Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem imprez integracyjnych ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Wnioskodawca, będący jednostką organizacyjną (prawdopodobnie publiczną), tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) i organizuje dla uprawnionych (pracowników, emerytów, rodziny) wydarzenia integracyjne, rekreacyjne i kulturalno-oświatowe, takie jak wycieczki turystyczne (w tym zagraniczne), wyjazdy na mecze żużlowe oraz do teatru. Udział jest dobrowolny i częściowo odpłatny; dofinansowanie pochodzi ze środków ZFŚS, z uwzględnieniem kryterium socjalnego. Świadczenia mają charakter…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca – (…) – jest jednostką organizacyjną (…), działającą na podstawie przepisów ustawy o (…). Wnioskodawca jako pracodawca tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
Środki ZFŚS są gromadzone na wyodrębnionym rachunku bankowym i przeznaczane na finansowanie działalności socjalnej. Do korzystania ze świadczeń uprawnione są osoby wskazane w regulaminie ZFŚS, w szczególności pracownicy oraz inne osoby uprawnione, w tym członkowie ich rodzin oraz emeryci – byli pracownicy.
Działalność socjalna Wnioskodawcy prowadzona jest zgodnie z regulaminem ZFŚS oraz z uwzględnieniem regulacji wewnętrznych obowiązujących w strukturach (...), dotyczących organizacji działalności socjalnej oraz wydarzeń pracowniczych.
W ramach tej działalności Wnioskodawca organizuje dla osób uprawnionych wydarzenia o charakterze integracyjnym, rekreacyjnym oraz kulturalno-oświatowym, w szczególności:
• wycieczki turystyczne, w tym wyjazd zagraniczny do Czech i Niemiec, obejmujący transport, noclegi, wyżywienie oraz program turystyczny,
• wydarzenia o charakterze sportowo-rekreacyjnym, w tym wyjazdy na wydarzenia sportowe (np. mecze żużlowe),
• wydarzenia kulturalno-oświatowe, w tym wyjazdy do teatru.
Udział w wydarzeniach ma charakter dobrowolny i jest dostępny dla wszystkich osób uprawnionych. Wydarzenia są częściowo odpłatne – uczestnicy ponoszą część kosztów, natomiast pozostała część finansowana jest ze środków ZFŚS, z uwzględnieniem kryterium socjalnego.
Organizacja wydarzeń powierzana jest podmiotom zewnętrznym, które określają łączny koszt usługi. Świadczenia mają charakter pakietowy i obejmują różne elementy, takie jak transport, noclegi, wyżywienie, bilety wstępu oraz inne atrakcje.
Wnioskodawca wskazuje, że świadczenia te mają charakter zbiorowy i nie są indywidualnie przypisane do konkretnych uczestników. Uczestnicy korzystają z poszczególnych elementów w różnym zakresie, a część świadczeń ma charakter fakultatywny. W konsekwencji nie jest możliwe ustalenie rzeczywistej wartości świadczenia uzyskanego przez konkretnego uczestnika ani przypisanie mu wymiernej korzyści majątkowej.
Wnioskodawca dotychczas traktował wartość dofinansowania jako przychód pracowników i pobierał zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z aktualną linią interpretacyjną powziął wątpliwość co do prawidłowości takiego podejścia.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem tych, które zostały wskazane w katalogu zwolnień.
Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami są m in. wartości otrzymanych nieodpłatnych świadczeń oraz świadczeń częściowo odpłatnych.
Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy, wartość tych świadczeń ustala się według cen zakupu lub cen rynkowych, natomiast stosownie do art. 11 ust. 2b – w przypadku świadczeń częściowo odpłatnych przychodem jest różnica pomiędzy wartością świadczenia a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
Z kolei art. 12 ust. 1 ustawy wskazuje, że przychodem ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju świadczenia powodujące powstanie przysporzenia majątkowego po stronie pracownika.
Jednocześnie, jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, w szczególności wyroku K 7/13, za przychód pracownika mogą być uznane wyłącznie takie świadczenia, które:
• zostały spełnione za zgodą pracownika,
• zostały spełnione w jego interesie i przyniosły mu wymierną korzyść majątkową,
• korzyść ta jest możliwa do przypisania indywidualnemu pracownikowi.
W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym powyższe przesłanki nie są spełnione.
Organizowane wydarzenia mają charakter zbiorowy i są kierowane do szerokiego kręgu osób uprawnionych. Ich celem jest integracja osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS, co w przypadku jednostki organizacyjnej (...) ma szczególne znaczenie ze względu na specyfikę pracy, w tym jej rozproszenie terytorialne oraz konieczność współpracy zespołowej. Świadczenia mają charakter kompleksowy i pakietowy, a uczestnicy korzystają z nich w różnym zakresie. W konsekwencji brak jest możliwości ustalenia, jaka część świadczenia została faktycznie wykorzystana przez konkretnego uczestnika oraz jaka korzyść została przez niego osiągnięta.
Brak jest zatem możliwości przypisania indywidualnej, wymiernej korzyści majątkowej poszczególnym pracownikom, co wyklucza powstanie przychodu podatkowego. Ponadto organizacja wydarzeń leży również w interesie Wnioskodawcy jako pracodawcy, gdyż wpływa na poprawę współpracy, komunikacji oraz efektywności wykonywania obowiązków służbowych. Tym samym nie jest spełniona przesłanka działania wyłącznie w interesie pracownika.
Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej, w szczególności w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 marca 2026 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.210.2026.1.KF, w której uznano, że dofinansowanie imprez integracyjnych ze środków ZFŚS nie stanowi przychodu pracowników.
Pytania
1. Czy wartość dofinansowania ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do udziału pracowników w wydarzeniach o charakterze integracyjnym, rekreacyjnym oraz kulturalno-oświatowym stanowi dla pracowników przysporzenie majątkowe oraz przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne?
2. Czy w przypadku uznania, że ww. świadczenia stanowią przychód pracowników, na Wnioskodawcy jako pracodawcy ciążą obowiązki płatnika, w szczególności obowiązek obliczenia i poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1, wartość dofinansowania ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych do udziału pracowników w wydarzeniach o charakterze integracyjnym, rekreacyjnym oraz kulturalno-oświatowym nie stanowi dla pracowników przysporzenia majątkowego, a tym samym nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem pracownika mogą być wyłącznie takie świadczenia, które prowadzą do powstania po jego stronie realnego, wymiernego przysporzenia majątkowego.
Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa, w szczególności Wyrok Trybunału Konstytucyjnego K 7/13, za przychód pracownika mogą być uznane wyłącznie świadczenia, które łącznie:
• zostały spełnione za zgodą pracownika,
• zostały spełnione w jego interesie,
• przyniosły mu wymierną korzyść majątkową,
• korzyść ta jest możliwa do przypisania indywidualnemu pracownikowi.
W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym powyższe przesłanki nie są spełnione. Organizowane wydarzenia mają charakter zbiorowy i są kierowane do szerokiego kręgu osób uprawnionych. Świadczenia mają charakter kompleksowy (pakietowy) i obejmują m.in. transport, noclegi, wyżywienie, bilety wstępu oraz inne atrakcje. Uczestnicy korzystają z poszczególnych elementów w różnym zakresie, a część świadczeń ma charakter fakultatywny. W konsekwencji nie jest możliwe ustalenie, jaka część świadczenia została faktycznie wykorzystana przez konkretnego pracownika ani jaka była wartość uzyskanej przez niego korzyści. Brak jest zatem możliwości przypisania pracownikowi indywidualnej, wymiernej korzyści majątkowej. Ponadto świadczenia te są realizowane również w interesie Wnioskodawcy jako pracodawcy, gdyż służą integracji pracowników, poprawie komunikacji oraz efektywności pracy, co ma szczególne znaczenie w strukturze (...), charakteryzującej się znacznym rozproszeniem organizacyjnym.
W konsekwencji nie można uznać, że świadczenia te są spełnione wyłącznie w interesie pracownika.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, dofinansowanie udziału w opisanych wydarzeniach nie powoduje powstania przychodu po stronie pracowników.
Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 2, w przypadku dofinansowania ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych udziału pracowników w opisanych wydarzeniach, na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w szczególności obowiązek obliczenia i poboru zaliczki na podatek.
Wynika to z faktu, że – jak wskazano w uzasadnieniu do pytania 1 – po stronie pracowników nie powstaje przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji brak jest podstaw do ustalenia podstawy opodatkowania, a tym samym brak jest obowiązku obliczenia i poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych przez Wnioskodawcę jako płatnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19 , art. 25b , art. 30ca , art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Na podstawie art. 11 ust. 2 przywołanej ustawy:
Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c , określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Stosownie do art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Ponadto z treści art. 11 ust. 2b wskazanej ustawy wynika, że:
Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
Ogólna definicja przychodów, zawarta w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z uwagi na uznawanie za przychody każdej formy przysporzenia majątkowego, zarówno formy pieniężnej jak i niepieniężnej (w tym nieodpłatnych świadczeń otrzymanych przez podatnika), stwierdzenia wymaga, że dla celów podatkowych pod pojęciem nieodpłatnego świadczenia, ukształtowanym w orzecznictwie sądowym, rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy, niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Z przepisów tej ustawy wynika, że źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1:
stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Według art. 12 ust. 1 omawianej ustawy:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Art. 12 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.
Na mocy art. 12 ust. 3 przytoczonej ustawy:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b .
Przy czym, w świetle art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Z art. 32 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
Stosownie natomiast do art. 38 ust. 1 omawianej ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35 , przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że dokonując oceny czy dofinansowanie z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych udziału pracowników we wskazanych we wniosku wydarzeniach o charakterze integracyjnym, rekreacyjnym oraz kulturalno-oświatowym będzie prowadzić do powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy kierować się wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. z 2014 r. poz. 947), w którym stwierdzono, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:
- po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
- po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,
- po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
Wobec powyższego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił ich interpretację.
Podkreślenia także wymaga, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych. Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że udział pracowników w wydarzeniach o charakterze integracyjnym, rekreacyjnym oraz kulturalno-oświatowym, dofinansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w których każda z uprawnionych osób może wziąć dobrowolnie udział, i których głównym celem jest integracja pracowników, poprawa atmosfery i zwiększenie ich motywacji w pracy, nie stanowi dla osób uprawnionych przysporzenia majątkowego. Tym samym nie stanowi nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wyjaśnili Państwo we wniosku, celem tych spotkań jest integracja osób uprawnionych do korzystania z ZFŚS, co w przypadku jednostki organizacyjnej (...) ma szczególne znaczenie ze względu na specyfikę pracy, w tym jej rozproszenie terytorialne oraz konieczność współpracy zespołowej. Udział w wydarzeniach ma charakter dobrowolny i jest dostępny dla wszystkich osób uprawnionych. Wydarzenia są częściowo odpłatne – uczestnicy ponoszą część kosztów, natomiast pozostała część finansowana jest ze środków ZFŚS, z uwzględnieniem kryterium socjalnego. Świadczenia mają charakter kompleksowy i pakietowy, a uczestnicy korzystają z nich w różnym zakresie. Brak jest więc możliwości ustalenia, jaka część świadczenia została faktycznie wykorzystana przez konkretnego uczestnika oraz jaka korzyść została przez niego osiągnięta.
W konsekwencji, dofinansowanie przez Państwa z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych kosztów ww. wydarzeń o charakterze integracyjnym, rekreacyjnym oraz kulturalno-oświatowym nie powoduje powstania po stronie pracowników przychodu ze stosunku pracy zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Państwo, jako płatnik nie jesteście zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z powyższych tytułów.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej informuję, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo