Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.767.2025.3.DJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 31 października 2025 r. (wpływ 31 października 2025 r.) oraz 24 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani polską rezydentką podatkową i ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lutego 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwaną dalej „Kredytobiorcą”).

Zaciągała Pani w przeszłości – jako współkredytobiorca – różne kredyty mieszkaniowe, których celem było sfinansowanie wydatków związanych z nabyciem oraz utrzymaniem nieruchomości, w której Pani zamieszkuje i w której realizuje swoje własne cele mieszkaniowe. Kredyty te zostały zaciągnięte wyłącznie na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc na cele mieszkaniowe.

W celu uporządkowania zobowiązań finansowych oraz obniżenia kosztów ich obsługi, dokonała Pani konsolidacji dotychczasowych zobowiązań kredytowych. W wyniku tej czynności zawarty został jeden kredyt konsolidacyjny (zwany dalej: Kredyt), którego stroną stała się Pani. Kredyt ten zabezpieczony został hipoteką na tej samej nieruchomości, w której realizowała Pani swoje potrzeby mieszkaniowe.

(…) listopada 2005 r. zawarła Pani z Bankiem Umowę Kredytu w walucie wymienialnej CHF.

Kredyt został udzielony przez Bank, działający jako krajowy bank dla klientów w Polsce, podlegający nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) oraz Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG). (…).

W konsekwencji, kredyt konsolidacyjny zastąpił dotychczasowe zobowiązania mieszkaniowe, a jego istota polegała na połączeniu wcześniej zaciągniętych kredytów w jedno zobowiązanie, spłacane na warunkach ustalonych z bankiem. Kredyt ten nie służył finansowaniu innych, pozamieszkaniowych Pani celów, lecz stanowił refinansowanie i ujednolicenie kredytów pierwotnie zaciągniętych na realizację celów mieszkaniowych w rozumieniu ustawy o PIT.

Kredyt był zabezpieczony hipoteką wpisaną do księgi wieczystej na nieruchomości.

Pomiędzy Panią a Bankiem powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych oraz całej umowy (w tym jej ważności). Strony prowadzą negocjacje ugodowe, które mogą zakończyć się zawarciem ugody.

W propozycji ugody, Bank zaproponował dokonanie przeliczenia zobowiązania kredytowego Kredytobiorcy, tak jakby umowa była od początku zawarta w walucie polskiej. Strony dokonają zmiany waluty zadłużenia na walutę polską, przyjmą, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od dnia (…) listopada 2005 r. stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach zmienionych Ugodą, z zachowaniem okresu kredytowania, formy spłaty kredytu w ratach, poniesionych opłat, prowizji oraz zachowaniem stałego oprocentowania wynoszącym (…)%.

Dodatkowo przeliczenie walut, oparte zostaną na średnim kursie NBP z daty operacji.

Ugoda zawiera również:

-     uznanie Kredytu za spłacony w całości i zwolnienie kredytobiorcy z pozostałego długu,

-     umorzenie zobowiązań kredytobiorcy w księgach Banku,

-     zrzeczenie się przez Panią wszelkich roszczeń z tytułu Kredytu lub bezpodstawnego wzbogacenia względem Banku,

-     zobowiązanie do cofnięcia pozwu oraz cofnięcia zgłoszenia wierzytelności, zarówno przez kredytobiorcę, jak i przez Syndyka,

-     wydanie listu mazalnego oraz odpowiednim udokumentowaniu (…) faktu zakończenia umowy kredytu.

Po zmianie waluty zadłużenia, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony ustaliły, że na dzień zawarcia Ugody zadłużenie wyniesie (…) zł, a kwota zadłużenia w księgach Banku wynikająca z umowy kredytu wynosi (…) zł.

Bank zwolni Kredytobiorcę z długu (umorzy zadłużenie). Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Pani w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstąpi od naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości.

Na dzień dzisiejszy zamieszkuje Pani w domu, na którego remont został zaciągnięty kredyt objęty projektowaną ugodą.

W piśmie z 31 października 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku w odniesieniu do kredytu konsolidacyjnego doprecyzowała Pani podanie o następujące informacje:

1)  Data zawarcia umowy kredytu konsolidacyjnego to (…) listopada 2005 r.

2)  W zawartej umowie kredytu hipotecznego został wskazany dowolny cel konsumpcyjny. Jednakże środki uzyskane z tego kredytu zostały w całości przeznaczone na remont nieruchomości, tj. budynku mieszkalnego, w którym Pani stale zamieszkuje, wraz z przynależnymi garażami. Wydatki te mogą zostać udokumentowane posiadanymi dowodami imiennymi, takimi jak faktury i rachunki, potwierdzające faktyczne przeznaczenie środków na cele remontowe.

3)  Kredyt dotyczył nieruchomości mieszkalnej, a dokładnie budynku mieszkalnego wraz z garażami, położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

4)  Kredyt, o którym mowa, został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na nieruchomości stanowiącej budynek mieszkalny wraz z garażami.

5)  Nie była Pani jedynym kredytobiorcą kredytu hipotecznego, o którym mowa. Kredyt został zaciągnięty wspólnie przez Panią oraz Pani rodziców (łącznie trzy osoby). Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy byli zobowiązani do solidarnej spłaty zobowiązania. Jednocześnie, z uwagi na charakter solidarnej odpowiedzialności oraz fakt, że rodzice występowali jako współkredytobiorcy wyłącznie w celu zwiększenia zdolności kredytowej, faktyczny ciężar spłaty kredytu spoczywa na Pani.

6)  Kredyt konsolidacyjny, o którym mowa, został udzielony przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

W odniesieniu do kredytów, na których spłatę zaciągnęła Pani kredyt konsolidacyjny wyjaśniła Pani, że:

1)  Nie jest Pani w stanie wskazać dokładnych dat zawarcia umów dotyczących wcześniej zaciągniętych kredytów, ponieważ Pani ojciec, który był jednym ze współkredytobiorców, zmarł, natomiast matka nie pamięta szczegółowych danych dotyczących tych umów. Z całą pewnością kredyty te zostały jednak zaciągnięte przed dniem 15 stycznia 2015 r., a w rzeczywistości nawet przed dniem (…) listopada 2005 r.

2)  Zgodnie z zawartą umową kredytową wraz z rodzicami była Pani zobowiązana do solidarnej spłaty kredytów. Należy przy tym wskazać, że wcześniejsze kredyty zostały zaciągnięte wyłącznie przez Pani rodziców, natomiast kredyt konsolidacyjny, o którym mowa, został zaciągnięty już wspólnie przez Panią i jej rodziców, z obowiązkiem solidarnej spłaty zobowiązania.

3)  Środki uzyskane z wcześniej zaciągniętych kredytów zostały przeznaczone na wydatki związane z remontem nieruchomości, stanowiącej budynek mieszkalny. Kredyty te zostały więc wykorzystane na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na wydatki związane z remontem i modernizacją własnego budynku mieszkalnego.

4)  Wcześniejsze kredyty dotyczyły tej samej nieruchomości co kredyt konsolidacyjny. Kredyty te zostały zaciągnięte na cele związane z remontem nieruchomości mieszkalnej. Pod pojęciem „wydatków związanych z utrzymaniem nieruchomości” należy rozumieć wydatki poniesione na jej remont modernizację oraz prace niezbędne do zachowania właściwego stanu technicznego budynku. Nieruchomość, której dotyczą kredyty, stanowi budynek mieszkalny wraz z garażami, w którym Pani stale zamieszkuje.

5)  Nieruchomość, której dotyczyły wskazane kredyty, położona jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

6)  Kredyty te zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, dotyczącej remontu i modernizacji tej samej nieruchomości mieszkalnej, w której Pani stale zamieszkuje.

7)  Kredyty, o których mowa, zostały zabezpieczone w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości stanowiącej budynek mieszkalny wraz z garażami.

8)  Banki, z którymi zawarła Pani kredyty są podmiotami, których działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionymi do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Ponadto, w ww. uzupełnieniu wskazała Pani, że planuje Pani zawarcie ugody z bankiem po uzyskaniu indywidualnej interpretacji podatkowej. Po otrzymaniu interpretacji zamierza Pani zgłosić sprawę do sądu z wnioskiem o wyznaczenie terminu rozprawy, podczas której ugoda zostanie podpisana. Planowany termin zawarcia ugody oraz dokonania umorzenia zadłużenia przewidywany jest nie później niż do końca 2025 r. Dopuszcza jednak Pani możliwość wystąpienia nieznacznych opóźnień, przy czym nie zakłada, aby czynności te miały nastąpić później niż w pierwszym kwartale 2026 r.

Umorzenie części zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu przez bank będzie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców, tj. Pani, Pani matki oraz siostry, która po śmierci ojca – będącego pierwotnie jednym ze współkredytobiorców – odziedziczyła przypadającą na niego część zobowiązania.

Kwota zadłużenia, która zostanie umorzona przez bank, obejmuje wyłącznie niespłaconą część kapitału kredytu, tj. kwotę (…) zł, stanowiącą – zgodnie z wyliczeniem banku – pozostałą do spłaty wartość kredytu. Umorzenie nie obejmuje odsetek, odsetek karnych ani dodatkowych opłat związanych z obsługą kredytu.

Nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.

Natomiast w nadesłanej korespondencji z 24 listopada 2025 r. poinformowała Pani, że remontowany garaż (w pierwotnej wersji wniosku omyłkowo wskazano „garaże") znajduje się na tej samej działce, co budynek mieszkalny (dom). Nie jest to budynek stale powiązany z budynkiem mieszkalnym, znajduje się ok. (…) m od niego, natomiast nie jest dla niego prowadzona odrębna księga wieczysta.

W kwestii kredytów, na których spłatę zaciągnęła Pani kredyt konsolidacyjny wyjaśniła Pani, że: w odniesieniu do kredytów, które zostały spłacone z zaciągniętego wspólnie przez Panią i jej rodziców kredytu konsolidacyjnego, nie była Pani stroną (kredytobiorcą) żadnej z wcześniejszych umów kredytowych.

Stronami wszystkich zobowiązań spłaconych z kredytu konsolidacyjnego byli wyłącznie Pani rodzice. Poniżej szczegółowe zestawienie:

a)  Kredyt odnawialny w Banku A – kwota (…) zł. Strony umowy: Pani rodzice. Pani nie była stroną tej umowy.

b)  Kredyt w Banku B – kwota (…) zł. Strony umowy: Pani rodzice. Pani nie była stroną tej umowy.

c)  Pozostałe zobowiązania finansowe ujęte we wniosku kredytowym – kwota (…) zł. Strony umów: Pani rodzice. Pani nie była stroną żadnej z tych umów.

Nie posiada Pani wiedzy co do szczegółowego celu tych zobowiązań – środki te były wykorzystywane na bieżące potrzeby oraz drobne remonty. Jednocześnie wskazuję, że Pani ojciec nie żyje od ponad 5 lat, natomiast matka ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie odtworzyć szczegółów zawartych umów.

d)  Pożyczka agencyjna w C – kwota (…) zł. Strony umowy: Pani rodzice. Pani nie była stroną tej umowy.

Nie posiada Pani pełnej wiedzy na temat celów wskazanych w umowach kredytów, które Pani rodzice zaciągnęli w przeszłości i które następnie zostały spłacone kredytem konsolidacyjnym.

Z posiadanych informacji wynika, że środki z tych kredytów były wykorzystywane na:

·      bieżące potrzeby gospodarstwa domowego,

·      drobne remonty domu,

·      uzupełnianie braków finansowych gospodarstwa domowego.

Ze względu na upływ czasu oraz sytuację rodzinną – śmierć ojca ponad 5 lat temu oraz ciężką chorobę matki – uzyskanie szczegółowych danych dotyczących celu każdego z tych kredytów nie jest możliwe. Dla doprecyzowania sprawy informuje Pani, że należy przyjąć, że ww. kredyty był zaciągnięte jako zobowiązania o charakterze konsumpcyjnym, gdyż nie jest w stanie przesądzić czy były zawierane wprost na cele mieszkaniowe Pani rodziców.

Pytanie

Czy umorzenie długu z tytułu kredytu mieszkaniowego będzie objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani opinii, będzie Pani mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a tym samym nie zapłaci Pani podatku "od ugody z bankiem".

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania "w szczególności", wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Na podstawie proponowanej ugody bank umorzy pozostałe zadłużenie z tytułu Umowy kredytu. Ugoda, jako jeden z typów umów - regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.):

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Umorzenie wierzytelności, które następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy – Kodeks cywilny:

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912):

1.  Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

2.  Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3.  W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4.  W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

5.  Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1)  jednego gospodarstwa domowego albo

2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).

6.  Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7.  W przypadku, gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

1.  Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2.  Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

-     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.  kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie w lit. d wskazano, że wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. budowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego położonego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że kredyt został udzielony na cel mieszkaniowy (realizację jednej inwestycji mieszkaniowej).

Zatem główna przesłanka została spełniona.

Ponadto, kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie i nie korzystano wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe.

Wobec spełnienia przesłanek wynikających z omawianego rozporządzenia przysługuje możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonej wierzytelności z tytułu Kredytu. Co za tym idzie, nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Powyższe wnioski, interpretacje przepisu potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. 0115-KDST2-2.4011.315.2025.3.KK:

„Tym samym przychód podatkowy, który Państwo osiągną w związku z umorzeniem im przez Bank wierzytelności z tytułu kredytu, w części w jakiej kwota kredytu przeznaczona na poczet ceny zakupu lokalu mieszkalnego pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu korzystać będzie z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów Rozporządzenia MF w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu planowanego umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego od tej części kwoty umorzenia, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu.”

Pismo z dnia 19 sierpnia 2025 r., wydane przez: Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-KDIL2-1.4011.620.2025.2.MB:

„Jednocześnie do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego w 2011 r. kredytu mieszkaniowego (który został zaciągnięty na tą samą inwestycję mieszkaniową co kredyt zaciągnięty w 2009 r.), zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie bowiem Pan spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania. Dlatego nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego przychodu.”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia Pani przez bank wierzytelności od kredytu hipotecznego (tj. kredytu konsolidacyjnego zaciągniętego 18 listopada 2005 r.), wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Pani kwotę wierzytelności z tytułu ww. kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Natomiast z § 3 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z powołanych przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na własne cele mieszkaniowe (wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Nawiązując do niniejszej sprawy, aby umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mogły korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., umorzenie musi dotyczyć takiego kredytu refinansowego lub takiego kredytu konsolidacyjnego, który został zaciągnięty na spłatę kredytu mieszkaniowego, o którym mowa w § 3 ww. rozporządzenia. Natomiast, z § 1 ust. 4 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika, że w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.

Zatem, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powyższego rozporządzenia mogłoby mieć zastosowanie w sytuacji, gdyby umorzenie kwot wierzytelności z tytułu kredytu dotyczyło takiego kredytu konsolidacyjnego bądź takiego kredytu refinansowego, który – w przypadku kredytu konsolidacyjnego zostałby bezpośrednio zaciągnięty na spłatę m.in. kredytu mieszkaniowego – w odpowiedniej części, bądź – w przypadku kredytu refinansowego – zastąpiłby bezpośrednio kredyt mieszkaniowy.

Odnosząc się do kwestii możliwości skorzystania przez Panią z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do kwoty umorzenia Pani zadłużenia wyjaśniam co następuje.

Jak wynika z wniosku, w 2005 roku w celu uporządkowania zobowiązań finansowych oraz obniżenia kosztów ich obsługi, zawarła Pani umowę z bankiem (umowę kredytu w walucie CHF) w celu konsolidacji dotychczasowych zobowiązań kredytowych. W wyniku tej czynności zawarty został jeden kredyt konsolidacyjny. Ww. kredyt został zaciągnięty wspólnie przez Panią oraz Pani rodziców. Kredyt ten zabezpieczony został hipoteką na nieruchomości, w której Pani realizowała swoje potrzeby mieszkaniowe. Jak sama m.in. wyjaśniła Pani w sprawie: kredyt konsolidacyjny zastąpił dotychczasowe zobowiązania mieszkaniowe, a jego istota polegała na połączeniu wcześniej zaciągniętych kredytów w jedno zobowiązanie, spłacane na warunkach ustalonych z bankiem. Kredyt ten nie służył finansowaniu innych, pozamieszkaniowych Pani celów, lecz stanowił refinansowanie i ujednolicenie kredytów pierwotnie zaciągniętych na realizację celów mieszkaniowych w rozumieniu ustawy o PIT. W kwestii kredytów, na których spłatę zaciągnęła Pani kredyt konsolidacyjny wyjaśniła Pani, że: w odniesieniu do kredytów, które zostały spłacone z zaciągniętego wspólnie przez Panią i jej rodziców kredytu konsolidacyjnego, nie była Pani stroną (kredytobiorcą) żadnej z wcześniejszych umów kredytowych. Stronami wszystkich zobowiązań spłaconych z kredytu konsolidacyjnego byli wyłącznie Pani rodzice.

W tym miejscu podkreślam, że z zacytowanego wyżej § 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.

Z kolei zgodnie z § 1 ust. 7 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

W myśl natomiast § 3 ust. 1 pkt 3 ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W niniejszej sprawie, Pani nie była stroną (kredytobiorcą) żadnej z umów kredytowych, które zostały spłacone z zaciągniętego przez Panią i rodziców kredytu konsolidacyjnego. Stronami wszystkich zobowiązań spłaconych z kredytu konsolidacyjnego byli wyłącznie Pani rodzice.

Natomiast aby mogła Pani było skorzystać z zaniechania poboru podatku w stosunku do umorzenia wierzytelności dotyczącej kredytu konsolidacyjnego to musiałaby Pani być stroną zarówno kredytu konsolidacyjnego jak i kredytu mieszkaniowego, na którego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny – z czym nie mamy do czynienia w Pani sytuacji.

Zatem, skoro Pani nie była stroną umów dotyczących zobowiązań kredytowych, które zostały spłacone z zaciągniętego 18 listopada 2005 roku kredytu konsolidacyjnego, to w Pani przypadku w związku z uzyskaniem przychodu wynikającego z umorzenia przez bank wierzytelności nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Zatem, umorzona Pani przez bank wierzytelność z tytułu kredytu konsolidacyjnego będzie stanowić dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy podlegający opodatkowaniu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W nawiązaniu do powołanych przez Panią we własnym stanowisku w sprawie interpretacji indywidualnych, stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.