Możliwość skorzystania z ulgi na powrót (Niemcy).
Podatnik, polski obywatel, pracował w Niemczech od 21 sierpnia 2019 r. do 30 września 2025 r., gdzie był rezydentem podatkowym. Prowadził również w 2023 r. przez kilka miesięcy działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce, ale związaną z pracą w Niemczech. 1 października 2025 r. przeniósł miejsce zamieszkania na stałe…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 marca 2026 r. (wpływ 18 marca 2026 r. oraz 8 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W okresie od 21 sierpnia 2019 r. do 30 września 2025 r. pracował Pan w Niemczech na niemieckich umowach o pracę oraz posiadał Pan meldunek w Niemczech. W tym okresie uzyskiwał Pan dochody z pracy na podstawie niemieckich umów o pracę, a wszystkie przychody były udokumentowane w postaci Lohnsteuerbescheinigungen niemieckich zaświadczeń o dochodach i pobranych podatkach, odpowiednik polskiego PIT.
Prowadził Pan również przez kilka miesięcy działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce jako dodatkowy dochód do niemieckiej umowy o pracę. Działalność w branży budowlanej polegała na organizacji pracy dla polskich firm budowanych na budowach w Niemczech. Pozostawał Pan w tym okresie objęty niemieckim ustawodawstwem oraz posiadał Pan niemieckie A1 i nie podlegał Pan obowiązkowi ZUS w Polsce.
Z dniem 30 września 2025 r. zakończył Pan pracę w Niemczech. Aktualnie jest Pan zatrudniony w Polsce na podstawie polskiej umowy o pracę.
W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.
W okresie od 21 sierpnia 2019 r. do 30 września 2025 r. mieszkał Pan na terytorium Niemiec.
Umowa o pracę w Niemczech obowiązywała do dnia 30 września 2025 r. Powrócił Pan do Polski dnia 1 października 2025 r. Od tego dnia w związku z przeniesieniem miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polski, podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Przed powrotem do Polski relacje rodzinne utrzymywał Pan zarówno w Polsce, jak i w Niemczech. W okresie zamieszkania i pracy w Niemczech utrzymywał Pan kontakt z rodziną – zarówno poprzez wizyty w Polsce, jak i odwiedziny członków rodziny w Niemczech. Po powrocie do Polski bliższe relacje rodzinne ma Pan w Polsce.
W okresie pobytu w Niemczech był Pan bardziej związany z tym Państwem ze względu na miejsce pracy oraz miejsce zamieszkania. Po powrocie do Polski Pana centrum interesów życiowych znajduje się w Polsce i z tym Państwem jest Pan obecnie silniej związany.
Po powrocie do Polski zamieszkuje Pan w domu jednorodzinnym na podstawie aktu własności. W Niemczech zamieszkiwał Pan w mieszkaniu zapewnionym przez pracodawcę.
Przed powrotem do Polski większą aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, gospodarczą wykazywał Pan na terenie Niemiec. Objawiało się to przede wszystkim wykonywaniem pracy zarobkowej, posiadaniem miejsca zamieszkania oraz bieżącym funkcjonowaniem na terenie Niemiec.
Po powrocie do Polski większą aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, gospodarczą wykazuje na terytorium Polski.
Po powrocie swoje zainteresowania, hobby i wypoczynek realizował Pan na terytorium Polski. Przed powrotem z uwagi na miejsce zamieszkania i pracy swoje zainteresowania, hobby i wypoczynek realizował Pan głównie na terytorium Niemiec.
Przed powrotem do Polski Pana zobowiązania gospodarcze były związane głównie z wykonywaniem pracy na terytorium Niemiec i obejmowały obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne, i zdrowotne wynikające z umowy o pracę. Ponosił Pan również bieżące koszty utrzymania, takie jak opłaty za prywatny numer telefonu. Mieszkanie było zapewnione przez pracodawcę, związku z czym koszty mediów były pokrywane przez pracodawcę.
Po powrocie do Polski Pana zobowiązania gospodarcze obejmują obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne wynikające z umowy o pracę oraz bieżące opłaty związane z utrzymaniem miejsca zamieszkania, w tym opłaty za media (prąd, woda, usługi telekomunikacyjne).
Przed powrotem korzystał Pan ze służby zdrowia głównie na terytorium Niemiec. Incydentalnie korzystał Pan również z opieki zdrowotnej w Polsce podczas pobytów w czasie wolnym od pracy. Po powrocie korzysta Pan ze służby zdrowia wyłącznie na terytorium Polski.
Przed oraz po powrocie do Polski posiada Pan dwa zarejestrowane numery telefonów: jeden w Polsce, a drugi w Niemczech.
Przed powrotem do Polski korzystał Pan głównie z samochodu zarejestrowanego w Niemczech, udostępnionego przez pracodawcę jako samochód służbowy. Posiadał Pan jednak samochód prywatny zarejestrowany w Polsce, z którego korzystał Pan podczas pobytów w kraju. Po powrocie do Polski korzysta Pan wyłącznie z prywatnego samochodu zarejestrowanego w Polsce.
W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym wrócił Pan na stałe do Polski, jak i od początku roku poprzedzającego dzień powrotu na stałe do Polski, posiadał Pan w Polsce nieruchomość, która była przez Pana wykorzystywana podczas czasowych pobytów w Polsce.
W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok Pana powrotu do Polski (2022-2024) oraz od początku 2025 do dnia poprzedzającego Pana powrót do Polski 1 października 2025 r. posiadał Pan w Niemczech meldunek i miejsce zamieszkania do celów podatkowych potwierdzone meldunkiem oraz wykonywaniem pracy na terytorium Niemiec.
Pobyty w Polsce miały miejsce i miały głównie charakter spędzania czasu wolnego od pracy.
Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez niemiecki urząd skarbowy. Posiada Pan jednak inne dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech, takie jak: umowy o pracę za okres od 21 sierpnia 2019 r. do 30 września 2025 r., niemieckie zaświadczenia o dochodach, pobranych podatkach i opłaconych składkach na ubezpieczenie społeczne (Lohnsteuerbescheinigung) za okres od 21 sierpnia 2019 r. do 30 września 2025 r., zaświadczenie z urzędu meldunkowego, pismo z ZUS dotyczące ustalenia właściwego ustawodawstwa w okresie od 1 sierpnia 2023 r. do 31 lipca 2024 r., niemieckie zaświadczenie A1 za okres od 1 sierpnia 2023 r. do 31 lipca 2024 r.
Sformułowanie: „Prowadziłem również przez kilka miesięcy działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce (...)” należy rozumieć następująco: działalność była zarejestrowana w Polsce, miała charakter pomocniczy, dodatkowy do głównego źródła dochodu jakim była niemiecka umowa o pracę i była ściśle związana z Pana aktywnością zawodową wykonywaną na terenie Niemiec. Zakres działalności obejmował wyszukiwanie zleceń budowlanych na rynku niemieckim, zamieszczanie ogłoszeń na stronach internetowych oraz kontakty z polskimi firmami budowlanymi zainteresowanymi realizacją tych zleceń jako podwykonawcy a także pomoc w organizacji zakwaterowania na terenie Niemiec. Z racji zdalnej formy prowadzenia działalności była ona wykonywana z miejsca Pana przebywania głównie z Niemiec, ale również incydentalnie podczas spędzania dni wolnych od pracy w Polsce (działalność była wykonywana w okresie od 1 sierpnia 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.). Przychody z działalności pochodziły wyłącznie od kontrahentów z Niemiec.
Nie korzystał Pan jeszcze z ulgi na powrót.
Chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót w latach 2026 do 2029.
W latach, za które chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót uzyska Pan dochody ze stosunku pracy.
W wyżej wymienionych latach osiągnie Pan dochody, które najprawdopodobniej przekroczą 85 528 zł rocznie.
Posiada Pan obywatelstwo polskie.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi na powrót ponieważ przebywał Pan wymagany okres poza Polską i był Pan w tym czasie objęty niemieckim systemem ubezpieczeń społecznych, a dodatkowa działalność gospodarcza nie zmieniła faktycznego centrum życia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 , art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44;
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 przedmiotowej ustawy polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy – tak jak Pan – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z analizy sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną mająca miejsce zamieszkania na terytorium Polski, a do Polski powrócił Pan na stałe 1 października 2025 r., w wyniku czego od tego dnia podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.
Jednocześnie, pomiędzy 21 sierpnia 2019 r. a 30 września 2025 r. na stałe przebywał Pan w Niemczech, będąc rezydentem podatkowym Niemiec.
Zatem, zrealizował Pan także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełnił Pan również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełnił Pan również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że posiada Pan dowody dokumentujące Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech. Jak Pan wskazał:
Posiada Pan jednak inne dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech, takie jak: umowy o pracę za okres od 21 sierpnia 2019 r. do 30 września 2025 r., niemieckie zaświadczenia o dochodach, pobranych podatkach i opłaconych składkach na ubezpieczenie społeczne (Lohnsteuerbescheinigung) za okres od 21 sierpnia 2019 r. do 30 września 2025 r., zaświadczenie z urzędu meldunkowego, pismo z ZUS dotyczące ustalenia właściwego ustawodawstwa w okresie od 1 sierpnia 2023 r. do 31 lipca 2024 r., niemieckie zaświadczenie A1 za okres od 1 sierpnia 2023 r. do 31 lipca 2024 r.
Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto wskazał Pan, że:
W latach, za które chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót uzyska Pan dochody ze stosunku pracy.
W wyżej wymienionych latach osiągnie Pan dochody, które najprawdopodobniej przekroczą 85 528 zł rocznie.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia będzie Panu przysługiwało prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na zasadach wynikających z tego przepisu, czyli w czterech interesujących Pana, kolejno po sobie następujących latach podatkowych, tj.: 2026, 2027, 2028 oraz 2029 – w limitowanej tym przepisem wysokości, nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo