Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.922.2025.2.MB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 5 grudnia 2025 r. (wpływ 5 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (…) czerwca 2007 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem, zawarła z A (poprzednikiem prawnym obecnego wierzyciela) Umowę o Kredyt Hipoteczny. Kredyt został udzielony w kwocie (…) PLN i był indeksowany do waluty obcej CHF.

Zgodnie z § 2 ust. 2 Umowy, kredyt przeznaczony był na zakup lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym. Przedmiotem finansowania była odrębna własność lokalu położonego w (…). Tym samym kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

Obecnie następcą prawnym banku jest B (działający w Polsce przez Oddział). W związku ze sporem dotyczącym klauzul waloryzacyjnych w umowie kredytu, Strony wynegocjowały warunki ugody. Zgodnie z projektem ugody z dnia (…) maja 2025 r., strony planują dokonać przeliczenia kredytu tak, jakby od początku był kredytem złotowym oprocentowanym stawką WIBOR plus marża.

W wyniku ugody nastąpi umorzenie części zadłużenia Wnioskodawczyni i jej męża. Zgodnie z wyliczeniami Banku, kwota umorzenia (zwolnienia z długu) wyniesie (…) PLN. Bank wskazał, że w przypadku umorzenia powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, chyba że Kredytobiorca spełni warunki określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku.

Opis realizacji celów mieszkaniowych: Wnioskodawczyni oświadcza, że kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. Nieruchomość została nabyta z zamiarem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej męża. Ze względu na sytuację rodzinną, po zakupie lokal był udostępniony nieodpłatnie dzieciom Wnioskodawczyni w celu zaspokojenia ich potrzeb mieszkaniowych podczas studiów i startu w dorosłe życie. Wnioskodawczyni wraz z mężem zamieszkują w domu jednorodzinnym.

Jednakże docelowym przeznaczeniem lokalu jest zamieszkanie w nim przez Wnioskodawczynię i jej męża w okresie emerytalnym. Obecnie zajmowana nieruchomość w (…) to dom na dużej działce (ok. (…) m²), której utrzymanie staje się dla małżonków coraz trudniejsze ze względu na wiek i pogarszający się stan zdrowia.

Lokal, sfinansowany Kredytem, znajduje się w lokalizacji zapewniającej lepszy dostęp do infrastruktury miejskiej, a przede wszystkim do placówek służby zdrowia, co jest kluczowe dla Wnioskodawczyni. Przeprowadzka do tego lokalu jest planowana w najbliższej przyszłości w celu zabezpieczenia potrzeb bytowych Wnioskodawczyni i jej męża na starość.

Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od innego umorzonego kredytu mieszkaniowego.

Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że zgodnie z § 2 ust. 2 Umowy Kredytu Hipotecznego z dnia (…) czerwca 2007 r., cel kredytu został określony następująco:

„Kredyt przeznaczony jest na zakup lokalu mieszkalnego na rynku pierwotnym”. Przedmiotem finansowania była odrębna własność lokalu położonego w (…).

Kredyt został udzielony przez A, którego następcą prawnym jest B (działający w Polsce przez Oddział). Zarówno pierwotny kredytodawca, jak i jego następca prawny, są podmiotami uprawnionymi do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów i ich działalność podlega nadzorowi właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym (w tym, w zakresie określonym przepisami prawa, nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego).

Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 Umowy Kredytu, zabezpieczenie spłaty kredytu stanowiła hipoteka kaucyjna ustanowiona na sfinansowanej nieruchomości (odrębna własność lokalu).

W skład kwoty podlegającej umorzeniu wchodzi kwota kredytu (kapitału).

Zgodnie z postanowieniami projektu Ugody (§ 2 ust. 3), wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy (stanowiąca kapitał) na dzień (…) maja 2025 r. wynosiła (…) CHF, co po przeliczeniu na walutę polską stanowi kwotę (…) PLN. W § 2 ust. 9 Ugody wskazano wprost, że: „Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie), na kwotę (…) PLN. Kwota umorzenia stanowi kwotę wskazaną w ust. 3” (czyli kwotę kapitału). Ponadto w załączniku nr 1 do Ugody („Informacja o sposobie ustalenia pozostałej kwoty do spłaty kredytu w PLN”) kwota ta została wprost zdefiniowana jako „Saldo kredytu (kapitału do spłaty)” przeliczone na PLN. Kwota umorzenia nie obejmuje odsetek ani innych opłat, gdyż zgodnie z mechanizmem ugody (retroaktywne przeliczenie na PLN i uznanie nadpłaty) to Bank jest zobowiązany do zwrotu nadpłaconych środków na rzecz Kredytobiorcy, a pozostałe saldo kapitału ulega umorzeniu.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, kwota umorzenia kapitału i odsetek z tytułu Kredytu, objęta ugodą z Bankiem, będzie korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (z późn. zm.), mimo że lokal mieszkalny przez pewien czas był zamieszkiwany przez dzieci Wnioskodawczyni, a Wnioskodawczyni planuje w nim zamieszkać w przyszłości ze względu na stan zdrowia?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, przychód uzyskany z tytułu umorzenia zadłużenia w ramach ugody z Bankiem będzie objęty zaniechaniem poboru podatku dochodowego (będzie zwolniony z opodatkowania).

Uzasadnienie prawne:

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, zaniechuje się poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, jeżeli kredyt ten został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a celem tej inwestycji było zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.

W ugodzie zawarto również informację, że kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych (skorzystania z możliwości nieopodatkowywania kwoty umorzenia), o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2022, poz. 592) niezbędne jest spełnienie przez Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, tj.:

a)  kredyt mieszkaniowy (udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r., zabezpieczony w postaci hipoteki, wydatkowany na cele mieszkaniowe, w tym również kredyt refinansowy/kredyt konsolidacyjny w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego) został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej w rozumieniu tego rozporządzenia, oraz

b)  Kredytobiorca nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej.

Kredytobiorca powyższe potwierdza poprzez wypełnienie, podpisanie i przesłanie do Banku oświadczenia, stanowiącego załącznik nr 1 do niniejszej Ugody. Po otrzymaniu oświadczenia Bank dokona weryfikacji informacji w nim zawartych i na tej podstawie podejmie ostateczną decyzję w zakresie sporządzenia informacji PIT-11.

Zgodnie z § 1 wskazanego w ugodzie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) wiązanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w lit a), rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1)  jednego gospodarstwa domowego albo

2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Wskazane w rozporządzeniu pojęcie „własne cele mieszkaniowe” odwołuje się do zwolnienia podatkowego wskazanego w art. 21 ust. 1 pkt 131 i ust. 25 pkt 1) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym pojęcie to należy interpretować szeroko, zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych oraz interpretacjami organów podatkowych. Ustawodawca nie warunkuje zwolnienia (lub zaniechania poboru) od natychmiastowego zamieszkania w nabytej nieruchomości.

Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego.

Brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu, np. kilku lat lub w lokalu tym po nabyciu będzie mieszkał tylko przez pewien czas.

W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez pewien okres czasu z lokalu będą korzystały dzieci podatnika. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność wykonywanych działań.

Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie późniejszym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2020 r. sygn. II FSK 904/18).

W przedstawionym stanie faktycznym:

1.  Kredyt został zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego.

2.  Nieruchomość ta stanowi zabezpieczenie przyszłych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej męża.

3.  Fakt czasowego, nieodpłatnego użyczenia lokalu członkom najbliższej rodziny (dzieciom) nie zmienia charakteru inwestycji jako służącej celom własnym. Zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych dzieci jest elementem realizacji celów rodziny, a jednocześnie nie stoi w sprzeczności z planem docelowym, jakim jest zamieszkanie w lokalu przez Wnioskodawczynię i jej męża.

4.  Obiektywne okoliczności (wiek, stan zdrowia, trudności w utrzymaniu obecnego domu z dużą działką) potwierdzają, że lokal jest niezbędny do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni w perspektywie długoterminowej.

Wnioskodawczyni spełnia zatem przesłankę działania w celu zaspokojenia „własnych potrzeb mieszkaniowych”. Czasowa rozbieżność między zakupem a zamieszkaniem jest uzasadniona życiowo i nie powinna pozbawiać prawa do ulgi, której celem społecznym jest oddłużenie kredytobiorców „frankowych”.

W związku z powyższym, umorzona kwota 201 953,19 PLN nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 – inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez bank wierzytelności od kredytu hipotecznego, zaciągniętego przez Panią, wskazuję, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tym miejscu wskazuję na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:

Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:

Z kolei § 4 ww. rozporządzenia stanowi, że:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Z powyższego wynika zatem, że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie:

-     do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie,

-     do kredytów udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw,

-     do kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,

-     a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz

-     w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia).

Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W literze a) art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały wymienione: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem. Zatem udzielony Pani kredyt wypełnia przesłanki do uznania go za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w rozporządzeniu.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że planowane umorzenie przez bank części kwoty kredytu zaciągniętego przez Panią w 2007 r. stanowić będzie dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu mieszkaniowego, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Będzie bowiem Pani spełniać wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zaniechania.

Dlatego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od uzyskanego przychodu.

Jednocześnie wskazuję, że rozporządzenie nie zawiera zapisu, zgodnie z którym czasowe niezamieszkiwanie w nabytym lokalu mieszkalnym, powoduje wyłączenie z możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku od powstałego z tego tytułu przychodu.

W Pani sprawie istotnym jest cel na jaki zaciągnęła i wydatkowała Pani środki z kredytu, tj. zakup lokalu mieszkaniowego na rynku pierwotnym, ponieważ wydatki te zostały wymienione w wyżej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.