Małżonkowie, będący polskimi rezydentami podatkowymi, zawarli w 2005 r. z bankiem umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego w CHF na cel mieszkaniowy. W związku z sporem sądowym, Sąd Okręgowy w 2024 r. uznał umowę za nieważną i zasądził na rzecz małżonków kwoty wraz z odsetkami za opóźnienie. Po apelacji banku, w październiku 2025 r. strony zawarły porozumienie, na mocy którego wzajemnie potrąciły roszczenia: bank zwrócił małżonkom…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 17 grudnia 2025 r. (wpływ 17 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawcy – małżonkowie są osobami fizycznymi będącymi polskimi rezydentami podatkowymi. W okresie, o który m mowa w niniejszym wniosku, pozostawali i nadal pozostają w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.
Małżonkowie dnia (…) listopada 2005 r. zawarli z bankiem umowę o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF, na której podstawie Bank wypłacił Małżonkom kwotę (…) zł. Przeznaczeniem kredytu była realizacja celu mieszkaniowego Małżonków. Kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości.
Małżonkowie wnieśli pozew przeciwko Bankowi, w wyniku którego przed Sądem Okręgowym toczyło się postępowanie oznaczone sygn. akt (…), w który m w dniu (…) kwietnia 2024 r. zapadł wyrok. Wyrokiem Sąd Orzekł:
1) ustalił, że Umowa o kredyt hipoteczny z dnia (…) listopada 2005 r., zawarta w dniu (…) listopada 2005 r. między małżonkami a poprzednikiem prawnym pozwanego jest nieważna i w związku z tym nie istnieje stosunek prawny kredytu wynikający z tej umowy,
2) zasądził od Banku na rzecz Małżonków kwotę (…) złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia (…) grudnia 2022 r. do dnia zapłaty,
3) w pozostałej części powództwo oddalił;
4) kosztami procesu obciążył pozwanego i na tej podstawie zasądził od Banku na rzecz Małżonków kwotę (…) złotych tytułem zwrotu koszt w procesu, w tym kwotę (…) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
Wskazany wyrok został zaskarżony przez Bank, na skutek czego sprawa trafiła do Sądu Apelacyjnego sygn. akt (…).
W dniu (…) października 2025 r. Bank i Małżonkowie podpisali porozumienie. Celem porozumienia było zakończenie sporu pomiędzy Stronami związanego z zawarciem i wykonywaniem umowy kredytu hipotecznego, w tym dokonanie wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji zakończenie Umowy oraz sporów sądowych w sposób definitywny i bez żadnych dalszych roszczeń którejkolwiek Strony.
Najważniejsze postanowienia Porozumienia są następujące:
1) Małżonkom przysługują wobec Banku roszczenia w kwocie (…) zł, na co składają się następujące pozycje:
a) wpłacone przez klienta do dnia zawarcia porozumienia na podstawie Umowy Kredytu na rzecz Banku raty w wysokości (…) zł,
b) składki ubezpieczenia pomostowego w wysokości (…) zł,
c) ustalona przez Strony, na dzień poprzedzający zawarcie porozumienia kwota ustawowych odsetek za opóźnienie w wysokości (…) zł,
d) kwota (…) zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
2) Bankowi przysługuje w stosunku do Małżonków roszczenie o zapłatę (…) zł w związku z wypłatą kapitału kredytu.
3) Mając na uwadze powyższe, w celu kompleksowego uregulowania rozliczeń stron wynikających z Umowy Kredytu uznanej za nieważną i Wyroku, Strony zgodnie oświadczyły, że:
a) uznają swoje wzajemne wierzytelności,
b) dokonują zgodnego rozliczenia wzajemnych wierzytelności oraz kwoty (…) zł poprzez ich umowne potrącenie,
c) na skutek dokonanego potrącenia, Bank zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Małżonków kwoty: - (…) zł na rachunek bankowy małżonków, - (…) zł tytułem zwrotu kosztów procesu, na rachunek bankowy pełnomocnika Małżonków.
Na skutek zawartego Porozumienia, Małżonkowie złożyli do Sądu Apelacyjnego w sprawie o sygn. akt (…) – pismo z cofnięciem pozwu i ze zrzeczeniem się roszczenia.
Po zawarciu Porozumienia, Małżonkowie otrzymali od Banku łączną kwotę w wysokości (…) zł.
Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w wyniku zawarcia porozumienia bank zwrócił środki pieniężne w kwocie ((…) zł) uprzednio spłaconej do banku z uwzględnieniem tj. potrąceniem wartości udostępnionego kapitału kredytu ((…) zł). Kwota rozliczenia została powiększona dodatkowo o odsetki za opóźnienie (…) zł i uregulowana jednym przelewem w kwocie (…) zł.
Jest to zwrot środków, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem, które wskutek orzeczenia sądu został uznany za nieważny. Z kolei Wnioskodawca jako kredytobiorca zwraca bankowi kapitał kredytu wypłacony na podstawie uznanej za nieważną umowy kredytowej. W ten sposób wzajemne roszczenia miedzy Wnioskodawcą a bankiem zostają w drodze potracenia rozliczone. Dodatkowo bank w ramach tego rozliczenia wypłaca należne odsetki ustawowe za opóźnienie.
Pytanie
Czy otrzymana przez Małżonków kwota (…) zł w wyniku stwierdzenia nieważności umowy kredytu hipotecznego, po potrąceniu wzajemnych roszczeń na postawie porozumienia, stanowi dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Czy otrzymana przez Małżonków na podstawie Porozumienia kwota, stanowiąca zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do dnia zawarcia ugody w wysokości (…) zł – stanowi dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust.1 pkt 95 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 1, kwota (…) zł (wynikająca z sumy kwot wymienionych w lit. 1 a) oraz b) stanu faktycznego wniosku), otrzymana przez Małżonków na podstawie Porozumienia, po potrąceniu wzajemnych roszczeń, nie stanowi dla Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od os b fizycznym, źródłami przychodów są (...) inne źródła.
W myśl art. 20 ust. 1 powyższej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepis w o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychód w określonych w art. 12-14 i art. 17.
Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychód w z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy o PIT, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe.
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.
Oznacza to, że kwota (…) zł wypłacona po potrąceniu wzajemnych roszczeń z bankiem w zakresie nieważnej umowy kredytowej, nie może stanowić przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy. U Wnioskodawcy nie doszło do powstania przysporzenia majątkowego. Świadczy o tym sposób wyliczenia – w zaistniałym stanie faktycznym bank dokonując wyliczenia ostatecznej kwoty do wypłaty uwzględnił poniesione wcześniej przez Małżonków wydatki w związku z zawarciem umowy kredytowej. Przy czym kwota zwrotu stanowi nadwyżkę wpłaconych przez Wnioskodawców środków ponad wypłacony przez bank kapitał. W związku z zawarciem Porozumienia Wnioskodawca otrzymał zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazał wraz z Małżonkiem na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu. A zatem Wnioskodawca otrzymał środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z własnych środków Małżonków.
Kwota otrzymana na podstawie Porozumienia z Bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w majątku Wnioskodawcy i jest neutralna podatkowo.
Zatem, otrzymana przez Wnioskodawców na podstawie porozumienia kwota, odpowiadająca kwocie powstałej na skutek potrącenia w części niedotyczącej odsetek ustawowych, nie będzie stanowiła przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.
Na potwierdzenie powyższej wykładni przytaczam linie orzeczniczą zawartą w interpretacji Dyrektora KIS:
1) z 10 lutego 2025 r. 0115-KDIT1.4011.822.2024.1 .JG „Skoro zatem - jak Państwo wskazali – kwota 387 000 zł jest częściowym zwrotem wpłaconych rat kredytowych (mieści się w kwocie spłaconych bankowi rat) to kwota ta nie będzie stanowiła przychodu po Państwa stronie. W analizowanej sprawie po Państwa stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody otrzymają Państwo zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali Państwo na rzecz banku w ramach spłaty rat udzielonego Państwu kredytu. A zatem otrzymają Państwo środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z Państwa własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w Państwa majątku”.
2) z dnia 27 lutego 2025 r. 0112-KDIL2-1.4011.65.2025.2.MKA „Wobec powyższego, skoro kwota, którą otrzymał Pan od banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Pana podczas spłaty kredytu hipotecznego jej otrzymanie nie powoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata ta będzie dla Pana neutralna podatkowo. Dlatego stwierdzam, że wypłacona przez bank w ramach ugody kwota, nie będzie stanowiła dla Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od tej kwoty”.
Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do pytania nr 2, kwota (…) zł otrzymana przez Małżonków na podstawie Porozumienia i stanowiąca zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie wyliczonych za okres od dnia wpływu pozwu do dnia zapłaty (lit. 1c stanu faktycznego wniosku) – stanowi dla Wnioskodawcy przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust.1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
UZASADNIENIE
Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm.), zgodnie z którym: Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Otrzymane przez Wnioskodawców odsetki ustawowe za opóźnienie stanowią realne przysporzenie majątkowe Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym odsetki ustawowe za opóźnienie, należy sklasyfikować jako przychód z innych źródeł stosowanie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w związku z tym, że kwota zwrotu ustalona w porozumieniu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone odsetki będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, otrzymana na podstawie porozumienia kwota, odpowiadająca kwocie powstałej na skutek potrącenia w części dotyczącej odsetek ustawowych, będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychód korzystający ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Na potwierdzenie powyższej wykładni przytaczam linie orzeczniczą zawartą w interpretacji Dyrektora KIS z 28 lipca 2023 r. 0114-KDIP3-2.4011.548.2023.1.MN: „Skoro zasądzona na Państwa rzecz kwota tytułem zwrotu nienależnie pobranego świadczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na mocy zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 95b”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Wobec powyższego, skoro bank zwróci Panu środki, które zostały wpłacone do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek i innych opłat związanych z kredytem, to ich otrzymanie nie spowoduje po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.
W złożonym wniosku Pana wątpliwości dotyczą również kwestii opodatkowania wypłaconych przez bank odsetek za opóźnienie.
Wskazuję, że różnego rodzaju świadczenia oraz odsetki za zwłokę w wypłacie tychże świadczeń stanowią – co do zasady – przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie świadczenia z ww. tytułów są opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
§ 2. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.
Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które spełniają równocześnie dwa warunki:
1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
2) świadczenia, od których są naliczane nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
Wobec powyższego odsetki ustawowe za opóźnienie, stanowią dla Pana przychód z innych źródeł stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże w związku z tym, że jak wskazano ww. kwota, którą bank Panu wypłacił, w związku z zawarciem przez Pana ugody, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone Panu odsetki będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b tej ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest wnioskodawcą w niniejszej sprawie. Tym samym wystąpił Pan o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako jeden ze współkredytobiorców. Dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla pozostałego współkredytobiorcy – Pana żony.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo