Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polską rezydentką podatkową, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Współpracuje z czeską firmą prop tradingową, uczestnicząc w symulacjach na koncie demo (wirtualnym). Nie dochodzi do realnego handlu instrumentami finansowymi. Wnioskodawczyni otrzymuje nagrodę (Reward) uzależnioną od wirtualnego zysku. Uzyskała interpretację…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 11 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 kwietnia 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polską rezydentką podatkową. Współpracuje z zagraniczną firmą prop tradingową z siedzibą w Czechach. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Istota współpracy polega wyłącznie na udziale Wnioskodawczyni w symulacjach na rynkach finansowych w środowisku wirtualnym (na koncie demonstracyjnym - tzw. demo).
Wnioskodawczyni podkreśliła, że jej działania mają charakter wyłącznie symulacyjny. Nie dochodzi do handlu realnym kapitałem ani rzeczywistymi instrumentami finansowymi.
W dniu (...) Wnioskodawczyni otrzymała interpretację indywidualną w zakresie podatku VAT (sygn. ...), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jednoznacznie potwierdził, że w opisanym modelu:
1. Wnioskodawczyni nie świadczy usług na rzecz firmy prop tradingowej.
2. Wnioskodawczyni nie ponosi ryzyka ekonomicznego.
3. Wypłacane wynagrodzenie ma charakter nagrody za wynik symulacji, a nie wynagrodzenia za świadczenie usług.
4. Relacja ma charakter niewiążący w zakresie obowiązku świadczenia usług - Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do działania, a jedynie uprawniona do udziału w symulacji.
Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Umowa z firmą czeską nie jest umową o pracę. Ze względu na brak elementu „świadczenia usług” (potwierdzony interpretacją VAT), umowa ta nie spełnia definicji umowy zlecenia (art. 734 K.c.) ani umowy o dzieło. Jest to umowa nienazwana, dotycząca udziału w grze rynkowej/symulacji na rachunku demo.
W uzupełnieniu wniosku podała Pani, co następuje.
Opisane czynności nie polegają na handlu instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Ponieważ transakcje odbywają się wyłącznie w środowisku symulacyjnym (konto demo), nie dochodzi do rzeczywistego nabycia ani zbycia jakichkolwiek instrumentów finansowych wymienionych w art. 2 ust. 1 wspomnianej ustawy.
Wnioskodawczyni nie wykonuje żadnych czynności ani usług na rzecz firmy prop tradingowej. Aktywność Wnioskodawczyni ogranicza się wyłącznie do zarządzania wirtualnym kapitałem na koncie demonstracyjnym (demo) w celu wygenerowania dodatniego wyniku symulacji (Profit). Firma nie jest odbiorcą żadnych instrukcji handlowych od Wnioskodawczyni, nie wykorzystuje jej decyzji do zawierania transakcji na realnym rynku, ani nie odnosi bezpośredniej korzyści z samego faktu dokonywania przez Wnioskodawczynię operacji wirtualnych. Brak świadczenia usług na rzecz firmy został jednoznacznie potwierdzony przez Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej w zakresie podatku VAT (znak: ...).
Za uzyskanie określonego wyniku w symulacji (dodatni Profit na koncie demo) Wnioskodawczyni nabywa prawo do otrzymania jednostronnego świadczenia pieniężnego pod nazwą „Reward” (Nagroda). Wysokość tego świadczenia jest ściśle uzależniona od wyniku wirtualnego (tzw. Profit Split). Świadczenie to nie jest wynagrodzeniem za czas pracy, staranność czy wykonanie konkretnej usługi, lecz stanowi nagrodę za osiągnięcie rezultatu w środowisku symulacyjnym.
Przedmiotowa umowa nie posiada cech umowy zlecenia ani umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu (art. 734-751 Kodeksu cywilnego).
Uzasadnienie:
Brak świadczenia usług: Wnioskodawczyni podkreśliła, że w opisanym zdarzeniu przyszłym nie występuje czynność świadczenia usług. Zgodnie z naturą umów usługowych, jedna strona musi podejmować działania w interesie i na korzyść drugiej strony. W niniejszej sprawie Wnioskodawczyni nie wykonuje żadnych czynności na rzecz firmy a firma nie jest odbiorcą (beneficjentem) działań, gdyż nie wykorzystuje ich w swojej działalności operacyjnej ani inwestycyjnej.
Brak zobowiązania do działania na rzecz zleceniodawcy: Istotą umowy zlecenia (art. 734 KC) jest dokonanie czynności prawnej lub faktycznej dla dającego zlecenie. Wnioskodawczyni zarządza jedynie wirtualnym kapitałem w zamkniętym środowisku symulacyjnym. Nie występuje tu relacja usługodawca-usługobiorca, co zostało już prawomocnie potwierdzone przez Dyrektora KIS w interpretacji VAT (znak: ...), gdzie Organ uznał, że Wnioskodawczyni nie świadczy usług.
Brak elementu „starannego działania”: W przeciwieństwie do umowy zlecenia, samo staranne działanie czy poświęcony czas nie rodzą prawa do nagrody. Prawo do nagrody (Reward) zależy wyłącznie od osiągnięcia konkretnego wyniku matematycznego (rezultatu) w symulacji, co wyklucza charakter usługowy relacji.
Brak odpłatności za usługę (wynagrodzenia): W umowie zlecenia wynagrodzenie jest należne za samo wykonanie zlecenia. W niniejszej sprawie firma nie płaci Wnioskodawczyni za „wykonywanie operacji” czy „pozostawanie w gotowości”. Wypłata nagrody jest uzależniona od wirtualnego zysku, którego osiągnięcie nie jest obowiązkiem kontraktowym. Wnioskodawczyni może nie wykonać żadnej operacji i nie ponosi z tego tytułu żadnych konsekwencji, co wyklucza istnienie stosunku usługi.
Brak podporządkowania i instrukcji: Wnioskodawczyni nie otrzymuje od firmy żadnych instrukcji co do kierunku czy sposobu zawierania transakcji wirtualnych. Brak kontroli nad sposobem wykonywania czynności oraz brak celu w postaci przysporzenia korzyści zleceniodawcy ostatecznie wyklucza uznanie tej relacji za usługową.
W konsekwencji, z uwagi na całkowity brak elementu świadczenia usług oraz brak kluczowych cech konstrukcyjnych zlecenia, umowa ta nie może być kwalifikowana na podstawie art. 734-751 Kodeksu cywilnego, a co za tym idzie - przychód z niej płynący nie może stanowić przychodu z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 8 ustawy o PIT).
Wnioskodawczyni nie korzysta ze środków pieniężnych firmy. Nie zawarto umowy pożyczki ani żadnej innej umowy udostępniającej realny kapitał. Operacje są dokonywane wyłącznie na wirtualnym saldzie demo.
Jedynym czynnikiem wpływającym na uzyskanie nagrody i jej wysokość jest wygenerowanie dodatniego wyniku (zysku wirtualnego) w ramach symulacji na koncie demonstracyjnym, zgodnie z regulaminem platformy.
Na wypłacane środki składa się wyłącznie określony procent (np. 80% lub 90%) wypracowanego wirtualnego zysku z symulacji. Nagroda nie zawiera żadnych innych składników, w szczególności diet czy zwrotów kosztów.
Zysk wypracowany w symulacji jest zyskiem wyłącznie wirtualnym i nie stanowi realnego przysporzenia majątkowego dla żadnej ze stron w momencie jego powstania. Dopiero po spełnieniu warunków regulaminu, firma wypłaca Wnioskodawczyni nagrodę pieniężną, która staje się jej własnością.
Czynności są wykonywane wyłącznie na terytorium Polski. Wnioskodawczyni nie posiada zakładu na terytorium Czech w rozumieniu art. 5 polsko-czeskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Inwestycje mają charakter wirtualny, więc nie dochodzi do przeniesienia własności walorów. Ani Wnioskodawczyni, ani firma nie stają się właścicielami żadnych instrumentów na realnym rynku finansowym.
Wnioskodawczyni wyjaśniła, że nie wykonuje żadnych czynności na rzecz firmy, lecz bierze udział w cyfrowej symulacji wyłącznie w interesie własnym. Do udziału w niej wykorzystuje własny komputer, telefon oraz łącze internetowe, za których zapewnienie i pełny koszt odpowiada samodzielnie. Firma nie dostarcza żadnego wyposażenia ani nie sprawuje nadzoru nad organizacją działań Wnioskodawczyni, co wyklucza charakter usługowy tej relacji.
Wszystkie operacje wirtualne (demo trades) Wnioskodawczyni prowadzi wyłącznie we własnym imieniu. Nie działa ona jako pełnomocnik, agent ani przedstawiciel firmy prop tradingowej. Aktywność ta ma charakter osobisty.
Ze względu na wirtualny charakter symulacji w zamkniętym środowisku demo, działania te nie generują żadnej odpowiedzialności wobec osób trzecich.
Wnioskodawczyni nie wykonuje żadnych czynności pod kierownictwem firmy ani w miejscu i czasie przez nią wyznaczonym. Wnioskodawczyni zachowuje pełną niezależność, samodzielnie decydując o czasie, częstotliwości oraz miejscu logowania do platformy demo, a firma nie wydaje jej żadnych wiążących instrukcji ani poleceń służbowych.
Firma nie sprawuje nadzoru ani kontroli nad sposobem działania Wnioskodawczyni, a jedynie weryfikuje automatycznie techniczne parametry symulacji (np. maksymalny dopuszczalny poziom wirtualnej straty). Kontrola ta ogranicza się wyłącznie do sprawdzenia, czy wynik uzyskany na koncie demo kwalifikuje Wnioskodawczynię do otrzymania nagrody zgodnie z regulaminem, i nie ma charakteru nadzoru nad procesem wykonywania czynności.
Wnioskodawczyni nie ponosi ryzyka gospodarczego, gdyż nie angażuje własnego kapitału w realne transakcje i nie odpowiada za wirtualne straty własnym majątkiem. Ryzyko ogranicza się wyłącznie do sfery majątku prywatnego i polega na braku otrzymania nagrody oraz poniesieniu kosztu zakupu dostępu do symulacji (fee) w przypadku nieosiągnięcia wymaganego wyniku.
Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w świetle opisanego zdarzenia przyszłego, w którym Wnioskodawczyni uczestniczy wyłącznie w symulacji na koncie demonstracyjnym (demo) i – jak potwierdził Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej w zakresie podatku VAT (znak: ...) – nie świadczy usług na rzecz czeskiej firmy prop tradingowej, a wypłacane środki stanowią wyłącznie nagrodę za wygenerowany wirtualny zysk, uzyskany w ten sposób przychód należy zakwalifikować do źródła „inne źródła”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie do przychodów z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 8 lit. a ww. ustawy), z uwagi na brak fundamentalnej przesłanki w postaci „wykonywania usług” i jak wskazano w opisie – nie wiąże się z obrotem realnym kapitałem, angażowaniem własnych środków finansowych ani zawieraniem rzeczywistych transakcji na rynkach finansowych?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, uzyskiwane przychody należy zakwalifikować do źródła „inne źródła” (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT).
UZASADNIENIE:
Wcześniejsza kwalifikacja przychodów jako pochodzących z „działalności wykonywanej osobiście” (art. 13 pkt 8 ustawy o PIT) jest w świetle nowych okoliczności prawnych nieprawidłowa. Przepis art. 13 pkt 8 ustawy o PIT wyraźnie wskazuje, że do tego źródła zalicza się „przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło”.
Warunkiem koniecznym (conditio sine qua non) zastosowania art. 13 pkt 8 jest zatem fakt świadczenia usług.
Tymczasem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej dla Wnioskodawczyni interpretacji indywidualnej z dnia 19 sierpnia 2025 r. (sygn. ...) w zakresie podatku VAT jednoznacznie stwierdził, że w przedstawionym stanie faktycznym: „Nie świadczy Pani usług” [cytat z uzasadnienia interpretacji].
„Wynagrodzenie ma charakter nagrody za wynik symulacji, a nie odpłatności za działanie”.
„Brak jest bezpośredniego świadczenia na rzecz kontrahenta”.
Skoro organ podatkowy potwierdził, że Wnioskodawczymi nie świadczy usług, to nie jest prawnie możliwe zakwalifikowanie tego przychodu do art. 13 pkt 8 ustawy o PIT, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie wynagrodzenia za „wykonywanie usług”. Nie można na gruncie jednej ustawy (VAT) twierdzić, że podatnik nie wykonuje usług, a na gruncie drugiej (PIT) twierdzić, że te usługi wykonuje. Spójność systemu prawa podatkowego wymaga jednolitej oceny charakteru czynności.
Ponadto, umowa łącząca strony nie jest umową zlecenia w rozumieniu Kodeksu cywilnego, gdyż Wnioskodawczym nie dokonuje żadnych czynności prawnych dla dającego zlecenie (tylko symulacje na demo), ani nie przyjmuje na siebie zobowiązania do starannego działania, co jest istotą zlecenia. Jest to umowa nienazwana o charakterze losowym/konkursowym (nagroda za wynik).
Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, katalog przychodów z „innych źródeł”" jest otwarty i obejmuje wszelkie przychody, które nie dają się zakwalifikować do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8. Skoro przychód ten nie jest:
1. Działalnością gospodarczą (co potwierdza brak przymiotu podatnika VAT);
2. Działalnością wykonywaną osobiście (gdyż brak jest elementu świadczenia usług/zlecenia), to jedyną właściwą kwalifikacją jest uznanie go za przychód z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT). Taka kwalifikacja eliminuje sprzeczność między interpretacjami VAT i PIT oraz oddaje rzeczywisty charakter „nagrody za sukces w wirtualnej symulacji”.
Zdaniem Wnioskodawczyni, uzyskiwane przychody z tytułu współpracy z firmą prop tradingową należy zakwalifikować jako przychody z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT). Kwalifikacja ta na podstawie art. 13 pkt 8 ustawy o PIT jest nieuzasadniona z następujących względów:
1. Brak konstytutywnej cechy „świadczenia usług”
Istotą relacji zlecenia (art. 734 i 750 KC) jest zobowiązanie do wykonania czynności na rzecz zleceniodawcy. Wnioskodawczyni nie podejmuje się świadczenia usług, a jej aktywność ogranicza się do udziału w symulacji rynkowej w interesie własnym. Brak świadczenia usług stanowi barierę prawną uniemożliwiającą zastosowanie art. 13 pkt 8 ustawy o PIT.
2. Spójność z uzyskaną interpretacją w zakresie podatku VAT
Dyrektor KIS w interpretacji (znak: ...) jednoznacznie uznał, że czynności Wnioskodawczyni nie stanowią świadczenia usług. Skoro Organ oficjalnie potwierdził brak charakteru usługowego tych czynności, nie mogą one zostać uznane za „usługi” na gruncie podatku PIT.
3. Zasada zaufania do organów podatkowych
Zgodnie z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, Wnioskodawczyni oczekuje spójności w ocenie prawnej tego samego stanu faktycznego. Przyjęcie na gruncie ustawy o PIT, że te same czynności stanowią „wykonywanie usług”, podczas gdy na gruncie ustawy o VAT Organ uznał, że „usługi nie występują”, prowadziłoby do rażącej sprzeczności. Definicja usługi wywodząca się z Kodeksu cywilnego jest tożsama dla obu systemów podatkowych, co wyklucza ich rozbieżną interpretację przez ten sam Organ.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z ww. przepisem:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
Rodzaje przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazane zostały w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
c) przedsiębiorstwa w spadku
- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
Zaliczenie przychodów do źródła „działalność wykonywana osobiście”, o której mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ww. ustawy, zależy od łącznego spełnienia następujących warunków:
· zleconą usługę podatnik wykona osobiście, tj. bez udziału osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło, które wykonywałyby czynności związane z istotą tej usługi,
· umowa zlecenia lub umowa o dzieło została zawarta z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą lub osobą prawną i jej jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej,
· zlecona usługa nie wchodzi w zakres prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.
Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do treści art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 .
Do przychodów z innych źródeł należy zatem zakwalifikować każde przysporzenie majątkowe, które ma wymierną korzyść finansową, ale – co kluczowe dla Pani rozstrzygnięcia – które nie mieści się w ściśle określonych kategoriach przychodów wymienionych w punktach 1-8b ust. 1 art. 10 przywołanej ustawy.
Zgodnie zaś z art. 44 ust. 1a pkt 3 ustawy:
Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1 - są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.
W myśl art. 44 ust. 3a ww. ustawy:
Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Prop trading jest formą zarobkowania opartą na współpracy pomiędzy firmą tradingową a osobą fizyczną (traderem). Trader dokonując transakcji giełdowych kupna/sprzedaży korzysta z kapitału oraz infrastruktury firmy tradingowej. Trader dokonuje zatem obrotu kapitałem firmy, z którą zawarł umowę prop tradingu, generując dla niej określony zysk, natomiast sam otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie.
Konstrukcja prop tradingu zbliżona jest do regulowanej przez art. 734 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) umowy zlecenia. Trader przyjmuje bowiem rolę zleceniobiorcy, który za wynagrodzeniem zobowiązuje się do dokonywania transakcji giełdowych.
Zgodnie z treścią art. 734 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
Ponadto w myśl art. 735 ustawy Kodeks cywilny:
Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.
Mając na względzie ww. cechy umowy prop tradingu uznać należy, że w przypadku, gdy umowa taka zawierana jest poza działalnością gospodarczą, to przychód powstały z tego tytułu zakwalifikować należy do źródła zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. działalności wykonywanej osobiście.
Natomiast w sytuacji, gdyby usługi wynikające z zawartych umów prop tradingu świadczone były w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to w takim przypadku przychody z prop tradingu należałoby zakwalifikować jako uzyskiwane w ramach tego źródła, czyli pozarolnicza działalność gospodarcza, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak kwalifikacja do źródła pozarolnicza działalność gospodarcza możliwa jest pod warunkiem, że nie będą spełnione negatywne przesłanki działalności gospodarczej, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu sprawy wynika, że nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
Mając na uwadze przywołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, przychody uzyskane przez Panią z prop tradingu należy zakwalifikować – w myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako przychody z działalności wykonywanej osobiście.
W konsekwencji, skoro do przychodów z innych źródeł należy zakwalifikować tylko przysporzenia majątkowe, które nie mieszczą się w ściśle określonych kategoriach przychodów wymienionych w punktach 1-8b ust. 1 art. 10 przywołanej ustawy, a Pani przysporzenia mieszczą się w kategorii przychodów wymienionej w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, to przychody te nie mogą stanowić jednocześnie przychodów z innych źródeł.
Powyższej kwalifikacji na gruncie oraz w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zmieniają ustalenia poczynione na gruncie oraz w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, ponieważ przepisy o obu tych podatkach są względem siebie autonomiczne i ustawodawca nie odesłał do ich zamiennego stosowania, wobec czego niniejsze rozstrzygnięcie jest rozstrzygnięciem odrębnym, które dotyczy skutków podatkowych wyłącznie w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, odrębność obu tych podatków nie skutkuje w żaden sposób niespójnością systemu, ponieważ prawem ustawodawcy jest wprowadzanie różnych, odrębnych od siebie danin, a domniemanie racjonalności ustawodawcy nie pozwala uznać, aby takowe odrębność i różnorodność mogły zostać uznane za zbędne.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo