Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.135.2026.1.IM

   Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego, składającego się z kilku działek ewidencyjnie zaliczonych do gruntów rolnych (….) o łącznej powierzchni (...) ha. Do września 2025 r. wszystkie działki miały status gruntów rolnych; obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza na nich prowadzenie działalności agroturystycznej, która ma charakter pomocniczy i funkcjonalnie związany z gospodarstwem rolnym.

Działki położone są na obrzeżach miejscowości (…) (ok. (...) mieszkańców), posiadającej status administracyjny miasta, w gminie miejsko-wiejskiej. Pomimo formalnego położenia w granicach miasta, teren zachowuje charakter funkcjonalnie wiejski, co przejawia się w użytkowaniu rolniczym gruntów, braku zwartej zabudowy miejskiej, braku miejskiej infrastruktury (ulice, sieci miejskie) oraz bezpośrednim sąsiedztwie terenów rolnych i leśnych.

Wnioskodawca prowadzi na terenie gospodarstwa działalność agroturystyczną, polegającą na wynajmie pokoi w budynku mieszkalnym osobom przebywającym na wypoczynku, przy zachowaniu limitu do 5 pokoi, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o PIT. Działalność ta ma charakter pomocniczy i jest funkcjonalnie powiązana z gospodarstwem rolnym. Na terenie gospodarstwa nie ma innych budynków mieszkalnych ani innych wynajmowanych nieruchomości.

Pytanie

1.  Pytanie 1 – wykładnia pojęcia „teren wiejski”

Czy w świetle art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy braku legalnej definicji pojęcia „teren wiejski”, braku odwołania do definicji statystycznych oraz w świetle zasady równości wobec prawa i celu przepisu, organ interpretacyjny jest uprawniony do ograniczenia zakresu tego pojęcia wyłącznie do „obszarów wiejskich" w rozumieniu klasyfikacji GUS, w sytuacji gdy:

–      przepisy ustawy PIT nie zawierają takiego odesłania,

–      teren spełnia wszystkie funkcjonalne cechy terenu wiejskiego (rolnicze przeznaczenie, brak infrastruktury miejskiej typowej dla miast, użytkowanie rolnicze i agroturystyczne), czy też organ powinien dokonać wykładni językowej, funkcjonalnej i celowościowej pojęcia „teren wiejski”?

2.  Pytanie 2 – granice administracyjne a charakter terenu

Czy położenie gruntów w granicach administracyjnych miasta może być wyłączną przesłanką do odmowy uznania ich za „teren wiejski" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT, w sytuacji gdy:

–      teren posiada przeznaczenie rolnicze i agroturystyczne w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,

–      jest faktycznie użytkowany rolniczo,

–      brak jest cech typowych dla terenów miejskich,

–      a działalność agroturystyczna ma charakter pomocniczy i funkcjonalnie związany z działalnością rolniczą?

3.  Pytanie 3 – zastosowanie zwolnienia wprost do stanu faktycznego

Czy w opisanym stanie faktycznym, przy uwzględnieniu:

–      funkcjonalnie wiejskiego charakteru gruntów,

–      prowadzenia gospodarstwa rolnego,

–      realizacji celu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT,

–      oraz wykładni językowej i funkcjonalnej pojęcia „teren wiejski”,

Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie z podatku dochodowego, niezależnie od formalnego statusu administracyjnego nieruchomości?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy

1.  Podstawa prawna zwolnienia

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z tytułu wynajmu pokoi gościnnych w budynkach mieszkalnych, położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym, osobom przebywającym na wypoczynku, a także dochody uzyskane z tytułu wyżywienia tych osób, pod warunkiem że liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza pięciu.

W ocenie Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym spełnione są wszystkie przesłanki zastosowania powyższego zwolnienia.

2.  Brak legalnej definicji pojęcia „teren wiejski" w ustawie PIT

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera legalnej definicji pojęcia „teren wiejski” ani nie odsyła w tym zakresie do innych aktów prawnych, w szczególności do przepisów statystycznych lub klasyfikacji Głównego Urzędu Statystycznego. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT nie wprowadza również kryterium położenia nieruchomości poza granicami administracyjnymi miasta jako warunku zastosowania zwolnienia.

Brak definicji ustawowej oznacza, że zakres pojęcia „teren wiejski" powinien być ustalany przy zastosowaniu ogólnych reguł wykładni prawa, w szczególności wykładni językowej, systemowej oraz celowościowej, z uwzględnieniem konkretnego stanu faktycznego.

3.  Wykładnia językowa pojęcia „teren wiejski” i literatura przedmiotu

Ustawodawca posłużył się w art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT pojęciem „teren wiejski”, a nie pojęciem „obszar wiejski”. Pojęcia te nie są tożsame i nie mogą być stosowane zamiennie.

Wykładnia językowa samego pojęcia „wiejski", uwzględniająca definicję słownikową z Małego słownika języka polskiego (red. S. Skorupka, H. Auderska, Z. Łempicka, PWN, Warszawa 1968), wskazuje, że przymiotnik ten oznacza: „odnoszący się do wsi — osiedla rolniczego — oraz do jej mieszkańców; należący do wsi, właściwy wsi; wykonywany przez mieszkańców wsi, typowy dla nich"[1 ]. Definicja ta jednoznacznie przesądza, że „teren wiejski" obejmuje funkcję, charakter oraz sposób użytkowania przestrzeni związany z działalnością mieszkańców wsi, a nie jedynie formalne położenie administracyjne.

Literatura przedmiotu, w szczególności artykuł Lucyny Przezbórskiej-Skobiej „Obszary wiejskie i rolnictwo jako źródło dóbr publicznych w agroturystyce” opublikowany w czasopiśmie Problemy Rolnictwa Światowego[2], wskazuje, że agroturystyka rozwija się w miejscach o funkcjonalnie wiejskim charakterze, związanych z działalnością rolniczą i zasobami lokalnymi, co potwierdza, że ocena „terenu wiejskiego" powinna uwzględniać rzeczywisty sposób użytkowania, a nie wyłącznie granice administracyjne.

4.  Znaczenie rozróżnienia pojęć „teren wiejski” i „obszar wiejski”

Pojęcie „obszar wiejski” ma charakter zbiorczy i abstrakcyjny, wykorzystywany przede wszystkim na potrzeby statystyki publicznej, planowania przestrzennego lub programów pomocowych. Obejmuje ono większe jednostki terytorialne, w ramach których mogą występować tereny o zróżnicowanym charakterze – zarówno wiejskim, jak i zurbanizowanym.

Ustawodawca, posługując się w art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT pojęciem „teren wiejski”, dokonał świadomego wyboru pojęcia opisowego i funkcjonalnego, a nie ewidencyjnego. Brak jest zatem podstaw do utożsamiania „terenu wiejskiego” z „obszarem wiejskim” rozumianym jako jednostka administracyjna lub statystyczna.

5.  Brak normatywnego znaczenia klasyfikacji statystycznych

Klasyfikacje statystyczne Głównego Urzędu Statystycznego mają charakter pomocniczy i ewidencyjny. Służą one realizacji zadań statystyki publicznej i nie mają samodzielnego znaczenia normatywnego w prawie podatkowym, o ile ustawa podatkowa wprost do nich nie odsyła.

W ustawie PIT brak jest przepisu, który uzależniałby zastosowanie zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 43 od klasyfikacji statystycznej danego terenu lub jego formalnego położenia w granicach administracyjnych miasta.

6.  Wykładnia systemowa – znaczenie przeznaczenia i sposobu użytkowania gruntów

Wykładnia systemowa art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT wymaga uwzględnienia regulacji prawa rolnego oraz przepisów planistycznych.

W przedstawionym stanie faktycznym:

–      grunty Wnioskodawcy posiadają przeznaczenie rolnicze wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

–      są faktycznie wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej,

–      spełniają przesłanki uznania ich za gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów prawa rolnego – nie wykazują cech typowych dla terenów miejskich, takich jak intensywna zabudowa miejska, infrastruktura charakterystyczna dla obszarów zurbanizowanych czy dominacja funkcji nierolniczych.

Prowadzona działalność agroturystyczna ma charakter uzupełniający wobec działalności rolniczej i pozostaje z nią funkcjonalnie związana.

7.  Wykładnia celowościowa

Celem zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT jest wspieranie działalności rolniczej oraz działalności okołorolniczej, w szczególności agroturystyki, prowadzonej na terenach o faktycznie wiejskim charakterze.

Zastosowanie zwolnienia w opisanym stanie faktycznym realizuje cel przepisu, jakim jest umożliwienie rolnikom uzyskiwania dodatkowych dochodów z działalności agroturystycznej bez obciążenia podatkiem dochodowym, pod warunkiem zachowania niewielkiej skali tej działalności.

8.  Zasada równości i jednolitego stosowania prawa

Przyjęcie wykładni, zgodnie z którą o zastosowaniu zwolnienia decyduje wyłącznie formalne położenie nieruchomości w granicach administracyjnych miasta, prowadziłoby do zróżnicowania sytuacji podatników znajdujących się w analogicznych warunkach faktycznych.

Podatnicy prowadzący gospodarstwa rolne o identycznym charakterze funkcjonalnym, wykorzystujący grunty rolniczo i prowadzący działalność agroturystyczną w porównywalnej skali byliby traktowani odmiennie wyłącznie ze względu na przebieg granic administracyjnych, co nie znajduje jednoznacznego uzasadnienia w treści art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT.

9.  Konkluzja

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne na gruntach o faktycznie wiejskim charakterze, wykorzystywanych rolniczo, z działalnością agroturystyczną zgodną z celem art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy PIT. Ustawa PIT nie wprowadza kryterium formalnego położenia nieruchomości poza granicami administracyjnych miasta ani nie odsyła do klasyfikacji statystycznych.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, spełnione są przesłanki do zastosowania zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zastosowanie zwolnienia określonego w tym przepisie – w odniesieniu do wynajmu pokoi gościnnych – uzależnione jest od spełnienia łącznie kilku warunków, a mianowicie:

·      najem musi dotyczyć pokoi gościnnych znajdujących się w budynkach mieszkalnych;

·      budynki mieszkalne, w których znajdują się wynajmowane pokoje, są położone na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym;

·      przedmiotem usług jest najem pokoi gościnnych osobom przebywającym na wypoczynku;

·      liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza 5.

Celem omawianego zwolnienia jest wspieranie działalności agroturystycznej prowadzonej na terenach wiejskich, w gospodarstwach rolnych. Ustawodawca nie objął jednak zwolnieniem od opodatkowania wszelkich dochodów z agroturystyki, a jedynie dochody uzyskiwane z „podstawowych” usług agroturystycznych, tj. z wynajmu pokoi gościnnych (przy spełnieniu określonych warunków) i z wyżywienia osób wynajmujących te pokoje.

Stosownie do art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1176 ze zm.):

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem gospodarstwa rolnego, składającego się z kilku działek ewidencyjnie zaliczonych do gruntów rolnych o łącznej powierzchni (...) ha. Do września 2025 r. wszystkie działki miały status gruntów rolnych. Obecnie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza na nich prowadzenie działalności agroturystycznej, która ma charakter pomocniczy i funkcjonalnie związany z gospodarstwem rolnym. Działki położone są na obrzeżach miejscowości, która posiada ok. (...) mieszkańców, posiadającej status administracyjny miasta, w gminie miejsko-wiejskiej. Wskazuje Pan, że mimo formalnego położenia w granicach miasta, teren zachowuje charakter funkcjonalnie wiejski, co przejawia się w użytkowaniu rolniczym gruntów, braku zwartej zabudowy miejskiej, braku miejskiej infrastruktury (ulice, sieci miejskie) oraz w bezpośrednim sąsiedztwie terenów rolnych i leśnych. Prowadzi Pan na terenie gospodarstwa działalność agroturystyczną, polegającą na wynajmie pokoi w budynku mieszkalnym osobom przebywającym na wypoczynku, przy zachowaniu limitu do 5 pokoi.

Pana wątpliwość dotyczy m.in. kwestii, czy może Pan skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz przedstawionego we wniosku opisu sprawy stwierdzam, że nie spełnia Pan warunków określone w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z Pana działalnością wynajmu pokoi. Budynek mieszkalny, w którym znajdują się wynajmowane pokoje, znajduje się na działce położonej na obrzeżach miejscowości, posiadającej status administracyjny miasta, co wyklucza zastosowanie zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „tereny wiejskie”.

Zgodnie z wykładnią językową za teren wiejski uznaje się przestrzeń znajdującą się poza granicami administracyjnymi miast. Podstawowym wyznacznikiem jest definicja administracyjno-prawna, oparta na rejestrze TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju).

O tym, czy dany teren w Polsce jest wiejski, czy miejski (posiada status miasta), decyduje formalnie Rada Ministrów. Rada Ministrów nadaje gminie lub miejscowości status miasta w drodze rozporządzenia.

Wskazał Pan, że gospodarstwo rolne, działki oraz budynek mieszkalny położone są na obrzeżach miejscowości, posiadającej status administracyjny miasta, w gminie miejsko-wiejskiej. Dlatego też nie mogę uznać, że jest to teren wiejski, nawet jeżeli teren spełnia – tak jak w Pana sytuacji – wszystkie funkcjonalne cechy terenu wiejskiego (rolnicze przeznaczenie, brak infrastruktury miejskiej typowej dla miast, użytkowanie rolnicze i agroturystyczne). Zauważam, że funkcjonalne cechy terenu czy też jego przeznaczenie nie zmienia statusu administracyjnego terenu.

Zatem położenie Pana gruntów w granicach administracyjnych miasta jest wystarczającą przesłanką do odmowy uznania ich za „teren wiejski” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem zwolnienie z tej regulacji nie ma w Pana przypadku zastosowania.

Podsumowanie: w świetle art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro Pana działalność w zakresie wynajmu pokoi gościnnych (w liczbie nieprzekraczającej 5) prowadzona jest w budynku mieszkalnym w gospodarstwie rolnym w granicach administracyjnych miasta, to ta działalność nie jest prowadzona na terenie wiejskim. Prowadzenie takiej działalności na terenie wiejskim jest jedną z przesłanek zastosowania zwolnienia przedmiotowego określonego tą regulacją. Dlatego też nie przysługuje Panu to zwolnienie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.