Skutki podatkowe dokonania przez bank zwrotu środków pieniężnych, odsetek ustawowych oraz kosztów zastępstwa procesowego.
Wnioskodawca, osoba fizyczna, zawarł w 2005 roku kredyt hipoteczny w walucie CHF na cele mieszkaniowe, który spłacił w całości do 2017 roku. Następnie, w związku z podejrzeniem klauzul abuzywnych, wytoczył sprawę sądową przeciwko bankowi i rozważa zawarcie ugody, w ramach której bank ma zwrócić nadpłacone kwoty kapitału,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 lutego 2026 r. (wpływ 3 lutego 2026 r.) oraz pismem z 4 lutego 2026 r. (wpływ 4 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca zawarł w dniu (…) maja 2005 r. z Bankiem umowę kredytu hipotecznego (dalej: Umowa kredytu).
Kredyt został udzielony jako kredyt denominowany do waluty franka szwajcarskiego (CHF). Kwota kredytu została określona w walucie obcej, natomiast wypłata kredytu nastąpiła w walucie polskiej (PLN), po kursie stosowanym przez Bank. Spłata kredytu następowała w walucie PLN, przy czym wysokość zobowiązania, rat kapitałowo-odsetkowych oraz saldo zadłużenia były wyrażone w walucie CHF.
Treść Umowy kredytu została zmieniona aneksem z dnia (…) lipca 2008 r.
Kredyt został zawarty przez Wnioskodawcę jako konsumenta, tj. nie w związku z jakąkolwiek działalnością gospodarczą lub zawodową. Kredyt był przeznaczony w całości na cele mieszkaniowe. Nieruchomość finansowana kredytem nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej.
Wnioskodawca spłacał kredyt zgodnie z Umową, a kredyt został w całości spłacony w dniu (…) października 2017 r.
W związku z powzięciem informacji, że umowy kredytów denominowanych do waluty CHF, analogiczne do Umowy kredytu zawartej przez Wnioskodawcę, zawierają postanowienia niedozwolone (abuzywne), Wnioskodawca wystąpił na drogę postępowania sądowego przeciwko Bankowi. Postępowanie toczy się przed Sądem Okręgowym.
W toku postępowania sądowego Bank przedstawił Wnioskodawcy propozycję ugody, której celem jest polubowne zakończenie sporu dotyczącego ważności Umowy kredytu oraz rozliczenie wzajemnych roszczeń stron.
Zgodnie z treścią projektowanej ugody:
Bank potwierdza, że wszystkie wierzytelności wynikające z Umowy kredytu zostały spłacone, strony pozostają w sporze co do ważności Umowy kredytu i zasadności roszczeń Wnioskodawcy, Bank, nie uznając roszczeń Wnioskodawcy, zgadza się na zawarcie ugody w celu zakończenia sporu, po dokonaniu rozliczeń Bank zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Wnioskodawcy kwoty (…) zł, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą wypłaconego kapitału a sumą świadczeń spełnionych przez Wnioskodawcę.
Bank zobowiązuje się również do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy:
· kwoty (…) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,
· kwoty (…) zł tytułem zwrotu połowy opłaty sądowej,
· dodatkowej kwoty (…) zł, na którą składa się:
- połowa odsetek ustawowych za opóźnienie,
- połowa kosztów zastępstwa procesowego obliczonych zgodnie ze stawkami minimalnymi.
W zamian za powyższe świadczenia Wnioskodawca zobowiązuje się do cofnięcia pozwu oraz zrzeczenia się dalszych roszczeń wobec Banku wynikających z Umowy kredytu.
Na moment składania niniejszego wniosku ugoda nie została jeszcze zawarta. Wnioskodawca zamierza zawrzeć ugodę, jednak powziął wątpliwości co do skutków podatkowych otrzymania ww. kwot pieniężnych.
W szczególności Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy kwoty wypłacone przez Bank w wykonaniu ugody mogą zostać uznane za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz czy na Banku będzie ciążył obowiązek wystawienia informacji PIT-11.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan co następuje.
Odnośnie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i połowy opłaty sądowej, wskazał Pan, że kwoty stanowiące zwrot kosztów zastępstwa procesowego wynikają z orzeczenia nieprawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia (…) grudnia 2025 r., w sprawie, w której zawierana jest ugoda. Chociaż wydatki faktycznie nie zostały poniesione, kwoty te są należne na podstawie wyroku i odpowiadają stawkom przewidzianym w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych i adwokatów.
Ponadto połowa opłaty sądowej w wysokości (…) zł odpowiada dokładnie połowie wydatków poniesionych z tytułu wniesienia pozwu przeciwko Bankowi, które wyniosły (…) zł.
Odnośnie kwoty (…) zł wskazał Pan, że kwota ta składa się z:
- nadpłaty kapitału, czyli różnicy pomiędzy dokonanymi wpłatami a kwotą wypłaconego kapitału.
- dodatkowej kwoty w wysokości (…) zł, będącej połową odsetek ustawowych za opóźnienie, obliczonych od spłat dokonanych przez Kredytobiorcę w okresie od daty wpływu pozwu do Banku do dnia poprzedzającego kalkulację ugody (w tym (…) zł to odsetki, a (…) zł to połowa kosztów zastępstwa procesowego).
Kwota (…) zł stanowi środki zwracane na podstawie ugody, obejmujące nadpłatę kapitału oraz należne części odsetek i kosztów, zgodnie z warunkami zawieranej ugody z Bankiem.
Dodatkowo, na pytanie czy w wyniku zawarcia ugody bank zwróci Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez kredytobiorcę (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu) udzielił Pan odpowiedzi Tak. W wyniku zawarcia ugody bank zwróci kredytobiorcy środki pieniężne w kwocie (…) zł, stanowiące rozliczenie środków uprzednio wpłaconych przez kredytobiorcę na rzecz banku, po uwzględnieniu wartości kapitału kredytu udostępnionego kredytobiorcy. Zwrot ten dotyczy nadpłaty ponad kwotę kapitału kredytu oraz obejmuje dodatkową kwotę wypłacaną na rzecz kredytobiorcy w ramach ugody.
Na pytanie czy będzie to zwrot środków, które zostały wpłacone przez Pana do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku ugody stały się nienależne bankowi udzielił Pan odpowiedzi Tak. Kwota (…) zł stanowi zwrot środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez kredytobiorcę do banku w związku z wykonywaniem umowy kredytu, w szczególności tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat związanych z kredytem, które w wyniku zawarcia ugody podlegają rozliczeniu i zwrotowi na rzecz kredytobiorcy.
Pytanie
Czy w przypadku zawarcia ugody i wypłaty na rzecz Wnioskodawcy kwot wskazanych w ugodzie Bank będzie zobowiązany do wystawienia na rzecz Wnioskodawcy informacji PIT-11?
Czy otrzymane przez Wnioskodawcę kwoty pieniężne, wypłacone przez Bank na podstawie ugody, będą stanowiły przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy Urząd Skarbowy może domagać się zapłaty podatku od tych kwot?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym po Pana stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji
Bank nie będzie zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-11.
Kwoty wypłacone Wnioskodawcy na podstawie ugody z Bankiem stanowią rozliczenie wzajemnych świadczeń wynikających z wykonania umowy kredytu hipotecznego zawartego na cele mieszkaniowe i mają charakter restytucyjny, a nie dochodowy. Wypłata ta nie skutkuje powstaniem realnego, definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Kredyt hipoteczny został w całości spłacony przed zawarciem ugody, w związku z czym po stronie Wnioskodawcy nie występuje przychód z tytułu umorzenia zobowiązania. Ugoda nie prowadzi do darowania długu, lecz wyłącznie do rozliczenia świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu.
Niezależnie od powyższego, nawet w przypadku uznania wypłaconych kwot za przychód, do niniejszej sprawy znajduje zastosowanie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, co wyłącza obowiązek poboru podatku oraz obowiązek informacyjny po stronie Banku.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnych interpretacjach indywidualnych, w szczególności: interpretacja z 28 kwietnia 2023 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN, interpretacja z 20 maja 2025 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.520.2025.1.JK3.
W konsekwencji Bank nie jest zobowiązany do wystawienia informacji PIT-11, a po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Z kolei instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061), zgodnie z którym:
Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku
Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że w wyniku ugody Bank zwróci Panu kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą wypłaconego kapitału a sumą świadczeń spełnionych przez Pana. Zwrot ten dotyczy nadpłaty ponad kwotę kapitału kredytu oraz obejmuje dodatkową kwotę wypłacaną na rzecz kredytobiorcy w ramach ugody. Wypłacona kwota będzie stanowiła zwrot środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez kredytobiorcę do banku w związku z wykonywaniem umowy kredytu, w szczególności tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat związanych z kredytem, które w wyniku zawarcia ugody podlegają rozliczeniu i zwrotowi na rzecz kredytobiorcy.
Wobec powyższego, skoro Bank w wyniku zawartej ugody zwróci Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio przez Pana spłaconej, która w świetle postanowień ugody została uznana za nienależną Bankowi, to jej otrzymanie nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.
W konsekwencji pieniądze te nie będą stanowiły Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. Bank nie będzie miał obowiązku wystawienia informacji PIT-11.
Skoro zatem kwota zwrotu, którą otrzyma Pan na podstawie ugody nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone odsetki ustawowe za opóźnienie będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec powyższego, nie będzie miał Pan obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od otrzymanych kwot na podstawie ugody zawartej z Bankiem, ani wykazania ww. kwot w zeznaniu podatkowym.
Przechodząc do kwestii zwrotu na Pana rzecz kosztów zastępstwa procesowego oraz zwrotu połowy opłaty sądowej, wskazuję, że stosownie do art. 98 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.
Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego oraz opłaty sądowej,) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę.
Zatem zwrot na rzecz kredytobiorcy kosztów postępowania sądowego do wysokości poniesionych przez niego kosztów – nie spowoduje powstania po jego stronie przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.
Zatem, zwrócone koszty zastępstwa procesowego oraz połowy opłaty sądowej, nie będą stanowiły dla Pana przysporzenia i nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem ww. kosztów zastępstwa procesowego nie nastąpi realne przysporzenie majątkowe. Kwoty te będą stanowiły jedynie zwrot poniesionych wcześniej przez Pana wydatków – nie będą więc dochodem podlegającym opodatkowaniu.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo