Wnioskodawca, przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym, posiada samochód osobowy wykorzystywany w sposób mieszany do celów firmowych i prywatnych. Samochód ma ubezpieczenie OC, ale nie ma AC. Doszło do kolizji z winy osoby trzeciej, szkoda została naprawiona, a odszkodowanie z OC sprawcy wypłacone…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
- nieprawidłowe – w części dotyczącej pytania nr 1 i nr 2;
- prawidłowe – w części dotyczącej pytania nr 3.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 marca 2026 r. (wpływ 4 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca posiada samochód osobowy wykorzystywany w działalności gospodarczej w sposób mieszany. Samochód ma polisę OC, nie ma polisy AC. Doszło do kolizji drogowej. Szkoda powstała z winy osoby trzeciej i została zlikwidowana z polisy OC sprawcy. Zakład ubezpieczeń (…) wypłacił odszkodowanie w kwocie odpowiadającej wartości netto naprawy oraz 50% podatku VAT wynikającego z faktury za naprawę pojazdu. Pozostałe 50% podatku VAT wynikającego z faktury zostało zapłacone przez Wnioskodawcę z firmowego rachunku bankowego zakładowi naprawczemu. Zakład naprawczy wystawił fakturę VAT dokumentującą naprawę pojazdu.
Uzupełnienie wniosku
Jaką formę opodatkowania wybrał Pan dla prowadzonej działalności gospodarczej – zasady ogólne, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych?
W prowadzonej działalności gospodarczej forma opodatkowania to podatek liniowy, podatek dochodowy rozliczany kwartalnie.
Jakie księgi podatkowe dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych Pan prowadzi?
Prowadzona jest KPiR, ewidencja środków trwałych, ewidencja do celów rozliczenia VAT – wysyłana w formie JPK, VAT kwartalny.
Czy samochód wskazany we wniosku jest samochodem osobowym, o którym mowa w art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Samochód wskazany we wniosku to samochód osobowy (art. 5a pkt 19a).
Jakie konkretnie wydatki obejmuje faktura za naprawę samochodu – proszę szczegółowo opisać?
Faktura obejmuje części, które podlegały wymianie, w tym części mocujące, robociznę oraz lakierowanie pojazdu, wartość faktury została w całości zapłacona i rozliczona pomiędzy zakładem naprawczym a (…).
Co oznacza, że samochód osobowy wykorzystywany jest w działalności gospodarczej w sposób mieszany?
Sposób mieszany, czyli do celów firmowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz do celów prywatnych.
Na kogo wystawiona została faktura dokumentująca naprawę pojazdu uszkodzonego w drodze kolizji?
Faktura została wystawiona na prowadzoną firmę NIP (…).
Pytania
1. Czy otrzymane odszkodowanie z OC sprawcy stanowi przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2. Czy faktura za naprawę pojazdu może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu w części sfinansowanej odszkodowaniem?
3. Czy nieodliczalna część podatku VAT (50% VAT zapłacone przez Wnioskodawcę z własnych środków) może stanowić koszt uzyskania przychodu, z uwzględnieniem limitu 75% wynikającego z użytkowania mieszanego pojazdu?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 1 – otrzymane odszkodowanie z OC sprawcy nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie jest definitywnym przysporzeniem majątkowym, a jedynie rekompensatą poniesionej szkody. Odszkodowanie nie zwiększa majątku podatnika, a jedynie przywraca stan sprzed zdarzenia szkodowego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych, w których organy podatkowe wskazują, że przychodem jest wyłącznie trwałe przysporzenie majątkowe, a nie świadczenie kompensacyjne.
W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 2 – faktura za naprawę pojazdu nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w części sfinansowanej odszkodowaniem, ponieważ wydatek ten nie obciąża majątku podatnika.
W Pana ocenie – w odniesieniu do pytania nr 3 – nieodliczalna część podatku VAT (50% VAT faktycznie zapłacone przez Wnioskodawcę) stanowi realny, definitywny wydatek podatnika i może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu, z zastosowaniem ograniczenia 75% wynikającego z użytkowania mieszanego pojazdu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:
- nieprawidłowe – w części dotyczącej pytania nr 1 i nr 2;
- prawidłowe – w części dotyczącej pytania nr 3.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej.
Co do zasady, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe, uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii. Przychodem z działalności gospodarczej będą więc także przekazane przez ubezpieczyciela odszkodowania za szkody w składnikach majątku związanych z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą – wskazane w art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Składnikami majątku związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą będą zarówno składniki majątku stanowiące środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne w tej działalności, jak i wszelkie inne przedmioty, które są w funkcjonalny sposób związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, tj. wszelkie przedmioty wykorzystywane przez podatnika w prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej.
Przepis art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:
Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
Z przytoczonego przepisu wynika, że w przypadku, gdy podatnik poniesie wydatek, który zostaje sfinansowany kwotą pochodzącą z tytułu ubezpieczenia, nie można mówić o zwrocie wydatku poniesionego przez podatnika. Otrzymane odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia jest realizacją świadczenia wynikającego z postanowień umowy ubezpieczenia i stanowi wyrównanie poniesionego wydatku (na pokrycie szkody z majątku podatnika), w kwocie odpowiadającej poniesionemu przez podatnika wydatkowi, a nie zwrot tego wydatku. Tym samym, kwoty wypłaconych odszkodowań, nawet na pokrycie wydatków poniesionych przez podatnika, niezaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, nie stanowią zwrotu wydatków, w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, w której w sposób mieszany wykorzystuje Pan samochód osobowy. Samochód uległ uszkodzeniu podczas kolizji drogowej. Szkoda powstała z winy osoby trzeciej i została zlikwidowana z polisy OC sprawcy. Zakład ubezpieczeń wypłacił Panu odszkodowanie w kwocie odpowiadającej wartości netto naprawy oraz 50% podatku VAT wynikającego z faktury za naprawę pojazdu. Faktura za naprawę samochodu obejmowała części, które podlegały wymianie, w tym części mocujące, robociznę oraz lakierowanie pojazdu.
Podsumowanie: wskazane odszkodowanie jest odszkodowaniem za szkody dotyczące składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą i tym samym będzie stanowić dla Pana przychód z działalności gospodarczej, objęty dyspozycją art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc się natomiast do kosztów uzyskania przychodów, wskazuję, że zgodnie z art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 .
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Wyjaśniam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodów), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychody).
Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle powyższego stwierdzam, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 48 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku utraty lub likwidacji samochodów oraz kosztów ich remontów powypadkowych, jeżeli samochody nie były objęte ubezpieczeniem dobrowolnym.
W świetle powyższych przepisów podatnik prowadzący działalność gospodarczą, który obejmie samochód, ubezpieczeniem dobrowolnym AC może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na jego remonty powypadkowe. Z kolei, brak ubezpieczenia dobrowolnego samochodu skutkuje brakiem możliwości zaliczenia w koszty podatkowe tego rodzaju wydatków.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje Pan samochód osobowy, który uległ uszkodzeniu podczas kolizji drogowej. Szkoda powstała z winy osoby trzeciej i została zlikwidowana z polisy OC sprawcy. Jednak z uwagi na fakt, że posiada Pan wyłącznie polisę OC i nie ma Pan wykupionej polisy AC dla tego samochodu nie może Pan do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej zaliczyć wydatków poniesionych na naprawę tego samochodu.
Podsumowanie: wydatki poniesione na skutek powypadkowej naprawy firmowego samochodu osobowego, który nie jest objęty ubezpieczeniem AC nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodów.
Odnosząc się zatem do możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych podatku VAT naliczonego, zauważam, że w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatku od towarów i usług, co do zasady nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów. Wyjątek od tej zasady przewiduje jednak przepis art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który pozwala w ściśle określonych przypadkach na zaliczenie podatku od towarów i usług do kosztów uzyskania przychodów, co skutkuje zmniejszeniem zobowiązania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, a więc stanowi formę skompensowania nieodliczonego podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony:
– jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług,
– w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
Zauważam, że przepis ten daje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od towarów i usług, o ile podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług. Innymi słowy, wskazany przepis nie dotyczy sytuacji, w których podatnik miał możliwość skorzystania z odliczenia w podatku od towarów i usług, ale z niej nie skorzystał.
Zatem w świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzam, że w przypadku gdy podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług, a naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, podatnik jest uprawniony zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, kwotę naliczonego podatku od towarów i usług, która nie podlega odliczeniu od kwoty podatku należnego podatnika.
Pamiętać jednak należy, że w pierwszej kolejności zawsze należy ocenić, czy wydatek na zakup usług lub towarów opodatkowany podatkiem od towarów i usług spełnia ogólną zasadę wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tzn. czy między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie przychodu lub na zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu.
Podsumowując, naliczony podatek od towarów i usług, od nabywanych przez Pana usług naprawy samochodu (wyłączone z kosztów podatkowych), może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, o ile dotyczy wydatków, które zostały poniesione przez Pana w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Z kolei, art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej – jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.
Z powyższego wynika zatem, że wszelkie wydatki związane z korzystaniem z samochodu osobowego służącego podatnikowi także do innych celów niż działalność gospodarcza podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75% tych wydatków.
W myśl natomiast art. 23 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Poniesione wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 46 i 46a, oraz kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 47a, obejmują także podatek od towarów i usług, który zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego, oraz naliczony podatek od towarów i usług, w tej części, w jakiej zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług.
Z faktury za naprawę samochodu osobowego wykorzystywanego przez Pana do celów mieszanych może Pan odliczyć 50% kwoty podatku VAT. Nieodliczona część podatku VAT może podlegać ujęciu w kosztach podatkowych w ramach limitu 75%. Poniesione wydatki, o których mowa m.in. w art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 23 ust. 5a tej ustawy, obejmują podatek VAT, który zgodnie z przepisami o VAT nie stanowi podatku naliczonego, oraz naliczony podatek VAT, w tej części, w jakiej zgodnie z przepisami o podatku VAT podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku VAT. Na podstawie faktury może Pan zaliczyć do kosztów 75% kwoty podatku VAT niepodlegającej odliczeniu, czyli 75% z 50% kwoty podatku VAT.
Podsumowanie: jest Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków 75% kwoty podatku VAT niepodlegającej odliczeniu, czyli 75% z 50% kwoty podatku VAT.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ponadto wskazuję, że Pana wniosek w zakresie podatku od towarów i usług jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo