Możliwość skorzystania z tzw. ulgi na powrót.
Wnioskodawczyni, osoba fizyczna, mieszkała w Niemczech od września 2016 r. do sierpnia 2024 r., gdzie podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W tym okresie jej centrum interesów życiowych znajdowało się w Niemczech – tam mieszkała z mężem, pracowała, posiadała konto bankowe i ubezpieczenie. W Polsce przebywała okazjonalnie, choć była zameldowana u dziadków (meldunek administracyjny). We wrześniu 2024 r. powróciła na stałe do Polski, przenosząc ośrodek interesów życiowych, od tego czasu podlega w Polsce…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 14 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 7 czerwca 2026 r. (wpływ 7 czerwca 2026 r.) oraz z 15 czerwca 2026 r. (wpływ 15 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, która w okresie od września 2016 r. do sierpnia 2024 r. zamieszkiwała na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. W tym okresie Wnioskodawczyni posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech oraz podlegała tam nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, rozliczając swoje dochody zgodnie z przepisami prawa niemieckiego.
Przed wyjazdem do Niemiec Wnioskodawczyni zamieszkiwała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do sierpnia 2016 r.
We wrześniu 2024 r. Wnioskodawczyni powróciła na stałe do Polski i od tego momentu posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w miejscowości Y. Od momentu powrotu Wnioskodawczyni podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Obecnie Wnioskodawczyni jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę na terytorium Polski i osiąga z tego tytułu dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.
Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawczyni spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 39–43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności przez okres przekraczający trzy lata poprzedzające bezpośrednio rok powrotu nie posiadała miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Wnioskodawczyni zamierza korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tzw. ulgi na powrót, przez okres czterech kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym nastąpił powrót do Polski, albo od roku następnego.
Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że do Polski na stałe przeniosła się z dniem 31 sierpnia 2024 r. Od tego dnia przeniosła do Polski swoje centrum interesów życiowych.
W żadnym z lat podatkowych 2021, 2022 ani 2023 Wnioskodawczyni nie przebywała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym Wnioskodawczyni przeprowadziła się do Polski, oraz od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień przeprowadzki do Polski, faktyczne miejsce zamieszkania znajdowało się w Niemczech.
Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazuje, że była w tym okresie formalnie zameldowana w Polsce u dziadków. Meldunek ten miał jednak charakter administracyjny i nie odzwierciedlał faktycznego miejsca zamieszkania. Wnioskodawczyni nie mieszkała fizycznie pod tym adresem i nie prowadziła tam gospodarstwa domowego. Codzienne życie Wnioskodawczyni, pobyt, praca oraz główne powiązania osobiste znajdowały się w Niemczech.
W latach 2021–2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu do Polski powiązania osobiste Wnioskodawczyni wyglądały następująco:
W Polsce Wnioskodawczyni przebywała okazjonalnie, kilka razy w roku, głównie w celu odwiedzenia rodziny oraz wykonania niektórych obowiązków związanych z dodatkową pracą. Pobyt w Polsce był krótkotrwały i nie miał charakteru stałego zamieszkiwania.
W Niemczech Wnioskodawczyni mieszkała razem z mężem. Tam znajdowało się bieżące miejsce pobytu i codzienne życie.
W latach 2021–2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu do Polski powiązania majątkowe Wnioskodawczyni wyglądały następująco:
W Polsce Wnioskodawczyni posiadała w pewnym okresie nieruchomość, która została następnie sprzedana. Posiadała również kredyt oraz uzyskiwała dochód z tytułu umowy o pracę. Praca w Polsce miała jednak charakter dodatkowy. Część obowiązków Wnioskodawczyni wykonywała zdalnie, a pobyty w Polsce związane z tą pracą były okazjonalne, najczęściej weekendowe.
W Niemczech Wnioskodawczyni posiadała konto bankowe, uzyskiwała wynagrodzenie, była objęta ubezpieczeniem oraz mieszkała w X. Lokal mieszkalny w Niemczech był wynajmowany na podstawie umowy najmu zawartej przez męża Wnioskodawczyni, z którym wspólnie mieszkała.
W latach 2021–2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu do Polski aktywność społeczna, kulturalna, obywatelska oraz codzienne funkcjonowanie Wnioskodawczyni były związane przede wszystkim z Niemcami.
W Polsce Wnioskodawczyni nie prowadziła stałej aktywności społecznej, kulturalnej ani obywatelskiej. Pobyty w Polsce Wnioskodawczyni miały charakter okazjonalny i były związane głównie z odwiedzinami rodziny oraz dodatkowymi obowiązkami zawodowymi.
W latach 2021–2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu do Polski swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek oraz życie codzienne realizowałam przede wszystkim w Niemczech.
W Polsce Wnioskodawczyni bywała tylko kilka razy w roku, głównie odwiedzając rodzinę oraz wykonując okazjonalne zadania związane z dodatkową pracą.
W latach 2021–2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu do Polski Wnioskodawczyni korzystała ze służby zdrowia i ubezpieczenia przede wszystkim w Niemczech.
W Polsce Wnioskodawczyni nie korzystała ze świadczeń w sposób wskazujący na posiadanie tutaj centrum interesów życiowych.
W latach 2021–2023 oraz w okresie od początku 2024 r. do dnia poprzedzającego dzień powrotu do Polski Wnioskodawczyni zazwyczaj przebywała w Niemczech, w X.
Pobyty Wnioskodawczyni w Polsce były okazjonalne i krótkotrwałe.
Wnioskodawczyni posiada obywatelstwo polskie.
Wnioskodawczyni nie posiada obecnie formalnego certyfikatu rezydencji podatkowej potwierdzającego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech, wydanego przez niemiecki organ podatkowy.
Wnioskodawczyni może wystąpić do właściwego niemieckiego urzędu skarbowego o wydanie takiego zaświadczenia, jednak uzyskanie dokumentu wymaga dodatkowego czasu. W razie potrzeby może przedłożyć taki dokument po jego uzyskaniu.
Wnioskodawczyni posiada inne dokumenty potwierdzające wieloletnie zamieszkiwanie, pracę oraz funkcjonowanie w Niemczech, w tym dokumenty potwierdzające około ośmioletni pobyt za granicą.
Są to w szczególności: niemiecki numer podatkowy, pismo z niemieckiego Finanzamtu potwierdzające nadanie numeru podatkowego, potwierdzenie wymeldowania z Niemiec, niemieckie rozliczenia podatkowe, dokumenty dotyczące zatrudnienia w Niemczech, dokumenty dotyczące ubezpieczenia w Niemczech, dokumenty bankowe potwierdzające posiadanie rachunku bankowego w Niemczech oraz dokumenty związane z zamieszkiwaniem w Niemczech.
Przed okresem pobytu za granicą Wnioskodawczyni miała miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych.
W latach, w których Wnioskodawczyni chce skorzystać z ulgi na powrót, będzie uzyskiwała dochody z tytułu umowy o pracę.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tzw. ulgi na powrót, w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych z tytułu umowy o pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez okres czterech kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym nastąpił powrót do Polski, albo od roku następnego?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia ona wszystkie warunki do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. tzw. ulgi na powrót.
Wnioskodawczyni posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w Niemczech, w okresie od września 2016 r. do sierpnia 2024 r., a zatem przez okres przekraczający trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok powrotu do Polski.
Wnioskodawczyni powróciła na stałe do Polski we wrześniu 2024 r. i od tego momentu posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Wnioskodawczyni osiąga dochody z tytułu umowy o pracę na terytorium Polski, które stanowią przychody ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu w Polsce.
Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z ulgi na powrót ani z innych zwolnień przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 152–154 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, przysługuje jej prawo do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez okres czterech kolejno następujących po sobie lat podatkowych, zgodnie z przepisami ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 przedmiotowej ustawy polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy – tak jak Pani – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z analizy sprawy wynika, że do Polski powróciła Pani i przeniosła swój ośrodek interesów życiowych we wrześniu 2024 r., w wyniku czego podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.
Miała Pani miejsce zamieszkania w Niemczech nieprzerwanie przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok 2024, tj. w latach 2021, 2022 i 2023 oraz od początku roku 2024 do dnia poprzedzającego Pani powrót do Polski. Do dnia przyjazdu do Polski posiadała Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Niemczech. Ponadto, wskazała Pani, że posiada polskie obywatelstwo.
Zatem, zrealizowała Pani także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełniła Pani również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełniła Pani również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że posiada Pani dowody dokumentujące Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w poprzednim państwie Pani zamieszkania w opisanym okresie – m. in. niemiecki numer podatkowy, pismo z niemieckiego Finanzamtu potwierdzające nadanie numeru podatkowego, potwierdzenie wymeldowania z Niemiec, niemieckie rozliczenia podatkowe, dokumenty dotyczące zatrudnienia w Niemczech, dokumenty dotyczące ubezpieczenia w Niemczech, dokumenty bankowe potwierdzające posiadanie rachunku bankowego w Niemczech oraz dokumenty związane z zamieszkiwaniem w Niemczech. Spełniła Pani zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto wskazała Pani, że w latach, w których chce skorzystać z ulgi na powrót, będzie uzyskiwała dochody z tytułu umowy o pracę.
W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo