Skutki podatkowe odpłatnego zbycia altany, nasadzeń i urządzeń znajdujących się na działce ROD, dokonanego po upływie 6 miesięcy od nabycia , wykonania lub zamontowania.
Wnioskodawczyni nabyła 16 maja 2023 r. prawo do działki w rodzinnym ogrodzie działkowym wraz z altaną, nasadzeniami i urządzeniami. Altana wymagała remontu, na który poniosła nakłady. 17 kwietnia 2026 r. przeniosła odpłatnie własność altany, nasadzeń i urządzeń na nabywcę, przy czym samo prawo do działki przekazano nieodpłatnie.…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 14 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 lipca 2026 r. (wpływ 17 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
16 maja 2023 roku Wnioskodawca nabył - na podstawie umowy przeniesienia prawa do działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, zawartej w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi oraz zatwierdzonej przez właściwy zarząd ROD - prawo do użytkowania działki w rodzinnym ogrodzie działkowym.
Na działce w chwili nabycia znajdowały się nasadzenia oraz altana ogrodowa wykonana w technologii szkieletowej. Altana stanowiła własność Wnioskodawcy jako działkowca, zgodnie z ustawą z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych.
Powierzchnia zabudowy altany wynosiła ok. (...) m2. Z uwagi na przekroczenie powierzchni wskazanej w regulaminie ROD, od nadwyżki powierzchni Wnioskodawca uiszczał podatek od nieruchomości na rzecz właściwej gminy.
W momencie nabycia altana nie była w pełni przystosowana do normalnego użytkowania. Wnioskodawca poniósł udokumentowane nakłady finansowe na jej remont oraz doprowadzenie do stanu użytkowego. Nakłady te dotyczyły wyłącznie obiektu stanowiącego własność Wnioskodawcy. W dniu 17 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca przeniósł prawo do działki ROD na rzecz osoby trzeciej, na podstawie umowy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, zatwierdzonej przez właściwy zarząd ROD.
Z tytułu tej czynności: prawo do działki ROD zostało w umowie określone jako przenoszone nieodpłatnie (wartość 0 zł), odpłatność w kwocie (…) zł dotyczyła wyłącznie altany, nasadzeń oraz urządzeń znajdujących się na działce.
Od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie altany i nasadzeń, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynął okres znacznie dłuższy niż 6 miesięcy.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, a opisane odpłatne zbycie nie zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej ani w sposób zorganizowany i ciągły.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że użyte we wniosku określenie „urządzenia” nawiązuje do sformułowania zawartego w umowie przeniesienia prawa do działki ROD oraz do terminologii stosowanej w ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych („nasadzenia, urządzenia i obiekty”).
Nie sporządzała Pani odrębnego wykazu urządzeń będących przedmiotem przeniesienia. Pod pojęciem urządzeń rozumie Pani urządzenia związane z zagospodarowaniem działki i funkcjonowaniem altany, istniejące w dniu zawarcia umowy tj. w szczególności ogrodzenie, instalację wodną, instalację elektryczną, szambo, przyłącza oraz bramę i furtkę.
Wszystkie ww. urządzenia zostały nabyte, wykonane lub zamontowane wcześniej niż 6 miesięcy przed dniem odpłatnego zbycia prawa do działki ROD, tj. przed dniem 17 kwietnia 2026 r.
W konsekwencji pomiędzy końcem miesiąca ich nabycia, wykonania lub zamontowania a dniem ich zbycia upłynął okres dłuższy niż 6 miesięcy. Odpłatne zbycie tych urządzeń nie nastąpiło przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, wykonanie lub zamontowanie.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym odpłatne zbycie altany, nasadzeń i urządzeń znajdujących się na działce w rodzinnym ogrodzie działkowym, dokonane w dniu 17 kwietnia 2026 r., po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca ich nabycia, powoduje po stronie Wnioskodawcy powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym odpłatne zbycie altany, nasadzeń oraz urządzeń znajdujących się na działce ROD nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie rzeczy, jeżeli następuje przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
W niniejszej sprawie odpłatne zbycie nastąpiło po upływie wskazanego w ustawie terminu sześciu miesięcy. W efekcie uzyskana kwota nie stanowi przychodu z odpłatnego zbycia rzeczy w rozumieniu ustawy o PIT. Altana, nasadzenia oraz urządzenia znajdujące się na działce ROD stanowiły własność Wnioskodawcy i były rzeczami w rozumieniu przepisów podatkowych.
Prawo do działki ROD nie stanowi natomiast nieruchomości ani prawa majątkowego podlegającego samodzielnemu obrotowi rynkowemu. Na kwalifikację podatkową bez wpływu pozostaje fakt, iż powierzchnia zabudowy altany przekraczała limity przewidziane w regulaminie ROD, gdyż przedmiotem oceny na gruncie podatku dochodowego jest moment i charakter odpłatnego zbycia rzeczy, a nie zgodność obiektu z regulaminem ROD lub przepisami prawa budowlanego.
W konsekwencji, po stronie Wnioskodawcy nie powstał przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów podatników tego podatku jest:
(…) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Odpłatne zbycie to czynność, która polega na przeniesieniu swojego prawa na inny podmiot w zamian za odpłatność. Omawiany przepis dotyczy zbywania nieruchomości, określonych praw rzeczowych do nieruchomości oraz rzeczy innych niż nieruchomości. Przepis stanowi, że odpłatne zbycie tych rzeczy lub praw jest źródłem przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, jeżeli:
1) podatnik nie zbywa ich w wykonywaniu działalności gospodarczej (gdyby podatnik zbywał je w wykonywaniu działalności gospodarczej – uzyskiwałby przychody ze źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy), oraz
2) zbywa je przed upływem okresów wskazanych w przepisie (tj. terminu pięcioletniego dla nieruchomości i praw do nieruchomości oraz półrocznego – dla rzeczy innych niż nieruchomości).
Jeśli odpłatne zbycie (które nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej) następuje po upływie terminu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy – nie jest ono źródłem przychodu. W takim przypadku odpłatność, którą podatnik uzyskał z odpłatnego zbycia rzeczy nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Nie musi być również wykazywana w zeznaniu podatkowym.
Prawo do działki reguluje ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1073 ze zm.; dalej: ustawa o ROD).
Rodzinne ogrody działkowe funkcjonują na gruntach, które są własnością Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego oraz stowarzyszeń ogrodowych (art. 7 ustawy o ROD).
W myśl art. 27 ust. 1-2 ustawy o ROD:
1. Ustanowienie prawa do działki następuje na podstawie umowy dzierżawy działkowej.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, zawierana jest pomiędzy stowarzyszeniem ogrodowym a pełnoletnią osobą fizyczną. Umowa może być również zawarta z małżonkiem działkowca, jeżeli żąda ustanowienia prawa do działki wspólnie ze swoim współmałżonkiem. Umowa nie może być zawarta w celu ustanowienia prawa do więcej niż jednej działki.
Stosownie do art. 28 ustawy o ROD:
1. Przez umowę dzierżawy działkowej stowarzyszenie ogrodowe zobowiązuje się oddać działkowcowi działkę na czas nieoznaczony do używania i pobierania z niej pożytków, a działkowiec zobowiązuje się używać działkę zgodnie z jej przeznaczeniem, przestrzegać regulaminu oraz uiszczać opłaty ogrodowe.
2. Umowa, o której mowa w ust. 1, może określać wysokość czynszu albo sposób ustalenia wysokości czynszu oraz termin jego płatności, wyłącznie w przypadku gdy stowarzyszenie ogrodowe jest zobowiązane do uiszczania na rzecz właściciela gruntu opłat z tytułu użytkowania albo użytkowania wieczystego nieruchomości zajmowanej przez ROD.
3. Umowę, o której mowa w ust. 1, zawiera się w formie pisemnej pod rygorem nieważności.
4. Na wniosek działkowca, dzierżawa działkowa podlega ujawnieniu w księdze wieczystej.
5. Do dzierżawy działkowej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny dotyczące dzierżawy.
6. Do ochrony dzierżawy działkowej stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności.
Zgodnie natomiast z art. 30 ust. 1-2 ustawy o ROD:
1. Działkowiec ma prawo zagospodarować działkę i wyposażyć ją w odpowiednie obiekty i urządzenia zgodnie z przepisami ustawy oraz regulaminem.
2. Nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych działkowca, stanowią jego własność.
Przepis art. 30 ust. 2 ustawy o ROD jest przepisem szczególnym. Wprowadza wyjątek od zasady prawa cywilnego, zgodnie z którą budynki i inne urządzenia trwale związane z gruntem, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania, są częściami składowymi gruntu i dzielą jego los prawny (właściciel gruntu jest również właścicielem części składowych gruntu). Zasada ta jest określona w art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795, ze zm.).
Analiza przepisów ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych prowadzi do wniosku, że pod pojęciem obiektów i urządzeń, o których mowa w tym przepisie, rozumieć należy tylko takie obiekty i urządzenia, które wzniesione zostały na działce zgodnie z postanowieniami ustawy i regulaminu, a dzięki którym, wykonanie prawa dzierżawy działkowej staje się możliwe (tzn. takie, które pozwalają na korzystanie z działki zgodnie z jej przeznaczeniem). Mogą być to więc altana oraz budynki gospodarcze, a także ogrodzenia i urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne, które – zgodnie z odrębnymi przepisami – nie wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
Za nasadzenia z kolei, uznać należy wszelkie rośliny posadzone przez działkowca lub nabyte przez niego wraz z prawem do działki. Pod pojęciem tym nie mogą się więc zawierać inne składniki majątkowe znajdujące się na działce, takie jak wyposażenie altan ogrodowych, np. meble, sprzęt kuchenny, czy też sprzęt i narzędzia ogrodnicze wykorzystywany do prac. Przedmioty te, nie są związane z faktem posiadania prawa dzierżawy działkowej, a jedynie z faktycznym korzystaniem z działki.
Natomiast, w odniesieniu do odpłatnego zbycia rzeczy ruchomych, tj. nasadzeń, obiektów i urządzeń, podkreślić należy, że z uwagi na brak definicji pojęcia „nieruchomości” i „rzeczy” w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy odwołać się do odpowiednich przepisów prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 45 ustawy Kodeks cywilny:
Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
W przypadku nieruchomości budynkowej istotą wyróżnienia jej jako nieruchomości jest spełnienie przesłanek bycia rzeczą (art. 45 Kodeksu cywilnego) i posiadanie cech budynku jako konstrukcji trwale związanej z gruntem, który ponadto może stanowić odrębny od gruntu przedmiot własności, co musi mieć oparcie w przepisie szczególnym.
Zawartą w art. 45 Kodeksu cywilnego legalną definicję rzeczy, w literaturze powszechnie akceptuje się w ten sposób, że przedmiotami materialnymi są takie części przyrody, w stanie pierwotnym lub przetworzonym, które są na tyle wyodrębnione spośród innych (naturalnie lub sztucznie) w sposób umożliwiający ich traktowanie w stosunkach społecznych i gospodarczych jako dobra samoistne. Na pojęcie „rzeczy” składają się więc dwie cechy o charakterze konstytutywnym: materialny ich charakter i wyodrębnienie z przyrody, czyli muszą mieć samoistny byt materialny. Stąd też, rzeczami są wyłącznie materialne części przyrody, przy czym nie ma znaczenia ich wartość materialna, chodzi tu o materialną postać.
Omawiane nasadzenia, obiekty i urządzenia spełniają definicję rzeczy zawartą w art. 45 Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 47 § 1-3 Kodeksu cywilnego:
1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.
2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
3. Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art. 48 Kodeksu cywilnego). Zgodnie z zasadą prawa superficies solo cedit (to co jest na powierzchni przypada gruntowi) odnoszącą się do związania własności budynku wzniesionego na gruncie z własnością tego gruntu, częścią składową gruntu są wszystkie rzeczy trwale złączone z tą nieruchomością.
Wyjątek od ogólnej reguły zawartej w art. 48 Kodeksu cywilnego – jak już wcześniej wskazano – stanowi przepis art. 30 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych, zgodnie z którym nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych działkowca, stanowią jego własność.
Ustawodawca uregulował także zasady rozliczania wartości tych składników majątku działkowca w sytuacji, gdy przestaje on być stroną umowy dzierżawy działkowej. I tak, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o ROD:
W razie wygaśnięcia prawa do działki, działkowcowi przysługuje wynagrodzenie za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty stanowiące jego własność. Wynagrodzenie nie przysługuje za nasadzenia, urządzenia i obiekty wykonane niezgodnie z prawem.
Zgodnie z art. 41 ustawy o ROD:
1. Działkowiec w drodze umowy może przenieść prawa i obowiązki wynikające z prawa do działki na rzecz pełnoletniej osoby fizycznej (przeniesienie praw do działki). Umowę zawiera się w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi.
2. Skuteczność przeniesienia praw do działki zależy od zatwierdzenia przez stowarzyszenie ogrodowe.
3. Stowarzyszenie ogrodowe składa oświadczenie w przedmiocie zatwierdzenia przeniesienia praw do działki w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania pisemnego wniosku o zatwierdzenie; (…) We wniosku działkowiec obowiązany jest wskazać uzgodnioną przez strony umowy, o której mowa w ust. 1, wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w art. 42.
Wynagrodzenie, o którym mowa w art. 42 to wynagrodzenie za nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, które są własnością działkowca.
Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy o ROD:
W razie przeniesienia praw do działki warunki zapłaty i wysokość wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 1, określa umowa, o której mowa w art. 41 ust. 1.
A zatem, ustawodawca traktuje wynagrodzenie określone w umowie przeniesienia praw do działki jako wynagrodzenie dla działkowca za znajdujące się na działce nasadzenia, urządzenia i obiekty stanowiące jego własność.
Aby ocenić, czy wynagrodzenie uzyskane przez Panią na podstawie umowy o przeniesienie prawa do działki w rodzinnym ogrodzie działkowym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, należy uwzględnić naturę tej należności, która wynika z przepisów ustawy o ROD.
Jak wyjaśniono, wynagrodzenie takie ma charakter wynagrodzenia za przeniesienie na nabywcę własności obiektów, urządzeń i nasadzeń, które znajdowały się na Pani działce. Było to więc wynagrodzenie z tytułu przeniesienia własności rzeczy.
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że 17 kwietnia 2026 r. przeniosła Pani na rzecz nabywcy prawa i obowiązki, wynikające z prawa do działki w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym oraz własność znajdujących się na działce nasadzeń, urządzeń i obiektów. Działkę tę nabyła Pani na podstawie umowy przeniesienia prawa do działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, zawartej w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi oraz zatwierdzonej przez właściwy zarząd ROD - prawo do użytkowania działki w rodzinnym ogrodzie działkowym.
Wskazała Pani, że od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie altany i nasadzeń, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynął okres znacznie dłuższy niż 6 miesięcy oraz odpłatne zbycie urządzeń nie nastąpiło przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, wykonanie lub zamontowanie.
Zatem skutki podatkowe uzyskania przez Panią tego przychodu należy ocenić na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, wynagrodzenie określone w umowie otrzymane z tytułu odpłatnego zbycia altany, nasadzeń i urządzeń znajdujących się na działce, uzyskane ze zbycia rzeczy, które posiadała Pani jako właściciel przez okres dłuższy niż pół roku, licząc od końca miesiąca ich nabycia, wykonania lub zamontowania – nie jest dla Pani źródłem przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo