Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.150.2026.2.AG

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 8 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 10 marca 2026 r. (wpływ 10 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz z 12 kwietnia 2026 r. (wpływ 12 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca jest współwłaścicielem lokalu mieszkalnego w udziale wynoszącym 50%. Drugim współwłaścicielem lokalu jest narzeczona Wnioskodawcy. Wnioskodawca oraz jego narzeczona są jednocześnie współkredytobiorcami kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Od kredytu naliczane są odsetki, które są faktycznie spłacane przez Wnioskodawcę.

W lokalu mieszkalnym została wydzielona część stanowiąca 30,54% całkowitej powierzchni użytkowej z przeznaczeniem do wykorzystania na prowadzenie działalności gospodarczej.

Powierzchnia całego lokalu wynosi (…) m², natomiast na potrzeby prowadzenia działalności wydzielone zostało (…) m², która jest faktycznie wykorzystywana przez Wnioskodawcę (m.in. praca biurowa, obsługa klientów, przechowywanie dokumentów firmowych, sprzętu komputerowego oraz wykonywanie czynności związanych z działalnością).

Pozostała część lokalu wykorzystywana jest na cele prywatne.

Narzeczona Wnioskodawcy, jako współwłaściciel lokalu, złożyła pisemne oświadczenie, w którym wyraziła zgodę na wykorzystywanie wskazanej części lokalu mieszkalnego przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej.

Uzupełnienie wniosku

Kredyt na lokal mieszkalny, w którym prowadzi Pan działalność, został zaciągnięty (…) 2025 r. Działalność była prowadzona w tym lokalu od (…) 2025 r.

Pytanie

Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odsetki od kredytu hipotecznego, w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię nieruchomości wykorzystywaną do prowadzenia działalności gospodarczej, w sytuacji gdy kredyt został zaciągnięty wspólnie z narzeczoną, a Wnioskodawca jest współwłaścicielem nieruchomości?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy – przysługuje mu prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od kredytu hipotecznego w części ustalonej proporcjonalnie do jego udziału we współwłasności lokalu oraz do powierzchni lokalu wykorzystywanej na potrzeby działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Odsetki od kredytu zaciągniętego za zakup lokalu mieszkalnego, w części w jakiej lokal ten jest wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej, pozostają w bezpośrednim związku z osiąganymi przychodami z tej działalności.

Jednocześnie, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków na spłatę kapitału kredytu, natomiast przepis ten nie wyłącza z kosztów zapłaconych odsetek od kredytu.

W przypadku współwłaścicieli lokalu, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o PIT, przychody oraz koszty uzyskania przychodów związane ze wspólną własnością rzeczy określa się proporcjonalnie do udziału podatnika w tej własności. Wnioskodawca jest współwłaścicielem lokalu w udziale 50%, wobec czego może rozliczać jedynie koszty przypadające na ten udział.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Zatem, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

–       został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

–   był definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

–   pozostawał w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

–   poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

–   został właściwie udokumentowany,

–   nie znajdował się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powołany przepis wskazuje, że przy ocenie danego wydatku przede wszystkim musi istnieć źródło przychodów. Z zasadą tą skorelowane są przepisy ustanawiające reguły potrącania wydatków w określonym czasie.

Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszty uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętych przychodów.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, wskazuję, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodów to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast kosztami służącymi zabezpieczeniu źródła przychodów są koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodów w przyszłości.

Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania. Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu według skali podatkowej. Jest Pan współwłaścicielem lokalu mieszkalnego w udziale wynoszącym 50%. Drugim współwłaścicielem lokalu jest Pana narzeczona. Pan oraz Pana narzeczona jesteście jednocześnie współkredytobiorcami kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup tego lokalu mieszkalnego. Od kredytu naliczane są odsetki, które są faktycznie spłacane przez Pana. W lokalu mieszkalnym została wydzielona część stanowiąca 30,54% całkowitej powierzchni użytkowej z przeznaczeniem do wykorzystania na prowadzenie działalności gospodarczej. Pozostała część lokalu wykorzystywana jest na cele prywatne. Pana narzeczona, jako współwłaściciel lokalu, złożyła pisemne oświadczenie, w którym wyraziła zgodę na wykorzystywanie wskazanej części lokalu mieszkalnego przez Pana na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Kredyt na lokal mieszkalny, o którym mowa we wniosku, został zaciągnięty 21 lipca 2025 r. Natomiast działalność była prowadzona w tym lokalu od 21 grudnia 2025 r.

W odniesieniu do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od kredytów hipotecznych na zakup lokalu mieszkalnego wyjaśniam, co następuje.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

–   pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

–   pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) – w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

Ponadto stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie powołanych regulacji – dopiero zapłacenie odsetek od kredytu (pożyczki) daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów, o ile odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji.

W konsekwencji, odsetki są kosztem podatkowym, jeśli spełniają następujące przesłanki:

-     są faktycznie zapłacone,

-     pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami,

-     nie zwiększają kosztów inwestycji w okresie realizacji tych inwestycji.

Z tych przepisów wynika - aby prawidłowo rozliczyć koszty uzyskania przychodów, istotny jest moment poniesienia przez podatnika wydatków związanych ze spłatą odsetek od kredytu (pożyczki).

Skoro wskazany przez Pana lokal mieszkalny, którego jest Pan współwłaścicielem z Pana narzeczoną, jest w części wykorzystywany przez Pana w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej oraz odsetki od kredytu zaciągniętego na jego zakup są faktycznie spłacane przez Pana, to odsetki zapłacone po oddaniu lokalu do używania na potrzeby działalności gospodarczej – w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię wykorzystywaną w Pana działalności gospodarczej – mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Podsumowanie: odsetki od kredytu hipotecznego, w części proporcjonalnie przypadającej na powierzchnię nieruchomości wykorzystywaną przez Pana do prowadzenia działalności gospodarczej, w sytuacji gdy kredyt został zaciągnięty wspólnie z narzeczoną, zapłacone przez Pana po oddaniu lokalu do używania na potrzeby działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów tej działalności.

Wskazałem, że Pana stanowisko jest nieprawidłowe, ponieważ może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odsetki zapłacone proporcjonalnie do przypadającej powierzchni wykorzystywanej w Pana działalności gospodarczej, a nie – w części ustalonej proporcjonalnie do Pana udziału we współwłasności lokalu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.