Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.15.2026.2.DJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 stycznia 2026 r. (wpływ 23 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Starostwo (…), reprezentowane przez Starostę (…), jest pracodawcą, który na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 107 ze zm.) w zw. z art. 3 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 288) tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych w Starostwie (…). Środki funduszu gromadzone są na odrębnym rachunku bankowym i przeznaczone są na finansowanie świadczeń w zakresie:

a)  dofinansowania wypoczynku organizowanego przez pracownika we własnym zakresie (tzw. „wczasy pod gruszą”);

b)  pomocy finansowej (zapomogi);

c)  wypoczynku krajowego i zagranicznego dla pracowników zorganizowanego w formie turystyki grupowej (wycieczki);

d)  działalności kulturalnej (dla pracowników);

e)  działalności sportowo-rekreacyjnej (dla pracowników) w formie spotkań integracyjnych, pikników, imprez sportowych, rajdów;

f)   udzielania pomocy finansowej przyznawanej pracownikom, emerytom oraz rencistom z tytułu zwiększonych wydatków rodzinnych.

Uprawnionymi do korzystania z ZFŚS są pracownicy, emeryci i renciści (byli pracownicy (…), dla których (…) były ostatnim miejscem zatrudnienia) oraz uprawnieni członkowie rodzin pracowników, emerytów i rencistów.

W roku 2026 i w latach następnych organizowane będą dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS spotkania integracyjne oraz wycieczki krajowe i zagraniczne. Planowany jest również zakup biletów wstępu m.in. do teatrów i kin.

Pracodawca zamierza zorganizować spotkania o charakterze integracyjnym oraz wycieczki krajowe i zagraniczne dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Informacja o zamiarze zorganizowania spotkań czy wycieczek jest podawana do wiadomości wszystkim osobom uprawnionym. Udział w tych przedsięwzięciach jest dobrowolny. Ich celem jest zawsze integracja pracowników, co przedkłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy. Gdyby Pracodawca nie organizował tego typu przedsięwzięć, osoby uprawnione nie wydawałyby pieniędzy na uczestnictwo w takich przedsięwzięciach. Korzyść z tytułu uczestnictwa w spotkaniach integracyjnych jest niewymierna i nie jest możliwe, aby przypisać ją do każdej uprawnionej do korzystania z ZFŚS osoby. Koszty udziału w wycieczkach i spotkaniach będą finansowane ze środków ZFŚS, przy czym część wydatków jest współfinansowana przez uczestników w formie dopłaty ze środków własnych, w oparciu o zastosowanie kryteriów dochodowych określonych w regulaminie. Przy zakupie biletów dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS cena jednostkowa będzie znana w momencie ich zakupu. Zostaną one częściowo dofinansowane z ZFŚS, w oparciu o zastosowanie kryteriów dochodowych określonych w regulaminie.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej poinformowali Państwo w odniesieniu do dofinansowania przez Państwa z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zakupu biletów wstępu m.in. do teatrów i kin, że:

a)  wartość świadczeń będzie wymierna i możliwa do przypisania konkretnej osobie (osobie uprawnionej do korzystania z tych świadczeń);

b)  osoby uprawnione skorzystają z tych świadczeń dobrowolnie;

c)  przedmiotowe świadczenia zostaną spełnione za zgodą osób uprawnionych;

d)  przyznanie tych świadczeń będzie leżało w interesie osób uprawnionych do ich otrzymania.

Osoby uprawnione skorzystają z tych świadczeń dobrowolnie i w swoim interesie. Będą one stanowiły dla tych osób przychód podatkowy. Wartość tych świadczeń będzie wymierna i przypisana do konkretnej osoby.

W przypadku otrzymania tych świadczeń przez byłych pracowników (emerytów i rencistów), to otrzymają je oni tylko w związku z tym, że łączyć ich będzie z Państwa zakładem pracy uprzedni stosunek pracy.

Pytanie

Czy dofinansowanie ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do organizacji spotkań integracyjnych, wycieczek oraz zakupu biletów dla osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS będzie stanowiło dla tych osób przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, stanowisko Starostwa (…) jest następujące:

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. K 7/13 za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

1)  zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie);

2)  zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;

3)  korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

W oparciu o szerokie orzecznictwo w zakresie wydawanych interpretacji w temacie zwolnienia z PIT świadczeń z ZFŚS należy stwierdzić, że:

1) dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych osobom uprawnionym, czyli pracownikom, emerytom i rencistom oraz uprawnionym członkom ich rodzin, wycieczek (krajowych i zagranicznych) i spotkań integracyjnych nie będzie stanowiło przychodu dla tych osób z tytułu świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych i tym samym płatnik nie będzie zobowiązany od tych świadczeń obliczyć, pobrać i przekazać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani podatku zryczałtowanego.

Celem tych wycieczek i spotkań jest zawsze integracja pracowników, co przedkłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy. Gdyby Pracodawca nie organizował tego typu przedsięwzięć, osoby uprawnione nie wydawałyby pieniędzy na uczestnictwo w takich przedsięwzięciach. Korzyść z tytułu uczestnictwa w spotkaniach integracyjnych jest niewymierna i nie jest możliwe aby przypisać ją do każdej uprawnionej do korzystania z ZFŚS osoby.

2) dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych osobom uprawnionym, czyli pracownikom, emerytom i rencistom oraz uprawnionym członkom ich rodzin, zakupu biletów wstępu m.in. do teatrów i kin, będzie stanowiło przychód podatkowy dla osób uprawnionych do korzystania ze środków ZFŚS.

Wartość tych świadczeń będzie wymierna i przypisana konkretnej osobie, która skorzysta z nich dobrowolnie. Świadczenia te zostaną spełnione za zgodą tych osób i w ich interesie. Wartość świadczeń nieodpłatnych powinna zostać ustalona w oparciu o art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (według cen zakupu), natomiast wartość świadczeń częściowo odpłatnych w oparciu o art. 11 ust. 2b tej ustawy (czyli jako różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika).

Dla pracowników i uprawnionych członków ich rodzin wartość tych świadczeń stanowić będzie przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków ich rodzin wartość tych świadczeń stanowić będzie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy finansowaniu tych świadczeń ze środków ZFŚS, przy zastosowaniu kryteriów socjalnych, dla pracowników oraz uprawnionych członków ich rodzin wartość tych świadczeń w wysokości łącznej nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1 000,00 zł objęta jest zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast dla emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków ich rodzin wartość tych świadczeń w wysokości łącznej nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4 500,00 zł objęta jest zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po przekroczeniu tych limitów płatnik zobowiązany będzie pobrać zaliczkę na podatek dochodowy w przypadku pracowników i członków ich rodzin oraz 10% zryczałtowany podatek dochodowy w przypadku emerytów i rencistów oraz członków ich rodzin.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 11 ust. 2b tej ustawy:

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Natomiast na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:

Wskazany w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych.

I tak, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ten stanowi zatem, że otrzymane świadczenia korzystają ze zwolnienia, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki:

·      beneficjentem tego świadczenia jest emeryt lub rencista;

·      prawo do tego świadczenia wynika z uprzednio łączącego ww. emeryta lub rencistę stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy;

·      wartość świadczenia nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty 4500 zł.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z ww. przepisu wynika, że zastosowanie zwolnienia możliwe jest, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

·      świadczenie otrzymuje pracownik,

·      świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

·      świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,

·      źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288):

W myśl art. 8 ust. 1 tej ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych:

Podkreślenia wymaga również, że analiza treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że limit zwolnienia ustalony przez ustawodawcę jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń wypłacanych w danym roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy związków zawodowych niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest zatrudniony i od ilu podmiotów uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych) otrzymuje świadczenia z ww. funduszy.

Przechodząc do obowiązków płatnika wskazać należy, że stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:

Natomiast z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Na mocy art. 41 ust. 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy:

Przystępując do oceny ciążących na Państwu obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w stosunku do osób korzystających ze świadczeń, będących przedmiotem Państwa zapytania w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy.

Dokonując zatem wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenie „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa 2003 r.).

Rozumienie tego pojęcia zostało również wypracowane w orzecznictwie.

W uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 Naczelny Sąd Administracyjny ustalił znaczenie tego terminu w oparciu o przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż na gruncie tej ustawy, termin „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. W uchwale z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził powyższe stanowisko uznając, że ma ono również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy.

Kwestia rozumienia pojęcia „innych nieodpłatnych świadczeń” – w kontekście świadczeń pracowniczych – była również przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdził, że za przychód pracownika z tytułu „innych nieodpłatnych świadczeń”, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane takie świadczenia, które:

-   po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-   po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-   po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.

Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.

Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.

Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody z innego tytułu.

Mając zatem na uwadze opisane zdarzenie oraz powołane powyżej kryteria wynikające z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 stwierdzić należy, że w związku ze sfinansowaniem czy dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych pracownikom, emerytom i rencistom oraz uprawnionym członkom ich rodzin spotkań integracyjnych oraz wycieczek (krajowych i zagranicznych) – nie powstanie u tych osób przychód z tytułu świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani od tych świadczeń obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani zryczałtowanego podatku.

Jak bowiem wyjaśnili Państwo m.in. we wniosku: Informacja o zamiarze zorganizowania spotkań czy wycieczek jest podawana do wiadomości wszystkim osobom uprawnionym. (…) Ich celem jest zawsze integracja pracowników, co przedkłada się na lepszą współpracę i atmosferę w pracy. Gdyby Pracodawca nie organizował tego typu przedsięwzięć, osoby uprawnione nie wydawałyby pieniędzy na uczestnictwo w takich przedsięwzięciach. (…). Zatem uznać należy, że zorganizowanie ww. wycieczek i spotkań integracyjnych leży w Państwa interesie. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie w przypadku sfinansowania lub dofinansowania ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do organizacji spotkań integracyjnych i wycieczek nie można mówić o przychodzie uzyskanym przez osoby uprawnione (będące przedmiotem Państwa zapytania) z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia.

Sfinansowanie lub dofinansowanie uprawnionym osobom zakupu biletów wstępu m.in. do teatrów i kin – będzie natomiast stanowiło dla tych osób przychód podatkowy. Świadczenia te zostaną bowiem spełnione za zgodą tych osób i w ich interesie (nie zaś w interesie pracodawcy). Skorzystają z nich dobrowolnie, a wartość tych świadczeń będzie wymierna i przypisana konkretnej osobie. Wartość ww. nieodpłatnych świadczeń powinni zatem Państwo ustalić w oparciu o art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś wartość świadczeń częściowo odpłatnych – w oparciu o art. 11 ust. 2b tej ustawy.

Przy czym wartość świadczeń w postaci sfinansowania lub dofinansowania pracownikom i uprawnionym członkom ich rodzin biletów m.in. do teatrów i kin stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wartość tych świadczeń kierowanych do emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków ich rodzin – stanowić będzie dla emerytów i rencistów przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, w sytuacji gdy sfinansują lub dofinansują Państwo z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych swojemu pracownikowi oraz członkowi jego rodziny świadczenia w postaci biletów m.in. do teatrów i kin – i świadczenia te zostaną przyznane w oparciu o kryterium socjalne (co ma miejsce w niniejszej sprawie), to w łącznej wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł objęte będą zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli natomiast ww. bilety zostaną sfinansowane lub dofinansowane emerytom i rencistom (a którzy - jak sami Państwo wskazali w uzupełnieniu podania - otrzymają je tylko w związku z tym, że łączyć ich będzie z Państwa zakładem pracy uprzedni stosunek pracy) oraz członkom ich rodzin, to otrzymane przez emerytów i rencistów świadczenia – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł będą zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Gdy zaś wartość tych świadczeń sfinansowanych lub dofinansowanych w roku podatkowym przekroczy limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika. W związku z przekazaniem biletów pracownikom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani do poboru zaliczki na podatek dochodowy, natomiast w przypadku przekazania ww. świadczeń emerytom, rencistom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od wartości świadczeń przekraczających limit, przekazanych pracownikom, wynika z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości świadczeń przekraczających limit przekazanych emerytom i rencistom z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.