Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.128.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 marca 2026 r. (wpływ 2 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (osoba fizyczna, polski rezydent podatkowy) zawarł z Bankiem ugodę w dniu 1 lipca 2025 r., będącą wynikiem mediacji prowadzonej w Sądzie Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej, zmieniającą umowę kredytu. Ugoda została zawarta przez Bank oraz dwóch kredytobiorców: Wnioskodawcę i współkredytobiorcę (byłego męża). Niniejszy wniosek Wnioskodawca składa wyłącznie we własnym imieniu i dotyczy on wyłącznie skutków podatkowych wypłaty przypadającej na rzecz Wnioskodawcy. Informacje o współkredytobiorcy przytaczane są jedynie w zakresie niezbędnym do opisu podziału kwoty ugody.

Umowa kredytu, której dotyczy ugoda, miała charakter mieszany: obejmowała finansowanie celu mieszkaniowego, ale przewidywała również możliwość przeznaczenia części środków na cel konsumpcyjny (dowolny). Okoliczność tę wskazuję wyłącznie jako tło transakcji; przedmiotem zapytania jest wyłącznie status podatkowy wypłaty pieniężnej opisanej poniżej.

Zgodnie z pkt 3.2 ugody strony postanowiły, że Bank wypłaci kredytobiorcom łączną kwotę (…) zł „w związku z rozliczeniem Umowy”. Kwota ta została podzielona po połowie: 50% (tj. (…) zł) dla Wnioskodawcy i 50% (tj. (…) zł) dla współkredytobiorcy. Na rachunek Wnioskodawcy wpłynęła kwota (…) zł w dniu 2 lipca 2025 r. z opisem przelewu „(…)”.

W toku negocjacji poprzedzających zawarcie ugody, Wnioskodawca i współkredytobiorca przedstawili bankowi pismo – kontrpropozycję ugodową z dnia 31 marca 2025 r. (dalej: „Kontrpropozycja”). Kontrpropozycję Wnioskodawca przytacza wyłącznie jako tło negocjacyjne i sposób uzasadnienia kwoty rozliczenia; nie stanowi ona treści samej ugody z dnia 1 lipca 2025 r., lecz służy wyjaśnieniu ekonomicznego sensu wypłaty ustalonej przez strony.

W Kontrpropozycji kredytobiorcy przedstawili wyliczenie w PLN, wskazując, że:

1.  Wartość kapitału wypłaconego przez bank w PLN (zgodnie z zaświadczeniem banku) wynosiła (…) zł.

2.  Suma dokonanych przez kredytobiorców spłat w PLN do dnia 28 lutego 2025 r. wynosiła: (…) zł oraz kwota wpłat w walucie obcej w wysokości (…) CHF.

3.  Różnica pomiędzy wpłaconymi przez kredytobiorców środkami a wypłaconym przez bank kapitałem wynosiła ok. (…) zł oraz dodatkowa kwota wpłat w walucie obcej w wysokości (…) CHF.

Powyższe liczby Wnioskodawca przytacza jako element argumentacji z Kontrpropozycji, wyjaśniający genezę kwoty (…) zł. Ugoda finalna wprost wskazuje, że wypłata jest dokonywana „w związku z rozliczeniem Umowy”. Ugoda nie określa tej kwoty jako odsetek, wynagrodzenia, premii, kary umownej ani odszkodowania. W ugodzie znajduje się standardowy zapis o możliwości powstania przychodu podatkowego i obowiązkach informacyjnych banku (PIT-11), co jednak stanowi wyraz polityki banku, a nie uzgodnienie stanu faktycznego przez strony.

W uzupełnieniu wniosku udzieliła Pani odpowiedzi na pytania.

Czy kwota, którą otrzymała Pani od banku w ramach zawartej ugody stanowiła środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez Panią (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu)?

Odpowiedź: Tak, kwota otrzymana przez Panią od banku w ramach zawartej ugody w wysokości (…) zł stanowiła środki pieniężne mieszczące się w kwocie uprzednio spłaconej przez Panią (łącznie ze współkredytobiorcą) na rzecz banku, odpowiadające nadpłacie wynikającej z rozliczenia umowy kredytu, z uwzględnieniem wartości udostępnionego kapitału.

Czy jest to zwrot środków, które zostały wpłacone przez Panią do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według postanowień zawartych w ugodzie stały się nienależne bankowi?

Odpowiedź: Tak, kwota ta stanowi zwrot części środków wcześniej wpłaconych do banku tytułem spłaty zobowiązań wynikających z umowy kredytu, w szczególności rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych należności związanych z kredytem, które w wyniku ponownego rozliczenia stron zgodnie z postanowieniami zawartej ugody zostały uznane za nienależne bankowi.

W konsekwencji nie doszło do przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy, a otrzymana kwota nie powinna być kwalifikowana jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT).

Pytania

1.  Czy otrzymana przez Wnioskodawcę kwota (…) zł, wypłacona przez Bank na podstawie pkt 3.2 ugody („w związku z rozliczeniem Umowy”), stanowi po stronie Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT)?

2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie 1 jest twierdząca, to do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować tę kwotę (czy do przychodów z innych źródeł, art. 20 ust. 1 ustawy o PIT) oraz w jakim momencie powstaje ten przychód?

3.  Czy przy ocenie charakteru podatkowego wypłaty znaczenie ma fakt, że kwota wskazana w ugodzie ((…) zł łącznie, z czego (…) zł dla Wnioskodawcy) odpowiada różnicy pomiędzy sumą spłat dokonanych przez kredytobiorców, a kwotą kapitału udostępnionego przez bank, co wynikało z przedstawionej w toku negocjacji Kontrpropozycji?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, otrzymana kwota (…) zł nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem organów podatkowych oraz sądów administracyjnych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wyłącznie takie przysporzenia majątkowe, które mają charakter definitywny tj. prowadzą do rzeczywistego, trwałego i bezzwrotnego zwiększenia majątku podatnika. Świadczenia, które mają charakter zwrotny lub rozliczeniowy i nie powodują powstania nowej wartości majątkowej po stronie podatnika, pozostają neutralne podatkowo.

W ocenie Wnioskodawcy, wypłata dokonana przez Bank na podstawie pkt 3.2 ugody z dnia 1 lipca 2025 r. ma charakter wyłącznie rozliczeniowy (wyrównawczy).

Jak wprost wynika z treści ugody, świadczenie to zostało wypłacone „w związku z rozliczeniem Umowy” i stanowi element końcowego rozrachunku wzajemnych świadczeń stron wynikających z jednej umowy kredytowej.

Kwota (…) zł ustalona w ugodzie (z czego (…) zł przypadające na Wnioskodawcę) odpowiada różnicy pomiędzy sumą środków wpłaconych przez kredytobiorców na rzecz banku a kwotą kapitału faktycznie udostępnionego przez bank. Okoliczność ta była przedmiotem negocjacji poprzedzających zawarcie ugody i wyjaśnia ekonomiczny sens rozliczenia przyjętego przez strony. Choć ugoda nie zawiera szczegółowego wyliczenia tej kwoty, jej charakter jako wyrównania wzajemnych świadczeń wynika z całokształtu okoliczności sprawy.

Otrzymana przez Wnioskodawcę kwota stanowi w istocie zwrot części środków uprzednio wpłaconych w wykonaniu umowy kredytu, a więc zwrot własnych pieniędzy Wnioskodawcy. Tego rodzaju świadczenie nie prowadzi do powstania definitywnego przysporzenia majątkowego, lecz jedynie do przywrócenia równowagi majątkowej stron po rozliczeniu umowy. Zwrot własnych środków pieniężnych jest neutralny podatkowo i nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

„Wypłata nie została w ugodzie określona jako wynagrodzenie, odsetki, premia, kara umowna ani odszkodowanie. Nie pozostaje ona również w związku z jakimkolwiek nowym źródłem przychodów po stronie Wnioskodawcy. Tym samym brak jest podstaw do kwalifikowania jej jako przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT”.

Fakt zamieszczenia w ugodzie standardowego zapisu dotyczącego potencjalnych obowiązków informacyjnych banku w zakresie podatku dochodowego (PIT-11), wynika z ostrożnościowej polityki banku i nie przesądza o powstaniu przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymana kwota (…) zł nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przypadku odmiennej oceny przez Organ, Wnioskodawca wnosi o wskazanie właściwego źródła przychodów oraz momentu jego powstania, celem prawidłowego rozliczenia podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Mając na uwadze powyższe przy ocenie charakteru podatkowego wypłaty znaczenie ma fakt, że kwota wskazana w ugodzie ((…) zł łącznie, z czego (…) zł przypadająca dla Pani) odpowiada różnicy pomiędzy sumą spłat dokonanych przez kredytobiorców, a kwotą kapitału udostępnionego przez bank.

Istotne jest również, że kwota, o której mowa we wniosku stanowi zwrot części środków wcześniej wpłaconych do banku tytułem spłaty zobowiązań wynikających z umowy kredytu, w szczególności rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych należności związanych z kredytem, które w wyniku ponownego rozliczenia stron zgodnie z postanowieniami zawartej ugody zostały uznane za nienależne bankowi.

Wobec powyższego, skoro kwota (…) zł, którą Bank wypłacił na Pani rzecz w ramach zawartej ugody, stanowi zwrot części środków pieniężnych, które zostały przez Panią wpłacone w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych związanych z kredytem należności, a które w wyniku ponownego rozliczenia stron zgodnie z postanowieniami zawartej ugody zostały uznane za nienależne bankowi, to otrzymanie tej kwot nie powoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu Pani majątku.

Zatem, uzyskane w ramach ugody ww. środki pieniężne nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie ma Pani obowiązku rozliczenia ww. środków pieniężnych dla celów podatkowych.

Z uwagi na to co wywiedziono wyżej, iż po Pani stronie nie powstanie przychód w związku z otrzymaniem na podstawie ugody ww. kwoty, rozpatrywanie kwestii zakreślonej pytaniem 2 jest w tym przypadku niecelowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.