Obowiązek podatkowy wynikający z wypłaty wolontariuszkom ryczałtów za dojazdy do seniorów.
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w X wypłaca trzem wolontariuszkom – członkiniom klubów seniora – miesięczne ryczałty w wysokości 345 zł na pokrycie kosztów dojazdu związanych z wykonywaniem świadczeń wolontariackich na rzecz seniorów. Wolontariuszki świadczą pomoc na podstawie pisemnych porozumień wolontariackich zawartych na okres dłuższy niż 30 dni, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Ryczałt jest…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 lipca 2026 r. (wpływ 16 lipca 2026 r.) oraz pismem z 21 lipca 2026 r.(wpływ 22 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (wynikający z wniosku i jego uzupełnienia)
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w X korzysta ze świadczeń wolontariuszy na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
Wolontariuszami są członkinie klubów seniora działających na terenie Gminy X. Z wolontariuszkami zostały zawarte pisemne porozumienia o wykonywaniu świadczeń wolontariackich na okres dłuższy niż 30 dni, zgodnie z art. 44 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
W ramach wykonywanego wolontariatu wolontariuszki świadczą pomoc na rzecz seniorów, w szczególności:
· pomoc w organizacji i uczestnictwie seniorów w spotkaniach;
· wsparcie organizacyjne i społeczne osób starszych;
· pomoc w realizacji działań aktywizacyjnych i integracyjnych;
· pomoc w organizacji transportu oraz dojazdów związanych z działalnością klubów seniora.
Od dnia 1 maja 2026 r. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w X wypłaca trzem wolontariuszkom miesięczne ryczałty na pokrycie kosztów dojazdu związanych z wykonywaniem świadczeń wolontariackich.
Ryczałt będzie wynosił 345 zł miesięcznie dla każdej wolontariuszki.
Warunkiem wypłaty ryczałtu będzie przedłożenie miesięcznego potwierdzenia wykonywania świadczeń wolontariackich.
Wypłacane świadczenia będą finansowane przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w X i będą związane wyłącznie z wykonywaniem świadczeń przez wolontariuszy na rzecz korzystającego w rozumieniu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Kwota ryczałtu została ustalona z uwzględnieniem przewidywanej częstotliwości lokalnych przejazdów wolontariuszek związanych z realizacją świadczeń wolontariackich. Na podstawie art. 34a ustawy o transporcie drogowym dozwolone jest używanie prywatnych pojazdów do celów służbowych. Na podstawie umów cywilnoprawnych mogą być używane, do celów służbowych, samochody osobowe, motocykle i motorowery niebędące własnością pracodawcy.
W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. (z późniejszymi zmianami) w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy ustalono stawkę za 1 km pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 -1,15 zł, uwzględniając rodzaj pojazdu mechanicznego, jego pojemność oraz limit kilometrów w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście. Limit kilometrów 300 x 1,15 zł=345,00 zł kwota miesięcznego ryczałtu dla 1 wolontariuszki.
Pytanie
Czy Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w X ma obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłacanych wolontariuszkom ryczałtów za dojazdy w kwocie 345 zł miesięcznie, wypłacanych na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie?
Państwa stanowisko w sprawie (zaprezentowane we wniosku i jego uzupełnieniu)
W Państwa ocenie, wypłacane wolontariuszkom ryczałty za dojazdy korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, a tym samym GOPS w X nie ma obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy ani sporządzania informacji PIT-11.
Zgodnie z art. 45 ust. 1 pkt 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie korzystający ma obowiązek pokrywać, na zasadach dotyczących pracowników, koszty podróży służbowych i diet wolontariusza.
Ponadto zgodnie z art. 45 ust. 2 tej ustawy korzystający może pokrywać także inne niezbędne koszty ponoszone przez wolontariusza związane z wykonywaniem świadczeń.
W myśl art. 21 ust. 1 pkt 113 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń otrzymanych przez wolontariuszy na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
W ocenie Wnioskodawcy wypłacany ryczałt za dojazdy stanowi świadczenie związane bezpośrednio z wykonywaniem świadczeń wolontariackich i jest wypłacany na podstawie przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 listopada 2022 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.636.2022.2.TR, w której organ wskazał, że zwrot kosztów przejazdu wypłacany wolontariuszom korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 113 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz że na podmiocie wypłacającym nie ciążą obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne.
W konsekwencji należy uznać, że wypłata ryczałtu za dojazdy dla wolontariuszek nie powoduje po stronie GOPS w X obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592, ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W świetle powyższego przepisu, podatkiem dochodowym nie są obciążone wyłącznie dochody wymienione w art. 21, 52, 52a i 52c ww. ustawy oraz dochody, od których zaniechano poboru podatku. Zatem, wszelkie dochody podatnika niewymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień bądź zaniechań są opodatkowane.
W myśl art. 11 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19 , art. 25b , art. 30ca , art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Rodzaje źródeł przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie w pkt 9 wymieniono:
inne źródła.
Natomiast w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” dowodzi, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Tym samym, do tego źródła należy zaliczyć wszystkie inne przychody, które nie mogą być zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie natomiast do art. 42a ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 , z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21 , art. 52 , art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a , urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Z opisu zdarzenia wynika, że Państwo – jako gminny ośrodek pomocy społecznej – zwracacie wolontariuszkom koszty dojazdu związanych z wykonywaniem świadczeń wolontariackich. GOPS X korzysta ze świadczeń wolontariuszy na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Koszt ten stanowi ryczałt w wysokości 345 zł miesięcznie dla każdej wolontariuszki. Warunkiem wypłaty ryczałtu będzie przedłożenie miesięcznego potwierdzenia wykonywania świadczeń wolontariackich. Kwota ryczałtu została ustalona z uwzględnieniem przewidywanej częstotliwości lokalnych przejazdów wolontariuszek związanych z realizacją świadczeń wolontariackich.
W myśl wskazanego art. 44 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2025 r. poz. 1338 ze zm.):
1. Świadczenia wolontariuszy są wykonywane w zakresie, w sposób i w czasie określonych w porozumieniu z korzystającym. Porozumienie powinno zawierać postanowienie o możliwości jego rozwiązania.
2. Na żądanie wolontariusza korzystający jest obowiązany potwierdzić na piśmie treść porozumienia, o którym mowa w ust. 1, a także wydać pisemne zaświadczenie o wykonaniu świadczeń przez wolontariusza, w tym o zakresie wykonywanych świadczeń.
3. Na prośbę wolontariusza korzystający może przedłożyć pisemną opinię o wykonaniu świadczeń przez wolontariusza.
4. Jeżeli świadczenie wolontariusza wykonywane jest przez okres dłuższy niż 30 dni, porozumienie powinno być sporządzone na piśmie.
5. Do porozumień zawieranych między korzystającym a wolontariuszem w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Na mocy natomiast art. 45 ust. 1 ww. ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie:
Korzystający ma obowiązek:
1. informować wolontariusza o ryzyku dla zdrowia i bezpieczeństwa związanym z wykonywanymi świadczeniami oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami;
2. zapewnić wolontariuszowi, na dotyczących pracowników zasadach określonych w odrębnych przepisach, bezpieczne i higieniczne warunki wykonywania przez niego świadczeń, w tym - w zależności od rodzaju świadczeń i zagrożeń związanych z ich wykonywaniem - odpowiednie środki ochrony indywidualnej;
3. pokrywać, na dotyczących pracowników zasadach określonych w odrębnych przepisach, koszty podróży służbowych i diet.
Zgodnie zaś z art. 45 ust. 2 ww. ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie:
Korzystający może pokrywać, na dotyczących pracowników zasadach określonych w odrębnych przepisach, także inne niezbędne koszty ponoszone przez wolontariusza, związane z wykonywaniem świadczeń na rzecz korzystającego.
Zatem w kwestii pokrycia wolontariuszkom kosztów dojazdu należy odnieść się do przepisów § 3 ust. 3 i 4 rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej z dnia 29 stycznia 2013 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 2190):
Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.
W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.2).
Stosownie natomiast do art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1490 ze zm.):
Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia, warunki ustalania oraz sposób dokonywania zwrotu kosztów używania pojazdów, o których mowa w ust. 1, uwzględniając rodzaj pojazdu mechanicznego, jego pojemność oraz limit kilometrów w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście, właściwych ze względu na miejsce zatrudnienia pracownika.
W świetle § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27 poz. 271 ze zm.):
Zwrot kosztów używania przez pracownika w celach służbowych do jazd lokalnych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, zwanych dalej „pojazdami do celów służbowych”, następuje na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej między pracodawcą a pracownikiem, o używanie pojazdu do celów służbowych, na warunkach określonych w rozporządzeniu.
Stosownie do § 2 ust. 1 przytoczonego rozporządzenia:
Koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:
1) dla samochodu osobowego:
a) o pojemności skokowej silnika do 900 cm3 – 0,89 zł,
b) o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 – 1,15 zł,
2) dla motocykla – 0,69 zł,
3) dla motoroweru – 0,42 zł.
Na podstawie § 3 ust. 1-2 ww. rozporządzenia:
Miesięczny limit kilometrów na jazdy lokalne, z uwzględnieniem ust. 2-4, ustala pracodawca.
Limit, o którym mowa w ust. 1, ustalony w zależności od liczby mieszkańców w danej gminie lub mieście, w których pracownik jest zatrudniony, nie może przekroczyć, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4:
1) 300 km - do 100 tys. mieszkańców,
2) 500 km - ponad 100 tys. do 500 tys. mieszkańców,
3) 700 km - ponad 500 tys. mieszkańców.
Wedle § 4 ust. 1 komentowanego rozporządzenia:
Zwrot kosztów używania pojazdów do celów służbowych następuje w formie miesięcznego ryczałtu obliczonego jako iloczyn stawki za 1 kilometr przebiegu, o której mowa w § 2 , i miesięcznego limitu przebiegu kilometrów na jazdy lokalne, o którym mowa w § 3 , po złożeniu przez pracownika pisemnego oświadczenia o używaniu przez niego pojazdu do celów służbowych w danym miesiącu. Oświadczenie to powinno zawierać dane dotyczące pojazdu (pojemność silnika, marka, numer rejestracyjny) oraz określać ilość dni nieobecności pracownika w miejscu pracy w danym miesiącu z powodu choroby, urlopu, podróży służbowej lub innej nieobecności, a także ilość dni, w których pracownik nie dysponował pojazdem do celów służbowych.
Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia i zacytowane przepisy prawa, stwierdzam, że przedmiotowy zwrot wolontariuszowi kosztów dojazdu związanych z wykonywaniem świadczeń wolontariackich będzie stanowił dla tego wolontariusza przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym – co do zasady podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Jednakże, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 113 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych:
Wolna od podatku jest wartość świadczeń otrzymanych przez wolontariuszy na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego.
Z uwagi na zaprezentowany opis sprawy oraz przywołane przepisy stwierdzam, że świadczenie, o którym mowa we wniosku korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie zacytowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 113 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, nie mają Państwo obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowym od osób fizycznych z tytułu wypłaty wolontariuszkom ryczałtów za dojazdy w kwocie 345 zł miesięcznie, wypłacanych na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz sporządzania informacji PIT-11.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo