Podatnik, osoba fizyczna zatrudniona na umowę o pracę w spółce z o.o., został przeniesiony służbowo w lutym 2025 r. na podstawie aneksu do umowy, co skutkowało trwałą zmianą miejsca pracy na polecenie pracodawcy. W związku z tym przeniesieniem otrzymał od pracodawcy jednorazowy dodatek relokacyjny, wypłacony wraz z wynagrodzeniem za luty 2025 r., którego kwota nie przekroczyła 200% jego miesięcznego wynagrodzenia…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia z opodatkowania dodatku relokacyjnego otrzymanego w związku z przeniesieniem służbowym. Uzupełnił go Pan pismem z 17 lutego 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę w spółce (…) Spółka z o.o. Na mocy aneksu do umowy o pracę z (…) stycznia 2025 r., od (…) lutego 2025 r. nastąpiła zmiana miejsca wykonywania Pana pracy z dotychczasowej lokalizacji na region (…). Zmiana ta miała charakter trwały i była dokonana na polecenie pracodawcy, w związku z potrzebami organizacyjnymi i biznesowymi pracodawcy.
W związku z powyższym przeniesieniem służbowym pracodawca wypłacił Panu jednorazowy dodatek relokacyjny w kwocie (…) zł brutto, wypłacony wraz z wynagrodzeniem za luty 2025 r. Jednorazowy dodatek relokacyjny został wypłacony wyłącznie w związku z przeniesieniem służbowym i miał na celu pokrycie kosztów związanych ze zmianą miejsca zamieszkania w związku ze zmianą miejsca wykonywania pracy.
W miesiącu przeniesienia służbowego (luty 2025 r.) Pana wynagrodzenie zasadnicze wynosiło (…) zł brutto, w związku z czym kwota jednorazowego dodatku relokacyjnego nie przekraczała 200% miesięcznego wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
Pracodawca, działając z ostrożności, pobrał od wypłaconego dodatku relokacyjnego zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych i wykazał świadczenie jako przychód ze stosunku pracy. Zamierza Pan rozliczyć podatek dochodowy za rok 2025, stosując zwolnienie przedmiotowe przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o PIT, i powziął Pan wątpliwość co do prawidłowości takiego działania.
Pytanie
Czy jednorazowy dodatek relokacyjny w kwocie (…) zł brutto, wypłacony Panu w związku z przeniesieniem służbowym na mocy aneksu do umowy o pracę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o PIT, do wysokości 200% miesięcznego wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, jednorazowy dodatek relokacyjny wypłacony w związku z przeniesieniem służbowym korzysta w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o PIT.
Pana przeniesienie nastąpiło na podstawie aneksu do umowy o pracę, skutkowało trwałą zmianą miejsca wykonywania pracy i było dokonane na polecenie pracodawcy, a więc spełnia przesłanki przeniesienia służbowego, o którym mowa w ww. przepisie. Jednorazowy dodatek relokacyjny został wypłacony wyłącznie w związku z tym przeniesieniem i jego wysokość nie przekroczyła 200% miesięcznego wynagrodzenia należnego Panu za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie. W konsekwencji spełnione zostały wszystkie warunki zastosowania zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o PIT, a pobrana przez pracodawcę zaliczka na podatek dochodowy powinna zostać rozliczona jako nadpłata w zeznaniu rocznym.
Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w szczególności w interpretacjach indywidualnych dotyczących dodatków relokacyjnych wypłacanych w związku z przeniesieniem służbowym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 199 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m. in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Jednocześnie, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
Mając na uwadze wyżej przywołane uregulowania prawne zaznaczam, że zarówno w art. 11 ust. 1, jak i w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wskazuje, że przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze (czyli: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika) oraz świadczenia nieodpłatne lub częściowo odpłatne.
Zatem wszelkie dodatki do wynagrodzeń wypłacane pracownikom, w tym również dodatek relokacyjny, należy zakwalifikować do świadczeń pieniężnych, stanowiących przychód ze stosunku pracy.
Zauważam jednak, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymywane przez pracowników z tytułu zwrotu kosztów przeniesienia służbowego oraz zasiłków na zagospodarowanie i osiedlenie w związku z przeniesieniem służbowym, do wysokości 200% wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
Przedmiotowe zwolnienie, ma zastosowanie zarówno do pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, jak i pozostających w stosunku służbowym (pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy). Pojęcie „przeniesienie służbowe” wskazuje wyłącznie na okoliczność zmiany miejsca wykonywania pracy przez pracownika w rozumieniu potocznym, w związku ze stosownym poleceniem pracodawcy. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 14 omawianej ustawy nie odnosi się do kwot otrzymanych przez pracowników pozostających w stosunku pracy.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 4 ww. ustawy:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z przeniesieniem służbowym pracodawca wypłacił Panu jednorazowy dodatek relokacyjny. Został on wypłacony na podstawie aneksu do umowy o pracę w związku z przeniesieniem służbowym i miał na celu pokrycie kosztów związanych ze zmianą miejsca zamieszkania w związku ze zmianą miejsca wykonywania pracy. Kwota jednorazowego dodatku relokacyjnego nie przekroczyła 200% miesięcznego wynagrodzenia należnego za miesiąc, w którym nastąpiło przeniesienie.
Mając na uwadze powyższe, otrzymany przez Pana dodatek relokacyjny, wypłacony w związku z przeniesieniem służbowym stanowi przychód ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże należy zgodzić się z Panem, że dodatek ten korzysta ze zwolnieniem z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 ww. ustawy. W konsekwencji, zważywszy na obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadę samoopodatkowania, mimo pobrania przez płatnika zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconego świadczenia, sporządzając zeznanie roczne za 2025 r., może Pan wyłączyć z podstawy opodatkowania kwotę ww. dodatku relokacyjnego objętego przedmiotowym zwolnieniem.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo