Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.36.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 stycznia 2026 roku o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 lutego 2026 r. (wpływ 24 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

M.N.

ul. P.

00-000 O.

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

T.C.

ul. P.

00-000 O.

Opis stanu faktycznego

Dnia 3 lutego 2006 r. w O. pomiędzy Panią (Zainteresowaną będącą stroną postępowania) i Pani mężem (Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania), jako Współkredytobiorcami, a Bankiem (...) została zawarta umowa kredytu budowlanego nr (...).

Kredyt ten został zaciągnięty we frankach szwajcarskich (CHF), na kwotę (…) CHF, a przeznaczony był na realizację inwestycji mieszkaniowej w postaci nabycia nieruchomości lokalu mieszkalnego. Kredyt ten został wykorzystany na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej - zakupu mieszkania przy ul. P. w O.

Zgodnie z umową, oboje z mężem odpowiadali Państwo solidarnie za spłatę kredytu. Od momentu podpisania umowy kredytu do chwili obecnej między Państwem istnieje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej.

Z uwagi na powzięcie wiedzy o tym, że zawarta przez Państwa umowa o kredyt mogła zawierać niedozwolone klauzule umowne, pozyskali Państwo od Banku (...) (następcy prawnego Banku (...)), zaświadczenie o saldzie zadłużenia oraz kwocie dokonanych spłat. Od dnia zawarcia umowy kredytowej do listopada 2024 r., wpłacili Państwo na rzecz Banku łącznie (…) zł, na co składała się: kwota dokonanych spłat z tytułu kapitału kredytu, która wynosiła (…) zł oraz kwota dokonanych spłat z tytułu odsetek, która wynosiła (…) zł.

Wobec dokonania przez Państwa nadpłaty ponad kwotę udostępnionego kapitału oraz zamiaru złożenia przez Państwa pozwu, Bank (…) zaproponował zawarcie ugody, celem umorzenia pozostałego zadłużenia oraz rozliczenia umowy kredytu.

Dnia 27 stycznia 2025 r. zawarli Państwo z Bankiem (...), ugodę dotyczącą kredytu hipotecznego denominowanego we frankach szwajcarskich (CHF).

W wyniku ugody Bank przeliczył zadłużenie na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego zawarcie ugody, a następnie umorzył zadłużenie w kwocie (…) zł, na które składał się kapitał bieżący niewymagalny. Nie było kapitału wymagalnego, odsetek zapadłych niespłaconych oraz odsetek zapadłych podwyższonych.

Ponadto, Bank zobowiązał się do wypłaty kwoty (…) zł w związku z rozliczeniem umowy kredytu. Bank wypłacił wskazaną powyżej kwotę w przewidzianym terminie. W tytule przelewu wskazano „ugoda z dnia 27 stycznia 2025 r.”

W zapisie ugody Bank poinformował, że w związku z wypłaconą kwotą, u Kredytobiorcy (Pani i Pani męża) powstaje przychód i Bank jest zobowiązany sporządzić PIT-11. W ust. 6 pkt 6.1 ugody wskazano: „Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku i otrzymania kwoty (…) zł, u Kredytobiorcy powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a Bank będzie zobowiązany do wypełniania ciążących na nim obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenie informacji PIT-11)”.

W załączniku do ugody złożyli Państwo oświadczenie o spełnianiu warunków wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Jak rozumieją Państwo, jest to zaniechanie poboru podatku od kwoty umorzonej na podstawie ugody zadłużenia (tj. (…) zł). Jeśli zaś chodzi o kwotę wypłaconą z tytułu rozliczenia umowy kredytu (tj. (…) zł), w Państwa opinii nie stanowi ona przychodu, gdyż jest to zwrot wpłaconych przez Państwa rat, nawet gdy bank wystawiłby PIT-11 na tę kwotę.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że dnia 27 stycznia 2025 r. zawarli Państwo z Bankiem (...), ugodę dotyczącą kredytu hipotecznego denominowanego we frankach szwajcarskich (CHF). W wyniku ugody Bank przeliczył zadłużenie na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego zawarcie ugody, a następnie umorzył zadłużenie, na które składał się kapitał bieżący nie wymagalny. Ponadto, Bank zobowiązał się do wypłaty kwoty (…) zł w związku z rozliczeniem umowy kredytu w terminie 1 miesiąca od dnia zawarcia ugody. Bank wypłacił wskazaną powyżej kwotę w przewidzianym terminie. W tytule przelewu wskazano „ugoda z dnia 27 stycznia 2025 r.”.

Kwota (…) zł, którą na mocy zawartej ugody wypłacił Bank, stanowiła zwrot środków, które zostały wpłacone przez Państwa do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie, stały się nienależne Bankowi. Bank poprzez zapłatę ww. kwoty dokonał zwrotu części środków uprzednio wpłaconych na rzecz Banku przez Państwo jako Kredytobiorców, w związku z wykonywaniem umowy kredytu, a które stanowiły nienależnie pobrane przez Bank raty kapitałowo-odsetkowe.

Pytania

1. Czy kwota (…) zł wypłacona przez Bank w związku z rozliczeniem umowy kredytu, wynikająca z ugody dotyczącej kredytu frankowego otrzymanego na potrzeby mieszkaniowe (był to jedyny kredyt frankowy), w istocie stanowiąca częściowy zwrot spłaconych przez Państwa rat, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy w przypadku uznania, że wypłacona przez Bank kwota (…) zł nie podlega opodatkowaniu, czy w sytuacji wystawienia przez Bank PIT-11 na tę kwotę, powinni Państwo pominąć ją w rocznym zeznaniu podatkowym z uwagi na fakt, że kwota ta nie stanowi dla Państwa przychodu?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, w odniesieniu do pytania 1, wypłacona przez Bank kwota nie może być uznana za przysporzenie majątkowe, a co za tym idzie, nie można zaliczyć jej do żadnej kategorii przychodów, które wynikają z art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwota ta stanowi bowiem częściowy zwrot rat pobranych od Państwa jako Kredytobiorcy. Bank poprzez zapłatę ww. kwoty de facto dokonał zwrotu części środków uprzednio wpłaconych na rzecz Banku przez Państwa jako Kredytobiorców, w związku z wykonywaniem umowy kredytu. Kwota (…) zł została ustalona w wyniku negocjacji prowadzonych między Kredytobiorcami a Bankiem, jeszcze przed zawarciem ugody.

Kwota (…) zł mieści się w sumie wpłat dokonanych tytułem rat kapitałowo-odsetkowych. Kredyt został udzielony w kwocie (…) CHF, natomiast na dzień 25 listopada 2024 r., zgodnie z zaświadczeniem Banku, wpłacili Państwo na jego rzecz łącznie (…) zł, na co składały się: kwota spłat z tytułu kapitału kredytu w wysokości (…) zł, kwota spłat z tytułu odsetek w wysokości (…) zł.

W dniu 28 stycznia 2025 r. Bank faktycznie wypłacił Państwu kwotę (…) zł.

W związku z tym, Państwa zdaniem w przedmiotowej sprawie mają Państwo do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranych przez Bank rat kapitałowo-odsetkowych. Zwrot ten nie stanowi dla Państwa przychodu. Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. W przypadku zwrotu świadczenia klient otrzymuje z powrotem swój kapitał, zwrot zapłaconych Bankowi kwot, które co miesiąc w ratach kapitałowo-odsetkowych przekazywał na rzecz Banku. Państwa zdaniem nie ma zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać za dochód podlegający opodatkowaniu.

Wypłacenie przez Bank kwoty nazwanej w ugodzie „rozliczeniem umowy kredytu”, jest w rzeczywistości zwrotem przez Bank Państwa własnych pieniędzy, które wcześniej zostały wpłacone do Banku. Otrzymana na mocy zawartej ugody kwota (…) zł, nie stanowi żadnej dodatkowej korzyści (przysporzenia majątkowego, wartości wchodzącej do majątku), a jedynie stanowi zwrot uiszczonych do Banku kwot. Tym samym, w związku z zawarciem ugody nie powinni Państwo być zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty (…) zł. Zwrot nienależnie pobranych środków przez Bank zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi przychodu po Państwa stronie, w związku z tym nie będą Państwo zobowiązani do zapłacenia podatku dochodowego od osób fizycznych od tej kwoty.

Kwota zwrócona przez Bank w wyniku zawarcia umowy ugody dotyczącej kredytu frankowego, nie jest dochodem, lecz zwrotem niesłusznie zapłaconych rat, które były płacone z Państwa opodatkowanych dochodów i pozostanie ona obojętna podatkowo.

Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Jednakże definicja przychodu podatkowego zawarta w art. 11 ust. 1 wskazuje, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Należy zauważyć, że podobne stanowisko zajął m.in.:

a.  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2025 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.47.2025.1.AK;

b.  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 3 marca 2025 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.1017.2024.2.BM;

c.   Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 18 lutego 2025 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.991.2024.1 MB;

d.  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 16 maja 2025 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.281.2025.3.BM.

W odniesieniu do pytania 2, kwota, którą zwrócił Bank, w wysokości (…) zł nie stanowi przychodu.

Czynność ta nie spowoduje uzyskania przysporzenia majątkowego, wzrostu majątku. Kwota ta stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo wcześniej do Banku. Pieniądze te nie są przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie będzie skutkować po Państwa stronie powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego należy uznać, że świadczenie pieniężne, które Bank wypłacił z tytułu zawartej ugody, nie stanowi przychodu, a jego uzyskanie nie będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro wypłacona przez Bank kwota (…) zł stanowi częściowy zwrot wpłaconych przez Państwa rat i nie stanowi przychodu, to w związku z tym, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na Banku, wbrew zapisom ugody, nie ciąży obowiązek informacyjny w postaci sporządzenia PIT-11 na kwotę (…) zł.

W przypadku wystawienia przez Bank informacji PIT-11, Państwa zdaniem nie będą Państwo zobowiązani do wykazania ww. kwoty stanowiącej częściowy zwrot rat wpłaconych przez Państwa jako Kredytobiorców, w zeznaniu rocznym podatkowym.

Podstawa prawna: art. 9 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1 pkt 10, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1, art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·   dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·   dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·   pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·   pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Wskazali Państwo w sprawie, że kwota (…) zł, którą na mocy zawartej ugody wypłacił Bank, stanowiła zwrot środków, które zostały wpłacone przez Państwa do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie, stały się nienależne Bankowi. Bank poprzez zapłatę ww. kwoty dokonał zwrotu części środków uprzednio wpłaconych na rzecz Banku przez Państwa jako Kredytobiorców, w związku z wykonywaniem umowy kredytu, a które stanowiły nienależnie pobrane przez Bank raty kapitałowo-odsetkowe.

Wobec powyższego, skoro kwota którą Bank wypłacił na Państwa rzecz w ramach zawartej ugody, stanowiła zwrot środków pieniężnych, które zostały przez Państwa wpłacone w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych i innych opłat związanych z kredytem i które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych, stały się nienależne Bankowi, to otrzymanie ww. kwoty nie spowodowało po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Państwa przysporzenia majątkowego, wzrostu Państwa majątku.

Zatem, uzyskane w ramach ugody ww. środki pieniężne nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dlatego nie ma Pani obowiązku ujmować w zeznaniu rocznym, uwzględnionej w sporządzonym przez Bank PIT-11, kwoty wypłaconej na podstawie ugody.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani M.N. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.