Podatnik, osoba fizyczna, wraz z rodziną zaciągnęła w 2009 roku kredyt mieszkaniowy w walucie obcej na zakup lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego, zabezpieczony hipotecznie. W 2023 roku złożyła pozew o ustalenie nieważności umowy kredytowej z powodu niedozwolonych klauzul,…
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do przychodu z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup miejsca postojowego, prawidłowe w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 23 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 23 października 2025 r. (wpływ 24 października 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu (…) stycznia 2009 r. zawarliście Państwo wraz z mężem i córką (dalej „Kredytobiorcy”) z Bankiem umowę o kredyt mieszkaniowy w kwocie (…) CHF. Kredyt został udzielony przez Bank, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i podmiot ten jest uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Kredyt był przeznaczony na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od X na własne potrzeby lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w (…). Fakt ten potwierdziliście Państwo w dniu (…) stycznia 2016 r. przesyłając oświadczenie o zaciągnięciu kredytu na własne cele mieszkaniowe w związku z pismami z Banku z dnia (…) stycznia 2016 r. (…).
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22 maja 2015 r., wprowadzona została preferencja podatkowa polegająca na zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od osiągniętych przez Kredytobiorców przychodów z tytułu zastosowania przez Bank ujemnego oprocentowania kredytu w sytuacji, gdy spełnione zostały przesłanki określone w ww. rozporządzeniu MF. Bank w dniu (…) stycznia 2016 r. potwierdził przyjęcie Państwa oświadczeń. Kwota uruchomionego kredytu (…) PLN ((…) CHF). Reasumując, w wyniku ww. umowy kredytowej otrzymaliście Państwo z Banku kwotę (…) PLN.
W związku z uznaniem, że umowa kredytowa zawiera niedozwolone klauzule umowne i jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, w lipcu 2023 r. działając przy udziale pełnomocnika złożyłyście Państwo w Sądzie Okręgowym pozew przeciwko Bankowi, o ustalenie nieważności umowy oraz zapłatę.
W dniu (…) lipca 2025 r. pełnomocnik Banku zaproponował ugodę, informując, że Bank jest skłonny zakończyć spór, zawierając ugodę zakładającą zmianę waluty zadłużenia na PLN na poniższych warunkach: 1. umorzenie pozostałego do spłaty salda kredytu ((…) CHF); 2. wypłata na rzecz Powódki kwoty (…) zł.
W ww. drafcie Umowy Ugody (dalej Ugoda) znajduje się zapis, w którym Bank informuje o sporządzeniu informacji PIT-11. (…) „ (…) ” (…) Z powyższego nie wynika jednoznacznie, czy kwota, o której mowa w § 5 Ugody określona jako „dodatkowa” podlega opodatkowaniu.
W Ugodzie Bank nie wskazał podstawy wypłacenia ww. zwrotu. Wzór Ugody został stworzony przez Bank i nie podlega negocjacji. Bank nie przedstawił kalkulacji z czego wynika wartości „kwoty dodatkowej”. W Ugodzie nie ma informacji dotyczącej sumy wpłat dokonanych przez Kredytobiorcę.
(…).
Poniżej obliczenia potwierdzające, że suma wpłat, których dokonano na rzecz Banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego (zaciągniętego w dniu (…) stycznia 2009 r.) pomniejszona o kwotę proponowaną przez Bank w ramach Ugody, jest większa o (…) PLN niż kwota proponowana jako „dodatkowa”. Przewalutowanie kredytu będzie polegało wyłącznie na zmianie sposobu wykonania zobowiązania.
Dotychczas sposób wykonania zobowiązania polegał na wskazaniu przez Bank w harmonogramie spłaty kredytu raty kapitałowo-odsetkowej we frankach szwajcarskich (CHF), zaś środki pieniężne na spłatę były pobierane z rachunku ROR w walucie polskiej w wysokości stanowiącej równowartość kwoty kredytu, przy zastosowaniu kursu sprzedaży dewiz obowiązującego w Banku w dniu spłaty kredytu.
(…) Po przewalutowaniu rata kapitałowo-odsetkowa byłaby podawana w harmonogramie w walucie polskiej i w walucie polskiej byłaby pobierana kwota z rachunku ROR. Przewalutowanie będzie w ramach Umowy Ugody.
(…).
Kredyt mieszkaniowy był obsługiwany prawidłowo (terminowo), i do dnia (…) lipca 2025 r. nie było żadnego zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu niezapłaconych kosztów i opłat związanych z przedmiotową Umową. A zatem umorzenie będzie dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek. Zostało to potwierdzone przez Bank, umorzenie będzie dotyczyć kapitału i odsetek.
Mieszkanie i miejsce postojowe mają oddzielne księgi wieczyste, pomimo że były zakupione jednocześnie na mocy umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego, tj. jednym aktem notarialnym z (…) sierpnia 2010 r. Sposób, w jaki jest to wykazywane w Księgach Wieczystych prawdopodobnie został określony na etapie aktu notarialnego, na kształt którego nie mieliście Państwo wpływu (warunki nie podlegały negocjacji), było to po stronie sprzedającego.
Strona sprzedająca, zbyła lokal mieszkalny poprzez ustanowienie odrębnej własności, natomiast miejsce postojowe zbyła jako udział we współwłasności lokalu niemieszkalnego – garażu.
Z uwagi na powyższe, mają one oddzielne księgi wieczyste. Z uwagi na fakt, że Umowa kredytu mieszkaniowego zawierała niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 385 (1) § 1 k.c.) i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, wniosłyście Panie o ustalenie nieważności umowy.
W przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako nienależnie zapłaconych przez Kredytobiorcę ww. Umowy jako świadczeń nienależnie uiszczonych na rzecz pozwanego Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych (na podstawie art. 410 § 1 k.c. w zw. z art. 405 k.c.) za okres od dnia uruchomienia kredytu tj. od (…) stycznia 2009 r. do (…) lipca 2025 r., tj.: kwoty (…) zł, w tym: – spłacony kapitał w wysokości (…) zł, – spłacone odsetki umowne w wysokości (…) zł.
Rozliczenie tego kredytu przez strony postępowania sądowego polega na tym, że strony oddają sobie otrzymane wzajemnie świadczenia. Czyli Kredytobiorca zwraca Bankowi kwotę wypłaconego kredytu (kapitał w kwocie (…) PLN) a Bank zwraca Kredytobiorcy całkowitą kwotę dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu (do (…) lipca 2025 r.) – (…) PLN.
W świetle powyższego „kwota dodatkowa” jest to część kwoty, którą wcześniej przekazaliście Państwo na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu mieszkaniowego.
Reasumując, kwota (…) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej i jest niższa o (…) PLN niż kwota wniesionych na rzecz Banku wpłat (według stanu na dzień (…) września 2025 r. jest niższa o (…) PLN).
Poniżej szczegóły: Całkowita suma wpłat na dzień (…) lipca 2025 r. – (…) PLN kwota otrzymanego kredytu – (…) PLN różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwotą wypłaconą – (…) PLN według stanu na dzień (…) września 2025 r. Całkowita suma wpłat – (…) PLN kwota otrzymanego kredytu – (…) PLN różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwotą wypłaconą – (…) PLN.
Ponadto wskazała Pani, że zgodnie z zawartą umową kredytową odpowiadaliście Państwo i odpowiadacie za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości.
Zgodnie z aneksem nr 1 do umowy kredytu, jest Pani wraz z córką kredytobiorcą i współwłaścicielem ww. nieruchomości (przedmiotem aneksu jest zmiana oznaczenia strony umowy w związku ze śmiercią kredytobiorcy).
