Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.1001.2025.2.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

1)       w zakresie pytania nr 1 - prawidłowe,

2)       w zakresie pytania nr 2:

-     nieprawidłowe - w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów zapłaconych do momentu oddania Lokali mieszkalnych do używania,

-     prawidłowe - w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 28 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych

Wnioskodawczyni zarejestrowała w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: CEIDG) działalność gospodarczą, wskazując jako datę jej rozpoczęcia 1 listopada 2025 r. Jako przeważający rodzaj działalność gospodarczej wskazany został kod Polskiej Klasyfikacji Działalności Gospodarczej (dalej: PKD): 68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

We wniosku o wpis do CEIDG Wnioskodawczyni wskazała jako formę opodatkowania podatek liniowy (art. 30c ustawy o PIT).

Zamierzonym przedmiotem działalności Wnioskodawczyni ma być wynajem nieruchomości, w szczególności lokali mieszkalnych lub użytkowych.

Wnioskodawczyni rozważa również w przyszłości rozszerzenie faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej o usługi mieszczące się w zakresie pozostałych kodów PKD wskazanych we wpisie do CEIDG (81.30.Z Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni; 77.31.Z Wynajem i dzierżawa maszyn i urządzeń rolniczych; 77.11.Z Wynajem i dzierżawa samochodów osobowych i lekkich pojazdów silnikowych, w tym motocykli), przy czym aktywność ta nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

Wnioskodawczyni zawarła w 2024 r. przedwstępne umowy (umowy deweloperskie) zakupu dwóch lokali mieszkalnych (dalej: Lokale lub Lokale mieszkalne). W umowach jako nabywca stroną jest również mąż Wnioskodawczyni. Podpisanie umów przenoszących własność Lokali zaplanowane jest na 2026 r.

Wnioskodawczynię i jej męża łączy ustrój wspólności majątkowej, zatem oba Lokale mieszkalne nabyte zostaną do majątku wspólnego.

Zakup Lokali finansowany jest w części ze środków własnych, a w części ze środków z kredytów hipotecznych. Umowy w przedmiocie udzielenia kredytu zawarte zostały odpowiednio w listopadzie 2024 r. oraz w styczniu 2025 r. W przypadku obu umów o udzielenie kredytu zostały one zawarte przez Wnioskodawczynię wraz z mężem.

Wypłaty pierwszych środków z kredytu celem finansowania zakupu Lokali miały miejsce we wrześniu 2025 r. W efekcie czego Wnioskodawczyni ponosi wydatki na spłatę odsetek od udzielonego kredytu za okres rozpoczynający się od momentu wypłaty pierwszych środków.

Wnioskodawczyni podjęła decyzję, iż Lokale mieszkalne zamierza wykorzystać we własnej działalności polegającej na ich wynajmie. Wynajem lokali będzie realizowany na podstawie umów najmu instytucjonalnego, o których mowa w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 725; dalej: Ustawa o ochronie praw lokatorów).

Lokale mieszkalne nie będą w żaden sposób wykorzystywane przez małżonka Wnioskodawczyni.

Na moment złożenia niniejszego wniosku nie zostały jeszcze zawarte umowy przenoszące własność. Natomiast Lokale mieszkalne zostały już Wnioskodawczyni udostępnione celem ich wykończenia. W związku z czym Wnioskodawczyni poniosła i będzie ponosić wydatki na wykończenie i wyposażenie Lokali, tak aby możliwe było ich oddanie w najem.

Wnioskodawczyni wykonuje i planuje wykonywać szereg czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą:

a)  analizy rynku mające na celu dostosowanie swojej oferty do oczekiwań potencjalnych najemców,

b)  podejmowanie działań związanych z wykończeniem i wyposażeniem Lokali z uwzględnienie ww. analiz, co w szczególności wymagać będzie zlecenia prac różnego rodzaju wykonawcom i ich koordynacja,

c)  działania mające na celu pozyskanie klientów, takie jak zamieszczanie ogłoszeń o możliwości wynajmu, jak i organizowanie i przeprowadzanie spotkań z potencjalnymi najemcami,

d)  utrzymywanie kontaktów z najemcami w trakcie trwania najmu, utrzymywanie Lokali we właściwym stanie, rozwiązywanie bieżących problemów itp.,

e)  prowadzenie dalszych analiz rynku w celu dalszego dostosowania Lokali do wymagań rynku, jak również dotyczących możliwości zakupu kolejnych nieruchomości, w tym analiz w zakresie pozyskania finansowania, w celu dalszego rozwoju prowadzonej działalności,

f)   wypełnianie obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności (w zakresie jakim będzie to obowiązkowe) dotyczących rozliczeń podatkowych i z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym. W tym zakresie Wnioskodawczyni w celu optymalizacji kosztów planuje wykonywać te czynności we własnym zakresie, jednakże nie wyklucza również wsparcia podmiotów świadczących profesjonalnie usługi wspierające (np. usługi biura rachunkowego).

Wnioskodawczyni w stosunkach z kontrahentami (najemcam,i jak i dostawcami usług i towarów) występuje i występować będzie jako strona stosunków prawnych we własnym imieniu.

Wnioskodawczyni rozważa również w przyszłości zakup kolejnych lokali celem oddania ich w najem i uzyskiwania w ten sposób przychodów.

Pytania

1.  Czy Wnioskodawczyni może opodatkować dochody uzyskanie z tytułu wynajmu Lokali mieszkalnych stawką podatku dochodowego w wysokości 19%, o której mowa w art. 30c ustawy o PIT?

2.  Czy Wnioskodawczyni może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów zapłacone raty kredytów zaciągniętych w celu sfinansowania zakupu Lokali mieszkalnych w części odsetkowej?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 1 – może ona opodatkować dochody uzyskanie z tytułu wynajmu Lokali mieszkalnych stawką podatku dochodowego w wysokości 19%, o której mowa w art. 30c ustawy o PIT.

Uzasadnienie

Opodatkowanie stawką 19% (tzw. podatek liniowy), o której mowa w art. 30c ustawy o PIT, zastosowanie ma dla dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zastosowanie tej formy opodatkowania jest wyjątkiem od zasady ogólnej (skala podatkowa), wymaga zatem złożenia stosownego oświadczenia (art. 9 ust. 2 ustawy o PIT), które może jednak zostać dokonane w ramach wniosku o wpis do CEIDG.

Podatek liniowy zarezerwowany jest zatem wyłącznie dla dochodów zaliczanych do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w odniesieniu do podatników, którzy wybrali tę formę opodatkowania.

Odnosząc powyższe do opisu przedstawionego przez Wnioskodawczynię, która planuje uzyskiwać przychody z tytułu wynajmu nieruchomości, wskazać należy, iż zastosowanie podatku liniowego uzależnione będzie od tego, do jakiego źródła przypisane zostaną te przychody.

Ustawa o PIT zakłada, iż każdy przychód powinien zostać zakwalifikowany do jednego ze źródeł wskazanych w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT, co jest niezbędne do określenia zasad jego opodatkowania.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o PIT źródłami przychodów są m. in.:

3) pozarolnicza działalność gospodarcza;

6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z powyższego wynika, iż przychody z tytułu wynajmu nieruchomości mogą być zaliczane do dwóch źródeł przychodów: z pozarolniczej działalności gospodarczej lub do odrębnego źródła przychodów z tytułu najmu.

Konstrukcja wskazanego wyżej przepisu zakłada, że przychody z najmu mogą stanowić odrębne źródło przychodu, pod warunkiem że dotyczą składników majątku niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Innymi słowy, jeżeli przedmiotem najmu będzie składnik majątku związany z działalnością gospodarczą, to konieczne będzie zakwalifikowanie przychodu do źródła wskazanego w art. 10 ust 1 pkt 3 ustawy o PIT, czyli pozarolniczej działalności gospodarczej.

Związek składników majątku z działalnością gospodarczą może przejawiać się poprzez jego wykorzystanie w celu wynajęcia, jeżeli aktywność ta spełniać będzie definicję działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, przychody Wnioskodawczyni będą zaliczane do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, o ile jej aktywność mieścić będzie się w zakresie definicji określonej w przepisach ustawy o PIT.

Działalność ta została zdefiniowana w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Jest to działalność, która musi łącznie spełniać następujące warunki:

a)  zarobkowa,

b)  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

c)  prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły,

d)  z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PIT.

Działalność Wnioskodawczyni spełniać będzie powyższe warunki.

Celem aktywności Wnioskodawczyni będzie zysk z wynajmu lokali dzięki czynszom pobieranym od najemców, zatem działalność będzie mieć charakter zarobkowy.

Działalność Wnioskodawczyni będzie mieć charakter usługowy i będzie polegać na wykorzystaniu rzeczy – przedmiotem działalności będzie świadczenie usług wynajmu, do czego wykorzystywane będą posiadane przez nią rzeczy (nieruchomości oraz ich wyposażenie).

Wnioskodawczyni będzie prowadzić działalność gospodarczą we własnym imieniu – zarówno w stosunkach z najemcami, jak i innymi kontrahentami (np. dostawcami usług) występować będzie we własnym imieniu.

Prowadzenie działalności bez względu na jej rezultat odnosi się do tego, iż nie jest konieczna skuteczność tej działalności, tj. osiąganie zysków. W przypadku Wnioskodawczyni warunek ten będzie spełniony – niezależnie od tego, czy uzyska w danym okresie przychody z najmu, konieczne będzie kontynuowanie działalności i utrzymywanie przeznaczonych do tego lokali i podejmowanie działań w celu uzyskania przychodów (analizy rynku w celu dostosowania oferty do oczekiwań potencjalnych najemców, podejmowanie działań w celu pozyskania najemców [np. działania reklamowe, negocjacje z potencjalnymi klientami]).

Działalność Wnioskodawczyni prowadzona będzie również w sposób zorganizowany i ciągły. Cechy te należy rozumieć jako powtarzalność podejmowanych działań, prowadzonych w określonej formie, podporządkowanej regule gospodarności i racjonalności. Jak wskazuje się w doktrynie prawa podatkowego, zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym to prowadzenie tej działalności w sposób metodyczny, zaplanowany, systematyczny czy uporządkowany. Ciągłość i zorganizowanie działalności gospodarczej polega na jej powtarzalnym i stałym charakterze, co wymaga podejmowania określonych działań. Działalność nie może mieć przypadkowego charakteru, musi składać się z elementów tworzących określone przedsięwzięcie.

Jak wskazano w opisie przedstawionym w niniejszym wniosku, działalność Wnioskodawczyni posiadać będzie wskazane cechy. Wnioskodawczyni będzie podejmować szereg aktywności, takich jak:

a)  analizy rynku mające na celu dostosowanie swojej oferty do oczekiwań potencjalnych najemców,

b)  podejmowanie działań związanych z wykończeniem i wyposażeniem lokali z uwzględnieniem ww. analiz, co w szczególności wymagać będzie zlecenia prac różnego rodzaju wykonawcom i ich koordynacja,

c)  działania mające na celu pozyskanie klientów, takie jak zamieszczanie ogłoszeń o możliwości wynajmu, jak i organizowanie i przeprowadzanie spotkań z potencjalnymi najemcami,

d)  utrzymywanie kontaktów z najemcami w trakcie trwania najmu, utrzymywanie nieruchomości we właściwym stanie, rozwiązywanie bieżących problemów itp.,

e)  prowadzenie dalszych analiz rynku i możliwości zakupu kolejnych nieruchomości, w tym analiz w zakresie pozyskania finansowania, w celu dalszego rozwoju prowadzonej działalności,

f)   wypełnianie obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności (w zakresie jakim będzie to obowiązkowe) dotyczących rozliczeń podatkowych i z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym. W tym zakresie Wnioskodawczyni korzystać będzie ze wsparcie podmiotów zewnętrznych (np. biura rachunkowego).

Odnosząc się do ostatniego warunku, Wnioskodawczyni wskazuje, iż nie powinno budzić wątpliwości, iż uzyskiwane przez nią przychody nie będą mogły zostać zaliczone do innych źródeł przychodów. W szczególności nie będą mogły zostać zaliczone do źródła, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 6, ze względu na to, iż aktywność Wnioskodawczyni spełniać będzie kryteria do uznania jej za działalność gospodarczą, a w efekcie czego Lokale należy uznać za związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Dodatkowo przy ocenie związku danego składnika z pozarolniczą działalnością gospodarczą należy również uwzględnić decyzję samego podatnika. Jak wskazano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2021 r. (sygn. II FPS 1/21):

To zatem podatnik decyduje o tym, czy powiązać określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. W niektórych przypadkach o tego rodzaju związaniu będą świadczyć obiektywne okoliczności: np. amortyzowanie danego składnika majątku jako środka trwałego w ramach działalności gospodarczej wskazuje, że przychody z najmu należy zaliczyć do źródła przychodów z działalności gospodarczej niezależnie od stanowiska samego podatnika …), w większości przypadków decydujące znaczenie co do kwalifikacji określonych przychodów wynikających ze stosunku najmu należy przypisać samemu podatnikowi, który może powiązać posiadane i będące przedmiotem najmu składniki majątku z wykonywaniem działalności gospodarczej (…). Majątek osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą nie jest prawnie wyodrębniony od jej majątku niezwiązanego z działalnością gospodarczą (…).

W przypadku Wnioskodawczyni nie budzi wątpliwości, iż przeznaczy ona składniki swojego majątku do działalności gospodarczej. Choć formalnie Lokale mieszkalne nie są jeszcze jej własnością to fakt, iż w związku z ich wcześniejszym udostępnieniem podejmuje ona działania w ramach działalności gospodarczej, co wskazuje na tego rodzaju przeznaczenie.

Na stanowisko Wnioskodawczyni pozostaje również bez wpływu fakt, iż stroną umowy nabycia Lokali będzie również jej mąż. Wynika to przede wszystkim z faktu łączącej ich wspólności majątkowej. Natomiast przepisy ustawy o PIT nie ograniczają wykorzystania w działalności gospodarczej majątku wspólnego małżonków.

Końcowo Wnioskodawczyni zwraca uwagę na to, iż umowy z najemcami zawierane będą w reżimie umów najmu instytucjonalnego, który jest przeznaczony, zgodnie z art. 19f Ustawy o ochronie praw lokatorów, dla wynajmu lokali przez osoby prowadzące działalność gospodarczą.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawczyni, może ona opodatkować dochody uzyskane z tytułu wynajmu Lokali mieszkalnych stawką podatku dochodowego w wysokości 19%, o której mowa w art. 30c ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 2 – może ona zaliczać do kosztów uzyskania przychodów zapłacone raty kredytów zaciągniętych w celu sfinansowania zakupu Lokali mieszkalnych w części odsetkowej.

Uzasadnienie

Jak wynika z opisu przedstawionego we wniosku i uzasadnienia stanowiska w zakresie pytania pierwszego, Wnioskodawczyni prowadzić będzie działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali.

Dochody z tytułu tej działalności podlegać będą opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT (podatek liniowy). Charakterystyczne dla tej formy opodatkowania jest ustalenie dochodu uwzględniającego poniesione koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Jednocześnie w art. 23 ust. 1 pkt 23 wskazano, że do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się: naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Odnosząc powyższe do pytania Wnioskodawczyni, wskazać należy, iż odsetki od kredytów mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile zostaną zapłacone oraz spełniać będą cel wskazany w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, tj. celem uzyskanego finansowania będzie osiągnięcie przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Pierwszy warunek zostanie spełniony – jak wskazuje pytanie, dotyczy ono uiszczonych odsetek.

W przypadku Wnioskodawczyni nie powinno budzić wątpliwości, iż pozyskanie finansowania w postaci kredytu umożliwiło zakup nieruchomości – Lokali mieszkalnych, których wynajęcie pozwoli na osiągnięcie przychodów w postaci czynszu. Zatem należy uznać, iż uiszczane odsetki są wydatkami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów.

Jednocześnie Wnioskodawczyni podkreśla, iż bez znaczenia pozostaje fakt, że kredyt został zaciągnięty wraz z mężem, który również będzie stroną umowy nabycia Lokali. Z punktu widzenia możliwości zaliczenia uiszczanych odsetek do kosztów uzyskania przychodów kluczowe jest to, w jaki sposób zostaną wykorzystane nabyte Lokale (w tym przypadku w cel uzyskania przychodów), a nie forma i okoliczności uzyskania finansowania.

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje również potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

W interpretacji z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.515.2025.2.LS, która dotyczyła kredytu zaciągnięto wspólnie z małżonkiem, wskazano: Niemniej jednak w przypadku zaciągnięcia w przyszłości „prywatnego” kredytu hipotecznego przez Panią w celu sfinansowania zakupu nieruchomości wykorzystywanej w Pani działalności gospodarczej, odsetki od tego kredytu będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Panią działalności (…).

Podobnie w interpretacji z dnia 19.08.2025 r. nr 0115-KDIT3.4011.413.2025.4.DP wskazano: Odnosząc się zatem do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków z tytułu odsetek od udzielonego kredytu, zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uzależniają możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów, ww. wydatków dotyczących kredytów przeznaczonych na sfinansowanie kosztów prowadzonej działalności gospodarczej, od klasyfikacji, czy nazwy kredytów stosowanych przez instytucje finansowe, jak również od rodzaju zaciągniętego kredytu.

Warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów odsetek od kredytu jest przede wszystkim istnienie związku przyczynowo-skutkowego między kredytem a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawczyni, może ona zaliczać do kosztów uzyskania przychodów zapłacone raty kredytów zaciągniętych w celu sfinansowania zakupu Lokali mieszkalnych w części odsetkowej.

Jednocześnie Wnioskodawczyni przedstawia dodatkowe wyjaśnienia dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów zapłaconych do momentu oddania Lokali mieszkalnych do używania. Zdaniem Wnioskodawczyni również te odsetki powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Ogólną zasadą wynikającą z art. 22g ust. 3 ustawy o PIT jest ujęcie w wartości początkowej wszelkich wydatków związanych z nabyciem środków trwałych (a zatem również nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej poprzez oddanie ich w najem) naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. Dotyczy to również odsetek od kredytów pozyskanych w celu sfinansowania zakupu środka trwałego. Następnie kwoty te podlegają rozpoznaniu jako koszty podatkowe poprzez amortyzację lub w przypadku sprzedaży takiego środka trwałego – w kwocie niezamortyzowanej wartości początkowej.

Zdaniem Wnioskodawczyni powyższy sposób ujęcia odsetek od kredytu nie ma jednak zastosowania w odniesieniu do nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Wynika to faktu, iż ustawa o PIT przewiduje odmienne zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu nieruchomości mieszkalnych, jak i odmienne zasady ich opodatkowania w przypadku sprzedaży.

Lokale mieszkalne nabyte przez Wnioskodawczynie stanowić będą docelowo środki trwałe, zatem zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 1 wydatki na ich nabycie nie będą zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o PIT amortyzacji nie podlegają: budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy.

Zatem ze względu na powyższe wyłączenie wydatki na nabycie Lokali nie będą rozliczane podatkowo poprzez amortyzację.

Jednocześnie ustawa o PIT przewiduje szczególne zasady opodatkowania sprzedaży nieruchomości mieszkalnych. Regulacje zawarte w art. 10 ust 3 oraz art. 14 ust. 2c ustawy o PIT określają, iż w przypadku sprzedaży wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, przychód zaliczany jest do źródła, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o PIT, a nie do przychodów z działalności gospodarczej.

W efekcie dochód z tytułu sprzedaży tego rodzaju nieruchomości zasadniczo podlega opodatkowaniu stawką podatku, o której mowa w art. 30e ustawy o PIT. Dochód ten ustala się, uwzględniając koszty uzyskania przychodów. Jednakże określane są one nie na zasadach właściwych dla sprzedaży środków trwałych w ramach działalności gospodarczej, tylko na podstawie odrębnych regulacji właściwej dla przychodów ze sprzedaży nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o PIT. W tym zakresie stosowna regulacja zawarta została w art. 22 ust 6c, który stanowi, iż:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Powyższy przepis odnosi się jedynie do udokumentowanych kosztów nabycia, a nie szerszej kategorii wydatków zaliczanych do wartości początkowej środka trwałego. Katalog wydatków, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, jest wąsko interpretowany i nie zalicza się do nich kosztów odsetek od kredytu wziętego w celu zakupu sprzedawanej nieruchomości, co jest również potwierdzane w interpretacjach wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Przykładowo w interpretacji z dnia 13.02.2024 r. nr 0113-KDIPT2-2.4011.737.2023.2.SR wskazano: Jak już wcześniej wskazano art. 22 ust. 6c ww. ustawy zawiera katalog zamknięty, a odsetki od kredytu jako koszty uzyskania przychodu nie zostały w nim wymienione.

W tym miejscu konieczne jest wyjaśnienie, że odsetki od kredytu stanowią wydatki związane ze spłatą środków pieniężnych, które pozyskali Państwo na zakup lokalu mieszkalnego. W związku z tym nie należy utożsamiać ich z wydatkami poniesionymi na nabycie przez Państwa lokalu mieszkalnego.

Wydatki te wynikają wyłącznie z faktu nabycia przez Państwa ww. lokalu mieszkalnego za środki z zaciągniętego kredytu. Nie są to zatem koszty nabycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego, tylko koszty, na które wyrazili Państwo zgodę w momencie zawarcia umowy kredytowej, w celu pozyskania środków na zakup tego lokalu mieszkalnego. Wydatki te nie stanowią również nakładów poczynionych na nieruchomość w trakcie jej posiadania. W żaden bowiem sposób wydatki te nie wpłynęły na podwyższenie wartości nieruchomości. Stanowiąca o wartości lokalu mieszkalnego jego cena, nie zależy od źródła pozyskania przez nabywcę środków na jej pokrycie.

W świetle powyższego, wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu związanych z pozyskaniem przez Państwa środków na zakup lokalu mieszkalnego, nie można uznać jako kosztów uzyskania przychodu związanych z przedmiotową transakcją.

Mając na względzie powyższe, zastosowanie do nieruchomości mieszkalnych takich samych zasad jak obowiązujących w odniesieniu do innego rodzaju środków trwałych prowadziłoby do niemożliwych do zaakceptowania wniosków: uiszczone odsetki do czasu oddania nieruchomości mieszkalnej do używania nie mogłyby zostać rozliczone jako koszt podatkowy ani w ramach odpisów amortyzacyjnych, ani poprzez rozpoznanie bezpośrednio w kosztach podatkowych, jak również jako koszt uzyskania przychodu rozpoznawany w momencie sprzedaży nieruchomości. Taka sytuacja, zdaniem Wnioskodawczyni, jest niedopuszczalna i prowadziłaby do nierównego traktowania podatników – prawo do rozpoznania kosztów podatkowych z tytułu uiszczonych odsetek wyłączone byłoby ze względu jedynie na charakter nieruchomości. Natomiast takie ograniczenie nie dotyczyłoby właścicieli nieruchomości innego rodzaju.

Zdaniem Wnioskodawczyni powyższe prowadzi do wniosku, iż wydatki związane z zakupem Lokali mieszkalnych, które nie mogłyby zostać rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów w momencie ich ewentualnej sprzedaży (zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT), powinny zostać rozpoznane jako koszty podatkowe na zasadach ogólnych.

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje również uzasadnienie w treści przepisu art. 22n ust. 3 ustawy o PIT, który stanowi, iż nie podlegają objęciu ewidencją środków trwałych: budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, grunty lub prawo użytkowania wieczystego gruntu, związane z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.

Skoro zatem nie należy ujmować Lokali mieszkalnych w ewidencji środków trwałych, w której wykazuje się m. in. wartość początkową środków trwałych, to należy dojść do wniosku, iż wartość taka nie powinna być w ogóle ustalana. Dlatego nie powinny mieć zastosowania zasady ustalania wartości początkowej określone w art. 22g ust. 3 ustawy o PIT, w tym dotyczące przypisania do wartości początkowej środków trwałych odsetek. W efekcie czego również można dojść do wniosku, iż wszystkie odsetki od kredytów zaciągniętych na zakup Lokali mogą zostać rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów, niezależnie od momentu, w którym Lokale te zostaną oddane do używania.

Uwzględniając powyższe, zdaniem Wnioskodawczyni, może ona zaliczać do kosztów uzyskania przychodów zapłacone raty kredytów zaciągniętych w celu sfinansowania zakupu Lokali mieszkalnych w części odsetkowej.

Ocena stanowiska w zakresie pytania nr 1

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Ocena stanowiska w zakresie pytania nr 2

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest:

-     nieprawidłowe - w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów zapłaconych do momentu oddania Lokali mieszkalnych do używania,

-     prawidłowe - w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zatem, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     był definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostawał w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie znajdował się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

­

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, wskazuję, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że od 1 listopada 2025 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym. Zamierzonym przedmiotem Pani działalności ma być wynajem nieruchomości, w szczególności lokali mieszkalnych lub użytkowych. Zawarła Pani w 2024 r. przedwstępne umowy (umowy deweloperskie) zakupu dwóch lokali mieszkalnych (dalej: Lokale lub Lokale mieszkalne). W umowach jako nabywca stroną jest również Pani mąż. Podpisanie umów przenoszących własność Lokali zaplanowane jest na 2026 r. Panią i Pani męża łączy ustrój wspólności majątkowej, zatem Lokale mieszkalne nabyte zostaną do majątku wspólnego. Zakup Lokali finansowany jest w części ze środków własnych, a w części ze środków z kredytów hipotecznych. Umowy w przedmiocie udzielenia kredytu zostały zawarte odpowiednio w listopadzie 2024 r. oraz w styczniu 2025 r. W przypadku obu umów o udzielenie kredytu zostały one zawarte przez Panią wraz z mężem. Wypłaty pierwszych środków z kredytu celem finansowania zakupu Lokali miały miejsce we wrześniu 2025 r. W efekcie ponosi Pani wydatki na spłatę odsetek od udzielonego kredytu za okres rozpoczynający się od momentu wypłaty pierwszych środków. Podjęła Pani decyzję, że Lokale mieszkalne zamierza wykorzystać we własnej działalności polegającej na ich wynajmie. Wynajem lokali będzie realizowany na podstawie umów najmu instytucjonalnego, o których mowa w ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Lokale mieszkalne nie będą w żaden sposób wykorzystywane przez Pani małżonka. Na moment złożenia wniosku nie zostały jeszcze zawarte umowy przenoszące własność. Natomiast Lokale mieszkalne zostały już Pani udostępnione celem ich wykończenia. Stąd poniosła Pani i będzie ponosić wydatki na wykończenie i wyposażenie Lokali, tak aby możliwe było ich oddanie w najem. Planuje Pani wykonywać szereg czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. analizę rynku mającą na celu dostosowanie Pani oferty do oczekiwań potencjalnych najemców, podejmować działania związane z wykończeniem i wyposażeniem Lokali z uwzględnienie ww. analiz, co w szczególności będzie wymagać zlecenia prac różnego rodzaju wykonawcom i ich koordynacja, działania mające na celu pozyskanie klientów, takie jak zamieszczanie ogłoszeń o możliwości wynajmu, jak i organizowanie i przeprowadzanie spotkań z potencjalnymi najemcami, utrzymywać kontakty z najemcami w trakcie trwania najmu, utrzymywać Lokale we właściwym stanie, rozwiązywać bieżące problemy itp., prowadzić dalsze analizy rynku w celu dalszego dostosowania Lokali do wymagań rynku, jak również dotyczące możliwości zakupu kolejnych nieruchomości, w tym analizy w zakresie pozyskania finansowania, w celu dalszego rozwoju prowadzonej działalności, wypełniać obowiązki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności (w zakresie jakim będzie to obowiązkowe) dotyczące rozliczeń podatkowych i z tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym; w tym zakresie w celu optymalizacji kosztów planuje Pani wykonywać te czynności we własnym zakresie, jednak nie wyklucza Pani również wsparcia podmiotów świadczących profesjonalnie usługi wspierające (np. usługi biura rachunkowego). W stosunkach z kontrahentami (najemcami, jak i dostawcami usług i towarów) występuje Pani i będzie występować jako strona stosunków prawnych we własnym imieniu. Rozważa Pani również w przyszłości zakup kolejnych lokali celem oddania ich w najem i uzyskiwania w ten sposób przychodów.

W odniesieniu do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów hipotecznych na zakup Lokali wyjaśniam, co następuje.

W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przytoczonych przepisów wynika, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:

-     stanowią własność lub współwłasność podatnika,

-     są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

-     przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

-     są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Jak stanowi art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych. Szczegółowe zasady ustalania wartości początkowej zawarte są w art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do tej regulacji - za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, którą:

·   powiększa się o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz

·   pomniejsza się o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Z tych uregulowań wynika, że podatnik jest zobowiązany ustalić wartość początkową posiadanego środka trwałego, która to wartość stanowi podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Sposób jej ustalenia zależy przy tym od sposobu nabycia danego składnika majątku. Na prawidłowe ustalenie wartości początkowej środka trwałego będą miały wpływ wszelkie wydatki mające związek z jego przystosowaniem do stanu kompletności i zdatności do użytku w dniu przyjęcia do używania. W związku z tym do wartości początkowej środka trwałego należy zaliczyć zarówno wydatki poniesione na jego zakup, przystosowanie do działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika, jak również wydatki poniesione na odsetki od kredytu naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Stosownie natomiast do art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 22n ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przepisów tych wynika wprost, że podatnicy nie mogą ujmować w ewidencji oraz zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od nabytych lub wytworzonych budynków i lokali mieszkalnych.

Dlatego też odsetki od kredytów zaciągniętych na zakup Lokali mieszkalnych zapłacone do dnia oddania Lokali mieszkalnych do używania na potrzeby Pani działalności gospodarczej nie może Pani zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów tej działalności. Nie ma również możliwości zaliczenia ich pośrednio – przez odpisy amortyzacyjne do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ od 1 stycznia 2023 r. nie można zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych będących lokalami/budynkami mieszkalnymi. Zatem odsetki od kredytów zaciągniętych na zakup Lokali mieszkalnych zapłacone do dnia oddania Lokali mieszkalnych do używania nie będą stanowić kosztów uzyskania przychodu w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:

-     są faktycznie zapłacone,

-     pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,

-     nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z tych przepisów wynika - aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).

Zatem, odsetki od kredytów zaciągniętych na zakup Lokali mieszkalnych:

·      zapłacone do dnia oddania Lokali mieszkalnych do używania na potrzeby Pani działalności gospodarczej nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów,

·      zapłacone po oddaniu Lokali mieszkalnych do używania na potrzeby działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Podsumowanie: nie może Pani zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów zaciągniętych na zakup Lokali mieszkalnych zapłaconych przed oddaniem Lokali mieszkalnych do używania na potrzeby Pani działalności gospodarczej. Natomiast odsetki te zapłacone po oddaniu Lokali mieszkalnych do używania na potrzeby Pani działalności gospodarczej będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów w ramach Pani działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanów faktycznych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

-     zdarzeń przyszłych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania nr 1 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.