Osoba fizyczna, podatnik PIT z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce, zawarła w 2006 r. z bankiem umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego w CHF na cele mieszkaniowe. W latach 2008-2020 korzystała z ulgi odsetkowej, odliczając od dochodu wydatki na spłatę odsetek. W 2025 r. sąd prawomocnie orzekł nieważność umowy kredytowej, ale bank wniósł skargę…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 31 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca będący osobą fizyczną jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej również „PIT”) i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W dniu 7 września 2006 r. Wnioskodawca zawarł z bankiem (obecnie bank X, dalej „Bank”) umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem franka szwajcarskiego (CHF) (dalej „Umowa"). Kredyt przeznaczony był na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawcy. Wykonując Umowę Wnioskodawca spłacał na rzecz Banku raty kapitałowo-odsetkowe.
W rocznych zeznaniach PIT składanych za lata 2008-2020 Wnioskodawca korzystał z tzw. ulgi odsetkowej, o której mowa w art. 26b Ustawy PIT w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r. Rozliczając tę ulgę, Wnioskodawca dokonywał odliczenia od dochodu, tj. od podstawy opodatkowania PIT, wydatków faktycznie poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego mu przez Bank na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy poprzez nabycie lokalu mieszkalnego.
W sprawie przeciwko Bankowi, prawomocnym wyrokiem z dnia 4 lipca 2025 r. Sąd Apelacyjny orzekł o nieważności Umowy. Wnioskodawca dla przedstawienia pełnego obrazu sytuacji wskazuje, że Bank wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego i nie jest wykluczone, że zawnioskuje o wstrzymanie jego wykonania.
Ponadto, Bank wytoczył powództwo przeciwko Wnioskodawcy w ramach tzw. zasady podwójnej kondykcji, zgodnie z którą każda ze stron nieważnej umowy dochodzi odrębnego roszczenia o zwrot spełnionego świadczenia. Nie jest wykluczone, że w przyszłości dojdzie do rozliczenia wzajemnych roszczeń Wnioskodawcy i Banku poprzez zawarcie ugody. Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie dokonał jeszcze pieniężnego rozliczenia z Bankiem, w tym nie uzyskał od Banku zwrotu odsetek zapłaconych przez Wnioskodawcę zgodnie z Umową. Wnioskodawca zakłada, że Bank zwróci mu te odsetki (w całości lub w części) i prosi o przyjęcie przez tut. Organ założenia, że do takiego zwrotu dojdzie w przyszłości.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie w którym powinien on doliczyć do swojego dochodu kwoty odsetek odliczonych uprzednio przez niego w ramach ulgi odsetkowej, w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzyma od Banku zwrot tych odsetek?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, Wnioskodawca powinien doliczyć do swojego dochodu kwoty odsetek odliczonych uprzednio przez niego w ramach ulgi odsetkowej, w zeznaniu podatkowym, które złoży za rok, w którym otrzyma od Banku zwrot tych odsetek.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 Ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21. 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zasady rozliczenia ulgi odsetkowej, tj. dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, regulują przepisy art. 26b Ustawy PIT w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 Ustawy PIT stanowi, że od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:
1) budową budynku mieszkalnego albo
2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 Ustawy PIT ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.
Zgodnie z art. 26b ust. 5 Ustawy PIT, odliczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się najwcześniej za rok podatkowy, w którym została zakończona dana inwestycja. Stosownie do art. 26b ust. 6 ustawy, odsetki zapłacone przed rokiem zakończenia inwestycji mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy, odsetki zapłacone przed rokiem zakończenia inwestycji mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki: w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w który m podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
Pomimo uchylenia art. 26 b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.
Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. poz. 1588 z późn. zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r., podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
Wnioskodawca skorzystał z ulgi odsetkowej w rocznych zeznaniach PIT złożonych za lata 2008-2020. Na dzień złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca nie dokonał jeszcze pieniężnego rozliczenia z Bankiem, w tym nie uzyskał od Banku zwrotu odsetek zapłaconych przez Wnioskodawcę zgodnie z Umową. Wnioskodawca zakłada jednak, że Bank zwróci mu te odsetki (w całości lub w części).
Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on doliczyć do swojego dochodu kwoty odsetek odliczonych uprzednio przez niego w ramach ulgi odsetkowej, w zeznaniu podatkowym, które złoży za rok, w którym otrzyma od Banku zwrot tych odsetek.
W szczególności, nieuzasadnionym byłoby doliczanie tych kwot wcześniej, tj. w zeznaniu rocznym PIT składanym za rok uzyskania prawomocnego wyroku sądu unieważniającego Umowę. Brak jest również podstaw do tego, by składać korekty zeznań PIT, w których Wnioskodawca rozliczał przedmiotową ulgę.
Zgodnie bowiem z art. 45 ust. 3a Ustawy PIT, jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do ich zwrotu. Wnioskodawca będzie zatem zobowiązany doliczyć do podstawy opodatkowania (do dochodu) zwrot odsetek odliczonych uprzednio w ramach ulgi odsetkowej dopiero w zeznaniu rocznym PIT składanym za rok otrzymania od Banku tych odsetek.
Powyższe potwierdza interpretacja podatkowa wydana przez Dyrektora KIS dnia 5 marca 2025 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.102.2025.1.DJ, w odpowiedzi na wniosek dotyczący rozliczenia zwrotu ulgi odsetkowej w związku z unieważnieniem umowy kredytowej. W wykonaniu zawartej ugody, Wnioskodawcy otrzymali od banku w 2024 r. zwrot odsetek, w stosunku do których skorzystali w latach 2009-2023 z ulgi odsetkowej. Dyrektor KIS wyjaśnił:
„rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do ich zwrotu. Jeśli więc wynikiem wygrania procesu frankowego jest m.in. zwrot odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej należności trzeba ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu). Zatem w Państwa przypadku otrzymany zwrot odliczonych wcześniej odsetek, winni Państwo uwzględnić w zeznaniu rocznym za rok 2024 poprzez doliczenie zwróconej kwoty do podstawy opodatkowania (dochodu).
Zauważyć bowiem należy, że samo unieważnienie kredytu frankowego nie ma wpływu na rozmiar zobowiązania podatkowego w momencie składania wcześniejszych PIT. Dopiero wzajemne rozliczenia między bankiem i kredytobiorcą mogą mieć wpływ na zastosowanie ulgi odsetkowej. Powinni więc Państwo do zeznania podatkowego za 2024 rok doliczyć kwoty poprzednio przez Państwa odliczone w ramach ulgi odsetkowej”.
W tym samym tonie i na tle podobnego stanu faktycznego, wypowiedział się Dyrektor KIS w interpretacji z dnia 27 lutego 2025 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.1025.2024.2.BM, stwierdzając:
„Jeśli więc wynikiem wygrania procesu frankowego będzie m.in. zwrot odliczonych wcześniej odsetek, to w zeznaniu rocznym za rok wypłaty tej należności trzeba będzie ją doliczyć do podstawy opodatkowania (dochodu).
Samo unieważnienie kredytu frankowego nie ma wpływu na rozmiar zobowiązania podatkowego w momencie składania wcześniejszych zeznań podatkowych. Dopiero wzajemne rozliczenia między bankiem i kredytobiorca mogą mieć wpływ na zastosowanie ulgi odsetkowej”.
W analogicznym tonie wypowiedział się Dyrektor KIS m.in. w następujących interpretacjach:
· z dnia 22 lipca 2025 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.517.2025.2.AK,
· z dnia 17 stycznia 2025 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.926.2024.2.MKA,
· z dnia 10 października 2024 r., znak 0114-KDWP.4011.164.2024.3.AS.
Podsumowując powyższe rozważania, zdaniem Wnioskodawcy, powinien on doliczyć do swojego dochodu kwoty odsetek odliczonych uprzednio przez niego w ramach ulgi odsetkowej, w rocznym zeznaniu podatkowym PIT, które złoży za rok, w którym otrzyma od Banku zwrot tych odsetek (tj. części odsetkowe spłacanych rat kapitałowo-odsetkowych).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
Przywołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:
Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:
1) budową budynku mieszkalnego albo
2) wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3) zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4) nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.
Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 1, dotyczą odsetek zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu - odliczeń dokonuje się, zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.
Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.
Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2006 r. poz. 1588 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
Dla oceny skutków podatkowych Pana sytuacji istotne jest, że bank zwróci Panu wartość odsetek, z którymi związane było Pana prawo do korzystania z tej ulgi.
Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek. Jednocześnie przepis ten wskazuje, że doliczenia dokonuje podatnik, który uprzednio odliczył zwrócone kwoty.
Dlatego ma Pan obowiązek doliczenia zwróconych odsetek w wysokości uprzednio odliczonej przez Pana, tj. tę część odsetek zwróconych przez bank, która była odliczana w ramach ulgi odsetkowej.
Powyższe oznacza, że w przypadku gdy bank zwróci Panu odsetki, to powinien Pan w zeznaniu podatkowym składanym za ten rok zwrotu, doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone. Zwróconą kwotę odsetek, które były odliczone w ramach ulgi odsetkowej winien Pan wykazać, wraz z innymi przychodami opodatkowanymi skalą podatkową, w zeznaniu rocznym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
W odniesieniu do przywołanych przez Pana interpretacji indywidualnych stwierdzam, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Przywołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo