Skutki podatkowe nieodpłatnego korzystania z kont udostępnionych przez dzieci.
Podatnik, polski rezydent nieprowadzący działalności gospodarczej, przekazywał własne środki pieniężne na lokaty bankowe założone przez swoje dzieci. Dzieci zawarły z nim ustną umowę przechowania, na mocy której nie korzystały z pieniędzy ani nimi nie dysponowały,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych nieodpłatnego korzystania z kont udostępnionych przez dzieci. Uzupełnił go Pan pismami z 27, 28 i 29 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan polskim rezydentem, nieprowadzącym działalności gospodarczej. Będąc rodzicem przekazywał Pan własne środki pieniężne na lokaty założone przez swoje dzieci. Taki sposób zarządzania pieniędzmi był dla Pana bardziej opłacalny finansowo aniżeli przetrzymywanie środków na lokacie założonej na siebie, na swoje dane. Dzięki wykorzystaniu kont bankowych swoich dzieci korzystał Pan z promocyjnego oprocentowania lokat na nowe środki.
Pana dzieci, zwane dalej również Przechowawcami zawarły z Panem umowę ustną, na przechowywanie na swoich kontach należących do Pana pieniędzy. Zgodnie z umową dzieci nie korzystały z pieniędzy zgromadzonych na swoich kontach i samodzielnie nimi nie dysponowały, nie przeznaczały środków na własne cele. Przez cały czas rzeczywistym dysponentem środków pieniężnych przekazanych dzieciom był Pan. Na każde Pana żądanie, Przechowawcy zobowiązani byli dokonać wypłat części lub całości środków. Dzieci nie odnosiły żadnych korzyści z przechowywania pieniędzy na swoich kontach, nie były przez nich wydatkowane w żaden sposób, nie pobierały od nich odsetek, które to trafiały do Pana.
Wszelkie ruchy na koncie odbywały się zgodnie z Pana poleceniami, to Pan decydował o alokacji środków pieniężnych. W zaistniałym stanie faktycznym zdarzały się bowiem sytuacje, że pieniądze przelewane były z konta syna na konto córki albo na odwrót, co związane było z kończącą się lokatą u jednego z nich. Wówczas na Pana polecenia jedno z dzieci dokonywało takiej operacji, w zależności u którego z nich kończyła się lokata. Czynności takie zgodne były z zawartą umową i wykonywane były na Pana polecenie. Przychodzące z banku wyciągi w formie papierowej dzieci przekazywały Panu. Ponadto na ogół to Pan jako pełnomocnik bankowy dokonywał dyspozycji założenia lokaty lub przelewu pomiędzy kontami bankowymi dzieci i własnym.
Umowa nie przewidywała wynagrodzenia dla Przechowawców, którzy udostępnili swoje konta nieodpłatnie.
Pytanie
Czy nieodpłatne udostępnienie konta bankowego Panu, jako rodzicowi, korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, nieodpłatne świadczenie w postaci możliwości korzystania z konta bankowego dziecka zwolnione jest z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT.
Zgodnie z tym przepisem zwolniona z podatku jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20, tj. zwolnienie, o których mowa w ust. 1 pkt 125 nie ma zastosowania do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub umów będących podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2.
Skoro zatem rodzic należy do pierwszej grupy podatkowej, a dzieci nieodpłatnie udostępniają konto bankowe dla Pana, co do zasady, powstaje przychód podatkowy, jednak jest on zwolniony na mocy ww. przepisu. Dlatego korzystanie z kont bankowych dzieci w celu zakładania na nich lokat bankowych, dzięki czemu uzyskuje się wyższe oprocentowanie lokat, zwolnione jest z podatku dochodowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9:
Inne źródła.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Pojęcie przychodu zostało z kolei zdefiniowane przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychód należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
W doktrynie prawa podatkowego oraz orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że na pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” składają się łącznie dwa elementy: po pierwsze – chodzi o wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, w wyniku których podatnik otrzymuje w sposób nieodpłatny, tj. niezwiązany z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątkowe mające konkretny wymiar finansowy, oraz po drugie – takie przysporzenie majątkowe jest uzyskiwane kosztem innego podmiotu.
Świadczenia nieodpłatne to szczególnego rodzaju świadczenia, w przypadku których otrzymujący odnosi określoną korzyść pod tytułem darmym, co oznacza, że nie świadczy nic w zamian. Świadczenie ma charakter nieodpłatny tylko wówczas, gdy otrzymujący w związku z wykonanym na jego rzecz świadczeniem nie świadczy niczego w zamian ani obecnie, ani też w przyszłości. Przychód może być wyrażony wyłącznie w pieniądzu. Stąd też przychodem są nie tyle same świadczenia, lecz ich wartość. Przychód z tytułu otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw oraz wartości innych nieodpłatnych świadczeń powstaje w przypadku, gdy podatnik otrzymuje rzecz, prawo lub innego rodzaju świadczenie w sposób nieodpłatny, podczas gdy w warunkach rynkowych otrzymanie tego rodzaju świadczenia odbywałoby się z zachowaniem odpłatności.
Zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się – za wyjątkiem przypadków określonych w pkt 1-3 – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Pana dzieci zawarły z Panem ustną umowę na przechowywanie na swoich kontach należących do Pana pieniędzy. Zgodnie z umową dzieci nie korzystały z pieniędzy zgromadzonych na swoich kontach i samodzielnie nimi nie dysponowały, nie przeznaczały środków na własne cele. Przez cały czas rzeczywistym dysponentem środków pieniężnych przekazanych dzieciom był Pan.
Umowa przechowania została zdefiniowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z przepisem art. 835 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
Jak wynika z art. 836 ww. Kodeksu:
Jeżeli wysokość wynagrodzenia za przechowanie nie jest określona w umowie albo w taryfie, przechowawcy należy się wynagrodzenie w danych stosunkach przyjęte, chyba że z umowy lub z okoliczności wynika, iż zobowiązał się przechować rzecz bez wynagrodzenia.
W myśl art. 837 ww. Kodeksu:
Przechowawca powinien przechowywać rzecz w taki sposób, do jakiego się zobowiązał, a w braku umowy w tym względzie, w taki sposób, jaki wynika z właściwości przechowywanej rzeczy i z okoliczności.
Przy czym, jak wynika z art. 839 ww. Kodeksu:
Przechowawcy nie wolno używać rzeczy bez zgody składającego, chyba że jest to konieczne do jej zachowania w stanie niepogorszonym.
Wskazał Pan, że przekazywał Pan własne środki pieniężne na lokaty założone przez swoje dzieci. Taki sposób zarządzania pieniędzmi był dla Pana bardziej opłacalny finansowo aniżeli przetrzymywanie środków na lokacie założonej na siebie, na swoje dane. Dzięki wykorzystaniu kont bankowych swoich dzieci korzystał Pan z promocyjnego oprocentowania lokat na nowe środki. Dzięki wykorzystaniu kont swoich dzieci uzyskał Pan zatem korzyść majątkową. Wyjaśnił Pan również, że dzieci nie odnosiły żadnych korzyści z przechowywania pieniędzy na swoich kontach, nie były przez nich wydatkowane w żaden sposób, nie pobierały od nich odsetek, które to trafiały do Pana. Co istotne, umowa nie przewidywała wynagrodzenia dla Przechowawców, którzy udostępnili swoje konta nieodpłatnie.
Tym samym, należy uznać, że w związku z nieodpłatnym udostępnieniem Panu kont przez dzieci uzyskał Pan przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający zaliczeniu do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy.
Jednocześnie należy rozważyć możliwość zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
Wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20.
Przy czym art. 21 ust. 20 ww. ustawy stanowi, że:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 125 oraz 125a, nie mają zastosowania do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub umów będących podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2.
Dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest zatem łączne spełnienie dwóch przesłanek:
- świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny,
- świadczenie musi zostać otrzymane od osoby zaliczonej do I albo II grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):
Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:
1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3) do grupy III – innych nabywców.
W analizowanej sprawie świadczenie otrzymał Pan od swoich dzieci (zstępnych), a więc osób, które należą do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Ponadto z opisu sprawy wynika, że udostępniły one Panu swoje konta całkowicie nieodpłatnie (nie odnosiły żadnych korzyści z przechowywania pieniędzy na swoich kontach oraz umowa przechowania nie przewidywała dla nich wynagrodzenia), a Pan nie został zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Jednocześnie, z przedstawionego opisu sprawy nie wynika, aby świadczenie zostało otrzymane w związku ze stosunkiem pracy, działalnością wykonywaną osobiście lub pozarolniczą działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 21 ust. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, wyłączenie przewidziane w tym przepisie nie znajdzie w analizowanej sprawie zastosowania.
Mając na uwadze powyższe, nieodpłatne udostepnienie Panu kont przez dzieci, spowodowało po Pana stronie powstanie przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczanego do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy. Z uwagi jednak na to, że świadczenie to zostało otrzymane od osób zaliczonych do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, korzysta ono ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo