Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.173.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 18 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 27 marca 2026 r. (wpływ 27 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest osobą fizyczną posiadającą ukraińskie obywatelstwo, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i będącą polskim rezydentem podatkowym (dalej „Wnioskodawca” lub „Sprzedający”).

Wnioskodawca w dniu 20 lipca 2020 roku zawarł w Ukrainie umowę kupna-sprzedaży, na podstawie której nabył prawo własności nieruchomości mieszkalnej położonej na terytorium Ukrainy, (...), stanowiącej lokal mieszkalny nr 16 znajdujący się w budynku przy ul. …, o powierzchni całkowitej 16,9 m2, wpisanej do ukraińskiego Państwowego Rejestru Praw Nieruchomości pod numerem rejestracyjnym … (dalej „Nieruchomość”).

W dniu 10 października 2024 roku Wnioskodawca udzielił innemu obywatelowi Ukrainy (dalej „Pełnomocnik”) pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego do sprzedaży Nieruchomości w imieniu Wnioskodawcy.

Z uwagi na bardzo niestabilną sytuację w Ukrainie, Wnioskodawca pobrał w październiku 2024 roku zaliczkę/płatność gwarancyjną (dalej jako „Zaliczka”) na poczet transakcji sprzedaży Nieruchomości. Środki pieniężne tytułem Zaliczki zostały przelane na polski rachunek bankowy Wnioskodawcy przez różne osoby będące przedstawicielami przyszłego nabywcy Nieruchomości (dalej „Kupujący”).

Następnie w dniu 22 września 2025 roku Wnioskodawca, reprezentowany przez Pełnomocnika, zawarł w Ukrainie umowę kupna-sprzedaży, na podstawie której Sprzedający sprzedał, a Kupujący, również będący obywatelem Ukrainy, kupił prawo własności Nieruchomości.

Cena sprzedaży została rozliczona z pobraną przez Wnioskodawcę w październiku 2024 Zaliczką. W wyniku sprzedaży Nieruchomości w 2025 roku Wnioskodawca uzyskał cenę wyższą niż ta, którą uiścił z tytułu nabycia Nieruchomości w 2020 roku.

Wnioskodawca uzyskiwał w 2025 r. i nadal uzyskuje w Polsce dochody z tytułu umowy o pracę.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że jest rezydentem podatkowym Polski od dnia 1 kwietnia 2022 r. i na dzień sprzedaży (w dniu 22 września 2025 roku) lokalu mieszkalnego położonego w Ukrainie Wnioskodawca był rezydentem podatkowym Polski.

Pytania

1)  Czy otrzymana przed sprzedażą Nieruchomości Zaliczka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2)  Czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży w 2025 r. Nieruchomości, jest w Polsce zwolniony z opodatkowania i Wnioskodawca nie jest zobowiązany do złożenia deklaracji PIT-39 z tytułu sprzedaży Nieruchomości?

3)  Czy pobranie Zaliczki i sprzedaż w 2025 r. Nieruchomości będą miały wpływ na opodatkowanie przychodów Wnioskodawcy z tytułu umowy o pracę i będą podlegały wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-37 ani PIT-36?

Pani stanowisko w sprawie

Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1:

W ocenie Wnioskodawcy otrzymana przed sprzedażą Nieruchomości zaliczka nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 2:

W ocenie Wnioskodawcy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży w 2025 r. Nieruchomości jest w Polsce zwolniony z opodatkowania i Wnioskodawca nie jest zobowiązany do złożenia deklaracji PIT-39 z tytułu sprzedaży Nieruchomości.

Uzasadnienie stanowiska własnego Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 1 i pytania nr 2

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.; dalej „PITU”) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 4a PITU przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 PITU źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63, poz. 269 z późn. zm.; dalej „Konwencja”) dochody osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 Konwencji z zastrzeżeniem przepisów ustawodawstwa Polski (które nie będą sprzeczne z zasadami tego ustępu), dotyczących zwolnienia od podatku zapłaconego poza granicami Polski, podatek ukraiński będzie zaliczany na poczet podatku polskiego w sposób następujący:

a)  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Ukrainie, to Polska zwolni taki dochód lub majątek od podatku zgodnie z postanowieniami ustępów 3 i 4,

b)  jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochody, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 niniejszej konwencji mogą być opodatkowane w Ukrainie, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Ukrainie.

Zgodnie z art. 24 ust. 3 Konwencji takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku od dochodu lub majątku obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu lub majątku podlegającego opodatkowaniu w tym drugim Państwie.

Zgodnie z art. 24 ust. 4 Konwencji jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej konwencji uzyskany dochód lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie będzie zwolniony od opodatkowania w tym Państwie, to Państwo może tym niemniej przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód lub majątek.

Ponieważ dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z odpłatnego zbycia Nieruchomości (znajdującej się na terytorium Ukrainy) - z uwagi na fakt, że sprzedaż została dokonana przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości - podlega opodatkowaniu zarówno w Ukrainie jak i w Polsce, zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania uregulowana w powołanym art. 24 ust. 2 lit. a Konwencji.

W konsekwencji dochód uzyskany z tytułu sprzedaży w 2025 r. Nieruchomości (położonej na terenie Ukrainy) będzie w Polsce zwolniony z opodatkowania, a w konsekwencji w niniejszej sprawie Wnioskodawca nie będzie również zobowiązany do złożenia deklaracji rocznej PIT-39.

W odniesieniu do pobranej Zaliczki, która została zaliczona na poczet ceny sprzedaży Nieruchomości, wskazać należy, że nie stanowi ona przychodu w momencie jej pobrania i jako taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód powstał dopiero w momencie sprzedaży Nieruchomości i z tytułu sprzedaży Nieruchomości.

Stanowisko własne Wnioskodawcy odnośnie pytania nr 3 wraz z uzasadnieniem:

W ocenie Wnioskodawcy pobranie Zaliczki i sprzedaż w 2025 r. Nieruchomości nie będą miały wpływu na opodatkowanie przychodów Wnioskodawcy z tytułu umowy o pracę i nie będą podlegały wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-37 ani PIT-36.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 PITU od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Zgodnie z art. 30e ust. 2 PITU podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Zgodnie z art. 30e ust. 5 PITU dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

W związku z tym, że - jak wynika z art. 30e ust. 5 PITU - dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł, pobranie Zaliczki i dochód uzyskany ze zbycia Nieruchomości (położonej w Ukrainie) nie będą miały wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego w Polsce (nie będzie miał wpływu na opodatkowanie dochodów Wnioskodawcy z pracy w Polsce) i nie będą podlegały wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-37 ani PIT-36.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 163, ze zm.):

W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Stosownie do art. 4a ww. ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą posiadającą ukraińskie obywatelstwo, mieszka Pani i pracuje w Polsce. Jest Pani polskim rezydentem podatkowym. 22 września 2025 roku sprzedała Pani prawo własności nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny położony w Ukrainie. Ww. nieruchomość nabyła Pani 20 lipca 2020 r. Natomiast 10 października 2024 roku udzieliła Pani innemu obywatelowi Ukrainy pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego do sprzedaży ww. nieruchomości w Pani imieniu. Z uwagi na bardzo niestabilną sytuację w Ukrainie, pobrała Pani w październiku 2024 roku zaliczkę/płatność gwarancyjną na poczet transakcji sprzedaży ww. lokalu. Środki pieniężne tytułem zaliczki zostały przelane na Pani polski rachunek bankowy. Cena sprzedaży została rozliczona z pobraną przez Panią w październiku 2024 zaliczką.

Mając zatem na uwadze, że od dnia 1 kwietnia 2022 r. i na dzień sprzedaży (w dniu 22 września 2025 roku) lokalu mieszkalnego położonego w Ukrainie była Pani rezydentem podatkowym Polski, uznać należy, że w roku 2025 podlegała Pani w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Odnosząc się do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu sprzedaży nieruchomości na terytorium Ukrainy, należy dokonać analizy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r., Nr 63, poz. 269, z późn. zm.).

Określając skutki podatkowe sprzedaży przez Panią w 2025 roku – jako polskiego rezydenta podatkowego – położonej na terytorium Ukrainy nieruchomości odwołać należy się do art. 13 ww. konwencji dotyczącego zysków ze sprzedaży majątku.

Stosownie do art. 13 ust. 1 konwencji:

Przy czym sformułowanie „dochód z przeniesienia własności majątku może być opodatkowany w drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku Państwo, w którym położona jest zbywana nieruchomość) ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez Państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania. W świetle zapisów cytowanej umowy, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Ukrainie może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce, jak i w Ukrainie, zgodnie z prawem tego państwa.

W myśl natomiast, art. 24 ust. 2 konwencji:

Jednocześnie, w myśl art. 24 ust. 3 konwencji:

Ponadto, na podstawie art. 24 ust. 4 konwencji:

Powyższe oznacza to, że dochód ze zbycia nieruchomości położonej w Ukrainie, który może być w tym państwie opodatkowany zgodnie z prawem tego państwa – w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 tejże ustawy:

W cytowanym przepisie użyto wyrażenia „zbycie”, zatem aby powstał obowiązek podatkowy z tego tytułu, musi nastąpić sprzedaż przedmiotowej nieruchomości.

Przepisy regulujące zasady opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości, uzyskane ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawarte zostały w art. 30e ww. ustawy.

Na podstawie art. 30e ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ustawy:

Treść powyższego przepisu wskazuje na przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, a więc przychód uzyskany w następstwie dokonania transakcji zbycia nieruchomości. Innymi słowy otrzymana przez zbywającego w związku ze zbyciem nieruchomości kwota pieniężna winna być uznana za przychód, jeżeli transakcja zbycia poprzedza otrzymanie środków pieniężnych lub jest z otrzymaniem środków równoczesna. W przypadku natomiast, kiedy otrzymanie części ceny sprzedaży, jako zaliczki lub zadatku na poczet przyszłej transakcji, poprzedza samą transakcję, otrzymana w ten sposób kwota staje się przychodem dopiero w momencie dokonania transakcji zbycia.

Podobnie, treść art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

Zatem, w zeznaniu podatkowym winny zostać uwzględnione dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, a więc z transakcji zbycia, które zostały dokonane w danym roku. Obowiązkiem deklarowania do celów podatkowych nie zostały natomiast objęte kwoty otrzymane na poczet ceny za przyszłe zbycie nieruchomości, ale w momencie otrzymania niestanowiące jeszcze dochodu ze zbycia nieruchomości (z uwagi na brak transakcji zbycia).

Potwierdzeniem zasadności powyższego stanowiska jest także treść przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Przepis art. 19 wskazuje wyraźnie, że aby mógł zostać rozpoznany przychód z odpłatnego zbycia (a więc również ze sprzedaży) nieruchomości, musi zostać uprzednio zawarta umowa zbycia nieruchomości, w której wskazana zostanie cena zbycia. W przypadku braku takiej umowy, przychód ze zbycia nieruchomości nie może zostać określony do celów podatkowych do momentu zawarcia umowy. Powołany przepis nie stwierdza, co prawda wprost, że mowa w nim o umowie zbycia nieruchomości, a nie, np. o umowie przedwstępnej lub umowie warunkowej sprzedaży, jednak ze sposobu, w jaki przepis został zredagowany wynika, że chodzi właśnie o umowę zbycia nieruchomości (a nie o jakikolwiek inny rodzaj umowy, dotyczącej nieruchomości).

W konsekwencji, wszelkie kwoty otrzymane przez sprzedającego na poczet ceny sprzedaży przed zawarciem samej umowy zbycia nieruchomości, nie stanowią przychodu do momentu zbycia.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzują, jak należy rozumieć pojęcie przedpłaty, czy też zadatku, zaliczki.

Równocześnie, w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest przepisu, który regulowałby wprost kwestię sposobu podatkowego rozliczania zaliczek otrzymanych na poczet ceny sprzedaży nieruchomości, wskazanej w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie wydaje się jednak zasadnym pogląd, aby ustawodawca uregulował tą kwestię, w odniesieniu do podmiotów nieprowadzących działalności gospodarczej, w sposób bardziej restrykcyjny, niż w stosunku do podmiotów działalność taką prowadzących.

Stąd, biorąc pod uwagę brzmienie cytowanych wyżej art. 19 ust. 1 i 30e ust. 2 i ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także brak uzasadnienia dla uregulowania przedmiotowej kwestii, zaliczka otrzymana na poczet ceny sprzedaży nieruchomości, nie powoduje powstania przychodu. Kwota zaliczki winna zostać rozpoznana jako przychód dopiero w momencie dokonania zbycia nieruchomości.

Ewentualny zatem obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości na nabywcę, a nie w momencie przekazania wnioskodawcy środków pieniężnych w postaci zaliczek przez nabywcę. W takim przypadku zaliczki w razie wykonania umowy przedwstępnej zostaną zaliczone na poczet ceny sprzedaży nieruchomości i tym samym staną się częścią przychodu osiągniętego z tego tytułu.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa stwierdzam, w analizowanej sprawie otrzymana przez Panią w 2024 r. zaliczka/płatność gwarancyjna na poczet transakcji sprzedaży ww. nieruchomości – lokalu mieszkalnego nie wywołuje skutków podatkowych, bowiem – jaka sama wskazała Pani w sprawie – cena sprzedaży została rozliczona z pobraną wcześniej przez Panią w październiku 2024 zaliczką.

Wskazuję również, że w myśl art. 30e ust. 5 ustawy:

Ponieważ dochód uzyskany przez Panią z odpłatnego zbycia nieruchomości znajdującej się na terytorium Ukrainy – z uwagi na fakt, że sprzedaż została dokonana przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nabyła Pani prawo własności do lokalu mieszkalnego – podlega opodatkowaniu zarówno w Ukrainie jak i w Polsce, zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania uregulowana w powołanym art. 24 ust. 2 lit. a) ww. umowy.

W konsekwencji dochód uzyskany z tytułu sprzedaży w 2025 roku nieruchomości położonej na terenie Ukrainy będzie w Polsce zwolniony z opodatkowania. Jednocześnie w związku z tym, że – jak już wyżej wyjaśniono – dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł, dochód uzyskany ze zbycia nieruchomości położonej w Ukrainie nie ma wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego w Polsce (nie ma wpływu na opodatkowanie Pani dochodów z pracy w Polsce) i nie podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-37 ani PIT-36. W niniejszej sprawie nie jest Pani również zobowiązana do złożenia deklaracji rocznej PIT-39.

Zaliczka otrzymana przez Panią w 2024 r. na poczet transakcji sprzedaży nieruchomości, dokonanej w 2025 r. rozliczona w cenie sprzedaży ww. nieruchomości, również nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.