Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.38.2026.2.KF

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika w związku ze sfinansowaniem kosztów udziału Członka Zarządu w indywidualnych szkoleniach. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 lutego 2026 r. (wpływ 16 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określonym przepisami Ustawy z dnia 26 Lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT). Wnioskodawca dokonuje wypłat świadczeń Członkowi Zarządu należnych z tytułu zawartej z nim przez Spółkę umowy o świadczenie usług zarządzania, obliczając i pobierając z tego tytułu w ciągu roku należne zaliczki na podatek PIT.

Wnioskodawca jest spółką zależną od Z S.A., której głównym akcjonariuszem jest Y S.A. X jest częścią Grupy Kapitałowej Y i koncentruje się na (…), wspierając (…) Grupy Kapitałowej Y (…). Spółka prowadzi wyspecjalizowaną działalność w szczególności w zakresie:

(…)

Członek Zarządu świadczy usługi na rzecz Spółki na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej pomiędzy spółką reprezentowaną przez przewodniczącego Rady Nadzorczej a Zarządzającym. Zawarta z Członkiem Zarządu (dalej również jako Zarządzający) umowa o świadczenie usług zarządzania (dalej również jako Umowa lub Kontrakt Menadżerski) zawiera między innymi następujące zapisy:

1.  Zarządzający oświadcza, że posiada wszelkie niezbędne kompetencje do wykonywania usług na warunkach Umowy.

2.  Zarządzający zobowiązuje się do świadczenia Usług m.in. z najwyższą starannością, sumiennością i profesjonalizmem wymaganym w powszechnie przyjętych standardach zarządzania, z zachowaniem lojalności wobec Spółki i dbałości o materialne i niematerialne interesy Spółki.

3.  Zarządzający zobowiązany jest wykonywać obowiązki w siedzibie Spółki, jednakże ze względu na realizację zobowiązań Zarządzającego wynikających z Umowy lub w innych uzasadnionych potrzebami Spółki przypadkach Umowa może być wykonywana w innych miejscach wybranych przez Zarządzającego, w tym w szczególności wynikających ze sposobu realizacji jego zobowiązań lub potrzeb Spółki, na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i poza jej granicami. Świadczenie Usług poza siedzibą Spółki nie może zakłócać jej płynnego funkcjonowania, a Zarządzający powinien zapewnić możliwość komunikacji z nim za pośrednictwem środków komunikacji na odległość, w szczególności telefonu komórkowego lub poczty elektronicznej.

4.  W przypadku wykonywania przedmiotu Usługi w miejscu innym niż siedziba Spółki lub jej oddział, celem zachowania wymogów bezpieczeństwa, Zarządzający zobowiązuje się do używania i korzystania z przedmiotów i urządzeń udostępnionych Zarządzającemu przez Spółkę w celu wykonywania Usług, w szczególności przenośnego komputera osobistego z bezprzewodowym dostępem do sieci Internet, środków łączności, w tym telefonu komórkowego, spełniających wymagane przez Spółkę wymogi bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.

5.  Wykonywanie Usług z wykorzystaniem urządzeń technicznych i zasobów innych niż wymienione w pkt 4 jest dopuszczalne, o ile zostaną one uprzednio sprawdzone przez Spółkę pod względem spełnienia wymogów bezpieczeństwa, w szczególności co do gromadzenia i przesyłania danych.

6.  Ponadto ze względu na przedmiot działalności Spółki, realizowane przez nią cele i zadania, jak też ze względu na obowiązki Zarządzającego wynikające z Umowy, w tym obowiązek działania z najwyższa starannością i profesjonalizmem, Zarządzający zobowiązany jest do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki, o ile jest to konieczne dla realizacji tychże zobowiązań, odbywania podróży w kraju i za granicą.

7.  Spółka będzie ponosić lub refinansować koszty indywidualnego szkolenia Zarządzającego związane z przedmiotem Umowy i obowiązkami umownymi Zarządzającego do wysokości netto (..) zł powiększonej o należny podatek VAT w roku kalendarzowym proporcjonalnie do okresu obowiązywania Umowy w przypadku świadczenia usług przez okres krótszy niż rok obrotowy, o ile Rada Nadzorcza wyrazi zgodę na poniesienie lub refinansowanie kosztów takiego szkolenia. Wskazany limit ponoszonych przez spółkę kosztów jest wspólny dla Spółki oraz Spółki w ramach unii personalnej (tzn. jedna osoba może pełnić funkcje zarządcze również w innych spółkach Grupy Kapitałowej). Przed uzyskaniem zgody Rady Nadzorczej Zarządzający zobowiązany jest wskazać stopień wykorzystania limitu w Spółce w ramach unii personalnej.

8.  Spółka oświadcza, iż w ramach obowiązujących przepisów zobowiązuje się współdziałać z Zarządzającym w celu prawidłowej realizacji Umowy.

9.  Do obowiązków Spółki należy w szczególności:

-     ponoszenie lub refinansowanie kosztów związanych ze świadczeniem usług w zakresie wynikającym z treści wskazanej w pkt 7 powyżej;

-     zwrot wydatków poniesionych przez Zarządzającego a niezbędnych do należytego świadczenia usług w standardzie stosowanym do wykonywanej funkcji, po ich należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wykazaniu związku i niezbędności wydatku do należytego świadczenia usług.

10.  Ponadto w Umowie wskazano, iż w celu uniknięcia wątpliwości, pokrywanie przez Spółkę kosztów, o których mowa powyżej, nie stanowi wynagrodzenia Zarządzającego, ani innego rodzaju świadczeń na rzecz Zarządzającego lecz stanowi koszt Spółki, wynikający z obowiązku pokrywania kosztów pełnienia przez Zarządzającego Funkcji Członka Zarządu.

11.  W Umowie zawarto również zasady stosowania zakazu konkurencji w okresie zatrudnienia.

Spółka, celem wywiązywania się z obowiązków wobec Członka Zarządu wynikających z powyższych zapisów umowy o świadczenie usług zarządzania oraz z uwagi na fakt, że czynności zarządcze realizowane przez Członka Zarządu Spółki wymagają od Członka Zarządu nieustannego poszerzania wiedzy, kompetencji oraz określonych umiejętności, sfinansowała Zarządzającemu:

·      w roku 2024 szkolenie z doskonalenia języka angielskiego obejmujące w swojej ofercie m.in. negocjacje po angielsku, prowadzenie skutecznych spotkań, przygotowanie i prowadzenie prezentacji po angielsku, profesjonalne rozmowy telefoniczne, język finansów, marketingu, giełdowy itp.,

·      w roku 2025 szkolenie o tematyce z zakresu cyberbezpieczeństwa obejmujące w swojej ofercie rodzaje zagrożeń w Internecie (ataki cybernetyczne, metody nieautoryzowanego pozyskania danych), bezpieczne przetwarzanie danych (tj. szyfrowanie, przechowywanie, udostępnianie, komunikacja), bezpieczne korzystanie z mediów społecznościowych, bezpieczne korzystanie z poczty elektronicznej, bezpieczne korzystanie ze smartfonów, skuteczne metody ochrony informacji, czyli jak sprawdzić i podnosić bezpieczeństwo funkcjonowania firmy, przedsiębiorstwa.

Zarządzający uzasadnił podstawę skierowania wniosków do Rady Nadzorczej na poniesienie przez spółkę kosztów szkoleń Członka Zarządu, zapisami umowy o świadczenie usług zarządzania określonymi w pkt 7 wniosku, tj.:

Zarządzający, w przypadku obu wniosków o sfinansowanie szkolenia oświadczył, iż nie korzystał z wyznaczonego limitu w ramach unii personalnej, gdyż świadczy on usługi Zarządzania wyłącznie w ramach jednej Spółki Grupy Kapitałowej Y.

Na podstawie złożonych przez Zarządzającego wniosków Rada Nadzorcza wyraziła zgodę na poniesienie przez spółkę wyżej wymienionych kosztów szkoleń kierując się zapisami w Umowie, tj. obowiązkiem poniesienia lub refinansowania kosztów indywidualnego szkolenia Zarządzającego związanych z przedmiotem Umowy i obowiązkami umownymi Zarządzającego niezbędnych do należytego świadczenia usług w standardzie stosowanym do wykonywanej funkcji, po ich należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wykazaniu związku i niezbędności wydatku do należytego świadczenia usług.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Członek Zarządu w ramach zawartej umowy o świadczenie Usług Zarządzania nie został wprost formalnie zobowiązany do obowiązkowego odbycia szkolenia z zakresu doskonalenia języka angielskiego i szkolenia o tematyce z zakresu cyberbezpieczeństwa, jednakże zapisy zawartej Umowy o świadczenie usług zarządzania z dnia 31 maja 2024 r. (dalej zwana też „Umową”) wyraźnie i wprost wskazują (par. 4 ust. 3 Umowy), iż „Zarządzający zobowiązany jest do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki”. Zapis ten w sposób oczywisty zobowiązuje Członka Zarządu do podejmowania określonych i konkretnych aktywności zawodowych, bez udziału w których nie będzie mógł pełnić swojej funkcji Członka Zarządu, a w efekcie Umowa zostanie wypowiedziana.

Konsekwencją przedstawionych powyżej zapisów Umowy jest nie tylko konieczność ciągłego doszkalania się, ale chociażby w pierwszej kolejności osiągnięcia przez Członka Zarządu określonego minimum umiejętności i kompetencji pozwalających mu na pełnienie określonej funkcji oraz wypełnienie ciążących na nim obowiązków wynikających z zawartej Umowy. Tym samym, Członek Zarządu, aby podołać tym obowiązkom i wypełnić nałożone na niego zadania związane z zarządzeniem Spółką musi również brać udział w różnych kursach czy szkoleniach. Część z nich jest oczywiście płatnych.

Wnioskujący wskazuje zatem, iż jest dla niego pewną oczywistością, że znajomość angielskiego słownictwa biznesowego związanego z branżą (…) jest niezbędnie konieczne, aby zapewnić Członkowi Zarządu należyte pełnienie sprawowanej przez niego funkcji wyłącznie w interesie spółki X sp. z o.o. To samo odnosi się do szkolenia z zakresu cyberbezpieczeństwa, co w dobie ogólnie i powszechnie występujących ryzyk związanych z bezpieczeństwem w sieci Internet, (…), jest swego rodzaju koniecznością dla osób mających bezpośredni i największy wpływ na zarządzanie Spółką. To przecież właśnie dlatego członkowie zarządów spółek są wskazywani jako pierwsi w roli ich beneficjentów rzeczywistych.

Celem ww. szkoleń, jak to już poniesiono w sprawie oraz powyżej, było wyłącznie poznanie i poszerzenie wiedzy związanej ze specyfiką branży, w której działa Spółka. Szkolenia były związane wyłącznie z branżowymi potrzebami, które wynikają z pełnionej przez Członka Zarządu funkcji. Potrzeba odbycia ww. szkoleń powstała wraz z intensyfikacją podróży służbowych oraz konieczności reprezentowania Spółki w różnych relacjach z kontrahentami zagranicznymi. Pomimo, iż Umowa nie nakładała wprost takiego obowiązku, w szczególności szkolenia z języka angielskiego oraz z zakresu cyberbezpieczeństwa, to ciągła zmienność otoczenia biznesowego oraz tym bardziej specyfika branży (…) wymuszają podejmowanie tego typu wysiłku przez zarządy spółek (…), co wynika również wprost chociażby z zapisów Kodeksu spółek handlowych. Brak odpowiednich kompetencji i umiejętności może z oczywistych względów doprowadzić spółki na wymierną szkodę. Obie te kompetencje są niezbędne dla członków spółek Grupy Y, a Spółki X sp. z o.o. w szczególności. Jest również czymś nie tylko oczywistym, ale wynikającym z dokumentów, że wiedza ta stanowi element systemu zarządzania ryzykiem w Grupie Kapitałowej Y i służy ochronie mienia Spółki, a nie prywatnym celom menedżera.

Należy zatem podnieść, iż z powyżej wskazanego stanu faktycznego oraz załączonych dokumentów wynika, że Członek Zarządu musi brać udział w różnego rodzaju płatnych szkoleniach i kursach. Oczywistym jest również i to, że w sytuacji gdyby Członek Zarządu oświadczył, przed zawarciem ww. Umowy, że nie będzie brał w nich udziału to nie zostałaby z nim zawarta w ogóle zarówno ta Umowa jak też i jakakolwiek inna umowa, która nie zawierałaby zapisów dotyczących konieczności podnoszenia kwalifikacji „zarządczych” oraz zasad refundacji przez Spółkę ponoszonych na ten cel środków. Zasady refundacji tych wydatków wskazano wprost w par. 4 ust. 5 oraz par. 6 ust. 2 pkt 9 i 10 Umowy. W par. 6 ust. 3 jednoznacznie nadto zapisano, że opisywany we wniosku koszt pokrywany w tym zakresie przez Spółkę „nie stanowi wynagrodzenia Zarządzającego, ani innego rodzaju świadczeń na rzecz Zarządzającego”.

Idąc dalej można wskazać, że Członek Zarządu, który zawierał ww. Umowę i na jej podstawie brał udział w płatnych kursach i szkoleniach pozostawał w oczywistym przeświadczeniu, że ich koszty nie będą obciążały jego osobistego budżetu, a w przypadku gdyby miałoby być inaczej to z pewnością domagałby się wyższego wynagrodzenia za zarządzanie w zamian za konieczność osobistego pokrywania przedmiotowych wydatków.

Wnioskujący wskazuje dalej, że trudno zakładać, iż zarówno sama Spółka jak też panujące w Grupie Y zasady mogłyby prowadzić do sytuacji, w której by pozwalano, aby Członkowie Zarządu szkolili się w ich własnym interesie na koszt samej Spółki oraz aby ta nie odnosiła z tego tytułu bezpośredniej i wymiernej korzyści.

Należy również z całą mocą podkreślić, iż każda decyzja Spółki o sfinansowaniu szkoleń została podjęta na podstawie konkretnej uchwały Rady Nadzorczej (zgodnie z par. 4 ust. 5 Umowy), co potwierdza, że organ nadzorczy uznał te wydatki za celowe, racjonalne i poniesione wyłącznie w interesie Spółki. W przeciwnym bowiem razie Rada Nadzorcza Spółki nie podjęłaby tego typu decyzji.

Warto zauważyć, iż prowadząc biznes nie każde wydatki mogą wydawać się obligatoryjne, ale mogą być celowe. Tym samym w przedmiotowej sytuacji organ nadzoru stwierdził, że sfinansowanie tych szkoleń jest opcją tańszą niż ryzyko błędów w negocjacjach lub ryzyko utraty, ujawnienia danych (…). To zasada gospodarności i nadzoru właścicielskiego w Spółce wymagała, aby każdy wydatek na szkolenie był uprzednio zweryfikowany przez Radę Nadzorczą pod kątem jego przydatności dla realizacji celów biznesowych Spółki, co też w tym przypadku miało w pełni swoje odzwierciedlenie.

W celu uzasadnienia i udokumentowania odpowiedzi na pytania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej oraz udzielonych wyjaśnień, Spółka wnosi o dopuszczenie w sprawie następujących dokumentów:

-     Umowy o świadczenie usług zarządzania z dnia (…) r.;

-     Uchwały Rady Nadzorczej Spółki Nr (…) z dnia (…) oraz Nr (…) z dnia (…).

Pytanie

Czy sfinansowanie przez Spółkę opisanych w stanie faktycznym kosztów szkoleń w zakresie doskonalenia języka angielskiego oraz szkolenia o tematyce z zakresu cyberbezpieczeństwa stanowi dla Członka Zarządu przychód z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r., w związku z czym Spółka jako płatnik powinna naliczyć, pobrać i wpłacić zaliczki na podatek dochodowy od tych świadczeń?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione przez Spółkę koszty udziału Członka Zarządu Spółki w indywidualnych szkoleniach zarówno z doskonalenia języka angielskiego jak i szkolenia o tematyce z zakresu cyberbezpieczeństwa, do uczestnictwa których nie został zobowiązany zapisami w umowie o świadczenie usług zarządzania, nie stanowią dla Członka Zarządu przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem PIT, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku PIT, a tym samym, nie powstaną z tego tytułu dla Wnioskodawcy (jako płatnika) obowiązki związane z obliczeniem i pobraniem zaliczek na podatek PIT oraz ich przekazaniem do urzędu skarbowego, wynikające z art. 41 ust. 1 i 42 ust. 1 ustawy o podatku PIT.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie przepisu art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy PIT, odrębnym źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

W myśl przepisu art. 13 pkt 9 ustawy PIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej – z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Ustawa PIT w art. 11 definiuje przychód jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f.

Pojęcie nieodpłatnego świadczenia nie zostało zdefiniowane na gruncie ustawy PIT. W tym przedmiocie, powszechnie przywołuje się stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w uchwale z dnia 18 listopada 2002 r., (sygn. akt FPS 9/02, ONSA 2003, nr 2 poz. 47) oraz w uchwale z dnia 16 października 2006 r., (sygn. akt FPS 1/06 ONSA i WSA 2006, Nr 12, poz. 153) wskazał, że pojęcie „nieodpłatne świadczenie” obejmuje „wszystkie zdarzenia prawne i uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których następstwem jest w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”. W uchwałach z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10 oraz z 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10 NSA potwierdził, że przytoczone wyżej stanowisko wypracowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma zastosowanie również do podatku od osób fizycznych – w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy PIT.

Kluczowe znaczenie przy interpretacji tego pojęcia ma też wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygnatura akt K 7/13) (Dz. U. z 2014 r. poz. 947). Wnioskodawca dostrzega, że to orzeczenie dotyczy nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, ale organy podatkowe powszechnie powołują się na nie także w stosunku do dochodów uzyskanych z innych źródeł, w tym do źródeł, o których mowa w art. 13 pkt 9 ustawy PIT.

Zgodnie z tezami Trybunału, świadczenie na rzecz pracownika może zostać uznane za przychód tylko, jeśli łącznie spełnia trzy warunki:

1)  zostało spełnione za zgodą podatnika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie), ponieważ zgoda na skorzystanie ze świadczenia jest potwierdzeniem z jego strony, że dane świadczenie jest celowe i przydatne (uwzględniając jego sytuację osobistą), a zatem leży w jego interesie;

2)  zostało spełnione w interesie podatnika (a nie w interesie podmiotu finansującego) i przyniosło mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść;

3)  korzyść, o której mowa powyżej musi być wymierna i przypisana indywidualnemu podatnikowi, a nie dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów, zatem przychód powstaje wyłącznie, gdy można zindywidualizować świadczenie, określić jego wartość pieniężną oraz skonkretyzować odbiorcę.

W niniejszym stanie faktycznym warunki te nie są spełnione łącznie.

W Państwa ocenie decydujące dla ustalenia czy sfinansowanie przez Spółkę indywidualnego szkolenia Członkowi Zarządu może zostać uznane za przychód, jest rozstrzygnięcie w czyim interesie – Spółki czy Zarządzającego – jest udział Członka Zarządu w indywidualnym szkoleniu.

Sfinansowane przez Spółkę szkolenia z doskonalenia języka angielskiego oraz szkolenia o tematyce z zakresu cyberbezpieczeństwa umożliwiły Członkowi Zarządu zdobycie kompetencji niezbędnych do należytego sprawowania funkcji zarządczych w Spółce. Odbyte szkolenia są związane z przedmiotem zawartej ze Spółką umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania i wynikającymi z niej obowiązkami umownymi, w tym obowiązkiem działania z najwyższą starannością i profesjonalizmem.

Na mocy umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania Członek Zarządu zobowiązany jest do świadczenia usług:

1)  z najwyższą starannością, sumiennością i profesjonalizmem wymaganym w powszechnie przyjętych standardach zarządzania, z zachowaniem lojalności wobec Spółki i dbałości o materialne i niematerialne interesy Spółki, przy przyjęciu zasady podejmowania ryzyka uzasadnionego gospodarczo i z uwzględnieniem ryzyka uzasadnionego z punktu widzenia realizowanych przez Spółkę zadań,

2)  w sposób zgodny z interesem Spółki i prowadzący do jej rozwoju, w szczególności poprzez osiągnięcie celów postawionych Spółce, w tym planowanych wyników gospodarczych i zamierzonej pozycji na rynku, wzrostu wartości jej aktywów, a także kreowanie pozytywnego wewnętrznego i zewnętrznego wizerunku Spółki,

3)  Członek Zarządu oświadcza w umowie, że posiada odpowiednią wiedzę, doświadczenie oraz wszelkie niezbędne kompetencje do należytego i profesjonalnego wykonywania usług na warunkach umowy. Przy wykonywaniu usług zarządzający zobowiązany jest wykorzystywać swoje umiejętności oraz doświadczenie dla spraw i interesów Spółki. Spółka natomiast zobowiązuje się współdziałać z zarządzającym, w celu prawidłowej realizacji Umowy,

4)  uczestnictwo Członka Zarządu w szkoleniu językowym jest niezbędne z uwagi na fakt, że Członek Zarządu w ramach wykonywanych obowiązków musi niejednokrotnie kontaktować się z osobami nieposługującymi się językiem polskim – zarówno w trakcie uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach biznesowych związanych z przedmiotem działalności Spółki, jak również w trakcie odbywania zagranicznych podróży służbowych. Przy czym, zarówno uczestnictwo w ww. wydarzeniach jak i odbywanie zagranicznych podróży służbowych stanowi jeden z elementów świadczenia usług przez Członka Zarządu wynikający wprost z odpowiednich zapisów umowy o świadczenie usług w zakresie zarządzania. Do obowiązków Członka Zarządu należy również dbanie o dobry wizerunek Spółki i jej reprezentacja, a jednym z ogólnie wyznawanych standardów w Polsce jest, że m.in. w relacjach z kontrahentami zagranicznymi osoba na takim stanowisku wykazuje się znajomością języka obcego, w szczególności języka specjalistycznego (branżowego),

5)  szkolenie o tematyce z zakresu cyberbezpieczeństwa pozwala realizować umowę o świadczenie usług zarzadzania w zakresie konieczności zapewnienia bezpieczeństwa danych, oceny zagrożeń związanych z cyberzagrożeniami występującymi na stanowisku pracy w celu zminimalizowania ryzyka wykonywania czynności Zarządczych poza siedzibą Spółki w innym miejscu wyznaczonym przez Spółkę wynikającymi z jej potrzeb. Kwestie znajomości zasad cyberbezpieczeństwa pozwalają zabezpieczyć interesy Spółki. To w interesie Spółki leży bezpieczeństwo danych w czasie świadczenia usługi zarządzania zarówno w siedzibie Spółki jak i czasie odbywania podróży służbowej w kraju i zagranicą,

6)  należy zatem założyć, że gdyby Członek Zarządu nie pełnił określonej funkcji u Wnioskodawcy zapewne nie byłby sam zainteresowany podnoszeniem swoich indywidualnych kwalifikacji językowych i wiedzy o tematyce cyberbezpieczeństwa, gdyż nie byłoby mu to potrzebne w takim zakresie w jego codziennym życiu,

7)  Członek Zarządu nie może wykorzystywać zdobytej w ramach opisanych powyżej szkoleń, wiedzy oraz umiejętności do konkurencyjnej działalności zawodowej lub gospodarczej w trakcie pełnienia funkcji Członka Zarządu, o czym świadczy fakt, że członków zarządu w trakcie trwania umowy o świadczenie usług zarządzania oraz przez określony czas po jej zakończeniu obowiązuje zakaz konkurencji.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w świetle wniosków jakie płyną z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt: K 7/13), sfinansowane (refinansowanie) przez Spółkę Członkowi Zarządu kursu językowego oraz szkolenia o tematyce cyberbezpieczeństwa, nie stanowi dla Zarządzającego przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. W związku z powyższym Spółka nie ma obowiązku jako płatnik naliczania, pobierania i wpłacania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od tego typu świadczeń.

Stanowisko zaprezentowane przez Wnioskodawcę znalazło również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej:

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 kwietnia 2025 r. (znak: 0114-KDIP3-2.4011.102.2025.1.JM);

·      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 czerwca 2022 r. (znak: 0112-KDIL2-1.4011.273.2022.1.AMN).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego:

Stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Z kolei na podstawie art. 11 ust. 2a cyt. ustawy:

Za przychód należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy określa źródła przychodów, gdzie między innymi ustawodawca w pkt 2 wymienia działalność wykonywaną osobiście. Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście określony został natomiast w art. 13 tej ustawy.

Stosownie do treści art. 13 cyt. ustawy:

Mając powyższe na uwadze, przychody członka zarządu spółki w przypadku zawarcia umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktu menedżerskiego lub umowy o podobnym charakterze (w tym również umowy o świadczenie usług zarządzania zawartej na czas pełnienia funkcji członka zarządu), stanowią przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (stanowi o tym „wyłączenie” określone w art. 13 pkt 9 ustawy).

Jednocześnie, na podmiotach dokonujących świadczeń z powyższego źródła ciążą obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 42 ust. 1 ww. ustawy:

Mając na uwadze powyższe, przychodem członka zarządu jest zarówno wartość wynagrodzenia wynikającego z umowy o świadczenie usług zarządzania, jak i inne świadczenia pozapłacowe, które przysługują mu na podstawie tej umowy i stanowią dla niego definitywne przysporzenie. Jednocześnie, jeżeli dla członka zarządu w związku z realizacją umowy o świadczenie usług zarządzania powstanie przychód do opodatkowania, który nie korzysta ze zwolnień przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, spółka zobligowana jest do realizacji obowiązków płatnika wynikających z cytowanych wyżej art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do świadczeń pozapłacowych, które otrzymuje członek zarządu, należy zatem dokonać oceny, czy stanowią one przychód podatkowy, tj. czy stanowią one – zgodnie ze wskazaną powyżej definicją przychodu – realne przysporzenie majątkowe członka Zarządu, które należałoby zakwalifikować jako nieodpłatne świadczenie.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne − to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu − przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.

Trybunał Konstytucyjny, definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

-     po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-     po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-     po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Co prawda w powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny odnosił się wprost do świadczeń oferowanych przez pracodawcę na rzecz osób pozostających w stosunku pracy (pracowników), niemniej jednak zarówno teza tego wyroku, jak i jego uzasadnienie mają zastosowanie również do osób fizycznych, które uzyskują przychody kwalifikowane do innych źródeł przychodów, w tym również do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym należy wskazać, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem członka zarządu, gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie członka zarządu przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem, gdy zostało spełnione w pełni dobrowolnie, tj. na zasadzie własnej woli – a nie w wykonaniu obowiązku. Przychód członka zarządu będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie członka zarządu (a nie w interesie Spółki) i przyniesie członkowi zarządu korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem członka zarządu, gdy korzyść jest wymierna i przypisana mu indywidualnie.

Odnosząc powyższe do analizowanej sprawy, należy stwierdzić, że co do zasady poniesione lub zrefinansowane przez spółkę koszty indywidulanych szkoleń członka zarządu powinny zostać zakwalifikowane jako przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zauważyć bowiem należy, że udział członka zarządu w indywidualnych szkoleniach nastawiony jest na poszerzenie jego indywidualnej wiedzy i umiejętności. Członek zarządu otrzymuje w ten sposób konkretne przysporzenie majątkowe, bowiem gdyby nie pokrycie ww. wydatków przez spółkę – osoba ta musiałaby ponieść takie koszty z własnych środków.

Wyjątkiem od powyższej zasady jest jedynie przypadek, gdy członek zarządu został zobowiązany (np. w ramach zawartej umowy) do obowiązkowego uczestnictwa w konkretnych kursach, szkoleniach. W takiej sytuacji, nie sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie podatnika, gdy uczestnictwo w danych kursie, szkoleniu jest jednym z warunków wykonywania umowy, a odmowa wykonania tego obowiązku mogłaby skutkować np. rozwiązaniem umowy.

Natomiast gdy członek zarządu nie jest zobowiązany do obowiązkowego uczestnictwa w szkoleniach to należy zbadać, kto przede wszystkim będzie korzystał z efektów udziału w tych szkoleniach, w czyim interesie są ponoszone wydatki na nieodpłatne świadczenia. Również należy przeanalizować czy celem szkoleń jest poznanie/poszerzenie wiedzy związanej ze specyfiką branży, czy szkolenia są związane z branżowymi potrzebami, które wynikają z pełnionej przez członka zarządu funkcji.

Jak wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, aby można było mówić o powstaniu przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, musi dojść do uzyskania korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który podatnik musiałby ponieść. W sytuacji, w której podatnik obowiązkowo odbywa szkolenie czy kurs, które leżą w interesie spółki i za które sam podatnik nie zapłaciłby – nie można mówić o powstaniu jakiegokolwiek przychodu.

Jak wynika z informacji wskazanych we wniosku, umowa o świadczenie usług zarządzania zawiera zapisy zobowiązujące Członka Zarządu do świadczenia usług z najwyższą starannością, sumiennością i profesjonalizmem wymaganym w powszechnie przyjętych standardach zarządzania, z zachowaniem dbałości o materialne i niematerialne interesy Spółki. Z uwagi na ww. obowiązki wynikające z umowy, w tym obowiązek działania z najwyższą starannością i profesjonalizmem, Członek Zarządu został zobowiązany do uczestnictwa w konferencjach, seminariach lub spotkaniach o charakterze biznesowym związanych z przedmiotem działalności Spółki. Wskazują Państwo, że znajomość angielskiego słownictwa biznesowego związanego z branżą (…) jest niezbędnie konieczne, aby zapewnić Członkowi Zarządu należyte pełnienie sprawowanej przez niego funkcji wyłącznie w interesie spółki X sp. z o.o. To samo odnosi się do szkolenia z zakresu cyberbezpieczeństwa, co w dobie ogólnie i powszechnie występujących ryzyk związanych z bezpieczeństwem w sieci Internet, (…), jest swego rodzaju koniecznością dla osób mających bezpośredni i największy wpływ na zarządzanie Spółką. Celem ww. szkoleń było wyłącznie poznanie i poszerzenie wiedzy związanej ze specyfiką branży, w której działa Spółka. Szkolenia były związane wyłącznie z branżowymi potrzebami, które wynikają z pełnionej przez Członka Zarządu funkcji. Potrzeba odbycia ww. szkoleń powstała wraz z intensyfikacją podróży służbowych oraz konieczności reprezentowania Spółki w różnych relacjach z kontrahentami zagranicznymi. Pomimo, iż Umowa nie nakładała wprost takiego obowiązku, w szczególności szkolenia z języka angielskiego oraz z zakresu cyberbezpieczeństwa, to ciągła zmienność otoczenia biznesowego oraz tym bardziej specyfika branży (...) wymuszają podejmowanie tego typu wysiłku przez zarządy spółek (…), co wynika również wprost chociażby z zapisów Kodeksu spółek handlowych. Brak odpowiednich kompetencji i umiejętności może z oczywistych względów doprowadzić spółki na wymierną szkodę.

Wobec powyższego, sfinansowanie przez Spółkę kosztów udziału Członka Zarządu Spółki w szkoleniu w zakresie doskonalenia języka angielskiego oraz szkoleniu o tematyce z zakresu cyberbezpieczeństwa, w opisanej sytuacji, nie stanowi dla Członka Zarządu przychodu z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie stanowi przychodu określonego w art. 13 pkt 7 tej ustawy. W konsekwencji z tego tytułu nie ciążą na Spółce (jako płatniku) obowiązki związane z obliczeniem i pobraniem zaliczek na podatek dochodowy oraz ich przekazaniem do urzędu skarbowego, wynikające z art. 41 ust. 1 i 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W związku z załączeniem do wniosku dokumentów zaznaczam, że wydając interpretację indywidualną opieram się jedynie na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym. Nie mam możliwości modyfikowania (uzupełniania, odtwarzania) stanu faktycznego danej sprawy, nie prowadzę również postępowania dowodowego. W rezultacie dołączone do wniosku dokumenty nie podlegały analizie w toku niniejszego postępowania.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.