Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.431.2026.1.MB

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

Pan X;

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

Pani Y.

Opis zdarzeń przyszłych

X (dalej: Wnioskodawca lub Podatnik) oraz Y (dalej: Zainteresowana) (łącznie dalej: Zainteresowani, lub Kredytobiorcy) są polskimi rezydentami podatkowymi podlegającymi opodatkowaniu od całości swoich dochodów na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Zainteresowani są małżeństwem, w którym istnieje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej.

Zainteresowani działający w charakterze konsumentów w dniu (…) września 2008 roku, zawarli z Bankiem umowę kredytu hipotecznego nr (…) w walucie wymienialnej (Umowa) kredytu denominowanego we franku szwajcarskim (CHF).

Bank wypłacił Kredytobiorcom kwotę kredytu przeznaczoną na realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorcy wykorzystali kwotę kredytu na realizację tego celu.

Pomiędzy stronami umowy zaistniał spór wynikający z faktu, iż Zainteresowani kwestionowali ważność umowy oraz podnosili obecność w niej niedozwolonych postanowień umownych. Zainteresowani stali na stanowisku, że mogą w szczególności dochodzić roszczeń o uznanie postanowień umowy, w tym dotyczących zasad ustalania kursu waluty, klauzuli ryzyka walutowego i zasad denominacji, za niewiążące na podstawie art. 3851 § 1 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (k.c.) stwierdzenia jej nieważności lub roszczeń o zapłatę w związku z poprzednio wskazanymi roszczeniami.

W celu polubownego rozstrzygnięcia sporu, po przeprowadzeniu mediacji w (…), w dniu (…) marca 2025 r. Zainteresowani zawarli z bankiem Ugodę.

Ugoda zmienia umowę nr (…). Z ugody wynika, że umowa kredytu została zawarta (…) września 2008 r. jako umowa kredytu hipotecznego denominowanego do franka szwajcarskiego (CHF), bank wypłacił Kredytobiorcom kwotę kredytu przeznaczoną na realizację celu określonego w umowie, a Kredytobiorcy wykorzystali środki na realizację tego celu. W ugodzie wskazano również, że pomiędzy stronami istniał spór dotyczący skutków prawnych postanowień umowy, w szczególności postanowień odnoszących się do ustalania kursu waluty, ryzyka walutowego i zasad denominacji, a także co do wzajemnych roszczeń wynikających z treści umowy oraz z wykonania świadczeń na jej podstawie.

Ugoda przewiduje utrzymanie umowy w mocy i jej całkowite rozliczenie. W księgach rachunkowych Banku na dzień (…) marca 2025 roku wysokość zadłużenia Kredytobiorców z tytułu Umowy wynosiła (…) CHF; w tym kapitał bieżący (nie wymagalny) (…) CHF, kapitał przeterminowany (wymagalny) 0,00 CHF, odsetki zapadłe niespłacone (wymagalne) 0,00 CHF, odsetki zapadłe podwyższone (wymagalne) 0,00 CHF. Oprocentowanie kredytu w dniu zawarcia Ugody wynosiło 1,5564% w stosunku rocznym i jest obliczane jako suma stawki SARON 3M z korektą oraz marży 1,00%.

W ramach Ugody Strony uzgodniły, że:

1. kwota tego zadłużenia zostanie przeliczona na złote polskie po średnim kursie NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody. Bank zwalnia Kredytobiorców z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorców) w zakresie kwoty (…) PLN - na ww. kwotę składa się kwota (…) PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0,00 PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych). Kredytobiorcy oświadczają, że to ww. zwolnienie z długu przyjmują (pkt. 3.1. Ugody).

2. Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcom kwotę (…) PLN (dalej: kwota dodatkowa), w związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr (…) w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody (pkt. 3.2. Ugody). Finalnie, Bank zwrócił wskazaną kwotę Kredytobiorcom na rachunek bankowy wskazany w Ugodzie.

Z treści Ugody nie wynika wprost, z jakiego tytułu Bank dokona zwrotu kwoty dodatkowej w wysokości (…) zł. Kwota ta została uzgodniona w toku procesu negocjacji, a jej wysokość odpowiada i wynika bezpośrednio z wysokości nadpłaty kredytu. Zainteresowani wskazują, że otrzymana od Banku kwota dodatkowa stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne Bankowi.

Z Ugody wynika ponadto, że jej zawarcie prowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, usuwa niepewność co do roszczeń wynikających z umowy i z wykonania świadczeń z umowy oraz wyczerpuje wzajemne roszczenia stron w tym zakresie.

W ugodzie bank wskazał, że w wyniku zwolnienia z długu oraz otrzymania kwoty dodatkowej, o której mowa w pkt 3.2 Ugody, po stronie Kredytobiorców może powstać przychód podlegający opodatkowaniu, a bank będzie zobowiązany do wykonania obowiązków informacyjnych, w tym sporządzenia informacji PIT-11.

W związku z zawartą Ugodą Kredytobiorcy oświadczyli, że spełniają warunki przewidziane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 102 z późn. zm.).

Z treści ugody i z dołączonego do niej oświadczenia wynika, że część dotycząca umorzenia wierzytelności została powiązana z mechanizmem zaniechania poboru podatku odnoszącym się do kredytu mieszkaniowego; w załączonym oświadczeniu kredytobiorcy potwierdzili m.in., że wierzytelność umorzona ugodą wynika z kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r. na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, zabezpieczonego hipotecznie, oraz że nie korzystali wcześniej z zaniechania poboru podatku od umorzonych wierzytelności dotyczących innej inwestycji mieszkaniowej.

Pytanie

1. Czy kwota dodatkowego rozliczenia w wysokości (…) PLN, o której mowa w pkt 3.2 ugody, otrzymana w związku z rozliczeniem umowy kredytu hipotecznego, stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu u Zainteresowanych?

Państwa stanowisko w sprawie

Kwota dodatkowego rozliczenia w wysokości (…) PLN, o której mowa w pkt 3.2 ugody, otrzymana w związku z rozliczeniem umowy kredytu hipotecznego, nie stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu u Zainteresowanych.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. Zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady - każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) - mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik - czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów - uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter - nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 z póżn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota dodatkowego rozliczenia, o której mowa w pkt 3.2 ugody, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dla powstania przychodu konieczne jest bowiem uzyskanie definitywnego, trwałego przysporzenia majątkowego. W aktualnej praktyce interpretacyjnej Dyrektor KIS przyjmuje, że przychodem mogą być wyłącznie takie świadczenia, które prowadzą do rzeczywistego i ostatecznego wzbogacenia podatnika, natomiast świadczenia mające charakter zwrotny lub rozliczeniowy takiego skutku nie wywołują.

W interpretacjach z 16 kwietnia 2025 r. (0115-KDIT1.4011.130.2025.2.MST), z 24 kwietnia 2025 r. (0112-KDIL2-1.4011.203.2025.1.MB) oraz z 10 czerwca 2025 r. (0115KDST2-1.4011.222.2025.3.AP) organ potwierdził, że kwoty wypłacane przez bank w ramach ugód frankowych, również określane jako „kwota dodatkowa", nie stanowią przychodu, jeżeli są elementem rozliczenia wcześniejszych świadczeń związanych z umową kredytu i nie powodują definitywnego przyrostu majątku po stronie kredytobiorcy.

W niniejszej sprawie dodatkowe rozliczenie nie zostało przyznane Zainteresowanym jako świadczenie nieodpłatne, nagroda, odsetki ani wynagrodzenie za jakiekolwiek odrębne świadczenie wykonane na rzecz banku. Z samej ugody wynika, że wypłata następuje „w związku z rozliczeniem Umowy”, a ugoda jako całość ma zakończyć spór dotyczący skutków prawnych umowy i wzajemnych roszczeń stron wynikających zarówno z treści tej umowy, jak i ze świadczeń spełnionych na jej podstawie. Oznacza to, że kwota (…) PLN stanowi element całościowego rozliczenia istniejącego już stosunku prawnego, a nie nowe, samoistne źródło przysporzenia majątkowego. Jej źródłem jest sporny stosunek kredytowy i finalne uregulowanie wzajemnych rozliczeń stron, a nie nowe zdarzenie gospodarcze generujące dochód podatkowy.

Nie zmienia tej oceny okoliczność, że w ugodzie przewidziano zrzeczenie się dalszych roszczeń. W konstrukcji ugody cywilnoprawnej wzajemne ustępstwa stron są istotą samej ugody i służą zakończeniu sporu oraz usunięciu niepewności co do roszczeń. Zrzeczenie się roszczeń w takim układzie nie stanowi samodzielnej usługi świadczonej przez Zainteresowanych na rzecz banku ani odpłatnego zbycia prawa majątkowego. Nie dochodzi więc do powstania nowego źródła przychodu po stronie Zainteresowanych.

Wypłata ma charakter rozliczeniowy i restytucyjny, pozostając funkcjonalnie związana z wykonaniem i rozliczeniem spornej umowy kredytowej.

Należy także wyraźnie odróżnić dodatkowe rozliczenie od umorzenia części zadłużenia. Sama ugoda oraz załączone do niej oświadczenie odwołują się w odniesieniu do umorzenia wierzytelności do rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zmienionego rozporządzeniem z 20 grudnia 2024 r.; regulacja ta obejmuje umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego i została przedłużona do 31 grudnia 2026 r. Oznacza to, że także na gruncie samej ugody umorzenie i dodatkowe rozliczenie są traktowane jako odrębne elementy rozliczenia. Skoro kwota z pkt 3.2 ugody nie jest kwotą umorzenia, to należy ją oceniać według ogólnej definicji przychodu z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. W świetle tej definicji świadczenie to nie prowadzi do powstania opodatkowanego przysporzenia, ponieważ stanowi element cywilnoprawnego rozliczenia spornego stosunku kredytowego.

Zainteresowani wskazują, że otrzymana od Banku kwota dodatkowa stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne Bankowi.

Wobec powyższego, skoro kwota dodatkowa, mieści się w kwocie wpłacanej przez Zainteresowanych w ramach spłaty kredytu to jej otrzymanie nie powoduje dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji środki te stanowią zwrot wcześniejszych wpłat i nie stanowią przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po stronie Zainteresowanych obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wobec powyższego, skoro – jak wskazali Państwo – kwota dodatkowa stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne Bankowi, to jej otrzymanie nie spowoduje po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Państwa przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani X (Zainteresowany będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.