O takim charakterze, jak już wskazaliśmy powyżej, świadczy bowiem całokształt okoliczności faktycznych towarzyszących zawarciu wspomnianej Ugody.

Ponadto o zwrotnym charakterze tego świadczenia świadczy fakt, że jego zwrot następuje w wyniku umorzenia pozostałej części Państwa zobowiązania na rzecz Banku. Gdyby nie doszło do tego umorzenia, to świadczenie to uległoby zaliczeniu na poczet tego zadłużenia. Niemniej wobec jego umorzenia świadczenie to podlega zwrotowi jako że odpada podstawa prawna dla jego świadczenia (art. 410 § 2 w zw. z art. 405 k.c.).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Państwo, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:

-        do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,

-        do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,

-        do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,

-        a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz

-        w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).

Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenia przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że planowane umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Państwa w 2007 r. stanowić będzie dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie do uzyskanego przez Państwo przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będziecie bowiem Państwo spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.

Bank nie będzie zobowiązany sporządzić dla Państwa informacji PIT 11, o której mowa w art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych planowanej wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty (…) zł, wyjaśniam że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

We wniosku wskazali Państwo, że w ramach ugody bank zaproponował wypłatę na Państwa rzecz dodatkowej kwoty w wysokości (…) zł, która jest związana z kwotą nadpłaty kapitału. Jednocześnie bank zwróci Państwu kwotę uprzednio przez Państwo spłaconą (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu).

Zatem w analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymacie Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu hipotecznego. A zatem otrzymacie Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku. Wypłata ta będzie dla Państwa neutralna podatkowo.

W konsekwencji, wypłata przez bank ww. kwoty nie będzie stanowić dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będziecie Państwo mieli obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty.

Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących kwestii zwrotu przez bank kosztów zastępstwa procesowego oraz połowy opłaty od pozwu, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Z kolei w myśl art. 98 § 3 ww. Kodeksu:

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz połowy opłaty od pozwu, w ramach planowania zawarcia ugody, nie spowoduje powstania przychodu u kredytobiorców, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile zwracana przez bank kwota nie będzie przewyższała poniesionych przez kredytobiorców wydatków z tego tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie stanowi po ich stronie przysporzenia, wzrostu majątku. Otrzymana kwota będzie stanowiła jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków.

Dlatego otrzymany przez Państwo na podstawie ugody zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrot połowy opłaty od pozwu nie będzie stanowił dla Państwa przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwo i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.