Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.169.2026.1.KF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku z przekazywaniem pracownikom Upominków. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Są Państwo spółką z siedzibą na terytorium Polski i polskim rezydentem podatkowym. Zatrudniają Państwo pracowników na podstawie umów o pracę, w związku z czym są Państwo pracodawcą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 z późn. zm.). W związku z zatrudnianiem pracowników, są Państwo płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 32 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: „ustawa o PIT”), na którym ciąży obowiązek obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w trakcie roku.

W ramach niektórych świąt oraz wydarzeń okolicznościowych, specjalnych okazji lub ważnych dla pracowników zdarzeń przekazują Państwo pracownikom upominki okolicznościowe (dalej: „Upominki”). Upominki przyjmują postać:

a)  przedpłaconych kart podarunkowych,

b)  przelewów pieniężnych na konto pracownika,

c)  upominków rzeczowych (np. zestawy kosmetyków, zegarki, biżuteria i tym podobne),

d)  kart/bonów podarunkowych, voucherów (do jubilera, SPA itp.),

e)  zasilenia punktami konta pracownika na platformie kafeteryjnej.

Upominki mogą być zindywidualizowane dla konkretnego pracownika (np. w związku z jego jubileuszem, przejściem na emeryturę) lub mieć charakter uniwersalny (np. upominki dla wszystkich pracowników z okazji świąt). Upominki te pracownicy mogą otrzymać na przykład z okazji:

-     jubileuszu pracy zawodowej – upominek przekazywany jest pracownikowi, który w danym roku osiąga określony w latach staż pracy w Spółce,

-     zawarcia związku małżeńskiego przez pracownika,

-     narodzin dziecka pracownika lub przysposobienia dziecka przez pracownika,

-     odejścia pracownika z pracy na emeryturę,

-     innych szczególnych ważnych dla pracownika okazji, np. obrona pracy dyplomowej, zdanie egzaminu na doradcę podatkowego lub biegłego rewidenta itp.

Przedmiotowe Upominki finansowane są z Państwa środków obrotowych.

W każdym przypadku decyzja o przekazaniu Upominków (w tym o postaci upominku i okazji jego przekazania) leży wyłącznie w Państwa gestii – w żaden sposób nie gwarantują Państwo pracownikom, czy i na jakie okazje Upominki będą im przekazywane. Przekazywanie Upominków nie wynika z podpisanych z pracownikami umów o pracę, regulaminów wynagradzania czy innych dokumentów wewnętrznych regulujących zasady wynagradzania pracowników.

Z uwagi na liczbę pracowników i ich rozproszenie geograficzne (cztery biura w Polsce) oraz strukturę wewnętrzną Państwa Spółki (podział na działy i zespoły) możliwe jest jednak funkcjonowanie dokumentów stanowiących wewnętrzną procedurę zawierającą informację np. o wartościach Upominków dla określonych jubileuszów oraz np. sposób świętowania jubileuszu pracownika z długim stażem. Celem powstawania i funkcjonowania tego typu dokumentów (procedur wewnętrznych) jest wyłącznie uporządkowanie procesów w Spółce i umożliwienie sprawnego i spójnego działania działów organizujących przygotowanie i przekazanie Upominków – nie stanowią one podstawy do ewentualnego roszczenia o wydanie Upominku ze strony pracownika.

Decyzje o przekazaniu Upominków nie są też zależne od indywidualnych wyników danego pracownika, jego ocen rocznych ani innych wskaźników, na podstawie których mogliby Państwo oceniać produktywność pracownika. W celu otrzymania Upominku ani w związku z jego otrzymaniem pracownicy nie są zobowiązani do żadnego świadczenia zwrotnego na Państwa rzecz.

Każdorazowo celem przekazywanych Upominków jest wzmocnienie relacji między Państwem a pracownikami, sprawienie pracownikom przyjemności lub wyrażenie gratulacji z okazji ważnego dla pracownika wydarzenia.

Pytanie

Czy wręczane przez Państwo Upominki z okazji wskazanych powyżej stanowią dla pracowników przychody ze stosunku pracy i czy w związku z ich przekazaniem pracownikom, na Państwu jako płatniku podatku dochodowego od osób fizycznych ciąży obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych zgodnie z art. 32 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w związku z przekazaniem pracownikom Upominków (w postaci rzeczowej, jak również punktów kafeteryjnych i voucherów oraz środków finansowych), u pracowników nie powstaje przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na PIT na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o PIT.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o PIT jest zasada powszechności opodatkowania, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej zaniechano poboru podatku (art. 9 ust. 1 ustawy o PIT).

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju przychody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ustawie o PIT, bądź co do których zaniechano poboru podatku.

Należy zaznaczyć, że ustawa o PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania przychodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z treści przytoczonego przepisu, przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa tej osoby. Konsekwencją przyjęcia tezy o charakterze przychodu jako definitywnego przysporzenia w majątku podatnika jest uznanie, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego. W celu określenia, co stanowi przychód podatnika, należy zidentyfikować stosunek prawny leżący u podstaw danej czynności.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT: za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy o PIT, zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

W ustawie o PIT przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń, w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT wskazane zostały przychody podlegające przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

W myśl art. 888 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, wartość wręczanych pracownikom przez Państwo Upominków z okazji świąt, jubileuszy, przejścia na emeryturę nie stanowi dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT.

W związku z przekazaniem Upominków nie ciążą na państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, o których mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o PIT.

Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie podatników i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.

„W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które -nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako podlegającą ustawie z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.

Odnosząc się do przytoczonego fragmentu wyroku należy wskazać, że Trybunał Konstytucyjny stwierdził jednoznacznie, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy o PIT. Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego należy odróżnić świadczenia na rzecz pracownika będące wynagrodzeniem za świadczoną przez niego pracę (opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych) od świadczenia na rzecz pracownika w celu jego uhonorowania, pogratulowania – niemającego związku z wykonywanymi obowiązkami, niestanowiącego formy odpłatności za wykonywaną pracę (podlegającego opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn).

Państwa zdaniem, Upominki przekazywane pracownikom nie stanowią nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy ze względu na to, że ich przekazanie ma charakter nieekwiwalentny. Upominki nie stanowią dodatkowego wynagrodzenia, nie mają charakteru premii za wykonywane obowiązki. Są przekazywane pracownikom z okazji ważnych wydarzeń (święta, jubileusze, przejście na emeryturę). Pracownicy nie oczekują tego rodzaju świadczeń od Państwa w związku z ich zatrudnianiem. Ewentualny dodatkowy efekt motywacyjny, który może wystąpić w związku z darowizną, choć pożądany, nie jest Państwa głównym celem.

Z uwagi na powyższe, Państwa zdaniem, Upominki przekazywane pracownikom przez Państwo jako forma gratulacji, podziękowania lub uhonorowania pracownika z okazji istotnego dla niego dnia, a nie forma dodatkowej gratyfikacji za rezultaty pracy, stanowią darowiznę, a nie przychód ze stosunku pracy. Jak wskazano powyżej, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. W konsekwencji, darowizny, będące przedmiotem wniosku podlegają opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn, a na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zwracają Państwo uwagę, iż zaprezentowane przez Państwo stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem wyrażonym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w:

-     interpretacji indywidualnej z 14 lutego 2024 r., znak: 0112-KDIL2-1.4011.39.2024.2.DJ;

-     interpretacji indywidualnej z 17 lutego 2025 r., znak: 0114-KDIP3-1.4011.994.2024.1.AK;

-     interpretacji indywidualnej z 2 lipca 2025 r., znak: 0112-KDIL2-1.4011.504.2025.1.KF;

-     interpretacji indywidualnej z 25 września 2025 r., znak: 0115-KDIT1.4011.601.2025.1.JG;

-     interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2025 r., znak: 0111-KDIB2-3.4015.330.2025.3.AD;

-     interpretacji indywidualnej z 7 listopada 2025 r., znak: 0114-KDIP3-2.4011.819.2025.3.MJ.

Reasumując, Państwa zdaniem, przysporzenie majątkowe po stronie pracownika wynikające z otrzymanych Upominków spełnia wszystkie przesłanki opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn na mocy przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, z przedmiotowego tytułu na Państwu jako płatniku, nie ciąży obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Powyższy przepis wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 1:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.

Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:

Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.

Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), w myśl którego:

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach niektórych świąt oraz wydarzeń okolicznościowych, specjalnych okazji lub ważnych dla pracowników zdarzeń przekazują Państwo pracownikom upominki okolicznościowe. Przedmiotowe Upominki finansowane są z Państwa środków obrotowych. Przekazywanie Upominków nie wynika z podpisanych z pracownikami umów o pracę, regulaminów wynagradzania czy innych dokumentów wewnętrznych regulujących zasady wynagradzania pracowników. W każdym przypadku decyzja o przekazaniu Upominków (w tym o postaci upominku i okazji jego przekazania) leży wyłącznie w Państwa gestii – w żaden sposób nie gwarantują Państwo pracownikom, czy i na jakie okazje Upominki będą im przekazywane. Decyzje o przekazaniu Upominków nie są też zależne od indywidualnych wyników danego pracownika, jego ocen rocznych ani innych wskaźników, na podstawie których mogliby Państwo oceniać produktywność pracownika. W celu otrzymania Upominku ani w związku z jego otrzymaniem pracownicy nie są zobowiązani do żadnego świadczenia zwrotnego na Państwa rzecz. Każdorazowo celem przekazywanych Upominków jest wzmocnienie relacji między Państwem a pracownikami, sprawienie pracownikom przyjemności lub wyrażenie gratulacji z okazji ważnego dla pracownika wydarzenia.

Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13, uznać należy, że przekazywanie pracownikom Upominków ze wskazanych okazji, które – jak wynika z wniosku – są dobrowolnym świadczeniem z Państwa strony, które nie wynika z żadnych zapisów umownych ani innych porozumień, nie stanowią elementu wynagrodzenia, jak również nie wiążą się z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych pracownikom przez Państwa Upominków w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie stanowi dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika związane z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.

W odniesieniu do powołanych przez Państwo interpretacji indywidualnych informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.