Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.73.2026.2.MB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 16 lutego 2026 r. (wpływ 23 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Poprzednik prawny Banku oraz X zawarli w dniu (…) sierpnia 2006 roku umowę kredytu (…). Y uczestniczyła w wykonywaniu Umowy. Kredyt został udzielony w kwocie (…) zł indeksowany do franka szwajcarskiego na pokrycie części kosztów wykończenia nieruchomości mieszkalnej, co stanowi jedną inwestycję mieszkaniową. Spłata kredytu wraz z odsetkami miała nastąpić w 360 równych miesięcznych ratach kapitałowo-odsetkowych.

Oprocentowanie kredytu na dzień sporządzenia umowy wynosiło (…)% w skali roku i stanowiło sumę marży banku niezmiennej w okresie trwania umowy w wysokości (…)% oraz aktualnie obowiązującego indeksu L3, oraz ewentualnie 1,25 p.p. Prawnym zabezpieczeniem spłaty kredytu były: hipoteka kaucyjna w złotych polskich do kwoty stanowiącej (...)% kwoty kredytu wpisana w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, cesja na rzecz banku wierzytelności z tytułu umowy ubezpieczenia nieruchomości, oświadczenie o poddaniu się egzekucji, ubezpieczenie.

Oprocentowanie kredytu było zmienne i ulegało zmianie w tym samym dniu kalendarzowym, w jakim nastąpiła wypłata kredytu najbliższego miesiąca następującego po ostatniej zmianie indeksu L3. Odsetki naliczane miały być dziennie, od pozostałej do spłaty kwoty wykorzystanego kredytu, według aktualnej stopy procentowej, począwszy od dnia wypłaty kredytu w całości lub w części do dnia poprzedzającego jego całkowitą spłatę włącznie.

Przy naliczaniu odsetek przyjęto, że rok liczy 360 dni, a każdy miesiąc jest równy i liczy 30 dni bez względu na liczbę dni kalendarzowych w miesiącu. Rozliczenie każdej wpłaty dokonanej przez kredytobiorcę, miało następować z datą wpływu środków do banku według kursu sprzedaży waluty, do której jest indeksowany kredyt, podanego w Tabeli kursów kupna/sprzedaży dla kredytów hipotecznych udzielonych przez Bank obowiązującego w dniu wpływu środków do Banku. Do rozliczania transakcji wypłat i spłat kredytów stosowane miały być odpowiednio kursy kupna/sprzedaży do kredytów hipotecznych udzielonych przez Bank walut zawartych w ofercie banku obowiązujące w dniu dokonania transakcji.

Kursy kupna określane były jako średnie kursy złotego do danych walut ogłoszone w tabeli kursów średnich NBP minus marża kupna. Kursy sprzedaży określane miały być jako średnie kursy złotego do danych walut ogłoszone w tabeli kursów średnich NBP plus marża sprzedaży. Do wyliczenia kursów kupna/sprzedaży dla kredytów hipotecznych udzielanych przez Bank miały być stosowane kursy złotego do danych walut ogłoszone w tabeli kursów średnich NBP w danym dniu roboczym skorygowane o marżę kupna - sprzedaży Banku. Obowiązujące w danym dniu roboczym kursy kupna/ sprzedaży dla kredytów hipotecznych udzielanych przez Bank walut zawartych w ofercie banku określone miały być przez bank po godz. 15.00 poprzedniego dnia roboczego i wywieszone w siedzibie Banku oraz publikowane na stronie internetowej Bank (…).

W listopadzie 2024 r., z uwagi na zawarte w umowie niedozwolone postanowienia umowy - klauzule abuzywne, złożony został pozew o unieważnienie umowy kredytowej. Sprawa toczyła się przed Sądem Okręgowym (…), która zakończyła się wyrokiem stwierdzającym nieważność Umowy oraz obowiązkiem zwrotu uiszczonych przez X i Y wszystkich świadczeń na rzecz Banku. Od tego wyroku Bank złożył apelacji do Sądu Apelacyjnego (…).

W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego X i Y, wobec długiego oczekiwania na ostateczne zakończenie sprawy, podjęli negocjacje z bankiem, w wyniku których zawarto ugodę pozasądową, którą ustalono, że X i Y wyrazili zgodę na związanie się niedozwolonymi postanowieniami umownymi, zrzekli się z prawa powoływania się na niedozwolony charakter postanowień umowy lub jej nieważność, jak również dochodzenia jakichkolwiek roszczeń pieniężnych.

Nadto oświadczyli, że zgadzają się na zmianę Umowy w taki sposób, że zapłata przez Bank na ich rzecz kwoty (…) zł i całkowite umorzenie pozostałego zadłużenia wynikającego z Umowy będą skutkować całkowitym rozliczeniem udzielonego kredytu oraz wygaśnięciem Umowy, a tym samym zakończeniem jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy Nimi a Bankiem w odniesieniu do kredytu, a także umorzeniem postępowania z ich powództwa. W wykonaniu pierwotnej Umowy, Bank wypłacił kwotę (…). Na dzień sporządzenia Ugody, X i Y zapłacili na rzecz Banku kwotę (…) PLN i zgodnie z informacją zawartą w księgach rachunkowych Banku, na dzień sporządzenia Ugody zadłużenie X i Y wobec Banku na podstawie Umowy wyrażone w CHF wynosiło łącznie (…) CHF, na którą to kwotę składały się:

kapitał kredytu pozostający do spłaty: (…) CHF,

odsetki umowne od kapitału kredytu: (…) CHF.

Wartość Aktualnego Zadłużenia w PLN, po przeliczeniu go według średniego kursu CHF Narodowego Banku Polskiego opublikowanego w dniu (…).12.2025 w wysokości (…) PLN/CHF, wynosi łącznie: (…) PLN.

W ramach ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią, Bank zobowiązał się do zapłaty kwoty (…) PLN w terminie 30 dni kalendarzowych od otrzymania przez Bank pisma procesowego X i Y dotyczącego cofnięcia pozwu w Postępowaniu z ich powództwa oraz otrzymania przez Bank pisemnej dyspozycji dotyczącej wypłaty.

Jednocześnie z dniem zawarcia ugody Bank w całości zwolnił X i Y z długu (tj. umarza Aktualne Zadłużenie Klienta) oraz zrzekł się wszelkich dalej idących roszczeń wynikających z Umowy lub w związku z nią. W związku z powyższym nadpłata wynikająca z różnicy pomiędzy wpłaconymi do banku ratami a udzielonym kredytem wynosi (…) zł.

X i Y nie korzystali wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. W celu zaniechania poboru podatku złożone zostało oświadczenie o zaciągnięciu kredytu na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. W kredytowanej nieruchomości nadal X i Y zamieszkują. Kredyt w całości przeznaczono na zakup ww. nieruchomości. Z informacji banku zawartej w ugodzie wynika, że kwota umorzonego długu jest na mocy stosownego rozporządzenia MF dotyczącego zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zwolniona z podatku. Co do kwoty (…) PLN wypłaconej przez Bank, a stanowiącej rozliczenie umowy, to Bank nie określił, czy wystawi PIT-11.

Bank zrealizował postanowienia finansowe ugody. PIT-11 jeszcze X i Y nie otrzymali.

Ponadto wskazał Pan, że w wyniku zawarcia Ugody Bank zwrócił środki pieniężne, ale nawet nie w całej kwocie uprzednio wpłaconej tytułem umowy kredytu frankowego. Zgodził się Pan na obniżenie kwoty należnej. Bank winien był zwrócić jeszcze kwotę co najmniej (…) zł. Bank po zawarciu Umowy kredytu wypłacił bowiem Panu kwotę (…) zł, natomiast w trakcie wykonywania umowy na rzecz Banku zapłacił Pan (…) zł, zatem nadwyżka Banku, którą Bank winien oddać wynosiła (…) zł. Tymczasem na mocy Ugody Bank zwrócił Panu wyłącznie kwotę (…) zł. Zgodził się Pan na ograniczenie swojego roszczenia o powyższe co najmniej (…) zł tylko i wyłącznie dlatego, by skończyć sprawę wcześniej i zakończyć definitywnie sprawę kredytu.

Ugoda nie zawiera jednoznacznego stwierdzenia, że jest to zwrot nadpłaconych rat tytułem nieważnej umowy. Ugoda bowiem zmierza w kierunku takim, że modyfikuje pierwotną umowę, w ten sposób, że Pan będąc świadomy istnienia klauzul abuzywnych, godzi się na ich dalsze obowiązywanie, ale w zamian Bank zwalnia Pana z długu i zwraca koszty procesu o stwierdzenie nieważności Umowy oraz wypłaca na Pana rzecz kwotę (…) zł. Bank bardzo chciał uniknąć stwierdzenia, że umowa jest nieważna i w efekcie dochodzi do rozliczenia wzajemnych roszczeń.

Ugoda, co do powyższej kwoty (…) zł, która została zwrócona, stwierdza jedynie, że cyt. „W ramach pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z Umowy lub w związku z nią, Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty (…) PLN”.

Natomiast między stronami nie było żadnej innej podstawy prawnej dokonania powyższego przysporzenia majątkowego na Pana rzecz, jak tylko właśnie zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz opłat związanych z kredytem, które w wyniku Ugody stały się nienależne Bankowi.

Pytanie

1.  Czy wypłacona przez bank kwota (…) PLN wynikająca z tytułu ugody pozasądowej dot. kredytu frankowego zaciągniętego na realizację inwestycji mieszkaniowej stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy w świetle opisanego stanu faktycznego X i Y są zobowiązani zapłacić podatek dochodowy od ww. kwoty?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, wypłacona przez bank kwota (…) PLN nie stanowi ich dochodu, nie przysporzyła majątku, ma jedynie charakter zwrotny, co było jednym z warunków podpisania ugody i zgodnie ze stosownymi przepisami oraz rozporządzeniem MF dotyczącym zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych przychodów związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie stanowi dochodu.

W związku z powyższym nie powinni płacić podatku od osób fizycznych w związku z otrzymanymi środkami pieniężnymi. Na mocy ww. umowy kredytowej bank wypłacił łącznie (…) zł. Przez cały okres obsługi kredytu wpłacona została przez X i Y łączna kwota tytułem płatności kolejnych rat w wysokości (…) PLN . Łącznie nadpłata wynikająca z różnicy pomiędzy wpłaconymi do banku ratami a udzielonym kredytem wynosi (…) zł (co znacznie przekracza wypłacone przez bank środki w wyniku ugody). Biorąc powyższe pod uwagę zwrócona dodatkowa kwota w wysokości (…) PLN i udzielonego kredytu jest niższa od uiszczonych rat w okresie obsługi kredytu i stanowi jedynie zwrot części uiszczonych rat uprzednio już opodatkowanych podatkiem dochodowym z tytułu otrzymywanego wynagrodzenia.

Bank w ugodzie nie przywołuje żadnych przepisów, na podstawie których możliwe było dokonanie zapłaty ww. kwoty, a jedynie wskazał, że X i Y świadomie i dobrowolnie zdecydowali się na zawarcie tej Ugody w celu: całkowitego umorzenia pozostałej do spłaty kwoty kapitału kredytu wynikającej z Umowy, pełnego i ostatecznego uregulowania roszczeń Stron poprzez zapłatę przez Bank na rzecz X i Y kwoty uzgodnionej w Ugodzie, cofnięcia przez X i Y pozwu w Postępowaniu z ich powództwa, a także zrzeczenia się przez Nich roszczeń wobec Banku w związku z zawarciem i wykonywaniem Umowy (na dotychczasowych warunkach) ponad kwotę zapłaty na ich rzecz, a uzgodnioną w Ugodzie oraz zrzeczenia się przez Bank wszelkich dalszych roszczeń w związku z zawarciem i wykonywaniem Umowy.

Ponadto Bank zwrócił uwagę na korzystniejsze rozwiązanie finansowe dla kredytobiorcy w przypadku unieważnienia umowy przez sądem. Cyt. „Klient jest świadomy, że rozstrzygnięcie przez sąd w Postępowaniu z powództwa Klienta może być inne niż rozliczenia zawarte w tej Ugodzie (w tym wynik tego postępowania może być korzystniejszy dla Klienta niż rozliczenia wskazane w tej Ugodzie).Umowa zawiera postanowienia, które są podobne lub identyczne z postanowieniami uznawanymi przez sądy powszechne za postanowienia abuzywne (niedozwolone) (na podstawie art. 385¹ i następnych Kodeksu cywilnego) albo nieważne (na podstawie ogólnych przepisów prawa polskiego), lub w odniesieniu do których kierowane są takie zarzuty, w tym przez organy administracji publicznej (w szczególności Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów). Obejmuje to postanowienia dotyczące indeksacji/denominacji kredytu w walucie obcej, sposobu ustalania przez bank kursów walut, stosowania spreadu walutowego, zabezpieczeń kredytu, oprocentowania kredytu lub dotyczące ubezpieczeń (w tym opłaty z tytułu udzielenia kredytu z niskim wkładem własnym). Lista takich przykładowych postanowień została przedstawiona w Załączniku A do Ugody; ewentualne rozstrzygnięcie o roszczeniach zgłoszonych przez Klienta w Postępowaniu z powództwa Klienta przez sąd (lub innych roszczeniach, o których mowa w Załączniku A do Ugody), może być korzystniejsze dla Klienta niż rozliczenia wskazane w tej Ugodzie, zaś Bank mógłby dochodzić od Klienta - w postępowaniu zainicjowanym przez Klienta lub odrębnym (z powództwa Banku) zwrotu kwoty kapitału kredytu (która została określona w Umowie i na wniosek Klienta wypłacona, w wysokości (…) PLN), wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Sąd mógłby jednak oddalić takie roszczenie (w tym z powodu przedawnienia)”.

Dlatego X i Y stoją na stanowisku, że Bank rozliczając się dobrowolnie poza procesem sądowym, zdecydował się umorzyć pozostałe zadłużenie i dokonać zwrotu środków pieniężnych świadomy, że unieważnienie umowy spowodowałoby konieczność wypłaty całości uiszczonych rat wraz z odsetkami za zwłokę.

W związku z powyższym, do tej sytuacji należy zastosować takie same zasady jak do kwot zasądzonych przez sąd w wyniku unieważnienia ugody i zwracanych kredytobiorcom. Ponadto z licznych publikacji, w tym również interpretacji KIS, wynika, że kwoty wynikające z rozliczeń związanych z ugodami, jak i w wyniku procesów sądowych nie są traktowane jako dochód.

Wypłacona kwota nie jest dodatkowym dochodem X i Y, a jedynie zwrotem niesłusznie wpłaconych uprzednio rat z otrzymywanego wynagrodzenia za pracę już opodatkowanego podatkiem od osób fizycznych. Otrzymana kwota nie stanowi dodatkowego wynagrodzenia za podpisaną ugodę. Do banku została wpłacona kwota dużo wyższa niż otrzymana w ramach umowy kredytu, a zwrot dodatkowej kwoty łącznie z udzielonym kredytem nie przekroczył uiszczonej łącznej kwoty rat kapitałowo-odsetkowych.

W związku z zawarciem ugody X i Y uzyskali jedynie zwrot nienależnie pobranego świadczenia, które wcześniej na mocy umowy kredytu zostało przekazane do banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. Konieczność płacenia podatku od tej kwoty, która została już w przeszłości opodatkowana podatkiem, porównywalna byłaby z płaceniem podatku od zwrotu podatku.

Poza tym, gdyby ugoda podpisana była dużo wcześniej to przy takim samym rozliczeniu kredytu - jego koszcie nie byłoby żadnej wypłaty gotówkowej, traktowanej jako dochód lub jej zwrot byłby niewielki.

Natomiast z uwagi na przeciągający się proces sądowy kwota, którą bank zamierzał dodatkowo wypłacić, została w dniu podpisania ugody jeszcze podniesiona z uwagi na dokonane w międzyczasie kolejne wpłaty rat.

Dlatego też przyjąć należy, że wypłacona przez bank kwota (…) PLN w ramach podpisanej ugody sądowej dot. kredytu mieszkaniowego nie stanowi dochodu w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wobec powyższego, skoro bank zwrócił Panu nadpłacone raty kapitałowo-odsetkowe oraz opłaty związane z kredytem, które w wyniku ugody stały się nienależne bankowi, to ich otrzymanie nie spowodowało po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałego współkredytobiorcy – Pana żony.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

     Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.