Podatnik jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, a poza pracą zawodową społecznie pełni posługę duchownego (pastora) w zborze Kościoła. Zbór przyznaje mu miesięczne wsparcie finansowe określane jako "ofiara dla pastora", które ma charakter zwrotu kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków duszpasterskich. Zbór nie wymaga rachunków ani faktur jako rozliczenia…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 11 września 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan zatrudniony przez (...) na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Pracodawca odprowadza zaliczki na podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe oraz zdrowotne).
Poza pracą zawodową społecznie pełni Pan posługę duchownego (pastora) w zborze Kościoła (…), który liczy mniej niż 50 wiernych. Uchwałą Konferencji Zboru przyznano Panu miesięczne wsparcie finansowe w wysokości (...), określane jako „ofiara dla pastora". Kwota ta ma charakter zwrotu kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków duszpasterskich (przejazdy, zakup literatury, podnoszenie kwalifikacji, zakup odzieży itp.). Jednocześnie Zbór nie wymaga rachunków ani faktur, jako rozliczenia poniesionych wydatków. W Kościele (…), zgodnie z obowiązującymi zasadami nie pobiera się opłat za posługi duchownego, takie jak pogrzeby, śluby czy udzielanie sakramentów.
Ponadto w uzupełnieniu wniosku podał Pan następujące informacje:
Ponoszone koszty są niższe, niż wartość przedmiotowego wsparcia.
Otrzymywane wsparcie nie stanowi przychodu z opłat w związku z pełnionymi funkcjami, ponieważ prawo wewnętrzne Kościoła nie przewiduje opłat za posługi duszpasterskie.
Przedmiotowe wsparcie nie stanowi należności - wynagrodzenia za pełnione funkcje. Jest formą pomocy finansowej w związku z ponoszonymi kosztami, które nie są stałe.
Pytania
1) Czy ww. wsparcie finansowe, które nie stanowi wynagrodzenia za pracę, lecz ryczałtowy zwrot kosztów, rodzi obowiązek podatkowy?
2) Czy kwotę tę należy ujmować w rocznym zeznaniu podatkowym, w którym jednocześnie wykazuje Pan swoje darowizny na cele kultu religijnego?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, otrzymywane wsparcie, choć cykliczne i stałe, ma charakter zwrotu kosztów, a nie wynagrodzenia, wobec czego nie powinno generować obowiązku podatkowego ani konieczności wykazywania go w zeznaniu podatkowym jako przychodu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z generalną zasadą opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Wśród źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 wymieniono m.in.:
- działalność wykonywaną osobiście (pkt 2),
- inne źródła (pkt 9).
Pojęcie działalności wykonywanej osobiście zostało sprecyzowane w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którego wynika, że za przychody z owej działalności uważa się m.in. wskazane w pkt 3: przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę.
Z kolei, zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
W opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że społecznie pełni Pan posługę duchownego (pastora) w zborze Kościoła (…). Uchwałą Konferencji Zboru przyznano Panu miesięczne wsparcie finansowe, określane jako „ofiara dla pastora". Kwota ta ma charakter zwrotu kosztów związanych z wykonywaniem obowiązków duszpasterskich. Zbór nie wymaga rachunków ani faktur, jako rozliczenia poniesionych wydatków. Ponoszone koszty są niższe, niż wartość przedmiotowego wsparcia. Otrzymywane wsparcie nie stanowi przychodu z opłat w związku z pełnionymi funkcjami. Przedmiotowe wsparcie nie stanowi należności - wynagrodzenia za pełnione funkcje. Jest formą pomocy finansowej w związku z ponoszonymi kosztami, które nie są stałe.
Odnosząc się zatem stan faktyczny do wyżej zacytowanych przepisów, stwierdzam, że otrzymane przez Pana wsparcie finansowe stanowi dla Pana przychód w myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, że jak Pan wyjaśnił wsparcie to nie stanowi przychodu z opłat w związku z pełnionymi funkcjami, nie jest też wynagrodzeniem za pełnione funkcje, zatem nie stanowi ono przychodu z działalności duchownych, o którym mówi art. 13 pkt 3 ustawy. Wsparcie to kwalifikuje się do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem otrzymywanie przez Pana miesięcznego wsparcia finansowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego i winien je Pan wykazać w zeznaniu rocznym wraz z innymi przychodami opodatkowanymi skalą podatkową.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo