Metoda ustalenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu zbycia papierów wartościowych - wyłączenie zasady FIFO.
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, rezydentem podatkowym w Polsce, posiadającą rachunek inwestycyjny u zagranicznego brokera. Zamierza on sprzedawać akcje i fundusze ETF (papiery wartościowe) w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Na rachunku będą znajdować się różne partie tych samych papierów wartościowych nabyte po różnych cenach i w różnych dniach. Broker umożliwia identyfikację konkretnych partii (poprzez symbol, liczbę, datę i cenę nabycia) i…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Wnioskodawca posiada rachunek inwestycyjny prowadzony przez zagranicznego brokera.
Wnioskodawca zamierza również korzystać z innych rachunków inwestycyjnych prowadzonych przez zagranicznych brokerów, pod warunkiem że dany broker będzie udostępniał funkcjonalność wyboru konkretnych partii Papierów wartościowych opisaną poniżej.
Transakcje opisane we wniosku będą dokonywane przez Wnioskodawcę w ramach zarządu majątkiem prywatnym, poza działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca zamierza dokonywać odpłatnego zbycia akcji oraz papierów wartościowych emitowanych przez fundusze typu ETF. Dalej wszystkie wymienione instrumenty są określane łącznie jako „Papiery wartościowe”.
Na rachunku lub rachunkach Wnioskodawcy będą znajdować się różne partie tego samego Papieru wartościowego, oznaczonego tym samym symbolem giełdowym lub kodem ISIN, nabyte w różnych dniach i po różnych cenach. Platforma inwestycyjna właściwego brokera umożliwia wybór konkretnej partii Papierów wartościowych, która ma zostać przypisana do danej transakcji sprzedaży. Poszczególne partie są identyfikowane w systemie brokera w szczególności poprzez oznaczenie Papieru wartościowego, w szczególności symbol giełdowy lub kod ISIN, liczbę Papierów wartościowych, datę nabycia oraz cenę nabycia.
W przypadku sprzedaży części posiadanych Papierów wartościowych Wnioskodawca może wskazać w systemie brokera, które konkretnie partie mają zostać przypisane do danej sprzedaży. Mogą to być również partie inne niż partie nabyte najwcześniej. Wybór partii będzie dokonywany najpóźniej w terminie przewidzianym przez system danego brokera dla ostatecznego przypisania partii do transakcji sprzedaży. Dokonany wybór partii będzie zapisywany w systemie brokera i możliwy do wykazania na podstawie danych lub raportów udostępnianych przez brokera.
Wnioskodawca będzie przechowywał dokumentację pozwalającą ustalić, które partie zostały przypisane do poszczególnych transakcji sprzedaży. Dokumentacja ta będzie pozwalała na jednoznaczne powiązanie każdej transakcji sprzedaży z konkretną partią Papierów wartościowych, w tym z datą nabycia, liczbą Papierów wartościowych oraz ceną ich nabycia. Wnioskodawca będzie ustalał koszt uzyskania przychodu odpowiadający wydatkom poniesionym na nabycie konkretnych partii przypisanych do danej sprzedaży.
Kwoty wyrażone w walutach obcych będą przeliczane na złote zgodnie z właściwymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedmiotem niniejszego wniosku nie jest sposób przeliczania przychodów ani kosztów wyrażonych w walutach obcych.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do ustalenia kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia Papierów wartościowych na podstawie wydatków poniesionych na nabycie konkretnych partii przypisanych do transakcji sprzedaży za pomocą funkcjonalności udostępnianej przez danego brokera, bez stosowania zasady FIFO określonej w art. 24 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca.
Zgodnie z art. 24 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasada FIFO znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy nie można ustalić, z której konkretnie partii pochodzą sprzedawane papiery wartościowe, a tym samym nie da się przyporządkować do transakcji sprzedaży rzeczywistych wydatków poniesionych na ich nabycie. FIFO stanowi zatem regułę pomocniczą stosowaną wtedy, gdy nie jest możliwa jednoznaczna identyfikacja sprzedawanych papierów wartościowych spośród partii nabytych w różnych terminach lub po różnych cenach.
W opisanym zdarzeniu taka sytuacja nie występuje. Sprzedaż będzie przypisywana w systemie brokera do konkretnych partii zidentyfikowanych poprzez oznaczenie Papieru wartościowego, datę nabycia, liczbę Papierów wartościowych oraz cenę ich nabycia. Wybór będzie utrwalany w systemie brokera i możliwy do udokumentowania. W konsekwencji kosztem uzyskania przychodu będą wydatki na nabycie konkretnych partii przypisanych do danej sprzedaży. Skoro możliwe jest jednoznaczne ustalenie, które Papiery wartościowe zostały sprzedane oraz jaka była cena ich nabycia, art. 24 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajdzie zastosowania.
Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
wydanych w analogicznych sprawach dotyczących ustalenia kosztów uzyskania przychodu na podstawie konkretnych, możliwych do zidentyfikowania partii papierów wartościowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9 ust. 2 omawianej ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o , art. 23u , art. 24-24b , art. 24c , art. 24e , art. 30ca , art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ww. ustawy:
Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.
Natomiast po myśli art. 17 ust. 1ab pkt 1 omawianej ustawy:
Przychód określony w ust. 1 pkt 6 z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych powstaje w momencie przeniesienia na nabywcę własności udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych.
Treść art. 24 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje natomiast, że:
Jeżeli podatnik dokonuje odpłatnego zbycia papierów wartościowych nabytych po różnych cenach i nie jest możliwe określenie ceny nabycia zbywanych papierów wartościowych, przy ustalaniu dochodu z takiego zbycia stosuje się zasadę, że każdorazowo zbycie dotyczy kolejno papierów wartościowych nabytych najwcześniej. Zasadę, o której mowa w zdaniu pierwszym, stosuje się odrębnie dla każdego rachunku papierów wartościowych.
W myśl natomiast art. 5a pkt 11 cyt. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych – oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 ).
Stosownie zaś do treści art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to:
a) akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 i 96 ), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne, bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2488 ) i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego,
b) inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do papierów wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp zwrotu, towarów oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne).
Zgodnie z art. 30b ust. 1 ww. ww. ustawy:
Od dochodów uzyskanych:
1) z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
2) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
3) z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
4) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,
5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych
- podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
Po myśli art. 30b ust. 2 cyt. ustawy:
Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest:
1) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f, 1g lub 1gc , lub art. 23 ust. 1 pkt 38 , z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14,
2) różnica między sumą przychodów uzyskanych z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
3) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
4) różnica między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c,
5) różnica pomiędzy przychodem określonym zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e,
6) różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1ł,
7) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38
- osiągnięta w roku podatkowym.
Z kolei zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.
Natomiast zgodnie z art. 30b ust. 7 ww. ustawy:
Jeżeli nie jest możliwa identyfikacja umarzanych, odkupywanych, wykupywanych albo unicestwianych w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, przy ustalaniu dochodu przyjmuje się, że każdorazowo przychód został osiągnięty z tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych nabytych najwcześniej (FIFO). Przepis ten stosuje się odrębnie do każdego rachunku inwestycyjnego.
Po myśli zaś art. 30b ust. 7a ww. ustawy:
Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do innych dochodów, o których mowa w ust. 1, i do dochodów, o których mowa w ust. 1b.
Z treści ww. przepisów wynika jednoznacznie, że zasada first in – first out (FIFO) dotyczyłaby przypadków, gdyby nie była możliwa identyfikacja poszczególnych, posiadanych przez Pana papierów wartościowych (akcji, jednostek uczestnictwa w ETF). Jeżeli nie jest możliwa identyfikacja zbywanych papierów wartościowych, przy ustalaniu dochodu przyjmuje się, że każdorazowo przychód został osiągnięty z papierów wartościowych nabytych najwcześniej (FIFO). Stosuje się tę zasadę odrębnie do każdego rachunku inwestycyjnego. A contrario, zasada FIFO nie powinna być stosowana w tych sytuacjach, gdy będzie Pan potrafił do pakietu sprzedawanych papierów wartościowych przypisać rzeczywisty koszt nabycia tychże papierów wartościowych.
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika natomiast, że za pośrednictwem zagranicznego brokera planuje Pan sprzedawać papiery wartościowe. Jak Pan jednak wskazał, ów broker umożliwia Panu w swojej platformie funkcję identyfikacji partii do sprzedaży. Pozwala to Panu wskazać w systemie brokera, które konkretnie partie mają zostać przypisane do danej sprzedaży.
Podsumowując: stwierdzam, że z uwagi na wynikającą z opisu zdarzenia przyszłego możliwość identyfikacji zbywanych przez Pana papierów wartościowych, będzie Pan miał prawo samemu dokonać wyboru, które papiery wartościowe będą przedmiotem zamierzonej sprzedaży i na tej podstawie ustalić koszty uzyskania przychodu powstałego w wyniku tejże sprzedaży, zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, którymi to kosztami będą wydatki poniesione przez Pana na nabycie sprzedawanych walorów. Tym samym, na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego zasada FIFO nie znajdzie zastosowania.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Końcowo wskazuję, że niniejsza interpretacja dotyczy zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu tylko i wyłącznie w przypadku sprzedaży papierów wartościowych w stosunku do których ma Pan możliwość ich zidentyfikowania na zasadach opisanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo