Podatniczka (żona) wraz z mężem są współwłaścicielami mieszkania (Mieszkanie 1). Rodzice podatniczki są właścicielami innego mieszkania (Mieszkanie 2), które zamierzają jej darować. W ramach podziału majątku wspólnego (po ustanowieniu rozdzielności) podatniczka ma przekazać Mieszkanie 2 mężowi, a w zamian otrzymać całość Mieszkania 1 oraz dodatkowo…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 24 marca 2026 r. (wpływ 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pani mąż i Pani jesteście współwłaścicielami mieszkania (Mieszkanie 1). Jesteście w trakcie przeprowadzania rozdzielności majątkowej i podziału majątku.
Pani rodzice są właścicielami innego mieszkania (Mieszkanie 2). Pani rodzice przepiszą na Panią Mieszkanie 2. Podpiszecie Państwo umowę darowizny mieszkania na Pani rzecz.
W ramach podziału majątku z Pani mężem przekaże Pani Mieszkanie 2 mężowi, a Pani stanie się właścicielką 100% Mieszkania 1. Dodatkowo zapłaci Pani mężowi umówioną kwotę pieniędzy. (Umowy o podział majątku wspólnego ze spłatą w wysokości równiej wartości otrzymanego w darowiźnie mieszkania powiększonej o wskazaną kwotę w funtach brytyjskich wraz z tzw. umową o świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum).)
Pani mąż jest obywatelem (…). Ma prawo pobytu w Polsce do (…) roku.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że Pani wniosek dotyczy dwóch czynności:
· czynność 1: nabycie w drodze darowizny Mieszkania 1 (winno być: 2) od rodziców (art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn),
· czynność 2: nabycie w wyniku podziału majątku wspólnego drugiej połowy Mieszkania 2 (winno być: 1) (które obecnie jest majątkiem wspólnym) i przekazanie Mieszkania 1 (winno być: 2) celem umorzenia spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego (art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT).
Pytanie
Czy nabycie w 2026 roku w drodze darowizny mieszkania od rodziców i przekazanie tego mieszkania również w 2026 roku celem umorzenia spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego spowoduje u Pani powstanie zobowiązania w podatku dochodowym?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, obydwie czynności odbędą się pomiędzy osobami należącymi do zerowej grupy podatkowej (darowizna rodzice – córka i podział majątku żona – mąż), a więc nie powinny spowodować u żadnej ze stron powstania zobowiązania w podatku dochodowym.
Ponadto, uzupełniając wniosek doprecyzowała Pani, że na mocy art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności w wyniku przekazania własności dziecku przez rodziców jest zwolnione od podatku. Na mocy zwolnienia przewidzianego w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT Czynność 2 jest neutralna podatkowo. Zatem nabycie w drodze darowizny mieszkania od rodziców i przekazanie tego mieszkania celem umorzenia spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego nie spowoduje u Pani powstania zobowiązania w podatku dochodowym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jednocześnie jednak, stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Zacytowany przepis dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.). Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
Skoro, jak wynika z wniosku, Mieszkanie 2 otrzyma Pani od rodziców w formie darowizny to jego nabycie nie spowoduje powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Pani stanowisko w tym zakresie uznałem więc za prawidłowe.
Przechodząc do kwestii skutków podatkowych przekazania Mieszkania 2 (otrzymanego w darowiźnie od rodziców) mężowi celem umorzenia spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego wskazuję co następuje.
Wyjaśniam, że stosunki między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U z 2026 r. poz. 236 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Stosownie do art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Do majątku wspólnego należą w szczególności:
1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków;
2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków;
3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków;
4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 350 , z późn. zm.1));
5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym (Dz.U. poz. 1843) każdego z małżonków.
Na mocy art. 33 cytowanego Kodeksu:
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:
1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej;
2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił;
3) prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom;
4) przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków;
5) prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie;
6) przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość;
7) wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków;
8) przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków;
9) prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy;
10) przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
Natomiast art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu wskazuje, że:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania m.in. czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.
Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Natomiast do majątku osobistego każdego z małżonków należą składniki majątkowe (prawa i przedmioty) wymienione w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Opisany ustrój majątkowy trwa do ustania lub unieważnienia małżeństwa albo orzeczenia separacji, chyba, że w czasie trwania związku małżeńskiego:
· małżonkowie zawarli małżeńską umowę majątkową,
· z ważnych powodów na żądanie jednego z małżonków sąd orzekł zniesienie wspólności,
· wspólność ustała z mocy prawa na skutek całkowitego lub częściowego ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków lub też ogłoszenia upadłości jednego z małżonków.
Ustanie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych, które z reguły jest stanem przejściowym i prowadzi do podziału tego majątku.
Zgodnie z art. 1037 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
Odnosząc się do Pani wątpliwości wskazuję, że w art. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wprowadził wyłączenia z zakresu przedmiotowego ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody osób fizycznych wskazane w ww. przepisie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Niektóre spośród nich podlegają jednak opodatkowaniu innymi podatkami niż podatek dochodowy od osób fizycznych, np. podatkiem od spadków i darowizn czy też podatkiem tonażowym.
Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 5 omawianej ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich.
Zatem, wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej, jak również przychody z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich. Przychodem z podziału majątku wspólnego jest wartość otrzymanego przez każdego z małżonków majątku, a także wartość spłat (dopłat) otrzymywanych przez jednego z tytułu podziału majątku.
Z opisu zdarzenia wynika, że Pani mąż i Pani jesteście współwłaścicielami mieszkania (Mieszkanie 1). Jesteście w trakcie przeprowadzania rozdzielności majątkowej i podziału majątku. Podpisze Pani z rodzicami umowę darowizny w ramach której rodzice przekażą Pani Mieszkanie 2. W ramach podziału majątku z Pani mężem przekaże Pani Mieszkanie 2 mężowi, a Pani stanie się właścicielką 100% Mieszkania 1. Dodatkowo zapłaci Pani mężowi umówioną kwotę pieniędzy.
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że w Pani sytuacji, w związku z podziałem majątku wspólnego, nie znajdzie zastosowania wyłączenie, wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wbrew Pani przekonaniu przekazanie mieszkania otrzymanego w darowiźnie od rodziców mężowi celem umorzenia spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego – rodzić będzie po Pani stronie skutek podatkowy w postaci obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Błędnie interpretuje Pani treść art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika bowiem, że wyłączeniu spod działania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają przychody z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania małżeńskiej wspólności majątkowej. Wskazane wyłączenie odnosi się jednak tylko do tych przychodów, które pochodzą z dokonywanego podziału majątku wspólnego, objętego zakresem wspólności majątkowej małżeńskiej.
Należy jednak od powyższego odróżnić sytuację, w której Pani planuje dokonać na rzecz Pani męża przeniesienia własności należącego do Pani majątku odrębnego mieszkania przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi jego nabycie. Taka forma realizacji ciążącego na Pani zobowiązania rodzić będzie obowiązek podatkowy z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, gdyż przeniesienie własności nieruchomości – nawet celem spłaty udziałów byłego małżonka w majątku wspólnym – nie mieści się w dyspozycji ww. art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przeniesienie własności rzeczy w zamian za zwolnienie długu, jest odpłatnym zbyciem tych rzeczy, a przepis ten nie ma zastosowania do zbycia składników majątku odrębnego w wyniku podziału majątku dorobkowego małżonków.
Jak Pani wskazała w wyniku planowanej czynności Pani mąż nabędzie Mieszkanie 2, które Pani rodzice przekażą Pani w darowiźnie do Pani majątku odrębnego.
Zatem ww. czynności nie można uznać jako podziału majątku wspólnego małżonków, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy.
Wobec tego, wyjaśniam że podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy, który powołałem wyżej.
Treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Z brzmienia ww. przepisu wynika, że źródłem przychodu podlegającego opodatkowaniu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli nastąpi przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej.
Pojęcie „odpłatnego zbycia”, oznacza każde przeniesienie prawa własności lub praw majątkowych w zamian za korzyść majątkową. Termin ten obejmuje zatem szeroki zakres umów i pozostaje bez znaczenia, czy do odpłatnego zbycia dochodzi w drodze zniesienia współwłasności, działu spadku, umowy zamiany lub sprzedaży. „Płatność” bowiem nie musi mieć charakteru pieniężnego w postaci konkretnego przepływu gotówkowego, może oznaczać także uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem płatności nie należy rozumieć wyłącznie zapłaty w pieniądzu. Płatnością może także być zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).
Zatem, do stwierdzenia powstania przychodu warunkiem koniecznym jest uzyskanie przysporzenia majątkowego. Wskazać należy w tym miejscu na definicję przywołaną w komentarzu do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Podatek dochodowy od osób fizycznych. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II), który definiuje odpłatne zbycie jako:
przeniesienie prawa własności rzeczy lub praw, o których mowa, na inną osobę za wynagrodzeniem. Podstawową formą odpłatnego zbycia będzie sprzedaż oraz zamiana. Zgodnie z zasadą swobody umów, odpłatne zbycie może nastąpić także w innej formie”, po czym dodaje: „cena odpłatnego zbycia wyrażona w umowie nie musi być wyrażona w pieniądzu (wartościach pieniężnych). Nie jest bowiem wykluczone, że zapłatą za przeniesienie własności rzeczy lub przeniesienie praw będzie inna forma przysporzenia majątkowego.
Tym samym wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne określenie jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych wierzytelności.
Wobec powyższego stwierdzam, że w zamian za przeniesienie na rzecz Pani męża, mieszkania, które otrzymała Pani w darowiźnie (Mieszkania 2), otrzyma Pani świadczenie wzajemne polegające na przeniesieniu na Pani rzecz udziału Pani męża w Mieszkaniu 1. Innymi słowy, dokona Pani zbycia Mieszkania 2 na rzecz Pani męża w zamian za przeniesienie udziału w Mieszkaniu 1. Nie sposób uznać, iż na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych stanowić będzie to czynność nieodpłatną.
W konsekwencji, przeniesienie prawa własności Mieszkania 2 (otrzymanego w darowiźnie od rodziców) wraz ze spłatą na rzecz Pani męża w zamian za przeniesienie na Panią udziału w Mieszkaniu 1, stanowi formę odpłatnego zbycia. W związku z tym, że przeniesienie własności Mieszkania 2 nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku 2026, będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu.
Stosownie do art. 19 ust. 1ww. ustawy:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 , jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
Natomiast określając podstawę opodatkowania należy mieć na uwadze przepisy art. 30e ust. 1 i 2.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 , a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d , powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 , dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Za nakłady poniesione na nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające, modernizujące daną nieruchomość, czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają wartość rynkową nieruchomości poczynione w czasie jej posiadania.
A zatem wbrew Pani przekonaniu, wykonanie ciążącego na Pani wobec męża zobowiązania spłaty jego udziałów w Mieszkaniu 1, będącego wynikiem planowanego podziału majątku wspólnego w sposób przedstawiony we wniosku (przeniesienie na męża własności nieruchomości stanowiącej Pani majątek odrębny) – rodzić będzie po Pani stronie skutek podatkowy w postaci obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Jak już wskazałem powyżej, przeniesienie własności rzeczy w zamian za zwolnienie długu, jest odpłatnym zbyciem tych rzeczy.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że przeniesienie własności Mieszkania 2, które otrzymała Pani od rodziców w darowiźnie, wchodzącego w skład Pani majątku odrębnego, przed upływem pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które planuje Pani dokonać w wyniku podziału majątku wspólnego w celu spłaty udziałów męża w Mieszkaniu 1, stanowić będzie źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, podlegające opodatkowaniu 19 % zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy.
Podstawą obliczenia podatku z tytułu zbycia przedmiotowej nieruchomości (Mieszkania 2) będzie dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (co do zasady wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie), a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc faktycznie poniesionymi, udokumentowanymi i policzalnymi do czasu zbycia tego lokalu.
W Pani sytuacji nie znajdzie zastosowania wyłączenie, wskazane w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pani stanowisko w tym zakresie uznałem więc za nieprawidłowe.
W odniesieniu do skutków podatkowych nabycia przez Panią udziału w Mieszkaniu 1, w wyniku którego stanie się Pani właścicielką 100% tego mieszkania wskazuję, że czynność ta nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Należy podkreślić, że nabycie składnika majątku nie zostało wskazane w katalogu źródeł przychodów określonym w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że samo nabycie udziału w nieruchomości skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.
W konsekwencji, należy wskazać, że nabycie przez Panią udziału w Mieszkaniu 1, w wyniku którego stanie się Pani wyłącznym właścicielem tego mieszkania, pozostaje neutralne na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska tylko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo