Wnioskodawczyni to osoba fizyczna z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce, która od 2022 roku świadczy odpłatne usługi seksualne jako luksusowa prostytutka w kraju i za granicą, bez prowadzenia działalności gospodarczej; usługi polegają m.in. na stosunkach seksualnych,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 17 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 6 lutego 2026 r. (wpływ 6 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni aktualnie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej.
Wnioskodawczyni począwszy od 2022 r. świadczy odpłatne, stałe usługi jako luksusowa prostytutka w Polsce i za granicą. Wnioskodawczyni umawia się z klientami w różnych miejscach na świecie, gdzie następnie świadczy usługi seksualne. Usługi te polegają m.in. na odbywaniu stosunku seksualnego według zasad zaakceptowanych przez obie strony. Świadczenie luksusowych usług seksualnych, zwłaszcza poza granicami Polski wiąże się z szeregiem wymagań, jakie narzucane są przez zamożnych i wpływowych klientów. Wnioskodawczyni musi spełniać wymogi wizerunkowe, światopoglądowe, a także posiadać odpowiednie obycie w przebywaniu w wyższych sferach.
Ze względu na charakter usług oraz specyficzne wymagania klientów, Wnioskodawczyni pozyskuje ich głównie za pośrednictwem komunikatorów internetowych oraz z polecenia. Zdarza się również, że Wnioskodawczyni reklamuje swoje usługi na portalach internetowych.
Usługi seksualne świadczone przez Wnioskodawczynię są dobrowolne i samodzielne, nie wynikają one z przestępstw opisanych w art. 202, 203 i 204 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 383).
Za wykonane usługi Wnioskodawczyni zwykle otrzymuje wynagrodzenie w gotówce, którą następnie przechowuje w tej formie lub wpłaca na rachunek bankowy. Wnioskodawczyni nie osiąga przychodów z innych źródeł.
Pytanie w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych
Czy przychody ze świadczenia usług seksualnych, stanowią przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w świetle art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie w odniesieniu do pytania dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych
W Pani ocenie, przychody ze świadczenia usług seksualnych nie stanowią przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym w świetle art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm., dalej: „k.c.”):
Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.
Natomiast w myśl art. 58 § 2 k.c.:
Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
Z perspektywy k.c. umowa dotycząca usług seksualnych jest nieważna, a uzyskiwane w wyniku jej realizacji dochody nie mogą podlegać opodatkowaniu na gruncie przepisów u.p.d.o.f. Zatem, skoro usługi seksualne zostały wykluczone z porządku prawnego, to nie mogą również podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.
Bowiem, jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.
Należy wskazać, że stanowisko sądów administracyjnych w odniesieniu do opodatkowania usług seksualnych podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest ugruntowane i nie pozostawia wątpliwości. Usługi tego typu nie mogą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym, z uwagi na swój charakter, sprzeczność z zasadami współżycia społecznego i brak możliwości zawarcia prawnie skutecznej umowy. Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię nie są prawnie zakazane, ale nie stanowią także przedmiotu zgodnego z prawem, zasługującego na ochronę prawną.
Jak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 19 stycznia 2021 r., sygn. I SA/GI 1031/20:
Przychody z prostytucji nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 17 stycznia 2018 r., sygn. I SA/Łd 1001/17:
Jeżeli chodzi o środki pozyskane z prostytucji, z uwagi na aspekt moralny i sprzeczność z zasadami współżycia społecznego, uznaje się za słuszne zakwalifikowanie ich do przychodów z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Zgodnie z tym uregulowaniem, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Przychody z prostytucji, jako nieobjęte zakresem przedmiotowym ustawy podatkowej, nie podlegają tym samym w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W świetle powyższego Wnioskodawczyni uważa, że świadczone przez nią usługi seksualne dla klientów w Polsce i za granicą, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Analogiczne stanowisko w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych było kilkukrotnie potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w ramach wydanych dotychczas interpretacji, np.:
· w interpretacji z dnia 22 kwietnia 2024 r., 0114-KDIP3-1.4011.145.2024.2.BS,
· w interpretacji z dnia 17 grudnia 2021 r., 0113-KDIPT2-1.4011.830.2021.2.KO,
· w interpretacji z dnia 27 sierpnia 2019 r., 0112-KDIL3-2.4011.299.2019.1.TR,
· w interpretacji z dnia 8 października 2018 r., 0112-KDIL3-3.4011.338.2018.1.MM.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku – w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych – jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.
Przywołany wyżej przepis wprowadza ograniczenie w zakresie przedmiotowym obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ograniczenie to ustawodawca zrealizował przez zastosowanie instytucji wyłączenia spod działania tej ustawy ściśle określonej kategorii przychodów. Prawo podatkowe nie zawiera definicji użytych w przywołanym wyżej przepisie pojęć, należy więc w tym względzie odnieść się do przepisów Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.
W myśl natomiast art. 58 § 2 Kodeksu cywilnego:
Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
W związku z powyższym, przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mogą być zachowania, które ze swej istoty są sprzeczne z prawami przyrody, ustawą lub zasadami współżycia społecznego i w konsekwencji w ogóle nie mogą być określone w treści ważnej i wywołującej zamierzone skutki umowy. Są to czynności, które w żadnych okolicznościach i warunkach, jakie przepisy prawa przewidują dla zawarcia wolnej od wad umowy, nie mogą być przedmiotem stosunku cywilnoprawnego, nawet hipotetycznie. Przychody wynikające z zachowań, które w żadnych okolicznościach nie mogą być zaakceptowane przez obowiązujący porządek prawny, zostały wyłączone przez ustawodawcę spod działania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że od 2022 r. świadczy Pani odpłatne, stałe usługi jako luksusowa prostytutka w Polsce i za granicą. Umawia się z klientami w różnych miejscach na świecie, gdzie następnie świadczy usługi seksualne. Usługi te polegają m.in. na odbywaniu stosunku seksualnego według zasad zaakceptowanych przez obie strony. Ze względu na charakter usług oraz specyficzne wymagania klientów, pozyskuje Pani ich głównie za pośrednictwem komunikatorów internetowych oraz z polecenia. Zdarza się również, że reklamuje Pani również swoje usługi na portalach internetowych.
Wobec powyższego, stwierdzam, że czynności wykonywane przez Panią nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Tym samym, nie podlegają również opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co wynika z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
· stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
· zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnośnie do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądowych, stwierdzić należy, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
Końcowo informuję, że w zakresie podatku od towarów i usług toczy się odrębne postępowanie i wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie w terminie, o którym mowa w art. 14d ustawy – Ordynacja podatkowa.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo