Opodatkowanie w Polsce dochodów uzyskanych z tytułu zatrudnienia w Rumunii i Austrii.
Polski obywatel pracował w 2025 r. najpierw w Rumunii na umowę o pracę od 1 stycznia do 11 sierpnia 2025 r., a następnie w Austrii od 12 sierpnia do 31 grudnia 2025 r. W Rumunii miał certyfikat rezydencji podatkowej, a w Austrii podatki od wynagrodzenia odprowadzał tamtejszy pracodawca. W Polsce nie uzyskiwał dochodów, nie przebywał dłużej niż 183 dni, nie miał nieruchomości,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 17 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 lipca 2026 r. (wpływ 20 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W 2025 roku był Pan zatrudniony jako pracownik na podstawie umowy o pracę w Rumunii w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. oraz od 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. w Austrii. W tych okresach Pana miejscem zamieszkania i centrum interesów życiowych były Rumunia oraz Austria.
W Rumuni uzyskał Pan certyfikat rezydencji podatkowej CFR obejmujący okres od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. potwierdzający, że w ww. okresie był Pan rezydentem podatkowym w Rumunii i mają do Pana zastosowanie przepisy Konwencji/Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Rumunią a Polską.
W Polsce w całym roku 2025 nie uzyskał Pan żadnych dochodów. W Polsce nie przebywał Pan w 2025 roku powyżej 183 dni.
Pracodawca z którym zawarł Pan umowę o pracę w Rumunii posiada zakład w Rumunii. Wynagrodzenie za okres pracy w Rumunii wypłacał Panu pracodawca rumuński – A – na Pana rachunek bankowy, natomiast za okres pracy w Austrii wynagrodzenie wypłacał Panu pracodawca B, także na Pana rachunek bankowy. Pracodawca austriacki posiada zakład pracy w Austrii. Nie jest Pan żonaty, nie posiada Pana w Polsce żadnego majątku (dom, mieszkanie, inne nieruchomości). Posiada Pan samochód osobowy w Polsce, w Polsce opłaca Pan za niego ubezpieczenie.
W Rumunii i Austrii nie posiada Pan rodziny, tylko znajomych. W związku z przebywaniem w całym 2025 roku za granicą, w Polsce nie prowadził Pan gospodarstwa domowego. W Rumunii oraz w Austrii nie prowadził Pan aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej ani obywatelskiej. Działalności takiej nie prowadził Pan także w Polsce.
W uzupełnieniu wniosku udzielił Pan odpowiedzi na pytania.
Czy w okresie od 12 sierpnia do 31 grudnia 2025 r. miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Rumunii lub Austrii, zgodnie z prawem wewnętrznym tego kraju, tzn. czy w tym okresie Rumunia lub Austria traktowała Pana jak rezydenta podatkowego?
Odpowiedź: W okresie od 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych była Austria, umowę o pracę podpisał Pan bezpośrednio w Austrii, nie miał Pan tam stałego miejsca zamieszkania, ponieważ pracodawca delegował Pana do pracy w różnych miastach w Austrii, więc nocował Pan w tych miastach w hotelach; w Austrii nie występował Pan o certyfikat rezydencji podatkowej, a podatki od otrzymywanego wynagrodzenia były odprowadzane w Austrii, do tamtejszego Urzędu Finansowego.
Czy posiada Pan certyfikat rezydencji, tj. zaświadczenie potwierdzające Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych po 11 sierpnia 2025 r. wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania, jeśli tak prosiłem aby wskazać w jakim kraju oraz jaki okres obejmuje ten certyfikat?
Odpowiedź: Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej potwierdzającego Pana miejsce zamieszkania od 11 sierpnia 2025 roku: w tym okresie pracował Pan i mieszkał Pan na terenie Austrii.
W którym kraju w 2025 r. miał Pan stałe miejsce zamieszkania?
Odpowiedź: W 2025 roku, z uwagi na fakt, że do 11 sierpnia 2025 r. pracował Pan na terenie Rumunii, a od 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. pracował Pan na terenie Austrii, nie posiadał Pan stałego miejsca zamieszkania, nie posiadał Pan też tzw. „stałego ogniska domowego” w całym tym okresie przebywał Pan poza terytorium Polski, na terenie Rumunii i Austrii, gdzie świadczył Pan pracę.
Jakie w 2025 r. miał Pan powiązania osobiste z Polską, a jakie z Rumunią i Austrią (w szczególności rodzina, dzieci – jeśli miał Pan dzieci proszę podać, czy były małoletnie i pozostawały na Pana utrzymaniu, znajomi)?
Odpowiedź: W Polsce ma Pan najbliższą rodzinę - rodziców, rodzeństwo. Nie jest Pan żonaty. Nie posiada Pan dzieci. Na terenie Rumunii oraz Austrii posiada Pan znajomych.
Jakie w 2025 r. miał Pan powiązania majątkowe z Polską, a jakie z Rumunią i Austrią (źródła dochodów, posiadane nieruchomości – w tym na współwłasność, wynajmowane nieruchomości, ruchomości w tym samochód, inwestycje, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, konta bankowe, oszczędności itp.)?
Odpowiedź: w roku 2025 uzyskiwał Pan dochody wyłącznie na terenie Rumunii i Austrii z tytułu wynagrodzenia za pracę. W Polsce nie pracował Pan, nie otrzymywał też Pan żadnych innych dochodów. Nie posiada Pan nieruchomości w Polsce. Posiada Pan samochód osobowy zarejestrowany w Polsce, w Polsce płaci Pan za niego ubezpieczenie, w Polsce ma Pan rachunek bankowy.
Czy, a jeśli tak to w którym państwie w 2025 r. posiadał Pan zobowiązania handlowe i gospodarcze (np. z tytułu korzystania z mediów, ubezpieczeń, kredytów, pożyczek, różnego rodzaju umów); jakiego rodzaju to były zobowiązania i w jakim okresie?
Odpowiedź: W Polsce opłaca Pan rachunek za telefon, nie ma Pan kredytów ani pożyczek. Nie opłaca Pan mediów, ponieważ nie posiada Pan żadnej nieruchomości.
W którym z krajów w 2025 r. realizował Pan swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek itp. (prosiłem aby opisać)?
Odpowiedź: Swoje zainteresowania, hobby realizował Pan w kraju przebywania w 2025 roku, tzn. w Rumunii oraz w Austrii. Przez 12 dni urlopu przebywał Pan u rodziców w Polsce.
Czy, a jeśli tak to w którym państwie w 2025 r. korzystał Pan ze służby zdrowia, pomocy społecznej itp. i czym się to objawiało?
Odpowiedź: Nie korzystał Pan w 2025 r. z pomocy służby zdrowia, posiadał Pan ubezpieczenie w związku z wykonywaną pracą w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. na terenie Rumunii, a w okresie od 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. na terenie Austrii; miał Pan zaświadczenie S-1 wydane przez tamtejsze służby ubezpieczenia społecznego do korzystania ze służby zdrowia w Polsce na podstawie stosownych przepisów o ubezpieczeniu społecznym.
W którym z krajów zazwyczaj Pan przebywał w 2025 r. (prosiłem aby podać okres pobytu w poszczególnych krajach)?
Odpowiedź: W okresie od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. w związku z wykonywaną pracą przebywał Pan na terenie Rumunii, a w okresie 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. w związku z wykonywaną pracą przebywał Pan na terenie Austrii. W Polsce przebywał Pan 12 dni podczas urlopu oraz w okresach świątecznych (Wielkanoc, Boże Narodzenie).
Czy poza obywatelstwem polskim, posiada Pan również obywatelstwo innego kraju (jakiego)?
Odpowiedź: Oprócz obywatelstwa polskiego nie posiada Pan innego obywatelstwa.
Pytanie
Czy jako polski obywatel posiadający certyfikat rezydencji podatkowej w Rumunii w roku 2025, w oparciu o powołane wyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w oparciu o postanowienia Konwencji/Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Rumunią a Polską jest Pan zobowiązany do wykazania uzyskanych dochodów w Rumunii i Austrii w zeznaniu podatkowym PIT-36 za 2025 rok składanym w Polsce?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, jako polski obywatel posiadający certyfikat rezydencji podatkowej w Rumunii w roku 2025, w oparciu o powołane wyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w oparciu o postanowienia Konwencji/Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy Rumunią a Polską nie jest Pan zobowiązany do składania zeznania podatkowego w Polsce z tytułu dochodów uzyskanych z pracy najemnej w Rumunii i w Austrii.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan polskie obywatelstwo. Od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. mieszkał i był Pan zatrudniony na umowę o pracę w Rumunii. Pracodawca, z którym zawarł Pan umowę o pracę w Rumunii posiada zakład w Rumunii. Wynagrodzenie za okres pracy wypłacał Panu pracodawca rumuński na Pana rachunek bankowy. W tym okresie Pana miejscem zamieszkania i centrum interesów życiowych była Rumunia. Uzyskał Pan certyfikat rezydencji podatkowej CFR obejmujący ww. okres i potwierdzający Pana rezydencję podatkową w Rumunii. Posiadał Pan ubezpieczenie w związku z wykonywaną pracą w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. na terenie Rumunii. W dalszej części roku – od 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. mieszkał Pan i był zatrudniony w Austrii. Austriacki pracodawca delegował Pana do pracy w różnych miastach w Austrii, nocował Pan w hotelach. Nie występował Pan o austriacki certyfikat rezydencji podatkowej, podatki od otrzymywanego wynagrodzenia były odprowadzane do tamtejszego urzędu finansowego. W Rumunii i Austrii nie posiada Pan rodziny, tylko znajomych.
W Polsce ma Pan najbliższą rodzinę – rodziców, rodzeństwo. Nie jest Pan żonaty, nie posiada Pan dzieci. W Polsce nie pracował Pan, nie otrzymywał też Pan żadnych innych dochodów. Nie posiada Pan nieruchomości w Polsce. Posiada Pan samochód osobowy zarejestrowany w Polsce, w Polsce płaci za niego ubezpieczenie. W Polsce ma Pan rachunek bankowy oraz opłaca Pan rachunek za telefon. Nie ma Pan kredytów ani pożyczek. Nie opłaca Pan mediów, ponieważ nie posiada Pan żadnej nieruchomości. W 2025 r. przebywał Pan w Polsce przez 12 dni urlopu oraz w okresach świątecznych.
Ponieważ w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. w związku z wykonywaną pracą przebywał Pan na terytorium Rumunii, to w przedmiotowej sprawie, zastosowanie mają przepisy umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 23 czerwca 1994 r. (Dz.U. z 1995 Nr 109, poz. 530).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze. Określenie powyższe nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie w zakresie dochodu i majątku osiąganego ze źródła tylko w tym Państwie.
W myśl art. 4 ust. 2 ww. umowy:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się w następujący sposób:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania;
b) jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym znajduje się ośrodek jej interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych);
c) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
d) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem;
e) jeżeli jej statusu nie można określić zgodnie z postanowieniami niniejszego ustępu pod literami a)-d), to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
W związku z tym, że w dalszej części roku – od 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. – w związku z wykonywaną pracą przebywał Pan w Austrii, to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą również przepisy Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Wiedniu 13 stycznia 2004 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 224 poz. 1921, z późn. zm.).
Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Określenie to jednak nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ona ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa,
c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.
Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Po dokonaniu analizy sprawy w zakresie powiązań osobistych i gospodarczych, należy stwierdzić, że w 2025 r. ośrodek interesów osobistych (rodzina) skoncentrowany był w Polsce, natomiast ośrodek interesów gospodarczych (przychody z pracy w Rumunii oraz Austrii) posiadał Pan w Rumunii i Austrii. Zatem nie można określić państwa, w którym w 2025 r. znajdował się Pana ośrodek interesów życiowych (państwa, z którym miał Pan ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze).
W Pana sytuacji należy zatem odnieść się do normy kolizyjnej opierającej się na kryterium zwykłego przebywania, określonej w art. 4 ust. 2 lit. c umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku oraz określonej w art. 4 ust. 2 lit. b umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Austrii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku.
W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 11 sierpnia 2025 r. przebywał Pan w Rumunii a w okresie od 12 sierpnia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. w Austrii. W Polsce przebywał Pan jedynie przez 12 dni podczas urlopu oraz w okresach świątecznych. Zatem w oparciu o tę normę kolizyjną nie można uznać, że to w Polsce miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w 2025 r.
W konsekwencji, w 2025 r. podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że dochody osiągnięte w tym czasie z pracy wykonywanej na terenie Rumunii oraz Austrii nie podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie należy ich wykazywać w zeznaniu podatkowym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo