Podatniczka złożyła zeznania PIT-37 za 2023 i 2024, odliczając wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego (IKZE). Umowę na prowadzenie IKZE zawarła 29 grudnia 2023 z biurem maklerskim. Wpłaty w wysokości 8 322 zł (29 grudnia 2023) i 9 388,80 zł (29 grudnia 2024) dokonała przelewem bankowym, podając odpowiednie tytuły. Przelewy miały daty transakcji 29 grudnia 2023…
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości odliczenia w zeznaniu podatkowym wpłat na IKZE. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
28 kwietnia 2024 r. złożyła Pani PIT-37 wraz z PIT/O – rozliczając dochody osiągnięte w 2023 r. Zgodnie z przepisami ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – odliczyła Pani ulgę od swojego dochodu, który jest opodatkowany według skali podatkowej 12%. Był to pierwszy rok korzystania przez Panią z takiej ulgi podatkowej (IKZE).
Umowę na prowadzenie konta IKZE zawarła Pani z biurem maklerskim (…) 29 grudnia 2023 r. Wpłaty na IKZE – w wysokości 8322 zł dokonała Pani 29 grudnia 2023 r. Pieniądze przelała Pani do biura maklerskiego, z którym zawarła Pani umowę na prowadzenie konta IKZE: (…). W tytule zaznaczyła Pani: Wpłata na zakup obligacji 10-letnich IKZE. Transakcja została zrealizowana 29 grudnia 2023 r. Przelew zawiera dane: Data księgowania: 29.12.2023 oraz Data transakcji: 29.12.2023. Nr transakcji w (…): (…).
Zgodnie z informacjami przedstawianymi na stronie Podatki.gov.pl zmieściła się Pani w limicie wpłaty oraz spełniła Pani wszystkie wymagania jakimi ma udokumentować prawo do ulgi. Informacje ze strony Podatki.gov.pl brzmią: „Jak dokumentować prawo do ulgi: Ulgę udokumentujesz wszelkiego rodzaju dokumentami, z których wynika poniesienie takiego wydatku. Dokument powinien zawierać m.in. dane, które identyfikują wpłacającego, odbiorcę wpłaty, tytuł i kwotę wpłaty. Takim dokumentem jest np. przelew bankowy”.
Podobnego odliczenia dokonała Pani za rok podatkowy 2024 rozliczając PIT-37 z PIT/O – 28 kwietnia 2025 r. Wpłaty na IKZE – w wysokości 9 388,80 PLN dokonała Pani 29 grudnia 2024 r. Pieniądze przelała Pani do tego samego biura maklerskiego, z którym zawarła Pani umowę na prowadzenie konta IKZE: (…). W tytule zaznaczyła Pani: Wpłata na zakup obligacji 10-letnich IKZE, rok 2024. Transakcja została zrealizowana 29 grudnia 2024 r. Przelew zawiera dane: Data księgowania: 29.12.2024 oraz Data transakcji: 29.12.2024. Nr transakcji w (…): (…).
Pytanie
Czy rozliczyła się Pani z Urzędem Skarbowym w zakresie ulgi IKZE prawidłowo?
Pani stanowisko w sprawie
Zgodnie z informacjami przedstawianymi na stronie Podatki.gov.pl zmieściła się Pani w limicie wpłaty oraz spełniła Pani wszystkie wymagania jakimi ma udokumentować prawo do ulgi.
Informacje ze strony Podatki.gov.pl brzmią: „Jak dokumentować prawo do ulgi: Ulgę udokumentujesz wszelkiego rodzaju dokumentami, z których wynika poniesienie takiego wydatku. Dokument powinien zawierać m.in. dane, które identyfikują wpłacającego, odbiorcę wpłaty, tytuł i kwotę wpłaty. Takim dokumentem jest np. przelew bankowy”.
Zgodnie z powyższym uważa Pani, że dokonała Pani poprawnego rozliczenia ulg opisanych w stanie faktycznym za rok 2023 oraz za rok 2024.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE” oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE” oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 707 ze zm.).
Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 4 ww. ustawy:
Określenia wpłata oznacza wpłatę środków pieniężnych dokonywaną przez oszczędzającego na IKE lub IKZE lub przekazanie pożytków z papierów wartościowych zgromadzonych na IKE lub IKZE oszczędzającego.
Natomiast w myśl przepisu art. 4 ust. 2 tej ustawy:
Oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23.
Stosownie do art. 13a ust. 1 ww. ustawy:
Wpłaty dokonywane na IKZE w roku kalendarzowym nie mogą przekroczyć kwoty odpowiadającej 1,2-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok określonego w ustawie budżetowej lub ustawie o prowizorium budżetowym lub w ich projektach, jeżeli odpowiednie ustawy nie zostały uchwalone, z zastrzeżeniem ust. 1a.
W myśl art. 13a ust. 8 ww. ustawy:
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” do końca roku kalendarzowego poprzedzającego rok, w którym będą dokonywane wpłaty na IKZE, wysokość kwot, o których mowa w ust. 1 i 1a.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.
W myśl art. 26 ust. 6g ww. ustawy:
Odliczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2b i 2c, dokonuje się w zeznaniu podatkowym.
Jak wynika natomiast z art. 26 ust. 13a ww. ustawy:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Analizując powyższe przepisy można stwierdzić, że osoby, które w danym roku podatkowym dokonywały wpłat na IKZE, mogą odliczyć poniesione przez siebie wydatki od uzyskanego dochodu. Jeżeli wysokość dochodu uzyskanego w danym roku podatkowym jest niższa od kwoty dokonanej wpłaty na IKZE, podatnik może dokonać odliczenia tylko do wysokości dochodu. Pozostała kwota nie ulega odliczeniu w latach następnych.
Podkreślić również należy, że wpłaty na IKZE podlegają limitowaniu. Limit ten nie jest co prawda określony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz wynika – o czym wspomniano wcześniej cytując treść art. 13a ust. 8 ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego – z corocznego obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.
Zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 13 października 2022 r. (M.P. z 2022 r. poz. 1006) wysokość kwoty wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego w roku 2023 wynosiła 8 322 zł. Natomiast jak wynika z obwieszczenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 4 grudnia 2023 r. (M.P. 2023 poz. 1348) limit wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego na 2024 rok, wynosi 9 388,80 zł.
Pani wątpliwość wzbudziła możliwość odliczenia kwot wpłaconych na IKZE, w zeznaniach podatkowych PIT-37 za 2023 r. oraz 2024 r.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że dokonała Pani wpłaty na swoje konto IKZE 29 grudnia 2023 r. w kwocie 8 322 zł oraz 29 grudnia 2024 r. w kwocie 9 388,80 zł.
Wymaga podkreślenia, że podstawę rozliczenia ulgi związanej z wpłatami na IKZE stanowią dowody dokonanych wpłat, tj. dowody dokumentujące poniesienie wydatku, wskazujące w szczególności dane identyfikujące podmiot dokonujący wpłaty, jej tytuł oraz kwotę. Przede wszystkim dowód ten powinien zawierać datę poniesienia wydatku, co pozwoli ustalić prawo do ulgi w danym roku podatkowym.
W tym miejscu wskazać również należy, że w prawie podatkowym za termin dokonania zapłaty uważa się w obrocie bezgotówkowym moment obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej na podstawie polecenia przelewu.
Wynika to z art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), który stanowi, że:
Za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym – dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na podstawie polecenia przelewu, a w przypadku zapłaty za pomocą instrumentu płatniczego innego niż polecenie przelewu, zwanego dalej "innym instrumentem płatniczym" – dzień uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 30, 731 i 1222).
Również w doktrynie uznaje się, że w obrocie bezgotówkowym dniem zapłaty jest dzień obciążenia rachunku podatnika.
Jak orzekł Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 26 lutego 2016 r., sygn. akt III AUa 825/15:
„Zauważyć należy, że zgodnie z art. 63c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 128 z późn. zm.) polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego. Zatem dla ustalenia daty zapłaty znaczenie ma data obciążenia rachunku, a nie data wystawienia polecenia bądź data zwiększenia kwoty na rachunku wierzyciela”.
W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt III AUa 1290/15 stwierdzając, że:
„Wydanie dyspozycji w bankowości elektronicznej przelewu określonej kwoty na konto wierzyciela jest równoznaczne z obciążeniem rachunku dającego zlecenie w dniu wydania tej dyspozycji, oczywiście o ile na koncie dłużnika znajdowały się środki pozwalające na uznanie rachunku wierzyciela, to jest środki pozwalające na realizację przelewu. Skuteczne zlecenie płatnicze w systemie bankowości elektronicznej powoduje automatyczne zmniejszenie środków na koncie zleceniodawcy o kwotę określoną w tym zleceniu już w momencie przyjęcia polecenia przelewu przez bank. Powyższe rozważania odnoszące się do definicji przelewu bankowego mogą prowadzić tylko do jednego wniosku, że prawidłowa wykładnia mającego zastosowanie w sprawie przepisu art. 60 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pozwala na stwierdzenie, że chwilą decydującą o tym, czy składka została zapłacona w terminie jest chwila przyjęcia polecenia przelewu przez bank, a nie moment jego księgowania – uznania rachunku wierzyciela kwotą określoną w poleceniu przelewu”.
W opisanym we wniosku stanie faktycznym wskazała Pani, że datą złożenia dyspozycji przelewu bankowego był odpowiednio 29 grudnia 2023 r. oraz 29 grudnia 2024 r., na dowód czego posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie powyższych wydatków.
Mając zatem na względzie przedstawione powyżej uregulowania prawne, skoro dokonała Pani przelewu środków tytułem wpłaty na IKZE 29 grudnia 2023 r. oraz 29 grudnia 2024 r., to zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługiwało Pani prawo do odliczenia wpłaty w kwocie 8 322,00 zł dokonanej na IKZE 29 grudnia 2023 r. w zeznaniu podatkowym za 2023 r. oraz do odliczenia wpłaty w kwocie 9 388,80 zł dokonanej na IKZE 29 grudnia 2024 r. w zeznaniu podatkowym za 2024 r.
Wykazanie przez Panią ww. ulgi podatkowej w zeznaniach PIT-37 złożonych odpowiednio za 2023 r. i 2024 r. było zatem prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
W związku z załączeniem do wniosku dokumentów zaznaczam, że wydając interpretację indywidualną opieram się jedynie na przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Nie mam możliwości modyfikowania (uzupełniania, odtwarzania) stanu faktycznego danej sprawy, nie prowadzę również postępowania dowodowego. W rezultacie dołączone do wniosku dokumenty nie podlegały analizie w toku niniejszego postępowania.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo