Podatnik, będący funkcjonariuszem Służby Więziennej, otrzymał w okresie od lipca do listopada 2025 r. równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania, który został opodatkowany podatkiem dochodowym, ponieważ przekraczał roczny limit zwolnienia wynoszący 2.280 zł. W grudniu 2025 r. wypłacono mu świadczenie mieszkaniowe,…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 stycznia 2026 r. oraz pismem z 12 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1823) wypłacono w miesiącu grudniu 2025 r. świadczenie mieszkaniowe, które zostało pomniejszone o wypłacony od 1 lipca 2025 r. równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania w kwocie 2 060,91 zł. Równoważnik z tytułu braku mieszkania za okres od lipca 2025 r. do listopada 2025 r. był opodatkowany podatkiem dochodowym, ponieważ przekraczał roczny limit zwolnienia tj. kwotę 2 280,00 zł. W związku z powyższym czy w rozliczeniu rocznym (załączniku PIT/O) będzie przysługiwało odliczenie od dochodu kwoty 2 060,91 zł, tj. wcześniej nienależnie pobranego świadczenia, które uprzednio zwiększało dochód do opodatkowania. Zwrot ten nie został potrącony przez płatnika.
Ponadto uzupełnił Pan wniosek o następujące informacje:
W odniesieniu do kwoty 2 060,91 zł nie została wydana, na podstawie art. 181 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1750 ze zm.), decyzja o zwrocie nienależnego równoważnika pieniężnego tylko inna forma pisemna informująca o pomniejszeniu świadczenia o kwotę wypłaconych równoważników pieniężnych z tytułu braku mieszkania.
Pytanie
Czy w rozliczeniu rocznym (załączniku PIT/O) będzie przysługiwało odliczenie od dochodu kwoty 2 060,91 zł, tj. wcześniej nienależnie pobranego świadczenia, które uprzednio zwiększało dochód do opodatkowania?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, w rozliczeniu rocznym (załączniku PIT/O) będzie przysługiwało odliczenie od dochodu kwoty 2 060,91 zł, tj. wcześniej nienależnie pobranego świadczenia, które uprzednio zwiększało dochód do opodatkowania, ponieważ zwrot ten nie został potrącony przez płatnika.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Natomiast stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
Przepis ten stanowi postawę prawną odliczenia od dochodu dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
Zgodnie z art. 178 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1750 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:
1. Funkcjonariuszowi w służbie stałej przysługuje równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania, jeżeli:
1) on sam lub jego małżonek nie posiada w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego lub domu;
2) funkcjonariuszowi lub jego małżonkowi nie przyznano pomocy finansowej, o której mowa w art. 184 ust. 1.
2. Funkcjonariuszowi w służbie stałej przeniesionemu z urzędu do pełnienia służby w innej miejscowości przysługuje równoważnik pieniężny, o którym mowa w ust. 1, jeżeli w nowej miejscowości pełnienia służby:
1) nie przyznano mu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego;
2) nie przydzielono mu lokalu mieszkalnego lub kwatery tymczasowej.
W myśl art. 180 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
1) Funkcjonariusz jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić przełożonego o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienie do otrzymywania równoważnika z tytułu braku mieszkania.
2) Równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania przysługuje w okresie od dnia powstania uprawnienia do jego pobierania do dnia, w którym nastąpiła utrata tego uprawnienia.
Stosownie do art. 181 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
1) W przypadku pobrania nienależnego równoważnika pieniężnego, o którym mowa w art. 178 ust. 1 , wydaje się decyzję o jego zwrocie.
2) Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wypłaty równoważnika, o którym mowa w art. 178 ust. 1 , oraz sposób zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego, uwzględniając termin wypłaty i zwrotu równoważnika oraz jednostki organizacyjne właściwe do jego wypłaty.
Stosownie do art. 187a ustawy o Służbie Więziennej, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:
Funkcjonariuszowi:
1) któremu nie przydzielono w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej,
2) który zwróci albo opróżni przydzielone w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową,
3) wymienionemu w art. 73 ust. 1 pkt 1 albo 2, któremu przydzielono kwaterę tymczasową w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej
- przysługuje świadczenie mieszkaniowe.
W myśl art. 187b ust. 1 i 2 ww. ustawy:
1) Wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się kwotowo, jako iloczyn stawki podstawowej oraz mnożnika lokalizacyjnego ustalonego dla jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę, wskazanej w rozkazie personalnym albo decyzji personalnej.
2) Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawki podstawowej oraz mnożników lokalizacyjnych mających wpływ na wysokość świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszom, mając na uwadze lokalizację jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz uwzględniając ich oddziały położone w innych miejscowościach.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1823):
1) W przypadku złożenia wniosku o świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, przez funkcjonariusza Służby Więziennej pozostającego w stosunku służbowym w dniu 1 lipca 2025 r., wypłaca się je z wyrównaniem od dnia 1 lipca 2025 r.
2) Jeżeli funkcjonariuszowi Służby Więziennej pozostającemu w stosunku służbowym w dniu 1 lipca 2025 r. wypłacono równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, za okres od dnia 1 lipca 2025 r., wyrównanie pomniejsza się o sumę kwot przyznanych mu równoważników pieniężnych z tytułu braku mieszkania za okres od dnia 1 lipca 2025 r.
W myśl art. 52zs ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:
Zwalnia się od podatku dochodowego równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł, wypłacony funkcjonariuszom Służby Więziennej, od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1823)
- jeżeli prawo do tego równoważnika wynika z dotychczasowych przepisów określających zasady jego przyznania.
Równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania, który otrzymywali funkcjonariusze Służby Więziennej, podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód ze stosunku służbowego. Przy czym mógł on korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 52zs ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości nieprzekraczającej kwoty 2 280 zł w roku podatkowym. Obecnie przysługujące świadczenie mieszkaniowe stanowi również przychód ze stosunku służbowego, z tym że ma do niego zastosowanie zwolnienie przedmiotowe.
Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych zwrot równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania przez funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie przepisów ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, należy traktować jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń. W momencie złożenia wniosku o wypłatę świadczenia mieszkaniowego otrzymany wcześniej równoważnik pieniężny stał się bowiem świadczeniem nienależnym podlegającym zwrotowi.
Pomoc finansowa zwracana jest w kwocie z podatkiem (brutto), gdyż w takiej kwocie (brutto) została otrzymana przez podatnika. Funkcjonariusze, którzy na podstawie obowiązujących przepisów ustawy o Służbie Więziennej zawnioskowali o świadczenie mieszkaniowe, zwracają pomoc finansową w wybrany przez siebie sposób (ratalny bądź jednorazowy).
Jeśli funkcjonariusz, który otrzymał pomoc finansową wybierze jej ratalne rozliczenie, płatnik będzie na bieżąco stosował pomniejszenie świadczenia mieszkaniowego o 1/120 pomocy finansowej (w kwocie z podatkiem). W takim przypadku funkcjonariusz będzie otrzymywał świadczenie mieszkaniowe w kwocie zmniejszonej o odliczoną przez płatnika ratę zwracanej pomocy finansowej.
Przepisy ustawy PIT zawierają podstawę prawną dla płatnika, aby przy obliczaniu zaliczek na podatek odejmował od dochodu kwotę dokonanego zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Jak wynika bowiem z postanowień art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku (zaliczek) płatnicy, o których mowa w art. 32, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu kwotę dokonanych zwrotów, łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką).
Z treści wniosku wynika, że:
- wypłacone w grudniu 2025 r. świadczenie mieszkaniowe zostało pomniejszone o wypłacony od 1 lipca 2025 r. równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania w kwocie 2 060,91 zł;
- równoważnik z tytułu braku mieszkania za okres od lipca 2025 r. do listopada 2025 r. był opodatkowany podatkiem dochodowym, ponieważ przekraczał roczny limit zwolnienia, tj. kwotę 2 280 zł.
Mając na uwadze okoliczności faktyczne przedstawione we wniosku stwierdzam, że będzie Panu przysługiwało odliczenie od dochodu zwrotu kwoty otrzymanego równoważnika z tytułu braku mieszkania jako nienależnie pobranego świadczenia, jednak w części w jakiej kwota równoważnika podlegała uprzednio opodatkowaniu (nie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 52zs ustawy o PIT). Stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma Pan prawo pomniejszyć podstawę obliczenia podatku o dokonane w roku podatkowym zwroty nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
Dlatego, odpowiadając wprost na Pana pytanie stwierdzam, że w rozliczeniu rocznym będzie Panu przysługiwało odliczenie od dochodu kwoty 2 060,91 zł, tj. wcześniej nienależnie pobranego świadczenia, które - jak Pan wskazał - uprzednio zwiększyło dochód do opodatkowania i nie zostało odliczone przez płatnika.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ponadto informuję, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie przeprowadzam postępowania dowodowego, w związku z czym nie jestem obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Pana i Pana stanowiskiem.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo