Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.1014.2025.2.MC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-     prawidłowe – w części dotyczącej ujęcia towarów handlowych nabytych w drodze darowizny w remanencie początkowym,

-     nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości towarów handlowych nabytych w drodze darowizny oraz uwzględnienia ich w rozliczeniu rocznym.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 lutego 2026 r. (wpływ 18 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Podatnik”) w dniu 19 sierpnia 2025 roku otrzymał w darowiźnie od swego wstępnego (Dziadka; dalej: „Darczyńca”) przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „Przedsiębiorstwo”).

Przedsiębiorstwo do czasu przekazania przez Darczyńcę Wnioskodawcy było wykorzystywane w działalności gospodarczej Darczyńcy. Co istotne, Darczyńca w ramach działalności gospodarczej, do której wykorzystywał Przedsiębiorstwo, podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowego art. 3 ust. 1 PIT, jak i pozostawał czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Darczyńca, wykonując dyspozycję imperatywną zawartą w art. 24a ust. 1 PIT, prowadził księgę przychodów i rozchodów zgodnie z Rozp.

W skład otrzymanego przez Podatnika Przedsiębiorstwa weszły między innymi:

1)     lokale niemieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość,

2)    środki trwałe, w tym:

a)    samochód ciężarowy,

b)    samochód osobowy,

c)    urządzenia magazynowe oraz

d)    inne urządzenia techniczne niezbędne do prowadzenia działalności operacyjnej przez Przedsiębiorstwo,

3)    wyposażenie,

4)    prawa i obowiązki wynikające z umowy leasingu,

5)    wierzytelności,

6)    towary handlowe,

7)    środki pieniężne.

Podatnik kontynuuje działalność Darczyńcy z wykorzystaniem Przedsiębiorstwa. W tym celu zarejestrował działalność gospodarczą oraz stał się podatnikiem podatku dochodowego oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca, podobnie jak Darczyńca, również podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art 3 ust. 1 PIT), jak i prowadzi ewidencję podatkową z wykorzystaniem księgi, o której mowa w art. 24a ust. 1 PIT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca powziął wątpliwość co do sposobu ujęcia w podatkowych kosztach uzyskania przychodu wartości towarów otrzymanych przez Podatnika w ramach Przedsiębiorstwa.

Uzupełnienie

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych według reguły określonej w art. 30c (podatek liniowy) ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2025 roku, poz. 163 z późniejszymi zmianami).

Pytanie

Czy towary handlowe otrzymane przez Wnioskodawcę w ramach Przedsiębiorstwa Podatnik może ująć w remanencie początkowym i zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania przychodu, które może uwzględnić przy ustaleniu wartości dochodu podatkowego?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – towary handlowe otrzymane przez Wnioskodawcę w ramach Przedsiębiorstwa Podatnik może ująć w remanencie początkowym i zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania przychodu i w konsekwencji uwzględnić przy ustaleniu wartości dochodu podatkowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w sprawie

Rozważania w przedmiotowym zakresie rozpocząć należy od bezwzględnie obowiązującej normy prawnej zawartej w art. 23 ust. 1 pkt 11 PIT, w myśl której: „nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje”.

Reguła powyższa referuje zatem do Darczyńcy, dokonując stosownej reglamentacji prawa Darczyńcy do zaliczenia w koszty podatkowe wydatków na nabycie towarów handlowych, które następnie będą darowane. W konsekwencji, z chwilą przekazania towarów w drodze darowizny wydatki poniesione na ich nabycie nie będą miały związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, u Darczyńcy niezbędne będzie dokonanie korekty kosztów uzyskania przychodów o wydatki poniesione na nabycie towarów handlowych będących przedmiotem darowizny, dokonując stosownych zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Stosownej korekty kosztów dokonać będzie musiał zatem Darczyńca, a prawo do rozpoznania kosztu podatkowego związanego z wydatkami na zakup towarów handlowych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa przysługiwać będzie Wnioskodawcy.

Przeciwny sposób wykładni norm w przedmiotowym zakresie prowadziłby bowiem do podwójnego opodatkowania tej samej substancji majątkowej.

Warto w tym miejscu przywołać reguły konstytuujące obowiązek sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury m.in. towarów handlowych określonej w § 24 ust. 1 Rozp. Zgodnie z przywołaną normą: „Podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej: »spisem z natury«, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie utraty w ciągu roku podatkowego prawa do opłacania podatku na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2019 r. poz. 43, 1495, 1649 i 2200), zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności”.

Wskazana zasada dowodzi zatem, iż na Wnioskodawcy spoczywa obowiązek ujawnienia towarów handlowych wchodzących w skład Przedsiębiorstwa, w sporządzonym remanencie początkowym, który winien zostać ujawniony w prowadzonej zgodnie z obowiązującym prawem księdze przychodów i rozchodów.

Zatem po stronie Wnioskodawcy powstanie obowiązek ujęcia towarów handlowych w remanencie sporządzonym na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a ich wartość wynikająca z wyceny będzie brana pod uwagę przy ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Prawidłowość zaprezentowanego stanowiska potwierdza m.in. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 kwietnia 2017 roku, o sygn. 0461- ITB1.4511.118.2017.1.PSZ. Jak i wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2024 roku, sygn. II FSK 84/22, w uzasadnieniu którego Sąd wielokrotnie podkreślił prawo podmiotu przejmującego, w tamtym przypadku zorganizowaną część przedsiębiorstwa – w istocie wehikuł w tożsamy sposób identyfikowany w prawie podatkowym jak Przedsiębiorstwo, do rozpoznania kosztu podatkowego w odniesieniu do wydatków na towary handlowe, które nie stanowiły kosztu podatkowego u Darczyńcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:

-     prawidłowe – w części dotyczącej ujęcia towarów handlowych nabytych w drodze darowizny w remanencie początkowym,

-     nieprawidłowe – w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości towarów handlowych nabytych w drodze darowizny oraz uwzględnienia ich w rozliczeniu rocznym.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z opisu sprawy wynika, że 19 sierpnia 2025 roku otrzymał Pan w darowiźnie od dziadka (dalej: Darczyńca) przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ ustawy Kodeks cywilny (dalej: Przedsiębiorstwo). W skład otrzymanego przez Pana Przedsiębiorstwa weszły między innymi towary handlowe. Kontynuuje Pan działalność Darczyńcy z wykorzystaniem Przedsiębiorstwa. W tym celu zarejestrował Pan działalność gospodarczą oraz stał się podatnikiem podatku dochodowego oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, jak i prowadzi ewidencję podatkową z wykorzystaniem księgi przychodów i rozchodów. Działalność opodatkowuje Pan podatkiem liniowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

Stosownie natomiast do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

·      musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·      nie może być wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

·      musi być należycie udokumentowany.

Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, że wydatek ten musi zostać poniesiony przez podatnika.

Na podstawie powyższego stwierdzam, że skoro w Pana sprawie nabycie towarów handlowych nastąpiło w drodze darowizny (nieodpłatnie) – to ich wartość nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie została spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wymóg poniesienia kosztu.

Według definicji „kosztu” zawartej w internetowym Słowniku języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN – pojęcie to oznacza – sumę pieniędzy wydatkowanej na kupno lub opłacenie czegoś, natomiast definicja „kosztów” z tego słownika oznacza – nakłady, wydatki poniesione przez przedsiębiorstwo w celu wytworzenia (nabycia) określonego produktu.

W sytuacji opisanej w Pana wniosku nabycie towarów handlowych w drodze darowizny nie miało charakteru odpłatnego, nie można więc mówić o „poniesieniu kosztu”. Z tego względu – przy tym sposobie nabycia – brak odpłatności decyduje o niemożności zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wartości towarów.

Nie oznacza to jednak, że wartość towarów handlowych nie będzie brana pod uwagę przy ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej.

Sam fakt dysponowania przez Pana towarami handlowymi otrzymanymi w darowiźnie będzie zdarzeniem gospodarczym, które powinno zostać zarejestrowane w prowadzonych przez Pana księgach podatkowych na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że prowdzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów do 31 grudnia 2025 r. zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r. poz. 2544 ze zm.; dalej: rozporządzenie 2025).

Stosownie do § 24 ust. 1 rozporządzenia 2025:

W myśl natomiast § 26 ust. 1 rozporządzenia 2025:

Co istotne, cena zakupu została w § 3 pkt 2 rozporządzenia 2025 zdefiniowana jako cena, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększona o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżona o rabaty opusty, inne podobne obniżenia, w przypadku natomiast otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku – jest to wartość odpowiadająca cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

Z powołanych uregulowań prawnych wynika, że jest Pan zobowiązany ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów towary handlowe otrzymane w drodze darowizny w remanencie początkowym, a w remanencie końcowym niesprzedane na koniec roku podatkowego ww. towary.

Jak wynika z Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, stanowiących załącznik nr 1 do rozporządzenia 2025, kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Skoro Pan nie poniósł wydatków na zakup towarów handlowych, to wartość tych towarów handlowych nie może zostać ujęta w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 10.

Nieodpłatne nabycie towarów handlowych z zamiarem ich dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności powinien Pan ująć w kolumnie 17 tej księgi.

Kolumna 17 jest przeznaczona do wpisywania uwag co do treści zapisów w kolumnach 2-16. Kolumna ta może być także wykorzystywana np. do wpisywania pobranych zaliczek, obrotu opakowaniami zwrotnymi. W kolumnie tej mogą być także ewidencjonowane przychody faktycznie przez podatnika otrzymane. Poza tą kolumną towary otrzymane nieodpłatnie nie powinny być w księdze ewidencjonowane, jako niemające wpływu na ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Z kolei zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów od 1 stycznia 2026 r. zostały określone w rozporządzeniu Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1299; dalej: rozporządzenie 2026).

Stosownie do § 20 ust. 1 rozporządzenia 2026:

W myśl natomiast § 22 ust. 1 rozporządzenia 2026:

Co istotne, cena zakupu została w § 2 pkt 2 rozporządzenia 2026 zdefiniowana jako cena, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o opusty i inne podobne obniżki, w przypadku natomiast otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku – wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.

Z powołanych uregulowań prawnych wynika, że jest Pan zobowiązany ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów towary handlowe otrzymane w drodze darowizny w remanencie początkowym, a w remanencie końcowym niesprzedane na koniec roku podatkowego ww. towary.

Jak wynika z Objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, stanowiących załącznik nr 1 do rozporządzenia 2026, kolumna 12 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Skoro Pan nie poniósł wydatków na zakup towarów handlowych, to wartość tych towarów handlowych nie może zostać ujęta w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 12.

Nieodpłatne nabycie towarów handlowych z zamiarem ich dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności powinien Pan ująć w kolumnie 19 tej księgi.

Kolumna 19 jest przeznaczona do wpisywania uwag co do treści zapisów w kolumnach 2-18. Kolumna ta może być także wykorzystywana np. do wpisywania pobranych zaliczek, obrotu opakowaniami zwrotnymi. W kolumnie tej mogą być także ewidencjonowane przychody faktycznie przez podatnika otrzymane. Poza tą kolumną towary otrzymane nieodpłatnie nie powinny być w księdze ewidencjonowane, jako niemające wpływu na ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Skoro nabycie towarów w Pana sprawie nastąpiło nieodpłatnie, ich wartość nie może być zaliczona przez Pana do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mimo zatem ciążącego na Panu obowiązku ujęcia tych towarów w remanencie początkowym (a towarów niesprzedanych na koniec roku podatkowego w remanencie końcowym), ich wartość wynikająca z wyceny nie może być brana pod uwagę przy ustaleniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Podsumowanie: towary handlowe otrzymane w ramach darowizny przedsiębiorstwa powinien Pan ująć w remanencie początkowym. Natomiast wartości tych towarów nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i tym samym uwzględnić przy ustaleniu dochodu podatkowego, ponieważ nabył je Pan nieodpłatnie w drodze darowizny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadła ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenie sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pana kwestii. Nie negując tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.