Jednocześnie pragnie Pani podkreślić, iż kancelaria sporządzając pozew umieściła w nim jako powódkę na równi z Państwem Kredytobiorcami, również Pani drugą córkę C jako spadkobiercę pomimo tego, że były przekazane/udostępnione dokumenty zawarte z Bankiem tj.:
(…).
Zgodnie z draftem Umowy Ugody, bank umorzy część kredytu wszystkim kredytobiorcom.
Nadmienia Pani, że Umowa Ugody uwzględnia stan z pozwu i wskazuje AA, BB i CA (...)”„zwanymi dalej „Kredytobiorcą” (…).
Jak wspomniała Pani powyżej, kancelaria sporządzając pozew umieściła w nim jako powódkę na równi z Państwem Kredytobiorcami, również Pani drugą córkę C jako spadkobiercę, pomimo tego, że były przekazane/udostępnione dokumenty zawarte z Bankiem potwierdzające fakt w zakresie oznaczenia stron umowy i zwolnienia z długu jednego ze Spadkobiorców.
Potwierdza to postanowienie zawarte w § 1 ust. 9 Umowy Ugody w brzmieniu: „Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie <<KWOTA>> złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.” (…).
Kredyt był przeznaczony na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od X na własne potrzeby lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym znajdującym się w (…). Fakt ten potwierdziliście Państwo w dniu (…) stycznia 2016 r. przesyłając Oświadczenie o zaciągnięciu kredytu na własne cele mieszkaniowe w związku z pismami Banku z dnia (…) stycznia 2016 r. (…)). Bank w dniu (…) stycznia 2016 r. potwierdził przyjęcie Państwa oświadczeń.
W treści umowy kredytowej paragraf 2 pkt 2 stanowi: „Przeznaczenie kredytu: Na potrzeby własne Cel: budowa lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym”.
Finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego było realizowane ze środków własnych w wysokości 25% i środków pozyskanych w ramach kredytu.
(…).
Zgodnie z fakturami wystawionymi przez X (…) transze kredytu zostały zaksięgowane jako zaliczka na wkład budowlany (…). Z tego wynika, że zaliczka na wkład budowlany (…) MSC POSTOJOWE zostało sfinansowane ze środków własnych – łącznie (…) zł.
Kredyt jest zabezpieczony na nieruchomości położonej w (…). Dla ww. nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą.
Kredyt jest zabezpieczony hipotecznie i w całości został wykorzystany na realizację tej inwestycji.
Nie korzystała Pani, podobnie jak, współkredytobiorca z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
Draft Umowy Ugody w § 5 stanowi: „(…)”.
Kwota udzielonego kredytu przez Bank to (…) PLN, a kwota spłacona przez kredytobiorców do dnia (…) lipca 2025 r. to (…) PLN (według stanu na dzień (…) września 2025 r. całkowita suma wpłat wynosi (…) PLN).
A zatem, kwota (…) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej i jest niższa o (…) PLN niż kwota wniesionych na rzecz Banku wpłat przez kredytobiorców (według stanu na dzień (…) września 2025 r. ).
Bank nie przedstawił kalkulacji z czego wynika wartość „kwoty dodatkowej”. W projekcie Umowy Ugody Bank nie wskazał podstawy wypłacenia ww. zwrotu.
W Pani ocenie będzie to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego zostały przekazane na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
Mając na uwadze fakt, że Umowa kredytu mieszkaniowego Własny Kąt hipoteczny zawierała niedozwolone klauzule umowne (w rozumieniu art. 385 (1) § 1 k.c.) i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, wniosła Pani o ustalenie nieważności umowy.
Rozliczenie tego kredytu przez strony postępowania sądowego polega na tym, że strony oddają sobie otrzymane wzajemnie świadczenia. Czyli kredytobiorca zwraca Bankowi kwotę wypłaconego kredytu (kapitał w kwocie (…) PLN) a Bank zwraca kredytobiorcy całkowitą kwotę dokonanych wpłat i poniesionych kosztów kredytu (do dnia (…) lipca 2025 r.: (…) PLN).
Reasumując, kwota (…) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej, którą zakwestionowałyście Panie jako nienależną ze względu na fakt, że umowa kredytowa zawierała niedozwolone klauzule umowne i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
W przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako nienależnie zapłaconych przez kredytobiorców. Zgodnie ze stanem na dzień (…) lipca 2025 r., wpłaciłyście Panie na poczet umowy kredytowej kwotę o (…) PLN wyższą niż kwota, którą proponuje wypłacić Bank (według stanu na dzień (…) września 2025 r. wpłaciliście Państwo kwotę o (…) PLN wyższą niż kwota, którą proponuje wypłacić Bank).
Poniżej przedstawia Pani obliczenia potwierdzające fakt, że jest to zwrot wcześniej wpłaconej kwoty.
Całkowita kwota wpłat do dnia (…) lipca 2025 r.: (…) PLN.
Kwota otrzymanego kredytu: (…) PLN.
Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: (…) PLN.
Natomiast według stanu na dzień (…) września 2025 r.
Całkowita suma wpłat – (…) PLN.
Kwota otrzymanego kredytu – (…) PLN.
Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwotą wypłaconą – (…) PLN.
Pytanie
Czy kwota w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9 Ugody jest dla Pani przychodem podlegający opodatkowaniu?
Czy kwota wymieniona w § 5 Ugody podlega opodatkowaniu?
Pani stanowisko w sprawie
Ad. 1
W Pani ocenie, spełnia Pani wymagania zapisane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022r., poz. 592 ze zm.) pozwalające na zaniechanie poboru podatku od kwoty zapisanej w § 1 ust. 9 ugody m.in.: kredyt sfinansował w całości nabycie lokalu mieszkalnego, kredyt jest zabezpieczony na nieruchomości położonej w (…). Dla ww. nieruchomości Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą.
Zgodnie z aneksem nr 1 do umowy ww. kredytu jest Pani wraz z córką Kredytobiorcą i współwłaścicielem ww. nieruchomości (przedmiotem aneksu jest zmiana oznaczenia strony umowy w związku ze śmiercią Kredytobiorcy).
Zgodnie z zawartą umową kredytową odpowiadaliście Państwo i odpowiadacie za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości. Nie korzystała Pani, podobnie jak współkredytobiorca z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności, o których mowa w §1 ust.1 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. ze zm.
Kancelaria sporządzając pozew umieściła w nim jako powódkę na równi z Państwem Kredytobiorcami, również Pani drugą córkę C jako spadkobiercę pomimo tego, że były przekazane/udostępnione dokumenty zawarte z Bankiem potwierdzające: aneks nr 1 do umowy kredytu Kredyt mieszkaniowy, w którym art. 1 ust. 1 stanowi: (…).
(…).
Reasumując, w tej sytuacji z uwagi na fakt, że umowa ugody uwzględnia stan z pozwu i wskazuje AA, BB i CA jako Kredytobiorców, składa Pani oświadczenie, że nie skorzystała dotychczas (zgodnie ze stanem faktycznym) z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż ta, która była finansowana przedmiotowym kredytem.
Kredyt jest zabezpieczony hipotecznie i w całości został wykorzystany na realizację tej inwestycji. Finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego i miejsca postojowego było realizowane ze środków własnych w wysokości 25% i środków pozyskanych w ramach kredytu. Szczegóły w załączniku źródła finansowania.
Ad. 2
W Pani ocenie, otrzymane pieniądze nie stanowią przysporzenia majątkowego, ponieważ jest to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu hipotecznego.
Otrzymana kwota (…) PLN nie jest przychodem w rozumieniu ustawy z dnia (…) lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to nie jest przychodem, ponieważ ma charakter zwrotny.
Takie stanowisko zostało również zawarte przez Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w innych interpretacjach podatkowych, przykładowo interpretacje indywidualne:
z 28 kwietnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.243.2023.1.MN,
z 28 sierpnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN,
z 29 lipca 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ,
z 1 sierpnia 2024 r.nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ
oraz 0114-KDIP3-2.4011.345.2025.2.MN.
Kwota (…) PLN stanowi część sumy wpłat na poczet umowy kredytowej, którą zakwestionowałyście Panie jako nienależną ze względu na fakt, że umowa kredytowa zawierała niedozwolone klauzule umowne i była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.
W przypadku, gdyby doszło do ustalenia nieważności umowy kredytowej przez Sąd, Bank byłby zobowiązany do zwrotu zapłaconych rat kredytowych oraz opłat i prowizji jako nienależnie zapłaconych przez Kredytobiorcę. Zgodnie ze stanem na dzień (…) lipca 2025 r., wpłaciłyście Panie na poczet umowy kredytowej kwotę o (…) PLN wyższą niż kwota, którą proponuje wypłacić Bank.
Poniżej przedstawia Pani obliczenia potwierdzające fakt, że jest to zwrot wcześniej wpłaconej kwoty. Całkowita kwota wpłat do dnia (…) lipca 2025 r.: (…) PLN.
Kwota otrzymanego kredytu: (…) PLN.
Różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwota wypłaconą: (…) PLN.
Natomiast według stanu na dzień (…) września 2025 r. całkowita suma wpłat – (…) PLN kwota otrzymanego kredytu – (…) PLN różnica pomiędzy kwotą wpłat a kwotą wypłaconą – (…) PLN.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:
1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
2. kredyt był udzielony przed dniem (…) stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony na nabycie lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym.
Zgodnie z ww. art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.).
Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:
Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".
Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że mieszkanie i miejsce postojowe mają oddzielne księgi wieczyste. Nie można więc uznać, że miejsce postojowe spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z zakupionym odrębnie lokalem mieszkalnym. Samo miejsce postojowe nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie, wydatkiem na cele mieszkaniowe jest wyłącznie ta część należności, która została zaciągnięta i przeznaczona na zakup lokalu mieszkalnego.
Skoro, jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnienia:
- kredyt został udzielony w styczniu 2009 r. z bankiem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
- kredyt na zakup mieszkania został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na ww. nieruchomości,
- nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej,
- umorzenie kredytu będzie dotyczyło tylko kapitału i odsetek
to w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych do tej części kredytu, która została zaciągnięta na zakup lokalu mieszkalnego.
W tej części w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest prawidłowe.
Z kolei, skoro w treści wniosku wskazała Pani, że kredyt został przeznaczony na sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym w garażu wielostanowiskowym, to nie można przyjąć, że miejsce postojowe zostało sfinansowane ze środków własnych. Zatem, umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup miejsca postojowego, nie będzie korzystało z zaniechania poboru podatku i od tej części dochodu z tytułu umorzenia będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
W tej części w zakresie pytania nr 1 Pani stanowisko jest więc nieprawidłowe.
Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych wypłaty ustalonej w ugodzie kwoty dodatkowej wyjaśniam, że z definicji przychodu zawartej w art. 11 ust. 1, wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych – co już wcześniej zauważono – można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
We wniosku wskazała Pani, że w ramach ugody bank zaproponował wypłatę na Pani rzecz kwoty dodatkowej, będzie to zwrot środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego zostały przekazane na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
Zatem w analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzyma Pani zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. A zatem otrzyma Pani środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Pani własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Pani majątku. Wypłata ta będzie dla Pani neutralna podatkowo.
W konsekwencji, wypłata przez bank ww. kwoty nie będzie stanowić dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pani miała obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez bank kwoty.
Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest więc prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pani jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpiła Pani o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pani osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałych współkredytobiorców.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
2) z zastosowaniem art. 119a;
3) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
4) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo