Skutki podatkowe otrzymania odszkodowania z tytułu upadku japońskiej giełdy kryptowalut.
Osoba fizyczna nabyła kryptowalutę w 2013 roku na japońskiej giełdzie. W 2014 roku giełda upadła, a podatnik utracił dostęp do środków. W wyniku postępowania rehabilitacyjnego przed sądem japońskim, w 2021 roku zatwierdzono plan rehabilitacyjny, na podstawie którego podatnik otrzymał w latach 2024-2025 częściowy zwrot (ok. 19%) wartości utraconych aktywów w trzech transzach w EUR. Środki…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe w odniesieniu do zastosowania w Pana sytuacji zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i prawidłowe w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan w dniu 31 marca 2026 r. oraz w dniu 27 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2013 roku jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej Wnioskodawca nabył kryptowalutę na japońskiej giełdzie.
W lutym 2014 roku ww. giełda zawiesiła działalność, a następnie ogłosiła upadłość w związku ze znaczną utratą kapitału. Od tego momentu Wnioskodawca utracił możliwość logowania się do systemu, dokonywania transakcji oraz wpłaty i wypłaty środków.
W kwietniu 2014 r. złożono wniosek o rozpoczęcie postępowania rehabilitacyjnego, który został oddalony przez właściwy sąd japoński. Jednocześnie wszczęto postępowanie upadłościowe oraz wyznaczono syndyka.
W kolejnych latach prowadzone było postępowanie mające na celu ustalenie liczby wierzycieli oraz wysokości utraconych środków.
W dniu 22 czerwca 2018 r. japoński Sąd Rejonowy zgodził się z wnioskiem części wierzycieli i wszczął Postępowanie Rehabilitacyjne w Sprawie Cywilnej w związku tym podjęto decyzję o zawieszeniu postępowania upadłościowego.
Dalej cały proces był prowadzony przed ww. Sądem Rejonowym jako Postępowania Rehabilitacyjne w Sprawie Cywilnej.
W 2018 roku udostępniono system internetowy do zgłaszania roszczeń i wierzytelności, (stronę (https://.../) za pomocą którego Wnioskodawca zgłosił swoje roszczenia.
W dniu 11 lipca 2019 roku Zainteresowany otrzymał potwierdzenie, że jest wierzycielem (data dokumentu: 15 marca 2019 r.).
W latach 2020-2021 prowadzono procedurę zatwierdzenia planu spłaty zwany „Planem rehabilitacyjnym”, który został zatwierdzony 15 października 2021 r. przez sąd. Jednocześnie nad Planem czuwał Kurator ds. Rehabilitacji. W planie rehabilitacyjnym zawarto procedury i wysokości wypłat.
Następnie zbierano informację o wierzycielach i przeprowadzono weryfikację wierzycieli cały proces trwał do 6 kwietnia 2023, w ramach tego procesu trzeba było uzupełnić dane personalne takie jakie znajdowały się w dowodzie lub paszporcie i jeśli się zmieniły trzeba było udowodnić że jest się tą osobą za która się podaje, w tym informacje o rachunku bankowym (adresie Banku) oraz trzeba było wybrać formę w jaki sposób odszkodowanie ma zostać wypłacone.
Można było wybrać jedną z dwóch dostępnych opcji:
1) Konto bankowe = waluta FIAT – w JPY, USD ,EUR.
2) Kryptowaluta (BTC, BCH) – przelew na inną giełdę i waluta FIAT (JPY,USD,EUR).
Wnioskodawca wybrał formę wypłaty odszkodowania w walucie FIAT (EUR) na swój rachunek bankowy.
Cały proces wypłat był przesuwany z 2023 roku na kolejne lata i tak naprawdę nie było wiadomo kiedy do wypłat odszkodowania dojdzie.
W wyniku realizacji planu rehabilitacyjnego Wnioskodawca otrzymał tylko częściowy zwrot utraconych aktywów (ok. 19% całkowitej wartości) w trzech transzach:
§ 19.03.2024 – 385,62 EUR
§ 26.02.2025 – 44,40 EUR
§ 12.03.2025 – 16 414,67 EUR.
Wnioskodawca nadmienia że, nie otrzymał żadnych dokumentów podatkowych (np. PIT-8C) ani zestawień transakcji. Posiada jedynie potwierdzenie w języku japońskim/angielskim dotyczące uznania roszczeń wierzytelności z jego danymi. Dokumenty dotyczące sprawy są dostępne wyłącznie w systemie online, bez możliwości ich pobrania lub wydrukowania.
W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku wskazano, że:
§ w dacie otrzymania opisanych we wniosku środków Wnioskodawca posiadał oraz nadal posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, co oznacza, że podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;
§ zasady ustalania oraz wypłaty świadczeń wynikają z postępowania rehabilitacyjnego prowadzonego przed właściwym sądem w Japonii wobec giełdy, w szczególności z zatwierdzonego przez sąd planu rehabilitacyjnego. Plan rehabilitacyjny został zatwierdzony przez Sąd Rejonowy w dniu 15 października 2021 r. i określa zasady ustalania wysokości świadczeń dla wierzycieli, w tym Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie posiada jednak szczegółowej wiedzy ani dostępu do konkretnych przepisów prawa japońskiego, na podstawie których ustalono wysokość świadczenia. Wysokość świadczenia nie została ustalona indywidualnie przez Wnioskodawcę ani w drodze swobodnych ustaleń stron, lecz wynikała bezpośrednio z zasad określonych w planie rehabilitacyjnym zatwierdzonym przez sąd;
§ świadczenie nie zostało przyznane na podstawie indywidualnego wyroku sądowego ani ugody zawartej przez Wnioskodawcę. Otrzymane środki wynikają z postępowania rehabilitacyjnego prowadzonego wobec przez właściwy sąd w Japonii, w ramach którego został zatwierdzony plan rehabilitacyjny określający zasady oraz wysokość wypłat dla wierzycieli. Wysokość świadczenia nie została ustalona w indywidualnym wyroku lub ugodzie dotyczącej Wnioskodawcy, lecz wynikała z zasad przyjętych w Planem Rehabilitacyjnym zatwierdzonym przez sąd. Kwota świadczenia należna poszczególnym wierzycielom została ustalona i wypłacona zgodnie z Planem Rehabilitacyjnym, opracowanym przez syndyka u cywilnego postępowania rehabilitacyjnego prowadzonego przed Sądem Rejonowym. Syndyk został powołany przez sąd, zabezpieczył pozostałe aktywa giełdy (nieobjęte kradzieżą), a następnie – za pośrednictwem sądu – dokonał ich proporcjonalnego podziału pomiędzy wierzycieli;
§ świadczenie wskazane we wniosku dotyczy szkody rzeczywistej, polegającej na utracie majątku w postaci kryptowaluty. Szkoda polegała na utracie dostępu do posiadanych aktywów zgromadzonych na giełdzie, które zostały nabyte przez Wnioskodawcę w 2013 roku. W wyniku upadłości giełdy w 2014 roku Zainteresowany utracił możliwość dysponowania swoimi środkami, w tym ich wypłaty, sprzedaży lub przeniesienia. Utrata ta miała charakter trwały i niezależny od woli Wnioskodawcy. Przyczyną powstania szkody była upadłość giełdy, wynikająca m in. z utraty znacznej ilości kryptowalut (kradzieży środków) oraz niewypłacalności podmiotu prowadzącego giełdę. Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy szkodą a wypłaconym świadczeniem polega na tym, że wypłacone środki stanowią częściowy zwrot utraconych aktywów (ok. 19% całości), przyznany w ramach postępowania rehabilitacyjnego prowadzonego przez właściwy sąd w Japonii. Świadczenie to nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek działanie Wnioskodawcy ani efektu transakcji rynkowej, lecz jest bezpośrednią konsekwencją wcześniejszej utraty majątku. Wypłata środków została dokonana wyłącznie w celu częściowego zrekompensowania poniesionej szkody i nie stanowi przysporzenia majątkowego;
§ wskazane we wniosku świadczenie nie dotyczy korzyści, które Zainteresowany mógłby osiągnąć, gdyby szkoda nie została wyrządzona. Otrzymane środki nie stanowią rekompensaty za utracone potencjalne zyski ani za korzyści, które mogłyby zostać osiągnięte w wyniku obrotu kryptowalutą. Świadczenie to nie uwzględnia żadnych hipotetycznych przychodów, takich jak wzrost wartości kryptowaluty czy zyski z jej sprzedaży. Świadczenie stanowi wyłącznie częściowy zwrot uprzednio utraconego majątku (kryptowaluty), do którego Wnioskodawca utracił dostęp w wyniku upadłości giełdy. Wypłacone środki mają charakter kompensacyjny i odnoszą się wyłącznie do rzeczywistej straty majątkowej, a nie do utraconych korzyści;
§ wskazane świadczenie nie jest związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Nie stanowi ono również odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą;
§ wskazane we wniosku świadczenie nie zostało wypłacone przez ubezpieczyciela ani nie wynika z umowy ubezpieczenia majątkowego zawartej przez Wnioskodawcę lub sprawcę szkody. Świadczenie zostało wypłacone w ramach postępowania rehabilitacyjnego prowadzonego wobec giełdy, przez właściwy sąd w Japonii i stanowi częściowy zwrot utraconych aktywów. Wypłata środków nie była związana z żadnym stosunkiem ubezpieczeniowym, lecz wynikała wyłącznie z realizacji planu rehabilitacyjnego zatwierdzonego przez sąd;
§ zatwierdzenie przez sąd japoński planu rehabilitacyjnego nie miało charakteru indywidualnego wyroku sądu cywilnego wydanego w sprawie Wnioskodawcy, określającego jego roszczenie w sposób jednostkowy. Jednocześnie należy wskazać, że zatwierdzenie planu rehabilitacyjnego przez właściwy sąd w Japonii wywołuje skutki materialnoprawne wobec wszystkich wierzycieli objętych tym postępowaniem, w tym Wnioskodawcy, i stanowi podstawę do realizacji świadczeń. Plan rehabilitacyjny został zatwierdzony przez sąd w ramach Postępowania Cywilno-Rehabilitacyjnego i ma charakter wiążący, a jego zatwierdzenie przez sąd stanowiło warunek dokonania wypłat na rzecz wierzycieli. Wnioskodawca nie posiada jednak wiedzy ani kompetencji do jednoznacznego kwalifikowania charakteru prawnego orzeczeń sądu japońskiego w odniesieniu do polskiego porządku prawnego.
Pytania
1) Czy otrzymane środki w ramach postępowania rehabilitacyjnego należy zakwalifikować jako przychód z odpłatnego zbycia kryptowalut i wykazać w zeznaniu PIT-38?
2) Czy otrzymane środki stanowią odszkodowanie w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym nie podlegają wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym (np. PIT-37)?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, otrzymane środki mają charakter odszkodowania wynikającego z postępowania rehabilitacyjnego przed sądem w Japonii, a nie przychodu z odpłatnego zbycia kryptowalut. Nie doszło bowiem do sprzedaży kryptowalut ani wymiany na walutę FIAT z inicjatywy Wnioskodawcy. Utrata środków nastąpiła niezależnie od Wnioskodawcy, w wyniku upadłości i zamknięcia giełdy.
Nie doszło do odpłatnego zbycia waluty wirtualnej w rozumieniu art. 17 ust. 1f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT otrzymane środki stanowią częściową rekompensatę za utracone aktywa, a nie przysporzenie majątkowe.
W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że:
§ otrzymane środki nie powinny być kwalifikowane jako przychód z kapitałów pieniężnych (PIT-38),
§ mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku uznania przez organ, że otrzymane środki nie stanowią odszkodowania, Wnioskodawca wnosi o wskazanie prawidłowego sposobu ich opodatkowania.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Zgodnie zaś z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
Ponieważ w treści wniosku wskazał Pan, że otrzymał z Japonii odszkodowanie, to w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdzie Umowa między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Tokio z 20 lutego 1980 r. (Dz. U. z 1983 r. Nr 12 poz. 60), zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu 24 listopada 2016 r., podpisaną w Paryżu 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369).
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. umowy:
Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie.
Powyższa umowa nie określa szczególnych zasad opodatkowania otrzymanego przez Pana odszkodowania, a więc otrzymaną przez Pana wypłatę należy zakwalifikować jako inne dochody.
W szczególności, skoro stracił Pan aktywa – waluty wirtualne – w wyniku ataku hakerskiego, to nie sposób uznać, że na tle ww. umowy otrzymał Pan dochody z ich odpłatnego zbycia.
Zatem, świadczenia w postaci odszkodowania z Japonii otrzymane przez osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terenie Polski, określone w art. 22 ust. 1 ww. umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce. Oznacza to, że do ich opodatkowania w Polsce stosuje się przepisy polskiego prawa podatkowego.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia.
Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są m.in. pieniądze i wartości pieniężne, które:
- zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
- zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:
- kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy);
- inne źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy).
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.
Na podstawie art. 17 ust. 1f ustawy:
Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną.
W myśl natomiast art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie.
Zatem, do przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które nie mieszczą się w kategorii przychodów zaliczonych do enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 1-8b powołanej ustawy źródeł przychodów.
By prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem).
Skoro świadczenie otrzymał Pan w związku z utratą walut wirtualnych, to nie sposób przyjąć, że uzyskał Pan przychody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podlegających wykazaniu w zeznaniu podatkowym PIT-38.
Odnosząc się natomiast do kwestii zastosowania wskazanego przez Pana zwolnienia przedmiotowego wyjaśniam, że odszkodowanie stanowi, co do zasady, przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie oznacza jednak, że wszystkie odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku.
W tym miejscu wskazać należy, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca nie zdefiniował pojęcia odszkodowania czy zadośćuczynienia, konieczne staje się zatem odwołanie do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
Odwołując się zatem do prawa cywilnego stwierdzić należy, że o odszkodowaniu możemy mówić wyłącznie w przypadku powstania konkretnej szkody, która wywołana została określonym działaniem lub zaniechaniem drugiej strony, której można przypisać odpowiedzialność za jej powstanie. Odszkodowanie to rodzaj świadczenia, które należy się za wyrządzenie szkody (odpowiednio zadośćuczynienie za doznane krzywdy) od podmiotu, który szkodę wyrządził lub ponosi za nią odpowiedzialność.
Odszkodowanie ma za zadanie wyrównanie szkody w majątku, utraconych korzyści lub szkody poczynionej na osobie (zadośćuczynienie). Odszkodowanie stanowi zawsze przychód, gdyż otrzymujący je powiększa w ten sposób swój majątek. Odszkodowanie w żadnym wypadku nie ma charakteru restytucyjnego, bowiem niczego nie przywraca, a jedynie wynagradza stratę. Warunkiem otrzymania odszkodowania jest zdarzenie, w wyniku którego dana osoba doznała określonego uszczerbku w swoim majątku.
I tak, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub aktów administracyjnych wydanych na podstawie tych przepisów, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2023 r. poz. 1465), z wyjątkiem:
a) określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
b) odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
c) odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
d) odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
e) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
f) odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
g) odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
Zwolnieniem określonym w tym przepisie objęte są tylko świadczenia, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. To oznacza, że zwolnieniem nie są objęte wszystkie odszkodowania (zadośćuczynienia), a tylko te, których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach prawa, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych kategorii świadczeń.
Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Powołany powyżej art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy, przewiduje zwolnienie od podatku innych odszkodowań i zadośćuczynień, które nie zostały wprost wymienione w katalogu zwolnień podatkowych, a więc innych niż wskazane m.in. w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. takich których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw.
Zwolnieniem objęte są te odszkodowania (zadośćuczynienia), które zostały otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie.
Wyłączone ze zwolnienia z opodatkowania są natomiast odszkodowania (zadośćuczynienia), które podatnik otrzymał w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą lub dotyczą korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
Z powyższego zatem należy wywnioskować, że dla zastosowania zwolnienia niezbędne jest nie tylko aby podstawą przyznania świadczenia był wyrok lub ugoda sądowa, ale równie istotne jest aby wyrok lub ugoda określały wysokość odszkodowania lub zadośćuczynienia.
Jak Pan wskazał w opisie sprawy, otrzymał Pan odszkodowanie z tytułu utraty majątku w związku z upadkiem giełdy zajmującej się handlem kryptowalutami. Wysokość i zasady ustalania odszkodowania, które Pan otrzymał, wynikały z Planu Rehabilitacyjnego, który został zatwierdzony przez Sąd w dniu 15 października 2021 r. i określa zasady ustalania wysokości świadczeń dla wierzycieli, w tym Pana. Zatwierdzenie przez sąd japoński planu rehabilitacyjnego nie miało charakteru indywidualnego wyroku sądu cywilnego wydanego w Pana sprawie, określającego jego roszczenie w sposób jednostkowy. Jednocześnie wskazał Pan, że zatwierdzenie planu rehabilitacyjnego przez właściwy sąd w Japonii wywołuje skutki materialnoprawne wobec wszystkich wierzycieli objętych tym postępowaniem, w tym Pana, i stanowi podstawę do realizacji świadczeń. Plan rehabilitacyjny został zatwierdzony przez sąd w ramach Postępowania Cywilno-Rehabilitacyjnego i ma charakter wiążący, a jego zatwierdzenie przez sąd stanowiło warunek dokonania wypłat na rzecz wierzycieli. Nie posiada Pan szczegółowej wiedzy ani dostępu do konkretnych przepisów prawa japońskiego, na podstawie których ustalono wysokość świadczenia.
Skoro zatem:
§ nie posiada Pan szczegółowej wiedzy ani dostępu do konkretnych przepisów prawa japońskiego, na podstawie których ustalono wysokość odszkodowania;
§ wysokość i zasady ustalania odszkodowania wynikały z Planu Rehabilitacyjnego, który został zatwierdzony przez sąd, a decyzja sądu japońskiego wywoływała skutki materialnoprawne wobec wszystkich wierzycieli objętych tym postępowaniem, w tym Pana, i stanowiła podstawę do realizacji świadczeń;
§ nie otrzymał Pan odszkodowania w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
§ odszkodowanie nie dotyczyło korzyści, które mógłby Pan osiągnąć, lecz naprawienia rzeczywistej straty polegającej na utracie posiadanych walut wirtualnych
to w świetle przedstawionych przez Pana informacji uznać należy, że otrzymane świadczenie jest odszkodowaniem, które może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do wysokości określonej w zatwierdzonym wyrokiem sądu Planie Rehabilitacyjnym.
Wobec tego, otrzymane przez Pana środki pieniężne z Japonii, wypłacone na podstawie zatwierdzonego przez japoński Sąd Okręgowy Planu Rehabilitacji w związku z utratą środków na giełdzie, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak Pan wskazał na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. W konsekwencji, ww. świadczenia nie podlegają wykazaniu w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym je uzyskano.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo