Podatnik, obywatel polski, wyprowadził się z Polski w lipcu 2022 r. i od tego czasu mieszkał za granicą: najpierw na Islandii do sierpnia 2023 r., gdzie pracował, a następnie w Holandii do stycznia 2026 r., gdzie studiował i pracował. Planuje powrót do Polski w styczniu 2026 r., z faktycznym zamieszkaniem od 2 stycznia 2026 r., mimo że umowa najmu mieszkania w Polsce zaczyna się pod koniec grudnia 2025 r., a umowa o pracę w Polsce od 1 stycznia 2026 r. Posiada dokumenty potwierdzające…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 grudnia 2025 r. (wpływ 30 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W lipcu 2022 r. wyprowadził się Pan z Polski i od tego momentu Pana miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych znajdowało się nieprzerwanie poza terytorium RP.
1. Pobyt i zatrudnienie za granicą – Islandia
17 lipca 2022 r.-30 sierpnia 2023 r. – mieszkał Pan na Islandii.
Przez cały okres pobytu był Pan zatrudniony na umowę o pracę w pełnym wymiarze i podlegał Pan islandzkiemu systemowi podatkowemu.
Pana centrum interesów życiowych – praca, źródło utrzymania, miejsce pobytu, aktywność codzienna – znajdowało się w całości na Islandii.
2. Pobyt, praca i studia za granicą – Holandia
Od 31 sierpnia 2023 r. do 2 stycznia 2026 r. mieszka Pan w Holandii.
W okresie pobytu w Holandii:
• studiował Pan na uczelni wyższej,
• pracował Pan przez większość okresu pobytu (poza końcówką 2025 r., kiedy kończy Pan studia i przygotowuje przeprowadzkę).
Ośrodek interesów życiowych – mieszkanie, nauka, praca, aktywności społeczne – znajdował się w Holandii.
3. Zakończenie pobytu w Holandii
Umowa najmu dotychczasowego mieszkania kończy się administracyjnie 31 grudnia 2025 r. lub 15 stycznia 2026 r. Istnieje możliwość oddania mieszkania wcześniej (np. 31 grudnia 2025 r.), jednak: do końca dnia 1 stycznia 2026 r. faktycznie mieszka Pan w Holandii, prawdopodobnie korzystając z lokalu tymczasowego (u znajomych, krótkoterminowy najem itp.).
Holandię opuści Pan dopiero 2 stycznia 2026 r. i tego dnia fizycznie przyjedzie Pan do Polski.
4. Umowa najmu w Polsce
Aby zapewnić możliwość wprowadzenia się 2 stycznia 2026 r., zawarł Pan umowę najmu mieszkania w Polsce z początkiem końca grudnia 2025 r. (np. między 23 a 31 grudnia). Jest to czysto techniczne rozwiązanie, ponieważ:
• nie może Pan odebrać kluczy 1 stycznia 2026 r.,
• klucze odbierze wcześniej Pan lub Pana członek rodziny na pełnomocnictwie,
• nie będzie Pan zamieszkiwał w tym lokalu przed 2 stycznia 2026 r.
Miejsce zamieszkania do końca dnia 1 stycznia 2026 r. pozostaje w Holandii.
5. Umowa o pracę
Polski pracodawca poinformował Pana, że umowa o pracę musi rozpocząć się 1 stycznia 2026 r. z powodów organizacyjnych.
Faktyczne rozpoczęcie pracy i pierwsze stawiennictwo w Polsce nastąpi dopiero 2 stycznia 2026 r., po przeprowadzce.
6. Przychody polskie w późniejszych latach
W okresie pobytu za granicą uzyskiwałem w Polsce jedynie:
• rentę rodzinną,
• drobne przychody kapitałowe,
• niewielkie dochody z pracy wykonywanej wyłącznie zdalnie z Islandii, z powodów praktycznych pracodawca używał Pana polskiego adresu, stąd nie miał Pan już później możliwości korekty tego przy składaniu PIT, KIS zalecił aby złożył Pan PIT rezydenta, ze względu na to, że wysokość podatku była taka sama jak dla nierezydenta. PIT-y składał Pan z przyczyn technicznych (głównie wykorzystywanie polskiego adresu ze względu na częstą zmianę adresów za granicą, w szczególności na Islandii) i nie wynikały one z posiadania miejsca zamieszkania w Polsce.
W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.
Z ulgi na powrót zamierza Pan skorzystać za następujące lata podatkowe: 2027, 2028, 2029 oraz 2030.
Posiada Pan obywatelstwo polskie.
W okresie pomiędzy 2 stycznia 2026 r. a 7 stycznia 2026 r. nastąpi przeniesienie Pana miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Od momentu przeniesienia ośrodka interesów życiowych oraz gospodarczych na terytorium RP będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W okresach wskazanych we wniosku posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z prawem właściwych państw, tj.: Islandia – w okresie od 27 sierpnia 2022 r. do 31 sierpnia 2023 r., Królestwo Niderlandów (Holandia) – w okresie od 31 sierpnia 2023 r. do dnia przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. jednego z dni pomiędzy 2 stycznia 2026 r. a 7 stycznia 2026 r.
Posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych we wskazanych okresach, tj.: w przypadku Islandii – certyfikat rezydencji podatkowej oraz historię zamieszkania, obejmujące okres od 27 sierpnia 2022 r. do 31 sierpnia 2023 r.; w przypadku Królestwa Niderlandów (Holandii) – wypis z rejestru ludności (BRP - Basisregistratie Personen), potwierdzający miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie od 31 sierpnia 2023 r. do dnia przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. jednego z dni pomiędzy 2 stycznia 2026 r. a 7 stycznia 2026 r., przy czym certyfikat rezydencji podatkowej w Królestwie Niderlandów wystawiany jest wyłącznie za pełne lata podatkowe, a certyfikaty takie posiada Pan za lata kalendarzowe 2024 oraz 2025.
Nie korzystał Pan dotychczas z ulgi na powrót.
W latach, za które zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót, planuje Pan uzyskiwać dochody ze stosunku pracy, opodatkowane zgodnie z zasadami określonymi w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Szacunkowa wysokość osiąganych dochodów w poszczególnych latach wynosi około (...).
Pytania
1) Czy spełnia Pan warunek ulgi na powrót dotyczący nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium RP przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu, jeżeli w latach 2023, 2024 i 2025 mieszkał Pan kolejno na Islandii i w Holandii, gdzie miał Pan ośrodek interesów życiowych?
2) Czy spełnia Pan warunek braku miejsca zamieszkania w Polsce od początku roku powrotu do dnia poprzedzającego zmianę miejsca zamieszkania, jeżeli do dnia 1 stycznia 2026 r. włącznie faktycznie mieszka Pan na terytorium Holandii (również w lokalu tymczasowym), a przeprowadzka i zamieszkanie w Polsce następują dopiero 2 stycznia 2026 r., mimo że umowa najmu polskiego mieszkania zaczyna się pod koniec grudnia 2025 r.?
3) Czy data rozpoczęcia umowy o pracę w Polsce – 1 stycznia 2026 r. – przy faktycznym miejscu pobytu za granicą do 1 stycznia 2026 r. włącznie wpływa na możliwość zastosowania ulgi na powrót?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, spełnia Pan wszystkie warunki do zastosowania ulgi na powrót.
Trzy pełne lata za granicą
W latach 2023, 2024 i 2025 Pana miejsce zamieszkania było wyłącznie za granicą, a ośrodek interesów życiowych – praca i pełne zatrudnienie na Islandii oraz praca i studia w Holandii – jednoznacznie znajdował się poza Polską.
Rok powrotu – spełnienie warunku do dnia poprzedzającego powrót
Zmiana miejsca zamieszkania nastąpi faktycznie 2 stycznia 2026 r. Do końca dnia 1 stycznia 2026 r. pozostaje Pan mieszkańcem Holandii. Nie zamieszkuje Pan jeszcze w Polsce, nie prowadzi Pan tu życia codziennego i nie ma Pan tu ośrodka interesów życiowych. Umowa najmu polskiego mieszkania zawarta technicznie na koniec grudnia nie oznacza zamieszkania.
Umowa o pracę od 1 stycznia 2026 r. nie wpływa na ocenę miejsca zamieszkania. Zawarcie umowy o pracę nie determinuje miejsca zamieszkania. W dniu 1 stycznia 2026 r. nadal:
• przebywa Pan fizycznie w Holandii,
• mieszka Pan w holenderskim lokalu,
• nie podjął Pan jeszcze pracy w Polsce.
Zatem warunki ulgi pozostają spełnione.
Konkluzja
W świetle przedstawionych okoliczności:
• w latach 2023-2025 mieszkał Pan wyłącznie za granicą (Islandia/Holandia),
• do 1 stycznia 2026 r. włącznie ma Pan miejsce zamieszkania w Holandii,
• faktyczna zmiana miejsca zamieszkania następuje 2 stycznia 2026 r.
• techniczny odbiór kluczy ani umowa o pracę nie oznaczają wcześniejszego zamieszkania,
• spełnia Pan wszystkie warunki ulgi na powrót.
Wniósł Pan o potwierdzenie prawidłowości stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,
b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 , art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44;
Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:
a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
3) podatnik:
a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub
b) miał miejsce zamieszkania:
- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz
5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 przedmiotowej ustawy polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy – tak jak Pan – przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Z analizy sprawy wynika, że do Polski powrócił Pan i przeniósł swój ośrodek interesów życiowych w jeden z dni pomiędzy 2 stycznia 2026 r. a 7 stycznia 2026 r., w wyniku czego od tego dnia podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.
Miał Pan miejsce zamieszkania poza Polską – odpowiednio na Islandii oraz w Holandii – nieprzerwanie przez okres przekraczając trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok 2026, do dnia poprzedzającego Pana powrót do Polski w jeden z dni pomiędzy 2 stycznia 2026 r. a 7 stycznia 2026 r. Posiadał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych zgodnie z prawem właściwych państw, tj.: Islandia – w okresie od 27 sierpnia 2022 r. do 31 sierpnia 2023 r., Królestwo Niderlandów (Holandia) – w okresie od 31 sierpnia 2023 r. do dnia przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. jednego z dni pomiędzy 2 stycznia 2026 r. a 7 stycznia 2026 r.
Zatem, zrealizował Pan także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełnił Pan również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełnił Pan również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.
Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.
Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.
Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że posiada Pan dowody dokumentujące Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w poprzednich państwach Pana zamieszkania w opisanym okresie. Jak Pan wskazał:
Posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych we wskazanych okresach, tj.: w przypadku Islandii – certyfikat rezydencji podatkowej oraz historię zamieszkania, obejmujące okres od 27 sierpnia 2022 r. do 31 sierpnia 2023 r.; w przypadku Królestwa Niderlandów (Holandii) – wypis z rejestru ludności (BRP - Basisregistratie Personen), potwierdzający miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie od 31 sierpnia 2023 r. do dnia przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. jednego z dni pomiędzy 2 stycznia 2026 r. a 7 stycznia 2026 r., przy czym certyfikat rezydencji podatkowej w Królestwie Niderlandów wystawiany jest wyłącznie za pełne lata podatkowe, a certyfikaty takie posiada Pan za lata kalendarzowe 2024 oraz 2025.
Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponadto wskazał Pan, że:
W latach, za które zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót, planuje Pan uzyskiwać dochody ze stosunku pracy, opodatkowane zgodnie z zasadami określonymi w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia będzie Panu przysługiwało prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na zasadach wynikających z tego przepisu, czyli w czterech interesujących Pana, kolejno po sobie następujących latach podatkowych, tj.: 2027, 2028, 2029 oraz 2030 – w limitowanej tym przepisem wysokości, nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.
Mając na względzie całokształt podanych przez Pana we wniosku i jego doprecyzowaniu okoliczności, data rozpoczęcia umowy o pracę w Polsce – 1 stycznia 2026 r. – przy faktycznym miejscu pobytu za granicą do 1 stycznia 2026 r. włącznie, nie wpływa w Pana sytuacji na możliwość zastosowania ulgi na powrót.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo