Obywatelka Polski i USA otrzymuje od Social Security Administration rentę wdowią po zmarłym mężu, która jest wypłacana na jej polskie konto bankowe. Świadczenie jest przyznane na podstawie amerykańskich przepisów o ubezpieczeniach społecznych i ma charakter socjalny, związany ze śmiercią małżonka. Podatniczka mieszka na stałe w Polsce i osiąga…
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 5 sierpnia 2025 r. (wpływ 8 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pani obywatelką Polski i Stanów Zjednoczonych.
(…) 2021 r. zmarł Pani mąż A.B.. Razem z mężem przebywała Pani w USA i wspólnie rozliczaliście Państwo podatki. Po śmierci męża zwróciła się Pani do rządu Stanów Zjednoczonych o przyznanie Pani renty wdowiej. Renta została Pani przyznana i od chwili ukończenia 60 lat zaczęła ją Pani otrzymywać na polski rachunek w banku (...) (dolarowy).
Renta ta jest świadczeniem socjalnym, ponieważ jej nabycie zależne było od Pani sytuacji rodzinnej, zdarzenia losowego – w tym przypadku śmierci Pani męża. Naliczana jest ona z podatków Pani męża, z tego z czego się rozliczał przebywając w USA. Wdowa otrzymuje to świadczenie każdorazowo w przypadku śmierci osoby najbliższej. Z powodu wieku nie kwalifikuje się Pani jeszcze do otrzymywania emerytury w USA więc to świadczenie będzie Pani otrzymywała regularnie, prawdopodobnie aż do uzyskania wieku emerytalnego.
Aktualnie rezyduje Pani w Polsce pod podanym adresem.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.
W dniu (...) 2024 r. na Pani konto wpłynęła pierwsza wpłata. Były to zaległe pieniądze, które powinna Pani otrzymywać od momentu ukończenia 60 lat czyli 31 października 2023 r.
Kwoty, które Pani otrzymała oraz te, które bank zatrzymał na podatek dochodowy (są to wpłaty w dolarach USA):
· (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2024 r. – (...), zaliczka (...).
Od stycznia 2025 świadczenie wzrosło do (...) dolarów.
· (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...);
· (...) 2025 r. – (...), zaliczka (...).
Łącznie pobrano na koszt zaliczki w 2024 r. i 2025 r. (...) dolarów.
Nadal będzie Pani otrzymywać rentę wdowią co miesiąc na konto dolarowe w banku (...).
W chwili śmierci Pani mąż A.B. nie miał ustalonego prawa do emerytury lub renty. Nie pobierał zasiłku przedemerytalnego ani świadczenia przedemerytalnego. Był obywatelem (...) i posiadał Kartę Stałego Pobytu w Polsce.
Przyznanie Pani renty było uwarunkowane zarówno wiekiem – 60 lat oraz faktem, ze nie pracowała Pani w chwili ubiegania się o nią.
Rząd amerykański ustalił Pani rentę wdowią na podstawie przepisów o rentach rodzinno-socjalnych SSA (Social Security Administration).
Świadczenie dla wdów (wdowców) oferowane przez SSA opiera się na zasadach „ubezpieczenia społecznego”, specjalnie zaprojektowanego w celu zapewnienia świadczeń dla osób pozostających przy życiu – małżonków ubezpieczonych pracowników. To świadczenie jest częścią programu (...). Programu, który jest programem ubezpieczenia społecznego mającym na celu zapewnienie ochrony finansowej pracownikom i ich rodzinom w przypadku przejścia na emeryturę, niepełnosprawności lub śmierci.
Świadczenie wdowie nie jest świadczeniem „federalnej emerytury”, ponieważ nie opiera się na konkretnym planie emerytalnym ani programie emerytalnym sponsorowanym przez pracodawcę. Jest to raczej „świadczenie socjalne” zaprojektowane w celu zapewnienia wsparcia finansowego małżonkom ubezpieczonych pracowników. Świadczenia dla osób pozostających przy życiu SSA, w tym świadczenie dla wdów i wdowców, mają na celu pomoc w zastąpieniu dochodu utraconego w wyniku śmierci pracownika i zapewnienie sieci bezpieczeństwa dla małżonka pozostającego przy życiu. Ma także na celu zmniejszenie ubóstwa i trudności finansowych. Finansowane jest za pośrednictwem programu ubezpieczeń społecznych (podatki od wynagrodzeń).
Świadczenia z SSA, w tym świadczenie wdowie, mają na celu zapewnienie bardziej kompleksowej sieci bezpieczeństwa dla pracowników o niższych dochodach i ich rodzin. Wymóg wiekowy to 60 lat lub 50 lat w przypadku niepełnosprawności. Świadczenie to zapewnia kluczowe wsparcie dla seniorów, którzy stracili współmałżonka, pomagając mu utrzymać podstawowy standard życia. Ma ono chronić przed ubóstwem i trudnościami finansowymi, szczególnie w trudnym okresie ich życia. Zapewnia ono gwarantowane źródło dochodu, które może pomóc seniorom w planowaniu i budżetowaniu swojej przyszłości. W tym kontekście świadczenie wdowie stanowi istotny element sieci zabezpieczeń społecznych dla seniorów zapewniając niezbędne wsparcie finansowe w trudnych okresach życia.
Uprawnienie oparte na wieku odróżnia to świadczenie od tradycyjnych świadczeń emerytalnych lub rentowych. Nie jest ono zastąpieniem dochodu z tytułu przejścia na emeryturę lub niepełnosprawności lecz zapewnieniem wsparcia finansowego pozostającym przy życiu małżonkom.
Świadczenie dla wdów i wdowców z Ubezpieczeń Społecznych ma określony cel i ma inne kryteria kwalifikowania niż tradycyjne świadczenia emerytalne i rentowe.
Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania Polska-USA (art. 18 ust. 2) jasno stanowi, że świadczenia z zabezpieczenia społecznego są opodatkowane tylko w państwie źródła – czyli w USA, nawet jeśli faktycznie USA z tego podatku rezygnuje.
W konsekwencji renta wdowia z SSA nie podlega opodatkowaniu w Polsce a bank nie powinien pobierać od niej zaliczek na podatek.
Nawet jeśli świadczenie nie jest opodatkowane w USA z uwagi na niski dochód, to na mocy art. 18 ust. 2 umowy między Polską a USA, Polska nie ma prawa do opodatkowania tego dochodu. Opodatkowanie lub jego brak pozostaje w gestii USA jako państwa źródła świadczenia.
Z chwilą ukończenia 60 lat otrzymała Pani emeryturę w Polsce. Początkowo wynosiła ona (...) zł, następnie (...) zł a teraz (...) zł.
W piśmie otrzymanym z SSA (...) została Pani poinformowana, że w przypadku kiedy jest Pani osobą niezamężną i Pani całkowity dochód jest większy niż 25 000 dolarów, być może będzie Pani musiała zapłacić podatek od świadczeń, które Pani otrzymuje. Pani dochód nie przekracza tej kwoty.
Pytanie
Czy świadczenie wdowie wypłacane przez Social Security Administration obywatelce Polski ale także obywatelce USA zamieszkałej obecnie w Polsce, na rachunek bankowy w Polsce, podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Czy musi ją Pani wykazywać w rocznym zeznaniu PIT?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczenie wdowie wypłacane Pani przez Social Security Administration, z uwagi na swój socjalny charakter, stanowi odpowiednik unormowanego w polskim prawie świadczenia rodzinnego.
Za zasadnością takiego stanowiska przemawia fakt, iż przesłankami przyznania Pani ww. świadczenia była sytuacja rodzinna/zdarzenie losowe – śmierć Pani męża.
Wdowiec/wdowa otrzymuje to świadczenie każdorazowo w przypadku śmierci osoby najbliższej jednak wysokość tego świadczenia redukowana jest indywidualnie w zależności od wieku beneficjenta.
Jakiekolwiek uprawnienia emerytalno-rentowe nie stanowiły przesłanki uprawniającej do nabycia tego świadczenia. Rząd amerykański ustalił Pani rentę wdowią na podstawie przepisów o rentach rodzinno-socjalnych Social Security. Renta rodzinna jest przyznawana w oparciu o wiek żony i ustalono bazę średniej renty (...) dolarów na miesiąc. Następnie została ona podniesiona do (...) dolarów na miesiąc. Ma ona charakter renty socjalno-pomocniczej.
W związku z tym, że amerykańska renta wdowia jest świadczeniem rodzinno-socjalnym opartym i przydzielonym na podstawie przepisów Social Security, jak równię jest wypłacana przez Social Security, powinna podlegać ona zwolnieniu od podatku dochodowego w Polsce.
Zgodnie z informacją Dyrektora KIS renta rodzinna-wdowia wypłacana przez SSA w USA korzysta ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że podatnik nie musi odprowadzać podatku dochodowego od tego świadczenia (interpretacja indywidualna z 9 marca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.43.2023.2.KP).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką Polski oraz USA. Wspólnie z mężem mieszkała Pani i rozliczała się w USA. W związku ze śmiercią Pani męża, który zmarł w 2021 r. została Pani przyznana renta wdowia. Pierwsza wpłata z tego tytułu wpłynęła na Pani konto (...) 2024 r. Renta wdowia jest Pani wypłacana przez Social Security Administration. Obecnie Pani miejscem zamieszkania jest Polska.
Pani zdaniem, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczenie wdowie przyznane przez Social Security Administration z USA kwalifikuje się do świadczeń rodzinnych i jest zwolnione z podatku dochodowego w Polsce.
Zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.
Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).
Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczenia (zasiłku) wdowiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).
W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:
Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.
Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:
Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:
a) prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub
b) przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.
Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:
Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.
Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu:
Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych.
Stosownie do postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wdowiego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
Jednocześnie wskazuję, że powołany przez Panią we wniosku art. 18 ust. 2 ww. umowy odnosi się do dochodów uzyskiwanych przez studentów i praktykantów.
Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że świadczenie wdowie otrzymywane przez Panią z USA podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 323 ze zm.).
Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
Świadczeniami rodzinnymi są:
1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
5) świadczenie rodzicielskie.
Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka, który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie świadczenie kompensacyjne.
W myśl art. 67 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy do renty rodzinnej uprawniony jest małżonek (wdowa i wdowiec) spełniający warunki określone w art. 70.
Prawo do renty rodzinnej uzyskuje m.in. – zgodnie z art. 70 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy – wdowa, jeżeli w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat.
Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
W związku z Pani wątpliwościami w zakresie skutków podatkowych otrzymywania świadczenia wdowiego po zmarłym małżonku, wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki (USA) przez Social Security Administration, wyjaśniam co następuje.
Świadczenie wdowie po zmarłym małżonku wypłacane przez Social Security Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) jest przyznawane na podstawie amerykańsko-federalnych przepisów emerytalno-rentowych. Przedmiotowe świadczenie wdowie jest świadczeniem cyklicznym, którego wysokość jest uzależniona od zarobków i lat pracy zmarłego małżonka. Należy zatem uznać, że stanowi ono świadczenie emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie krajowego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a nie do świadczenia rodzinnego.
Wobec powyższego świadczenie wdowie wypłacane z USA przez Social Security Administration nie korzysta w Polsce ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem otrzymywanym na podstawie obowiązujących w USA przepisów o świadczeniach rodzinnych.
W świetle powyższego, odnosząc się do Pani wątpliwości, wyjaśnić należy, że świadczenie wdowie, które jak Pani wskazuje:
- otrzymuje Pani z Zarządu Ubezpieczeń Społecznych Social Security Administration w USA,
- otrzymuje Pani po śmierci męża, który pracował w USA,
nie może zostać uznane za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.
Zatem, wypłacane przez Social Security Administration świadczenie wdowie nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż z uwagi na jego charakter nie jest żadnym ze świadczeń wymienionych w tym przepisie. W konsekwencji, skoro przyznane Pani świadczenie wdowie nie jest wypłacane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych – nie jest objęte zamkniętym katalogiem zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie uznać należy za rentę wypłacaną na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie mieści się ono w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy.
Powyższe oznacza, że w Polsce opisane we wniosku świadczenie wdowie podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je Pani otrzymała.
Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu – zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w – cytowanym już wyżej - art. 20 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej. Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 27 ust. 9 ww. ustawy:
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.
Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
Podsumowując, otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce. Jednakże przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo