Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.224.2026.5.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan pismem z 1 kwietnia 2026 r. (wpływ 1 kwietnia 2026 r. oraz 16 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 27 kwietnia 2026 r. (wpływ 27 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej, nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług. Wnioskodawców łączy ustawowa wspólność majątkowa.

Wnioskodawcy są właścicielami nieruchomości (lokalu mieszkalnego), który nabyli w drodze kupna w 2014 r. Lokal do września 2022 r. wykorzystywany był na własne cele mieszkaniowe rodziny Wnioskodawców, a od 1 sierpnia 2024 r. jest przedmiotem najmu prywatnego.

Wnioskodawcy wraz ze znajomym małżeństwem X planują budowę domu jednorodzinnego dwulokalowego. Budowa ma na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych rodziny Wnioskodawców oraz rodziny małżeństwa X.

W celu zrealizowania powyższych planów Wnioskodawcy zamierzają dokonać zakupu działki budowlanej. Nieruchomość będzie należeć do majątku wspólnego małżonków. Nieruchomość zostanie nabyta od osób fizycznych. Na tej działce Wnioskodawcy planują wybudować dwulokalowy dom jednorodzinny. Po zakończeniu budowy jeden lokal zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe rodziny Wnioskodawców, natomiast drugi lokal Wnioskodawcy zamierzają sprzedać na rzecz małżeństwa X (dalej jako: „Nabywcy”).

Przyczyną decyzji o samodzielnej budowie dwulokalowego budynku, który w całości zostanie przeznaczony na zaspokajanie potrzeb rodzinnych Wnioskodawcy oraz małżeństwa X jest brak u Nabywców własnych środków finansowych na wspólną budowę. Nabywcy planują zaciągnięcie kredytu na odkupienie lokalu od Wnioskodawców po zakończeniu budowy, co jest rozwiązaniem bardziej racjonalnym niż zaciągnięcie takiego kredytu przed rozpoczęciem budowy.

Ponadto, Wnioskodawcy nie chcą sprzedawać przyszłym nabywcom udziału w nieruchomości rozpoczęciem budowy, aby uniknąć sytuacji, w której wszyscy współwłaściciele byliby stroną postępowania w sprawie procesu budowlanego, dążą do uproszczenia tego procesu.

Wnioskodawcy obawiając się ustanawiania hipoteki na całej nieruchomości, ze względów ostrożnościowych zdecydowali, aby hipoteka obciążała wyłącznie lokal należący do Nabywców, a jest to możliwe dopiero po wybudowaniu budynku. Ponadto przy obecnych dynamicznych zmianach cen na rynku budowlanym nie wiadomo, jaki byłby finalny koszt budowy i w konsekwencji nie wiadomo, jaką kwotę kredytu musieliby zaciągnąć Nabywcy ani czy zaciągnięty kredyt wystarczyłby na zakończenie wspólnej budowy - co byłoby ryzykiem dla Wnioskodawców jako współbudujących.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawcy doszli do wniosku, że jedyną racjonalną w tej sytuacji decyzją jest nabycie gruntu, na którym wybudują dwulokalowy dom jednorodzinny, a następnie sprzedaż lokalu na rzecz małżeństwa X. Wnioskodawcy pragną zaznaczyć, że nie traktują lokalu jak towaru handlowego, a decyzja o jego sprzedaży jest konsekwencją przyjętego modelu finansowania kosztów budowy budynku jednorodzinnego mającego w przyszłości zaspokoić potrzeby mieszkaniowe obu rodzin.

Wnioskodawcy planują sfinansować zakup działki oraz budowę domu z własnych oszczędności a także ze środków pochodzących z kredytu oraz ze sprzedaży wspomnianej wyżej nieruchomości -mieszkania, które zostało nabyte w 2014 r. Do sprzedaży mieszkania dojdzie po rozpoczęciu budowy. Wnioskodawcy nie wykluczają ponadto zbycia obecnie zamieszkiwanej nieruchomości, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Wnioskodawcy zamierzają ustalić cenę sprzedaży lokalu na poziomie odpowiadającym sumie kosztów nabycia gruntu oraz kosztów wybudowania budynku, powiększonych o koszty finansowania, przypadających na sprzedawany lokal proporcjonalnie do jego powierzchni użytkowej. Zamiarem Wnioskodawców nie jest wygenerowanie zysku, lecz jedynie pokrycie części kosztów poniesionych przez Wnioskodawców w związku z nabyciem gruntu oraz realizacją inwestycji budowlanej, w tym kosztów finansowania zewnętrznego, przypadających proporcjonalnie na sprzedawany lokal. Wnioskodawcy planują ukształtować harmonogram płatności wynikających z umowy sprzedaży lokalu w następujący sposób: (i) po dokonaniu nabycia działki uiszczane będą przez Nabywców miesięczne zaliczki na pokrycie części kosztów nabycia gruntu, obejmujących również koszty finansowania, (ii) przy zawarciu przedwstępnej umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, sporządzonej w formie aktu notarialnego, Nabywcy uiścić mają zadatek, (iii) na późniejszym etapie budowy Nabywcy uiszczą kolejny zadatek, (iv) pozostała część ceny sprzedaży zostanie zapłacona w dniu zawarcia umowy sprzedaży lokalu.

Opisany powyżej budynek zostanie wybudowany wyłącznie w celu zaspokojenia osobistych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawców oraz małżeństwa X. Planowana sprzedaż lokalu nie ma charakteru zarobkowego ani handlowego, nie stanowi przejawu zorganizowanej, ciągłej ani profesjonalnej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami. Działania podejmowane przez Wnioskodawców nie wykraczają poza zwykłe czynności związane z wykonywaniem prawa własności i mieszczą się w granicach racjonalnego zarządu majątkiem prywatnym.

Sprzedaż lokalu będzie miała charakter incydentalny, a jej celem nie jest osiągnięcie zysku, lecz jedynie pokrycie części kosztów poniesionych w związku z realizacją inwestycji. Wnioskodawcy nie podejmują oraz nie planują podejmowania czynności typowych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami, takich jak nabywanie nieruchomości z zamiarem dalszej odsprzedaży, podejmowanie działań marketingowych lub powtarzalnych transakcji sprzedaży.

Poza sytuacją opisaną w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawcy nie planują dokonywania sprzedaży nieruchomości stanowiących ich majątek prywatny.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że nie dokonywał wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości, niż wymienione we wniosku. Wnioskodawca jest w posiadaniu dwóch nieruchomości, pozyskanych w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, wymienionych we wniosku:

· lokal mieszkalny o pow. 62,05 m2 nabyty 17 marca 2015 r., obecnie wynajmowany. Do sprzedaży lokalu dojdzie w trakcie trwania budowy, w celu jej sfinansowania.

· lokal mieszkalny o pow. 90,88 m2 nabyty 3 stycznia 2023 r., obecnie zamieszkany przez Wnioskodawcę. Na obecną chwilę nie jest planowana sprzedaż tego lokalu.

Ponadto, Wnioskodawca wyjaśnił , że lokal mieszkalny o pow. 62,05 m2 nabyty 17 marca 2015 roku (dokładna data podpisana aktu notarialnego, określona w uzupełnieniu wniosku) to ten sam lokal, który został wymieniony w pierwotnym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jako lokal zakupiony w roku 2014. Druga data została podana omyłkowo (rok zawarcia umowy deweloperskiej).

Pytanie

Czy przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu na zasadach opisanych we wniosku, nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, lecz przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu na zasadach opisanych we wniosku nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, lecz przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U.2025.163, dalej jako „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ustawy wyszczególniono m.in. jako odrębne źródła przychodów: pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3), odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (pkt 8 lit. a).

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Uwzględniając treść art. 5a pkt 6 ustawy o PIT oraz opis zdarzenia przyszłego, kwalifikacja planowanej sprzedaży lokalu jako czynności wykonywanej w ramach działalności gospodarczej uzależniona jest od stwierdzenia, czy działalność ta będzie miała charakter zarobkowy, zorganizowany oraz ciągły, przy czym przesłanki te muszą zostać spełnione łącznie.

W ocenie Wnioskodawców planowana sprzedaż lokalu nie spełnia żadnej z powyższych przesłanek. Po pierwsze, brak jest celu zarobkowego. Cena sprzedaży lokalu zostanie ustalona wyłącznie w celu pokrycia proporcjonalnej części kosztów nabycia gruntu, budowy oraz kosztów finansowania zewnętrznego. Zamiarem Wnioskodawców nie jest osiągnięcie zysku z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Cechą działalności gospodarczej jest „działanie zarobkowe”, co oznacza, że osiągnięcie zysku jest podstawowym celem podejmowanych czynności, a nie ubocznym efektem decyzji o zbyciu prywatnego majątku.

Po drugie, sprzedaż nie ma charakteru zorganizowanego ani profesjonalnego. Pojęcie „zorganizowanie” można rozpatrywać w dwóch aspektach: zorganizowania formalnego (wybór formy organizacyjnej, ujawnienie działalności w odpowiedniej ewidencji, uzyskanie numerów ewidencyjnych i statystycznych, zgłoszenie do urzędu skarbowego) oraz zorganizowania faktycznego, rozumianego jako pewien stan obiektywny.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w stanowiskach organów podatkowych ukształtowało się jednolite stanowisko, że dla oceny, czy aktywność podatnika spełnia cechy „zorganizowania” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT istotne jest wykazanie, że występuje tutaj element faktycznego zorganizowania działalności.

Na faktyczne zorganizowanie działalności składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych zarówno w fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych czynności, jak i w fazie realizacji. Natomiast wyprzedaż prywatnego majątku nie mieści się w definicji działalności gospodarczej. Są to transakcje dokonywane w ramach zwykłego zarządu prywatnym majątkiem, których jedynym celem i powodem jest racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb własnych i swojej rodziny. Wnioskodawcy nie prowadzą działalności gospodarczej, nie dokonywali wcześniej obrotu nieruchomościami, a planowana inwestycja budowlana ma charakter prywatny i ma służyć zaspokajaniu ich własnych potrzeb mieszkaniowych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r., (sygn. akt II FSK 773/13), stwierdził: „o zaliczeniu określonych form aktywności podatnika do pozarolniczej działalności gospodarczej zadecyduje nie tyle dopełnienie przez niego wymogów formalnych, związanych z podjęciem i prowadzeniem działalności gospodarczej, ile okoliczności faktyczne świadczące o tym, że jego działania miały charakter zorganizowany i ciągły oraz, że były prowadzone w celu zarobkowym we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, a uzyskane w ten sposób przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Uwzględniając zatem aspekt faktyczny, należy stwierdzić, że na pojęcie zorganizowania, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonej działalności, jak i w fazie realizacyjnej”.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 15 listopada 2017 r. (sygn. akt II FSK 2769/15), „zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym oznacza prowadzenie działalności w sposób metodyczny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. Istotnym przejawem działania w sposób zorganizowany jest również to, że aktywność koncentruje się na podejmowaniu czynności zmierzających zarówno do utrzymania źródła przychodu, jak i do rozszerzenia tego źródła przez planowanie nabycia kolejnych nieruchomości „w miarę możliwości pozyskania środków finansowych”. Zorganizowany charakter działalności oznacza, że podatnik nie tylko wykorzystuje, ale stwarza sobie okoliczności do zarobku na handlu nieruchomościami. Nie może być uznane za działalność gospodarczą wygenerowanie zysku w sposób przypadkowy (np. podział i sprzedaż działek z zyskiem wskutek zmiany przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego). Konieczne jest stwierdzenie, że podjęto szereg działań - od momentu nabycia do zbycia - potwierdzający profesjonalny, zarobkowy charakter działań”.

Co więcej, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 stycznia 2020 r., (sygn. akt II FSK 2072/18) wskazał, iż „o fakcie dokonania sprzedaży gruntu w charakterze podatnika prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym (wykonywania prawa własności), decyduje stopień aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażowane są środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej”.

Po trzecie, planowana sprzedaż nie ma charakteru ciągłości. Przez „ciągłość” należy rozumieć nieprzerywalność w sensie funkcjonalnym, przejawiającą się w powtarzalności i regularności podejmowanych działań. Chodzi tutaj o czynności, które w istotny sposób odbiegają od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto okoliczności wskazujące, że podatnik uczynił z nich sobie (lub ma zamiar to uczynić) źródło stałego, a nie okazjonalnego zarobkowania.

Wnioskodawcy nie planują podejmowania innych niż opisane we wniosku transakcji sprzedaży nieruchomości, a sprzedaż opisanego lokalu wynika wyłącznie z przyjętego modelu finansowania budowy Wnioskodawców oraz przyszłych Nabywców i mieści się w granicach zwykłego wykonywania prawa własności.

Działalność gospodarcza nie obejmuje czynności pojedynczych, okazjonalnych ani sporadycznych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 kwietnia 2011 r., (sygn. II OSK 333/110, „przesłanki ciągłości nie należy utożsamiać z koniecznością wykonywania działalności bez przerwy - istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności w celu osiągnięcia dochodu. Dla stwierdzenia ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu działań w celu uzyskania efektu zarobkowego”.

W analizowanym przypadku brak jest jednak jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie takiego zamiaru. Wnioskodawcy nie podejmowali i nie planują podejmowania działań o charakterze zorganizowanym i powtarzalnym, w szczególności nie realizują czynności wykraczających poza zwykłe formy zbycia nieruchomości, takich jak korzystanie z profesjonalnych narzędzi marketingowych, podejmowanie działań właściwych dla podmiotów zawodowo zajmujących się obrotem nieruchomościami czy dokonywanie kolejnych transakcji sprzedaży. Tym samym planowana sprzedaż lokalu nie spełnia przesłanki ciągłości właściwej dla działalności gospodarczej. Analiza omówionych wyżej przesłanek działalności gospodarczej w kontekście okoliczności przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego prowadzi w ocenie Wnioskodawców do wniosku, iż sprzedaż lokalu zostanie dokonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym, gdyż nie zostaną spełnione przesłanki dokonania sprzedaży w ramach działalności gospodarczej, w szczególności sprzedaż nie zostanie dokonana z zamiarem osiągnięcia zysku oraz nie będzie dokonana w sposób ciągły i zorganizowany.

W tym miejscu należy zwrócić szczególną uwagę na wyrok NSA z dnia 4 marca 2015 r. (sygn. akt: II FSK 855/14): „zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. (...) Biorąc pod uwagę rozliczne formy aktywności podatników, jakie występują w obrocie prawnym, proste zestawienie unormowań zawartych w art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8, z regulacją art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., nie pozwala na skonkretyzowanie uniwersalnego wzorca zachowań podatnika, umożliwiającego jednoznaczne oddzielenie tych z nich, które rozpoznawać należy jako sprzedaż związaną z wykonywaniem pozarolniczej działalności gospodarczej (pkt 3), od zwykłego odpłatnego zbycia (pkt 8). Zatem w każdym przypadku o właściwej kwalifikacji przychodu zadecydować musi całokształt ustaleń faktycznych, w tym dotyczących zjawisk poprzedzających i towarzyszących zbyciu składników majątkowych (np. nieruchomości). Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. może wskazywać zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, łącznie polegających na: wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym przygotowanych w ten sposób do zbycia nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym. (...) Rację wobec tego przyznać należy Sądowi pierwszej instancji, który w zaskarżonym wyroku uznał, że o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 up.d.o.f. nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie tylko okoliczności, jak: ilość transakcji sprzedaży, uzyskanie zysku (rozumianego jako nadwyżka między kosztami zakupu, a przychodem ze sprzedaży), podział dużej nieruchomości gruntowej na mniejsze działki, zamiana działki gruntu z sąsiadem, w celu połączenia nabytej wskutek tej zamiany nieruchomości z inną, znajdującą się nadal w dyspozycji podatnika (dla poprawy możliwości zagospodarowania), czy też powstanie w związku z transakcją sprzedaży obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych (podatek ten nie występuje w przypadku obrotu nieruchomościami rolnymi) oraz poszukiwanie nabywców przez składanie ofert sprzedaży, w tym przez umieszczanie stosownych tablic w różnych miejscach. Jak słusznie zauważył WSA w (...) wszystkie te formy aktywności mogą mieścić się w zwykłych czynnościach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem”.

Planowane działania Wnioskodawców mieszczą się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Budowa domu dwulokalowego i sprzedaż jednego z lokali jest konsekwencją racjonalnie przyjętego modelu finansowania inwestycji realizowanej w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych dwóch rodzin.

Reasumując, w opinii Wnioskodawców przychód z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości powinien zostać zaliczony do źródła jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości poza działalnością gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

–  jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:

‒   nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności gospodarczej,

‒   nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych).

Według art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 cytowanej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową :

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–  prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9;

Użyte w tym przepisie pojęcie „pozarolniczej działalności gospodarczej” opiera się na trzech przesłankach:

- zarobkowym celu działalności,

- wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

- prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Jednak brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”, „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”, „wprowadzać porządek”.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r., sygn. I SA/Po 919/14:

Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.

Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.

Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy).

Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna – sprzedając nieruchomości – działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa nieruchomościami, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności.

Dlatego też w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodów należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości będących przedmiotem wniosku.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że zamierza Pan wspólnie z małżonką dokonać zakupu działki budowlanej, na której wybuduje Pan wraz z małżonką dom jednorodzinny dwulokalowy. Budowa ma na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Pana rodziny i znajomego małżeństwa X. Zakup działki oraz budowę domu planuje Pan sfinansować z własnych oszczędności, a także ze środków pochodzących z kredytu oraz ze sprzedaży mieszkania, które zostało nabyte w 2015 r. Do sprzedaży mieszkania dojdzie po rozpoczęciu budowy. Nie wyklucza Pan zbycia również obecnie zamieszkiwanej nieruchomości, jeśli zajdzie taka potrzeba. Po zakończeniu budowy domu jeden lokal zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe Pana rodziny, natomiast drugi lokal zamierza Pan sprzedać na rzecz małżeństwa X. Jak Pan wskazuje przyczyną decyzji o samodzielnej budowie dwulokalowego budynku, który w całości zostanie przeznaczony na zaspokajanie potrzeb Pana rodzinny oraz małżeństwa X jest, to iż małżeństwo X nie dysponuje środkami na wspólną budowę. Małżeństwo X planuje zaciągnięcie kredytu na odkupienie od Pana lokalu po zakończeniu budowy. Jak Pan wskazuje cenę sprzedaży lokalu planuje Pan ustalić na poziomie odpowiadającym sumie kosztów nabycia gruntu oraz kosztów wybudowania budynku, powiększonych o koszty finansowania, przypadających na sprzedawany lokal proporcjonalnie do jego powierzchni użytkowej.

Planuje Pan ukształtować harmonogram płatności wynikających z umowy sprzedaży lokalu w następujący sposób:

- po dokonaniu nabycia działki uiszczane będą przez Nabywców miesięczne zaliczki na pokrycie części kosztów nabycia gruntu, obejmujących również koszty finansowania,

- przy zawarciu przedwstępnej umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, sporządzonej w formie aktu notarialnego, Nabywcy uiścić mają zadatek,

- na późniejszym etapie budowy Nabywcy uiszczą kolejny zadatek,

- pozostała część ceny sprzedaży zostanie zapłacona w dniu zawarcia umowy sprzedaży lokalu.

Poza sytuacją opisaną w niniejszym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie planuje Pan dokonywania sprzedaży nieruchomości stanowiących majątek prywatny.

Mając na uwadze to co wywiedziono wcześniej stwierdzam, że przedstawione okoliczności sprawy wskazują na powiązania podjętych przez Pana działań z działaniami prowadzenia działalności gospodarczej.

Całokształt czynności, które zamierza Pan przeprowadzić w związku z planowaną inwestycją wskazuje, że dojdzie do realizacji zespołu celowych, uporządkowanych i zaplanowanych działań o charakterze profesjonalnym, realizowanych zarówno w fazie przygotowawczej związanej z uruchomieniem określonych działań, jak i w fazie realizacji inwestycji. Działania te będą wypełniać definicję działalności gospodarczej, podejmuje Pan bowiem aktywne czynności w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą.

Już przed rozpoczęciem budowy domu dwulokalowego zamierza Pan sprzedać jeden z lokali. Zatem budowa tego domu nie nastąpi w związku z realizacją wyłącznie Pana celów mieszkaniowych. Można więc uznać, że budowa domu jednorodzinnego dwulokalowego od samego początku posiadać będzie cechy swego rodzaju inwestycji.

Jak sam Pan wskazał, jeden z lokali mieszkalnych będzie budowany z przeznaczeniem go na sprzedaż, a nie w celu realizacji własnych i Pana rodziny celów mieszkaniowych. Nie ulega więc wątpliwości, że zakres, rozmiar (budowa domu jednorodzinnego zawierającego dwa odrębne lokale mieszkalne) i charakter czynności, które zostaną dokonane przez Pana nie będzie typowy dla działań podejmowanych przez osobę fizyczną w zakresie zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym.

Przejawem Pana profesjonalnej i zorganizowanej aktywności będą działania, której nie sposób uznać za typowe (zwykłe) rozporządzanie majątkiem osobistym (prywatnym). Nabywcy lokalu mieszkalnego po dokonaniu nabycia działki przez Pana będą uiszczać miesięczne zaliczki na pokrycie części kosztów nabycia gruntu, obejmujących również koszty finansowania. Ponadto, przy zawarciu przedwstępnej umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu, sporządzonej w formie aktu notarialnego, Nabywcy uiścić mają zadatek, na późniejszym etapie budowy Nabywcy uiszczą kolejny zadatek. Pozostała część ceny sprzedaży zostanie zapłacona w dniu zawarcia umowy sprzedaży lokalu.

W związku z powyższym budowa domu jednorodzinnego dwulokalowego nie będzie realizowana wyłącznie ze środków pieniężnych pochodzących z Pana majątku prywatnego, nie będzie Pan dysponował wyłącznie własnymi pieniędzmi, ale również środkami pieniężnymi otrzymanymi od nabywców. Inwestycja ta nie będzie dotyczyła rozporządzania tylko Pana majątkiem osobistym.

Wskazał Pan w sprawie, że zamiarem Pana nie jest wygenerowanie zysku. Jak już wcześniej wyjaśniono, brak zysku z podjętych działań nie jest jednoznaczny z tym, że działalność gospodarcza nie była prowadzona. Działalność gospodarcza wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Dlatego fakt, że w związku z prowadzoną inwestycją nie zamierza Pan uzyskać zysku nie przesądza o tym, że prowadzone przez Pana działania nie będą stanowiły czynności prowadzonych w ramach działalności gospodarczej.

Planowana przez Pana sprzedaż będzie również wynikiem czynności przeprowadzonych w sposób zorganizowany, składających się z ciągu następujących po sobie kolejnych etapów realizacji zaplanowanego przedsięwzięcia. Inwestycja dotycząca nieruchomości, w której wybudowany zostanie lokal przeznaczony na sprzedaż, wiąże się z koniecznością zaangażowania Pana w sposób podobny do działania podmiotu profesjonalnie zajmującego się tego rodzaju działalnością - dewelopera. Będzie to bowiem szereg czynności podejmowanych w konkretnym celu. W związku z budową domu dwulokalowego dokona Pan zakupu działki, przeznaczy Pan na tę inwestycję własne środki pieniężne, wystąpi Pan o kredyt na sfinansowanie budowy, dokona Pan sprzedaży jednej nieruchomości, w razie potrzeby dokona Pan sprzedaży nieruchomości obecnie zamieszkiwanej. Zobowiązał się Pan do ustalenia ceny sprzedaży wybudowanego lokalu na poziomie odpowiadającym sumie kosztów nabycia gruntu oraz kosztów wybudowania budynku, powiększonych o koszty finansowania przypadające na sprzedawany lokal proporcjonalnie do jego powierzchni użytkowej. Ponadto, jak wcześniej zauważono Nabywcy będą uiszczać miesięczne zaliczki na pokrycie części kosztów nabycia gruntu, obejmujących również koszty finansowania, przy zawarciu przedwstępnej umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu.

W związku z ww. inwestycją konieczne będzie również uzyskanie przez Pana od podmiotów nadzorujących tego typu inwestycje pozwoleń na prowadzenie wszelkich działań z tym związanych. Wszystkie czynności niezbędne do przeprowadzenia ww. inwestycji dokonywać będzie Pan, ponieważ Nabywca zostanie wyłączony z postępowania dotyczącego prowadzonych przez Pana działań. Nie chce Pan, aby przyszli Nabywcy byli stroną postępowania w sprawie procesu budowlanego. Dokona Pan zakupu przedmiotowej działki. Bez udziału Nabywcy wyodrębni Pan lokal mieszkalny, a następnie dokona Pan przeniesienia własności oraz sprzedaży tego lokalu na rzecz Kupującego. Działania te nie będą miały charakteru osobistego (prywatnego) a profesjonalny. Tego rodzaju działanie stanowi o jego zarządzaniu w sposób ciągły i zorganizowany.

Mając na względzie powyższe, nie można zgodzić się z Pana twierdzeniem zawartym we własnym stanowisku, że: (…) Po pierwsze, brak jest celu zarobkowego. Cena sprzedaży lokalu zostanie ustalona wyłącznie w celu pokrycia proporcjonalnej części kosztów nabycia gruntu, budowy oraz kosztów finansowania zewnętrznego. Zamiarem Wnioskodawców nie jest osiągnięcie zysku z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości. Cechą działalności gospodarczej jest „działanie zarobkowe”, co oznacza, że osiągnięcie zysku jest podstawowym celem podejmowanych czynności, a nie ubocznym efektem decyzji o zbyciu prywatnego majątku.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzam, że sprzedaż wskazanej w opisie sprawy nieruchomości, którą planuje Pan wybudować, stanowić będzie sprzedaż w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonując opisanych we wniosku czynności, będzie podejmował Pan działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, tj. wykazywał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem sprzedaży będą składniki Pana majątku osobistego, a sprzedaż lokalu mieszkalnego, stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.

Pana działania będą wykonywane w sposób zorganizowany oraz nakierowane na osiągnięcie przychodu z tytułu sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego. Zatem na gruncie badanej sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychód, który uzyska Pan z tytułu sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego należy zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy i opodatkować zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W zakresie podatku od towarów i usług (pytania oznaczonego we wniosku jako nr 2) wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku i jego uzupełnienia opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pana i nie wywołuje skutków prawnych wobec innych osób (Pana małżonki).

Ponadto wskazujemy, że powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzamy, że – naszym zdaniem – tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.