Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.194.2026.1.TR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca rozważa ulokowanie części swoich oszczędności w różnych aktywach, w tym poprzez nabycie złota. Decyzja Wnioskodawcy podyktowana jest chęcią zabezpieczenia swojego majątku, poprzez jego ulokowanie w stabilne i wiarygodne aktywa, która są odporne na gwałtowne zmiany na rynkach i drastyczne spadki wartości.

W tym zakresie Wnioskodawca rozważa ulokowanie środków finansowych w metale szlachetne za pośrednictwem zagranicznego banku z siedzibą w Szwajcarii („Bank”). Jedną z możliwości bezpośredniej inwestycji w metale szlachetne, oferowaną przez Bank, jest otwarcie „rachunku metali szlachetnych” (dalej: „Rachunek”). Po zapewnieniu stosownej ilości środków na rachunku bankowym oraz wydaniu dyspozycji zakupu, Bank rejestruje na Rachunku odpowiednią ilość zakupionego metalu szlachetnego – w przypadku złota rejestrowana jego waga podana jest w uncjach. Warunki nabywania metali szlachetnych oraz prowadzenia Rachunku określają dokumenty wewnętrzne Banku („Regulamin”). Regulamin zawiera m.in. następujące postanowienia:

1)  Postanowienia Regulaminu mają zastosowanie do metali szlachetnych (w tym złota) w formie sztabek (oraz sztabek tłoczonych) oraz monet, które są prezentowane przez Bank po wartości księgowej na Rachunku.

2)  Posiadacz Rachunku jest uprawniony (posiada prawo do) żądania od Banku – w każdym czasie – dostarczenia na rzecz posiadacza Rachunku zapisanych na Rachunku metali szlachetnych w ilości (wadze) zapisanej na Rachunku. Przekazanie w formie fizycznej metali szlachetnych na rzecz posiadacza Rachunku następuje w odpowiednim biurze Bank w Szwajcarii, który dysponuje danym metalem szlachetnym lub w innym miejscu wskazanym przez Bank. W momencie odbioru (w formie fizycznej) metali szlachetnych, na posiadacza Rachunku przechodzi własność metali szlachetnych (w przypadku złota – odpowiednio sztabek, sztabek tłoczonych lub monet). Regulamin przewiduje, że do czasu wydania złota na rzecz posiadacza Rachunku, posiadacz nie może powoływać się na własność złota zapisanego na Rachunku, lecz dysponuje wyłącznie prawem do żądania dostarczenia złota w formie fizycznej.

3)  W związku z założeniem Rachunku i zakupem metali szlachetnych zapisanych na Rachunku, nie są należne żadne odsetki lub inne formy wynagrodzenia.

4)  Raz w roku – lub na żądanie posiadacza Rachunku – Bank wystawia wyciąg/zestawienie Rachunku, na którym wykazywana jest waga (ilość) posiadanych metali szlachetnych. Wycena metali szlachetnych dokonywana jest na podstawie cen i wartości rynkowych ustalanych na podstawie ogólnie dostępnych źródeł zwyczajowo wykorzystywanych przez Bank.

5)  W związku z nabyciem metali szlachetnych za pośrednictwem Rachunku, Bank nie wystawia certyfikatu, a generowane przez Bank wyciąg/zestawienie Rachunku nie stanowi certyfikatu, nie może być przenoszone na inną osobę ani stanowić przedmiotu zabezpieczenia.

Ponadto, z treści broszury informacyjnej opracowanej przekazywanej przez Bank klientom w przedmiocie ryzyk związanych z obrotem instrumentami finansowymi (dalej „Broszura”) wynika, iż:

1)  W metale szlachetne można inwestować bezpośrednio – kupując fizyczny metal lub otwierając rachunek metali szlachetnych – lub pośrednio kupując jednostki funduszy, instrumenty pochodne lub produkty strukturyzowane powiązane z ceną metalu szlachetnego.

2)  Inwestycje bezpośrednie polegają na inwestowaniu bezpośrednio w rzeczywiste aktywa, takie jak akcje, obligacje, nieruchomości, metale szlachetne lub towary. Inwestycje pośrednie polegają na inwestowaniu w aktywa pośrednio za pośrednictwem instrumentu inwestycyjnego, na przykład funduszu lub produktu strukturyzowanego.

Mając powyższe na względzie, Wnioskodawca planuje dokonać zakupu określonej ilości złota za pośrednictwem Banku, które zostanie następnie zapisane na Rachunku. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości – w zależności od jego sytuacji życiowej lub finansowej – wyda w Banku dyspozycję sprzedaży złota zapisanego na Rachunku. Wnioskodawca przewiduje, że sprzedaż złota może nastąpić po upływie 6 miesięcy od daty zakupu złota przez Wnioskodawcę. W razie wydania dyspozycji sprzedaży złota, Bank dokonana rozliczenia transakcji w taki sposób, że wartość złota zapisanego na Rachunku zostanie przeliczona po aktualnym kursie, zostanie przelana na rachunek pieniężny prowadzony w Banku. Wnioskodawca nie wyklucza również, że wartość złota zapisanego na Rachunku w dacie sprzedaży, będzie wyższa (lub niższa) niż z daty jego zakupu.

Wątpliwości Wnioskodawcy, będące przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczą określenia skutków podatkowych dokonania sprzedaży złota zapisanego na Rachunku.

Działania Wnioskodawcy nie będą podejmowane w związku z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Opisane powyżej czynności będą dotyczyły prywatnego majątku Wnioskodawcy.

Pytania

1)  Czy sprzedaż (nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej) przez osobę fizyczną złota, reprezentowanego jako zapis na Rachunku, stanowiłaby przychód ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) u.p.d.o.f. (odpłatne zbycie innych rzeczy), czy też przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 powyższej ustawy czyli przychód z kapitałów pieniężnych?

2)  W przypadku uznania, że powyższy przychód ze sprzedaży mieściłby się w źródle przychodów określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) u.p.d.o.f., czy podlegałby on wówczas opodatkowaniu w sytuacji, gdy sprzedaż następowałaby po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie złota?

3)  Czy w przypadku uznania, że przychód ze sprzedaży złota stanowiłby przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f., Wnioskodawca powinien opodatkować dochód (różnicę pomiędzy ceną sprzedaży a ceną nabycia) ze zbycia złota na podstawie art. 30b ust.1 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f.?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie:

Ad. 1 i Ad 2.

W opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym:

1)  sprzedaż złota zapisanego na Rachunku stanowi przychód ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o PIT (odpłatne zbycie rzeczy);

2)  przychód ze sprzedaży złota nie podlega opodatkowaniu, jeżeli sprzedaż ta następuje po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił jego zakup (nabycie).

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przez osoby fizyczne, która nie następuje w ramach działalności gospodarczej, należącego do ich majątku osobistego złota podlega opodatkowaniu jako źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) u.p.d.o.f. – "odpłatne zbycie innych rzeczy". W rezultacie podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych (według skali podatkowej), a w sytuacji, gdy sprzedaż taka następuje po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie złota, nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Złoto (sztabki złota, złote monety bulionowe), w ślad za przepisami Kodeksu cywilnego, jak i w potocznym tego słowa rozumieniu, należy bowiem traktować jako „rzeczy”. Zgodnie z art. 45 Kodeksu cywilnego rzeczami są tylko przedmioty materialne.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższa ocena jest również uzasadniona w odniesieniu do złota, które Wnioskodawca nabył i które zostało zapisane na Rachunku prowadzonym przez Bank. Przedstawiona charakterystyka warunków bezpośredniego inwestowania w złoto oraz opisanych w Regulaminie zasad prowadzenia Rachunku prowadzi do wniosku, że Wnioskodawca rozporządza swobodnie (za pośrednictwem Rachunku) prawem do dysponowania określoną (wyrażoną w uncjach) ilością złota (rzeczy) – fakt, że następuje to przez odzwierciedlenie poprzez zapis księgowy na rachunku, nie zmienia przedmiotu potencjalnej sprzedaży, jaką jest złoto, niezależnie od tego czy czynność ta zostanie technicznie wykonana przez Bank na podstawie dyspozycji złożonej przez Wnioskodawcę, czy też bezpośrednio przez Wnioskodawcę po wcześniejszym odebraniu go z Banku.

Kluczowym dla właściwej oceny skutków podatkowych potencjalnej sprzedaży złota przez Wnioskodawcę jest fakt, że Wnioskodawca jest w każdym czasie uprawniony do żądania wydania mu rzecz zapisanej na Rachunku ilości kruszcu, co oznacza, że od daty zakupu (zapisu na Rachunku) może nim swobodnie rozporządzać.

Warunki prowadzenia Rachunku są zbliżone do sytuacji, w której nabywca metalu szlachetnego – w miejsce jego fizycznej dostawy – decyduje się pozostawić je u jego dysponenta, posiadając jednak w każdym czasie prawo do odbioru danego metalu szlachetnego w fizycznej postaci. Natomiast Bank pełni swoistego rodzaju pieczę nad nabytym złotem, pełniąc rolę biernego wykonawcy dyspozycji Klienta co do trzymania, sprzedaży lud wydania złota.

W ocenie Wnioskodawcy, z treści Regulaminu Banku wynika, że dotyczy on metali szlachetnych (w tym złota) w formie sztabek (oraz sztabek tłoczonych) oraz monet, co wskazuje na to, że dotyczy rzeczy, a nie instrumentów pochodnych czy innego rodzaju instrumentów finansowych, które są wycenianie w oparciu o notowania danego metalu szlachetnego. Za takim rozumieniem oferowanego produktu przez Bank, jakim jest Rachunek, przemawia zarówno fakt iż, na tym Rachunku zapisywana jest konkretna ilość kruszcu, którym dysponuje właściciel Rachunku wyrażona w jednostkach wagi w tym wypadku w uncjach jak również treść Broszury, która kwalifikuje przedmiotowy rodzaj produktów jako bezpośrednia forma inwestowania w metale szlachetne (w tym złoto), w przeciwieństwie do innych oferowanych form pośredniego inwestowania jakimi są różnego rodzaju instrumenty finansowe wyceniane w oparciu o notowanie określonego metalu szlachetnego.

Istotne jest również to, że Bank, za pośrednictwem którego zostało kupione złoto, nie gwarantuje żadnego wynagrodzenia czy zysku związanego z jego zakupem i przechowywaniem, więc nie można traktować przychodów z jego sprzedaży, jako zysków z kapitałów pieniężnych, a jako formę zabezpieczenia na przyszłość ze względu na niepewne czasy i niepewną walutę.

W związku z powyższym, jak również mając na uwadze to, że przychody ze zbycia złota nie znajdują się w zakresie przedmiotowym art. 17 u.p.d.o.f., przychody ze zbycia złota przez osobę fizyczną, która nie dokonuje takiego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej, winny być zaliczone do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie, (...):

1)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

2)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

3)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

4)  innych rzeczy

-     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; Jeżeli zatem zbycie złota nastąpiłoby po upływie ww. półrocznego okresu, wówczas nie będzie ono podlegać opodatkowaniu.

W omawianym przypadku nie ma zastosowania źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f., czyli „kapitały pieniężne”. Przychód ze zbycia złota nie mieści się bowiem w zakresie przedmiotowym art. 17 u.p.d.o.f., który enumeratywnie wymienia przychody uważane za kapitały pieniężne.

Ad. 3.

Na wypadek dokonania przez Organ odmiennej oceny, niż przedstawiona przez Wnioskodawcę w zakresie uzasadnienia swojego stanowiska do pytań 1 i 2, Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku dokonania przez Wnioskodawcę sprzedaży złota za pośrednictwem Rachunku, dochód z takiej sprzedaży może zostać zakwalifikowany do źródła przychodów kapitały pieniężne, o których mowa w art. 17 ust.1 pkt 10 u.p.d.o.f. i opodatkowany na zasadach opisanych w art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Na podstawie art. 5a pkt 13 u.p.d.o.f. pochodne instrumenty finansowe oznaczają instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c -i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (dalej: u.o.i.f.).

Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi w powołanym art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d wskazuje, że pochodnymi instrumentami finansowymi są niebędące papierami wartościowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron. Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi zawiera także pełniejszą definicję instrumentów pochodnych (art. 3 pkt 28a), zgodnie z którą są to opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne prawa majątkowe, których cena lub wartość zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny lub wartości instrumentów finansowych, walut, stóp procentowych, rentowności, indeksów finansowych, wskaźników finansowych, towarów, zmian klimatycznych, stawek frachtowych, poziomów emisji, stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, a także innych aktywów, praw, zobowiązań, indeksów lub wskaźników, oraz instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego. Należy więc zauważyć, że definicja pochodnych instrumentów finansowych obejmuje nie tylko opcje, ale także inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar. Innym instrumentem pochodnym, w świetle definicji z art. 3 pkt 28a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi jest więc po prostu prawo majątkowe, którego cena lub wartość bezpośrednio lub pośrednio zależy od ceny lub wartości m.in. towaru.

Wskazać należy, że niewątpliwie złoto, jak i inne metale szlachetne, spełniają definicję towaru. Wynika to wprost z odesłania zawartego w art. 3 pkt 48 u.o.i.f., które w zakresie definicji „towaru” odsyła do treści art. 2 pkt 6 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/565 uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy. Stosownie do przytoczonej podstawy prawnej, towar oznacza wszelkie dobra o charakterze zamiennym podlegające dostawie, w tym metale, rudy i stopy metali, produkty rolne i energia, m.in. energia elektryczna.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z definicją pojęciem „instrument pochodny” objęte są nie tylko opcje, kontrakty terminowe, swapy czy umowy forward, ale również inne prawa majątkowe. Pojęcie praw majątkowych nie zostało wprost zdefiniowane w systemie prawa, jednak pojęciem tym posługuje się Kodeks cywilny.

W myśl art. 44 k.c. mieniem jest własność i inne prawa majątkowe. Doktryna prawa cywilnego wskazuje, że prawami majątkowymi są te, które są bezpośrednio uwarunkowane interesem ekonomicznym podmiotu prawa, czyli prawem majątkowym jest takie prawo, które pozostaje w ścisłym związku z ekonomicznym interesem uprawnionego (E. Skowrońska-Bocian, M. Warciński, w: K. Pietrzykowski, Komentarz KC, t. 1, 2020, art. 44, Nb 1; P. Nazaruk, w: J. Ciszewski, P. Nazaruk, Komentarz KC aktualizowany, 2023, art. 44, Nt 2). Do praw majątkowych zalicza się m. in. prawa rzeczowe inne niż własność, a więc użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe; bezwzględne prawa podmiotowe dotyczące przedmiotów materialnych niebędących rzeczami, np. własność wód i własność kopalin (zob. komentarz do art. 45 KC); wierzytelności (W. Borysiak (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, wyd. 34, 2025).

Przenosząc powyższe na opis zdarzenia przyszłego oraz wskazane postanowienia Regulaminu, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w razie oceny, że przedmiotem przyszłej transakcji, tj. sprzedaży złota zapisanego na Rachunku wyłącznie za pośrednictwem Banku, nie jest rzecz, właściwym będzie uznanie, że Wnioskodawca uzyskał przychód z tytułu realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych. Przychodem w takiej sytuacji będzie uzyskana cena sprzedaży, a kosztem uzyskania przychodu - stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 38a u.p.d.o.f. wydatki na nabycie złota.

W przypadku odrzucenia tezy, że przedmiotem transakcji przeprowadzonej za pośrednictwem Banku jest rzecz (złoto), konieczne jest dokonanie alternatywnej oceny produktu oferowanego przez Bank (tj. prowadzenia Rachunku oraz zakup i rozliczanie za jego pośrednictwem transakcji na metalach szlachetnych).

W ocenie Wnioskodawcy, treść Regulaminu daje – choć nie tak przekonywujące jak w przypadku pierwszej tezy – pewne podstawy do oceny, że dokonując dyspozycji sprzedaży złota zapisanego na Rachunku, Wnioskodawca realizuje w istocie prawo z pochodnego instrumentu finansowego.

Zgodnie z opisaną definicją, pochodnym instrumentem finansowym jest m.in. prawo majątkowe, którego cena lub wartość zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny towaru. Stosownie do przytoczonej treści Regulaminu – do momentu zgłoszenia żądania wydania i przeniesienia złota w formie fizycznej na posiadacza Rachunku, posiadacz Rachunku dysponuje prawem (wierzytelnością) o jego wydanie i przeniesienie własności. Wartość tego prawa majątkowego (wierzytelności) jest wprost uzależniona od wartości towaru (złota). Tym samym można dokonać oceny, że wydanie przez posiadacza Rachunku dyspozycji sprzedaży „złota” zapisanego na Rachunku i związane z tym rozliczenie transakcji (przelew na rachunek pieniężny równowartości złota w walucie), jest w istocie swego rodzaju rozporządzeniem wierzytelnością o wydanie złota w formie fizycznej (tj. realizacją praw z instrumentu pochodnego).

Na marginesie dodać należy, że instrumenty pochodne (tj. instrumenty finansowe) nie mają ustandaryzowanego charakteru. Nie mają też – w przeciwieństwie do papierów wartościowych – wskazanego wyraźnie przez ustawodawcę elementu zbywalności, jako ich cechy istotnej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2024 r. I SA/Kr 482/24).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 592):

Z treści przywołanego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień ustawy bądź od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

Stosownie do art. 10 ust. 1 lit. d) ww. ustawy:

W opisie zdarzenia zastrzegł Pan, że:

Przy tym, zgodnie z art. 24 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 19 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:

Na podstawie zaś art. 17 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:

Przy tym, stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Jednocześnie, w myśl art. 30a ust. 6 ww. ustawy:

Natomiast na mocy art. 45 ust. 3b ww. ustawy:

Z kolei na podstawie przywołanego przez Pana art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:

Przy tym, stosownie do przywołanego przez Pana art. 30b ust. 1 ww. ustawy:

Z analizy przywołanych przepisów wynika, że jeżeli zakup złota dokonywany jest w celach inwestycyjnych (zakup tzw. złota inwestycyjnego), działania takie (transakcje zakupu i sprzedaży złota), jako mające przynieść określone korzyści ekonomiczne, stanowią formę inwestowania kapitału, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy. Osiągnięte z tego tytułu przysporzenie stanowi podstawę opodatkowania zryczałtowanym 19% podatkiem dochodowym według zasad określonych w art. 30a ustawy.

Przy tym dla oceny, czy zakup złota dokonany jest w celach inwestycyjnych, istotny jest zamiar osiągnięcia korzyści majątkowych ze sprzedaży złota już w momencie jego nabywania. W takim przypadku czynność zbycia złota jest elementem działalności o charakterze zarobkowym (inwestycyjnym) składającej się, z co najmniej dwóch czynności prawnych: nabycia i zbycia złota. Stąd też kwalifikacja do danego źródła przychodów uzyskiwanych korzyści ekonomicznych dla celów podatkowych powinna być rozpatrywana ad casum.

W przypadku gdy kupujący staje się właścicielem złota i może nim swobodnie dysponować (przykładowo: może je u siebie przechowywać, a nie u podmiotu zbywającego, nabyte złoto może być przedmiotem zastawu itp.) oraz sprzedający nie gwarantuje żadnego wynagrodzenia związanego z zakupem i przechowywaniem złota, należy stwierdzić, że taka transakcja nie ma charakteru lokaty inwestycyjnej.

W każdym innym jednak przypadku nabycie złota będzie lokatą inwestycyjną. Uzyskane przychody z takiej lokaty, zarówno ze sprzedaży złota, jak i inne zagwarantowane przychody, podlegają opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przekładając powyższe na opisane przez Pana zdarzenie, nie można stracić z pola widzenia faktu, że z opisu tego zdarzenia wynika wprost, że opisane przez Pana transakcje w interesującym Pana wariancie maja charakter inwestycyjny, ponieważ jak Pan wskazał:

Ponadto, z tego opisu wynika również, że w momencie sprzedaży nie będzie Pan właścicielem złota w postaci fizycznej, ponieważ przedmiotem niniejszej interpretacji jest wariant polegający nie na sprzedaży pobranego wcześniej złota w postaci fizycznej, ale wariant polegający na „sprzedaży złota zapisanego na Rachunku”, a jak Pan również wyjaśnił opisując zdarzenie:

Jednocześnie, opisane transakcje w analizowanym wariancie mają charakter tak naprawdę wirtualny, ponieważ podał Pan, że:

Ponadto Pan zaznaczył, że:

Tymczasem, jeżeli odpłatne zbycie metali szlachetnych w formie fizycznej (np. sztabki, monety), których podatnik jest bezpośrednim właścicielem i którymi może swobodnie dysponować, nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, wówczas stanowi przychód z odpłatnego zbycia innych rzeczy o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast z opisu zdarzenia wynika, że w interesującym Pana wariancie nie mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem przez Pana złota w formie fizycznej i nie jest Pan również w tym wariancie jego bezpośrednim właścicielem, ani nie może Pan tym złotem swobodnie dysponować (bowiem nie pobiera Pan fizycznie z banku złota, a jak Pan wskazał, własność przechodziłaby na Pana wyłącznie w wariancie opartym na odbiorze złota w formie fizycznej).

Podsumowując, w analizowanym przypadku mamy do czynienia w istocie z formą „lokaty inwestycyjnej” i uzyskiwaniem dochodów w formie oszczędzania, przechowywania, inwestowania, właściwej dla kapitałów pieniężnych i podlegających opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla tego źródła przychodów (tj. niezależnie np. od upływu pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie).

W konsekwencji, uznaję Pana stanowisko za nieprawidłowe i odpowiadając wprost na Pana pytania stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia:

1)  sprzedaż (nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej) przez Pana złota, reprezentowanego jako zapis na Rachunku, stanowi przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przychód z kapitałów pieniężnych;

2)  w konsekwencji, fakt, czy sprzedaż nastąpi po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie złota, pozostaje bez wpływu na opodatkowanie;

3)  powinien Pan opodatkować dochód (przychód) ze zbycia złota na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 3 i art. 30a ust. 6 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bez pomniejszania przychodu o koszty jego uzyskania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się z kolei do przywołanego przez Pana orzeczenia sądowoadministracyjnego zaznaczam, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.