Interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.977.2025.2.KP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 grudnia 2025 r. (wpływ 29 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

W.L.

(...);

1. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

U.L.

(…).

Opis zdarzenia przyszłego

W.L. i U.L. – Zainteresowani, małżeństwo, które łączy wspólność majątkowa – będący stroną postępowania to osoby fizyczne prowadzące działalności gospodarcze, rezydenci podatkowi w Polsce. Niemniej opisana niżej umowa kredytowa, spłata kredytu, jak i zawarcie ugody sądowej nastąpiło poza prowadzoną działalnością gospodarczą, a więc w charakterze tzw. konsumenta.

Małżonkowie (Zainteresowani) (…) 2007 r. zawarli umowę kredytu mieszkaniowego z (…) zwany dalej „Bankiem” na finansowanie własnego celu mieszkaniowego, zaciągając w ten sposób kredyt hipoteczny powiązany z frankiem szwajcarskim (CHF), tzw. kredyt denominowany do waluty obcej.

Kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych tytułem umowy i wynosiła w przeliczeniu na walutę polską (...) zł. Pomiędzy stronami umowy kredytowej powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej umowy, który zawisł w sprawie sądowej o zapłatę toczącej się przed Sądem Okręgowym (...)., z powództwa kredytobiorców przeciwko Bankowi, z uwagi na niedozwolone zapisy umowne.

Zainteresowani (…) 2018 r. dokonali całkowitej przedterminowej spłaty kredytu, uiszczając (...) zł, na skutek czego w księgach Banku na dzień zawarcia ugody sądowej nie figuruje żadne zobowiązanie z tytułu Umowy kredytu mieszkaniowego.

Łączna suma wpłat Zainteresowanych na spłatę kredytu wyniosła (...)zł. Zgodnie z zawartą ugodą sądową (§ 1 pkt 9 Ugody Sądowej), Bank zobowiązał się do zwrotu na rzecz kredytobiorców kwoty (...) zł w tym: kapitał (...) zł, odsetki: 0 zł, w terminie 21 dni od dnia zawarcia ugody. W ugodzie sądowej Bank zobowiązał się również wypłacić w terminie 21 dni od zawarcia ugody, dodatkowej kwoty (...) zł (§ 4 pkt 3 Ugody Sądowej).

Na dzień dzisiejszy Zainteresowani nie posiadają odpisu podpisanej ugody sądowej. Bank zwrócił na mocy podpisanej ugody Kredytobiorcom (Zainteresowanym) łącznie kwotę (...) zł z czego kwota (...) zł stanowił nadpłacony kredyt i odsetki, natomiast kwota (...) zł, według Banku, była tzw. kwotą dodatkową, której sposoby wyliczenia nie podał. Kwota dodatkowa (...) zł została ustalona w wyniku negocjacji prowadzonych przez pełnomocnika, stanowi ona kompromis pomiędzy roszczeniem Zainteresowanych o zwrot spłaconych rat, a stanowiskiem Banku o bezpodstawności dochodzonych przez Zainteresowanych kwot. W ocenie Banku kwota ta stanowi przychód i nie jest zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ugoda sądowa została zawarta w 2024 r. w celu polubownego zakończenia sporu – poprzez przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym zmianę umowy kredytu w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Tym samym, strony dokonały rozliczenia w oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia określonej w umowie na walutę polską. Podstawę wyliczenia przez Bank nadpłaty kredytu w złotych na dzień (…) 2018 r. stanowiło zestawienie przedłożone Kredytobiorcom w związku z zawieraniem ugody. W treści ugody umieszczono zapis, że: „w celu zakończenia wszelkich sporów dotyczących abuzywności klauzul umownych i ważności Umowy, uwzględniając przyjęty przez Strony w niniejszej Ugodzie sposób rozliczenia Umowy Bank zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Kredytobiorcy kwoty (...) zł (...)”. W ugodzie Bank zawarł również informację, że w związku z wypłatą kwoty (...) zł powstaje po stronie Kredytobiorców przychód, a na Banku ciąży wykonanie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie PIT-11).

W konsekwencji zawarcia ugody, Bank zwrócił Zainteresowanym łączną kwotę (...) zł. Są to środki pieniężne, które wcześniej na mocy umowy przekazali na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu.

Państwo L. złożyli w 2024 r. PIT-37 i odprowadzili podatek od „kwoty dodatkowej” – (...) zł.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku na pytanie czy w wyniku zawarcia ugody bank zwróci Państwu środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez kredytobiorcę (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu) udzieliliście Państwo odpowiedzi Kwota wypłaconego kredytu przeliczona na walutę polską na dzień (…)2006 wyniosła (...) zł. Do dnia (…)2018 r. Zainteresowani dokonali spłaty kredytu w łącznej wysokości (...) zł na którą składała się spłata kapitału (...) zł oraz odsetek w kwocie (...) zł. Następnie, w dniu (…) 2018 r. dokonano całkowitej spłaty pozostałych rat kapitałowo-odsetkowych w wysokości (...) zł. Podsumowując, Bank udzielił kredytu w przeliczeniu na złote polskie w kwocie (...) zł natomiast łączna kwota spłacona przez Zainteresowanych na rzecz Banku wyniosła (...) zł. Różnica pomiędzy kwotą udzielonego kredytu a kwotą faktycznie spłaconego zobowiązania wyniosła (...) zł. Kwota dodatkowa wypłacona przez Bank na podstawie zawartej ugody wyniosła (...) zł oraz (...) zł, na która składały się nadpłacony kapitał oraz odsetki. Łącznie kwoty te wyniosły (...) zł. W konsekwencji różnica pomiędzy kwotą dodatkowo wpłaconą do banku a kwotą otrzymaną od banku wyniosła (...) zł na rzecz banku. Bank dnia (…) 2024 r. dokonał zwrotu kwoty (...) zł oraz kwoty (...) zł.

Natomiast na pytanie czy będzie to zwrot środków, które zostały wpłacone przez Państwa do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku przeliczenia w oparciu o parametry finansowe przyjęte w ugodzie stały się nienależne bankowi udzieliliście Państwo odpowiedzi Zdaniem Zainteresowanych tak.

Pytanie

Czy Zainteresowani jako podatnicy rozliczając się z podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty (...) zł, którą otrzymali od Banku w wyniku podpisanej ugody będą uprawnieni do zwrotu tego podatku?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, Zainteresowani, małżonkowie – W.L. i U.L. nie są zobowiązani zapłacić podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty (...) zł, którą otrzymają od Banku w wyniku ugody sądowej, gdyż kwota ta nie stanowi przychodu do opodatkowania.

W. i U. L. uzasadniają własne stanowisko w sposób tożsamy z zaprezentowanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

-        w interpretacji indywidualnej z dnia 1 sierpnia 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ;

-        w interpretacji indywidualnej z dnia 17 marca 2025 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.1015.2024.2.KK;

-        w interpretacji indywidualnej z dnia 20 marca 2025 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.44.2025.2.ACZ.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy ww. ustawy, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e. art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15. art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z powyższych regulacji prawnych wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega, co do zasady, każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 - inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14. dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Ugoda sądowa sfinalizowana przez Bank i małżonków jasno przedstawia, iż Bank na mocy porozumienia stron zwraca kredytobiorcom łącznie kwotę (...) zł, na którą składa się zwrot kwoty (...) zł (tytułem nadpłaty kapitału) oraz dodatkowa wypłata w wysokości (...) zł. Kwota (...) zł była wynikiem negocjacji osiągniętych pomiędzy pełnomocnikiem i bankiem. Gdyby nie zaciągnięto kredytu, w konsekwencji nie byłoby wypłaconej „kwoty dodatkowej". Ugoda nie wyodrębnia innej kwoty i nie określa w inny sposób przedmiotowego świadczenia, stanowi wypłatę ustalonej kwoty.

Zgodnie z art. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646), przez umowę kredytu bank zobowiązał się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązał się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosownie natomiast do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), przez ugodę sądową strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Wypłacony Małżonkom (Zainteresowanym) kredyt to kwota (...) zł a suma dokonanych przez Nich wpłat tytułem spłaty kredytu to kwota (...) zł. Kwota dodatkowa mieści się w sumie wpłat tytułem rat kapitałowo-odsetkowych.

W związku z tym, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranych przez Bank rat kapitałowo-odsetkowych. Zwrot przez Bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowić dla Zainteresowanych przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Kwota dodatkowa (...) zł otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w majątku Zainteresowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wobec powyższego, skoro Bank w wyniku zawartej ugody zwrócił Państwu środki pieniężne w kwocie uprzednio przez Państwa spłaconej, która w świetle postanowień ugody została uznana za nienależną Bankowi, to jej otrzymanie nie spowodowało po Państwa stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.

W konsekwencji pieniądze te nie stanowią Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie skutkuje po Państwa stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):

Zgodnie z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Należy wskazać, że korekta jest jednym z uprawnień podatników, w związku z czym każdy podatnik ma prawo złożyć korektę deklaracji, nawet kilkukrotnie.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują - w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Okres przedawnienia wynosi pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, podatnik ma zatem prawo skorygować deklaracje za okres pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ww. ustawy).

W odniesieniu do powyższych wskazań oraz braku uprawnień organu interpretacyjnego do ograniczania prawa do korekty deklaracji stwierdza się, że istnieją przesłanki do złożenia przez Państwa korekty zeznania podatkowego dotyczącego opodatkowania kwoty zwróconej Państwu przez bank na podstawie ugody.

Jednak zbadanie zasadności takiej korekty, a także ewentualny zwrot powstałej w jej wyniku nadpłaty, należą do kompetencji organu podatkowego właściwego rzeczowo dla Państwa.

W związku z powyższym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan W.L. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.