Opodatkowanie świadczenia zagranicznego.
Wnioskodawca, będący osobą fizyczną, uczestniczy w programie szkoleniowym realizowanym przez służbę dyplomatyczną Unii Europejskiej na podstawie umowy o staż. Nie jest pracownikiem ani członkiem personelu UE. Otrzymuje świadczenia w formie grantu i dodatków, które nie są wynagrodzeniem za pracę. W ramach programu wykonuje czynności szkoleniowe, takie jak przygotowywanie…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest uczestnikiem programu, realizowanego przez służbę dyplomatyczną Unii Europejskiej.
Uczestnictwo odbywa się na podstawie umowy. Wnioskodawca posiada status stażysty, a nie pracownika. Nie została zawarta umowa o pracę ani inny stosunek zatrudnienia. Wnioskodawca nie jest członkiem personelu UE w rozumieniu przepisów dotyczących urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej.
W ramach programu Wnioskodawca otrzymuje świadczenia określone jako: „X”, dodatkowe „Y” związane z udziałem w programie.
Świadczenia te nie są określone jako wynagrodzenie za pracę, lecz jako grant oraz dodatki związane z uczestnictwem w programie.
Program ma charakter szkoleniowy i rozwojowy. Jego celem jest zdobycie doświadczenia zawodowego oraz rozwój kompetencji w obszarze polityki zagranicznej i funkcjonowania instytucji międzynarodowych.
W ramach programu Wnioskodawca wykonuje określone czynności, takie jak przygotowywanie analiz i raportów, udział w organizacji wydarzeń oraz uczestnictwo w działaniach delegacji UE.
Czynności te stanowią element programu szkoleniowego i służą zdobywaniu doświadczenia zawodowego oraz rozwijaniu kompetencji, a nie wykonywaniu pracy w ramach stosunku pracy.
Wnioskodawca nie świadczy pracy w rozumieniu stosunku pracy ani nie wykonuje obowiązków pracowniczych jako pracownik.
Otrzymywane środki stanowią finansowanie udziału w programie szkoleniowym, a nie wynagrodzenie za pracę.
Pytanie
Czy świadczenia otrzymywane przez Wnioskodawcę w ramach programu, wypłacane w formie „X” oraz „Y”, stanowią dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako środki otrzymywane od organizacji międzynarodowej w ramach programu, w którym Wnioskodawca uczestniczy jako beneficjent, a wykonywane czynności mają charakter szkoleniowy?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, świadczenia otrzymywane w ramach programu, wypłacane w formie „X” oraz „Y”, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy PIT, wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane od organizacji międzynarodowych, jeżeli pochodzą ze środków bezzwrotnej pomocy oraz są przeznaczone dla beneficjenta realizującego cel programu.
W Pana ocenie, wszystkie wskazane przesłanki są spełnione.
Po pierwsze, świadczenia wypłacane są przez Z, będącą instytucją Unii Europejskiej, a więc organizacji międzynarodowej.
Po drugie, środki te mają charakter finansowania udziału w programie, który jest programem o charakterze szkoleniowym i rozwojowym.
Świadczenia te są określone jako „grant” oraz „Y”, a nie jako wynagrodzenie, co wskazuje na ich odmienny charakter prawny i ekonomiczny niż wynagrodzenie za pracę.
Po trzecie, Wnioskodawca uczestniczy w programie jako beneficjent, a nie jako pracownik. Nie łączy go stosunek pracy ani inny stosunek zatrudnienia, a Wnioskodawca nie posiada statusu pracownika ani członka personelu UE.
Wnioskodawca wykonuje w ramach programu określone czynności, takie jak przygotowywanie analiz i raportów, udział w organizacji wydarzeń oraz uczestnictwo w działaniach delegacji UE. Czynności te mają jednak charakter szkoleniowy i służą zdobywaniu doświadczenia zawodowego oraz rozwijaniu kompetencji, a nie świadczeniu pracy w ramach stosunku pracy.
Dodatkowo należy wskazać, że otrzymywane świadczenia nie mają charakteru ekwiwalentnego wynagrodzenia za pracę. Wnioskodawca nie pozostaje w stosunku pracy ani w innym stosunku zatrudnienia, a wypłacane środki nie stanowią zapłaty za konkretny rezultat pracy.
Świadczenia te pełnią funkcję finansowania udziału w programie szkoleniowym i umożliwiają realizację jego celów, a nie stanowią zapłaty za świadczenie pracy. Ich celem jest rozwój kompetencji i zdobycie doświadczenia zawodowego w ramach programu Unii Europejskiej.
W konsekwencji brak jest podstaw do uznania tych świadczeń za wynagrodzenie, a ich charakter odpowiada świadczeniom objętym zakresem art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy PIT.
W związku z powyższym, Pana zdaniem, świadczenia otrzymywane w ramach programu powinny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Podobne świadczenia miesięczne innych stażystów instytucji europejskich są zwolnione z opodatkowania w Polsce.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Na podstawie art. 9 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z kolei na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Pana pytanie dotyczy wątpliwości, czy otrzymane przez Pana świadczenie jest wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli:
a) pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze, w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz
b) podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.
Na podstawie art. 21 ust. 24 ww. ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 46, nie ma zastosowania do otrzymanych dochodów z tytułu realizacji projektu w ramach umowy o współpracy bliźniaczej (umowy twinningowej), zawartej na podstawie prawa wspólnotowego, zgodnie z którą instytucją wdrażającą jest instytucja polskiej administracji publicznej.
Zastosowanie przedmiotowego zwolnienia wymaga zatem łącznego spełnienia przesłanek określonych w lit. a i lit. b przytoczonego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 46.
Pierwsza z nich dotyczy rodzaju środków, z których finansowane są dochody osoby fizycznej. Istotne jest nie tylko z jakich środków realizowane są dochody podatnika, ale również, aby dochody te pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy przyznanej przez wskazane w nim podmioty, tj. rządy państw obcych, organizacje międzynarodowe lub międzynarodowe instytucje finansowe.
Niezbędne jest także, aby środki te zostały przyznane na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi podmiotami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.
Przy tym, użyte w ww. art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a pojęcie Rady Ministrów, właściwego ministra lub agencji rządowej nie oznacza Rady Ministrów, właściwego ministra lub agencji rządowej jakiegokolwiek państwa na świecie, lecz wyłącznie Rzeczypospolitej Polskiej.
W świetle powyższego, aby zostały spełnione przesłanki z lit. a w art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy, środki pomocowe powinny być przyznane, m.in. na podstawie umów zawartych z Radą Ministrów, właściwym ministrem lub agencjami rządowymi Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym beneficjentem tych środków, tj. adresatem przyznanej na takiej podstawie bezzwrotnej pomocy, musi być podmiot polskiego prawa publicznego bądź prywatnego.
Powyższe potwierdzają wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 360/19, potwierdzony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2022 r., sygn. akt II FSK 650/20 oraz prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 416/23.
Druga z przesłanek natomiast określa warunek dotyczący bezpośredniej realizacji przez osobę fizyczną celów programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy i skutkuje tym, że zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca – bez względu na rodzaj umowy – wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem.
W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że treść użytego w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b ustawy, wyrazu „bezpośrednio” należy odczytywać w związku z dalszą częścią tego przepisu, z której wynika, że bezpośrednio nie realizują programu pomocowego podwykonawcy, oraz z treścią lit. a tego unormowania, która wskazuje podmioty uprawnione do przekazywania środków. Podkreśla się również, że „nie do przyjęcia jest taka wykładnia omawianego przepisu, że do zakresu podmiotów objętych zwolnieniem podatkowym – zaliczają się również osoby będące pracownikami czy wykonawcami dzieła dla bezpośredniego wykonawcy zadań, dla realizacji których objęte zwolnieniem środki zostały przyznane, o ile zatrudnione są przy wykonywaniu prac związanych z realizacją tych zadań” (prawomocny wyrok WSA w Bydgoszczy z 22 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Bd 230/09). Ten sposób rozumienia warunku „bezpośredniości” znajduje odzwierciedlenie również w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, przykładowo w wyrokach: z 15 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 58/08; z 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FSK 1265/09; z 13 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 48/10; z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1425/10; z 19 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2487/10; z 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2608/10; z 4 września 2012 r., sygn. akt II FSK 198/11; z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1581/11; z 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1645/11 oraz z 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 445/12.
Uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych uznać zatem należy, że w sytuacji gdy podatnik bezpośrednio realizujący program zleca osobie fizycznej (bez względu na rodzaj umowy) wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem, dochody tej osoby otrzymane w związku z wykonaniem czynności zleconych nie korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy, gdyż nie została spełniona przesłanka określona w lit. b tej regulacji.
Przy tym, podatnikiem bezpośrednio realizującym cel programu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy może być jedynie ten podmiot, któremu powierzono w sensie ekonomicznym i technicznym realizację konkretnego projektu/programu i który ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe jego wykonanie, niezależnie od faktu, że bezpośrednia realizacja nie jest równoznaczna z obowiązkiem osobistego wykonania przez tego podatnika czynności w ramach programu. Może on powierzyć wykonanie poszczególnych czynności, składających się na całość programu, innym podmiotom, w tym pracownikom, zleceniobiorcom lub wykonawcom dzieła. Niemniej osoby te (wykonujące tylko pewne czynności, chociażby o charakterze merytorycznym i ściśle związane z realizacją celów programu), nie mogą być uznane za podatników realizujących bezpośrednio cel programu. Zatrudnione osoby nie ponoszą bowiem odpowiedzialności za realizację projektu (nie są stroną umowy o dofinasowanie projektu określającej prawa i obowiązki stron). Wykonują jedynie zadania wynikające z umów zawartych z podatnikiem bezpośrednio realizującym cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy.
W przedstawionej w opisie zdarzenia sytuacji nie jest spełniony warunek dotyczący przyznania wskazanych we wniosku środków stanowiących pomoc bezzwrotną podmiotom prawa polskiego na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z Radą Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, czy właściwego ministra polskiego rządu lub polskiej agencji rządowej, agencji wykonawczej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisu zdarzenia wprost bowiem wynika, że:
Uczestnictwo odbywa się na podstawie umowy „Traineeship Agreement”. Wnioskodawca posiada status „Trainee” (stażysty), a nie pracownika. Nie została zawarta umowa o pracę ani inny stosunek zatrudnienia. Wnioskodawca nie jest członkiem personelu UE w rozumieniu przepisów dotyczących urzędników i innych pracowników Unii Europejskiej.).
Dodatkowo – w świetle ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego –uznać należy, że w przedstawionej sytuacji nie jest również spełniona przesłanka określona w art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. b ustawy, gdyż w istocie nie jest Pan podmiotem, któremu powierzono w sensie ekonomicznym i technicznym realizację tego konkretnego projektu i który ponosi pełną odpowiedzialność za prawidłowe jego wykonanie, ponieważ jak Pan wskazał:
Wnioskodawca jest uczestnikiem programu, realizowanego przez służbę dyplomatyczną Unii Europejskiej.
W konsekwencji, na gruncie opisanego zdarzenia stwierdzam, że wskazane świadczenie nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zostały spełnione warunki tegoż zwolnienia, i to zarówno w zakresie lit. a, jak i lit. b, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, Pana stanowisko jest nieprawidłowe i negatywna jest odpowiedź na Pana pytanie o treści:
Czy świadczenia otrzymywane przez Wnioskodawcę w ramach programu, wypłacane w formie „X” oraz „Y”, stanowią dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako środki otrzymywane od organizacji międzynarodowej w ramach programu, w którym Wnioskodawca uczestniczy jako beneficjent, a wykonywane czynności mają charakter szkoleniowy?
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja stanowi odpowiedź na zadane pytanie dotyczące zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które określa zakres rozstrzygnięcia i nie odnosi się do innych kwestii (w szczególności wszelkich zwolnień) poruszonych w innych miejscach wniosku.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo