Interpretacja 0112-KDIL2-2.4011.206.2026.2.WS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 9 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 marca 2026 r. (wpływ 25 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą realizuje w miejscowości (…) zgodnie z pozwoleniem na budowę, inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem do wynajęcia, dwóch budynków rekreacyjnych na podstawie adaptowanego (…) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną.

Powierzchnia części budynku mieszkalnego przeznaczona na prowadzenie działalności gospodarczej stanowi 44,39% całkowitej powierzchni budynku. Na powierzchnię przeznaczoną na działalność gospodarczą składają się 2 pokoje na wynajem turystyczny (jeden w odrębnym lokalu oraz drugi w budynku mieszkalnym), pomieszczenie gospodarcze, pralnia i narciarnia (pomieszczenia wyłącznie do obsługi ruchu turystycznego, a nie na użytek prywatny). Ta część budynku będzie posiadać osobne wejścia do obu pokoi i poszczególnych pomieszczeń. Pozostała powierzchnia budynku 55,61% to część mieszkalna, którą podatnik będzie wykorzystywał na własne cele mieszkaniowe.

Zgodnie z Załącznikiem do ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. „Kategorie obiektów budowlanych”, budynek stanowiący dom Podatnika z częścią komercyjną (w tym pokojami do wynajęcia) został sklasyfikowany w projekcie budowlanym przez uprawnionego architekta jako Kategoria obiektu budowlanego I, czyli „budynek mieszkalny jednorodzinny".

Natomiast dwa budynki rekreacji indywidualnej typu (…) zostały sklasyfikowane w projekcie budowlanym przez uprawnionego architekta jako Kategoria obiektu budowlanego III, czyli „inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie”.

Inwestycja została rozpoczęta w lipcu 2024 r., obecnie jest w fazie realizacji, a oddanie do użytkowania planowane jest w latach 2026-2027.

Uzupełnienie wniosku

Jaką formę opodatkowania działalności gospodarczej Pan wybrał (np. zasady ogólne, podatek liniowy)?

W 2026 roku wybrał Pan formę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w działalności gospodarczej na zasadach ogólnych.

W kontekście wskazania przez Pana, że:

oraz zadanego pytania:

proszę szczegółowo wyjaśnić:

a)   co dokładnie jest przedmiotem Pana zapytania (wyodrębniony lokal w budynku mieszkalnym, pokój w budynku mieszkalnym, pomieszczenia służące do obsługi ruchu turystycznego – tj.: pomieszczenia gospodarcze, pralnia, narciarnia)?

Aby wyjaśnić dokładnie, co jest przedmiotem Pana zapytania, przedstawił Pan szczegółowe rysunki obrazujące prowadzoną przez Pana inwestycję oraz rzuty poszczególnych kondygnacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem do wynajęcia.

Realizuje Pan inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem do wynajęcia, dwóch budynków rekreacyjnych na podstawie adaptowanego (…) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną.

Usytuowanie obiektów budowlanych na działce obrazuje Plan Zagospodarowania Terenu:

(…)

Budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalem do wynajęcia składa się z trzech kondygnacji:

Piwnica (przyziemie):

(…)

Parter:

(…)

Piętro:

(…)

Kolorem zielonym zaznaczono część mieszkalną oraz garaż i kotłownię przeznaczone na potrzeby Pana i Pana rodziny. Urządzenia stanowiące wyposażenie kotłowni będą służyły do zaopatrzenia w ciepło i wodę zarówno części mieszkalnej (prywatnej), jak i komercyjnej (domków i pokoi), ale koszt budowy samej kotłowni uznaje Pan jako prywatny (niepodlegający amortyzacji w działalności gospodarczej).

Kolorem fioletowym zaznaczono: narciarnię, pralnię oraz pomieszczenie gospodarcze, w którym powstanie pomieszczenie z toaletą dla turystów (miejsce spotkań integracyjnych dla turystów korzystających domków i pokoi na wynajem). Wszystkie te trzy pomieszczenia są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą i będą służyły do obsługi ruchu turystycznego.

Kolorem niebieskim zaznaczono dwa pomieszczenia, przeznaczone na wynajem turystyczny:

·        lokal na wynajem – odrębny lokal w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z własnym wejściem z zewnątrz,

·        pokój na wynajem – wyodrębniony pokój w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, połączony przejściem z częścią mieszkalną oraz głównym wejściem z zewnątrz, nie stanowi odrębnego lokalu.

Zatem przedmiotem Pana zapytania są następujące pomieszczenia:

·        lokal (pokój) na wynajem,

·        pokój na wynajem wyodrębniony z części mieszkalnej,

·        pomieszczenie gospodarcze z toaletą przeznaczone dla turystów (spotkania integracyjne),

·        pralnia,

·        narciarnia,

b)   co oznacza, że realizuje Pan inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem do wynajęcia; czy lokal ten stanowi/będzie stanowić odrębną nieruchomość posiadającą własną księgę wieczystą, czy też będzie on stanowić część budynku mieszkalnego; proszę szczegółowo opisać?

Budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalem do wynajęcia składa się z dwóch części:

·       lokal na wynajem turystyczny,

·       oraz części pozostałej, na którą składa się część mieszkalna (prywatna), pokój na wynajem dla turystów, garaż, kotłownia oraz narciarnia, pralnia i pomieszczenie gospodarcze z toaletą dla turystów (spotkania integracyjne).

Taki układ pomieszczeń (wyodrębnienie jednego lokalu) wynika z zapisów Prawa budowlanego, które w art. 3 pkt 2a określa czym jest budynek mieszkalny jednorodzinny:

Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

(...) 2a) budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku; (...)

Lokal na wynajem nie stanowi i nie będzie stanowić odrębnej nieruchomości posiadającej własną księgę wieczystą. Szczegółowe wyjaśnienie co oznacza zapis, że realizuje Pan inwestycję polegającą na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z lokalem do wynajęcia przedstawił Pan powyżej.

c)    jeśli lokal do wynajęcia stanowi/będzie stanowić odrębną nieruchomość posiadającą własną księgę wieczystą, proszę wskazać jakie jest/będzie przeznaczenie tego lokalu (np. lokal mieszkalny, niemieszkalny, użytkowy) i jaka jest/będzie klasyfikacja tego lokalu według KŚT (Klasyfikacji Środków Trwałych)?

Nie dotyczy.

d)   co należy rozumieć przez sformułowanie: Na powierzchnię przeznaczoną na działalność gospodarczą składają się 2 pokoje na wynajem turystyczny (jeden w odrębnym lokalu oraz drugi w budynku mieszkalnym); w szczególności w jakich dokładnie budynkach (lokalach) te pokoje na wynajem się znajdują?

Przez wskazane sformułowanie należy rozumieć, że pomieszczenia przeznaczone na wynajem turystyczny to:

·       lokal na wynajem – odrębny lokal w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z własnym wejściem z zewnątrz,

·       pokój na wynajem – wyodrębniony pokój w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, połączony przejściem z częścią mieszkalną oraz głównym wejściem z zewnątrz, nie stanowi odrębnego lokalu.

Oba te pomieszczenia znajdują się w budynku mieszkalnym jednorodzinnym z lokalem do wynajęcia. Szczegółowe rysunki z lokalizacją zawierają się w opisie, który przedstawił Pan powyżej.

e)   czy pomieszczenia służące do obsługi ruchu turystycznego – tj.: pomieszczenia gospodarcze, pralnia, narciarnia – przynależą do wyodrębnionego lokalu mieszkalnego czy do budynku mieszkalnego?

Pomieszczenie gospodarcze przeznaczone dla turystów (spotkania integracyjne), pralnia i narciarnia są połączone przejściem z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym z uwagi na konieczność wykonywania obsługi ruchu turystów we własnym zakresie, w ramach codziennej pracy (sprzątanie, pranie). Dodatkowo pomieszczenie gospodarcze do spotkań integracyjnych oraz narciarnia mają wejścia z zewnątrz, przeznaczone dla turystów korzystających z usług noclegowych.

Szczegółowe rysunki z lokalizacją tych pomieszczeń zawierają się w opisie, który przedstawił Pan powyżej.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji Podatnik będzie miał prawo do amortyzacji kosztów budowy następujących pomieszczeń:

·        lokalu (pokoju) na wynajem,

·        pokoju na wynajem wyodrębnionego z części mieszkalnej,

·        pomieszczenia z toaletą przeznaczonego dla turystów (spotkania integracyjne),

·        pralni,

·        narciarni,

które będzie udostępniał turystom oraz przeznaczał na zaplecze do obsługi ruchu turystycznego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Powyższe pytanie wynika z uzupełnienia wniosku.

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z Pana stanowiskiem przedstawionym w złożonym wniosku z dnia 9 lutego 2026 r. będzie możliwe dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej budynku, która będzie wykorzystywana wyłącznie dla celów świadczenia turystom usług zakwaterowania. Zakwaterowanie bowiem oznacza zajęcie pomieszczenia na pobyt czasowy, a nie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

Uzasadnienie

Zgodnie z zapisami Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) amortyzacji m.in. nie podlegają budynki mieszkalne, wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy (art. 22c pkt 2).

W dalszej kolejności należy dodać, że w przepisach Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zamieszczono definicji budynku mieszkalnego. Zamieszczono natomiast w nich definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego, rozumianą zgodnie z przepisami art. 3 pkt 2a prawa budowlanego. Z tychże przepisów wynika, że:

·       budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym jest budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Biorąc pod uwagę definicję jednorodzinnego budynku mieszkalnego odnoszoną do interesującego Pana budynku jednorodzinnego, należy zauważyć i podkreślić, że amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy.

Tak brzmiące wyłączenie budynków mieszkalnych spod amortyzacji w Pana przekonaniu oznacza, że nie ma ono zastosowania do tych budynków mieszkalnych, które co do zasady zaspokajają własne potrzeby mieszkaniowe. W oparciu o internetowe wydanie „Słownika języka polskiego PWN” należy stwierdzić, że określenie „zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych” oznacza zapewnienie sobie pomieszczenia lub pomieszczeń do zamieszkiwania.

W związku z powyższym, że skoro interesujący Pana jednorodzinny budynek mieszkalny zaspokajał będzie potrzeby mieszkaniowe Podatnika, a tylko jakaś jego część będzie wykorzystywana w celach zapewnienia turystom miejsca zakwaterowania w okresie ich pobytu turystycznego w danej miejscowości, tym samym o takim budynku nie można zasadnie twierdzić, że w całości służy on prowadzonej działalności gospodarczej lub że jest wydzierżawiany albo wynajmowany na podstawie umowy.

Stąd też w takim przypadku możliwe będzie dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej budynku, która będzie wykorzystywana dla celów świadczenia turystom usługi zakwaterowania. Zakwaterowanie bowiem oznacza zajęcie pomieszczenia na pobyt czasowy, a nie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

Uzupełniając powyższe, dla porządku należy dodać, że parametr powierzchni wspomniany w opisie budynku, która przekracza 30% całkowitej powierzchni budynku, nie ma w Pana przypadku prawnego znaczenia dla możliwości dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Parametr powierzchni ma bowiem znaczenie jedynie dla celów prawa budowlanego w przypadkach, w których w jednorodzinnych budynkach mieszkalnych zlokalizowany jest lokal użytkowy.

Ponadto interesujący Pana budynek został zaklasyfikowany jako Kategoria obiektu budowlanego I, czyli „budynek mieszkalny jednorodzinny”, ale wyłącznie do celów uzyskania pozwolenia na budowę, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego, gdyż Prawo budowlane nie przewiduje innego nazewnictwa. Prawo budowlane nie przewiduje kategorii mieszanych, łączonych itp., które odpowiadałyby sytuacji Podatnika, w której budynek jako jedno zamierzenie budowlane (jedna całość) ma dwojakie przeznaczenie: w określonej części przeznaczenie prywatne i w pozostałej części komercyjne. Należy także dodać, że budowane przez Podatnika dwa odrębne domy drewniane całoroczne (…) o analogicznym przeznaczeniu (wynajem turystom) zostały zaklasyfikowane jako Kategoria obiektu budowlanego III, które prawo budowlane przypisuje do grupy inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże, czyli nie nadaje im funkcji mieszkalnej. Stad wniosek, że Podatnik powinien mieć prawo do dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej budynku mieszkalnego, która będzie wykorzystywana dla celów świadczenia turystom usług zakwaterowania, analogicznie jak prawo do dokonywania odpisów amortyzacyjnych w przypadku dwóch budynków rekreacyjnych.

W uzasadnieniu do ustawy Polski Lad, w części poświęconej zmianom zasad amortyzacji (str. 110) czytamy: „Budynki i lokale mieszkalne powinny zaspokajać przede wszystkim potrzeby mieszkaniowe obywateli. Tymczasem korzystne regulacje podatkowe powodują, iż bardzo opłacalnym obecnie, jest inwestowanie wolnych środków w rynek mieszkaniowy, co ma niewątpliwie wpływ na wzrost cen mieszkań”. Z powyższego można wnioskować, że jednym z celów wprowadzenia zmian była poprawa dostępności zakupu mieszkań na rynku pierwotnym i wtórnym (szczególnie dla osób młodych, zakładających rodziny), dzięki wprowadzeniu przepisów podatkowych obniżających opłacalność inwestowania w mieszkania na wynajem.

W związku z powyższym celem wprowadzania przez Ustawodawcę zakazu amortyzacji nieruchomości mieszkalnych była chęć poprawy dostępności mieszkań w Polsce i ograniczenie wynajmu mieszkań prowadzonego przez firmy w ramach działalności gospodarczej. Sytuacja podatnika nie wpisuje się w powyższy scenariusz, gdyż inwestowanie w nieruchomości wykorzystywane do świadczenia usług zakwaterowania turystom nie ma wpływu na rynek mieszkaniowy w Polsce. Zgodnie z wykładnią celowościową przedmiotowy zakaz amortyzacji nie znajduje zastosowania.

Ponadto należy dodać, że od powierzchni budynku mieszkalnego, która będzie wykorzystywana dla celów świadczenia turystom usług zakwaterowania, będzie odprowadzany podatek od nieruchomości w stawce jak dla powierzchni związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej, czyli znacznie wyższej niż w przypadku budynków mieszkalnych.

Zatem w przekonaniu Podatnika umożliwienie dokonywania odpisów amortyzacyjnych od części wartości początkowej budynku, która będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej i odprowadzanie podatku od nieruchomości w stawce jak dla powierzchni związanych z działalnością, jest przejawem równego i sprawiedliwego traktowania przy naliczaniu obu podatków (PIT i podatku lokalnego).

Podstawa prawna

·     art. 5a pkt 18b,

Art. 5a Ilekroć w ustawie jest mowa o:

18b. budynku mieszkalnym jednorodzinnym – oznacza to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682, z późn. zm.1)

• art. 22a ust. 1 pkt 1,

Art. 22a. 1. Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

• art. 22c pkt 2,

Art. 22c. Amortyzacji nie podlegają: 2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,

Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.)

• art. 3 pkt 2a Ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

Art. 3. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 2a) budynku mieszkalnym jednorodzinnym – należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku,

Prawa budowlanego (tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r. poz. 418) – Prawo budowlane

• Załącznik do ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. „Kategorie obiektów budowlanych”.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że będzie możliwe dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej następujących pomieszczeń:

-       lokalu (pokoju) na wynajem,

-       pokoju na wynajem wyodrębnionego z części mieszkalnej,

-       pomieszczenia z toaletą przeznaczonego dla turystów (spotkania integracyjne),

-       pralni,

-       narciarni,

które będą wykorzystywane wyłącznie dla celów świadczenia turystom usług zakwaterowania. Zakwaterowanie bowiem oznacza zajęcie pomieszczenia na pobyt czasowy, a nie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje Pan inwestycję polegającą na budowie m.in. budynku mieszkalnego jednorodzinnego, w skład którego wchodzą:

• lokal (pokój) na wynajem,

• pokój na wynajem wyodrębniony z części mieszkalnej,

• pomieszczenie z toaletą przeznaczone dla turystów (spotkania integracyjne),

• pralnia,

• narciarnia,

które będzie Pan udostępniał turystom oraz przeznaczał na zaplecze do obsługi ruchu turystycznego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Co do zasady wydatki, które ponosi podatnik w celu wytworzenia środków trwałych, nie są zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, ale zawierają się w wartości początkowej tych środków, ustalonej zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 2 i art. 22g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od której dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Stosownie bowiem do 22g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 22g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zauważam jednak, że stosownie do art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto w myśl art. 22n ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przepisów tych wynika wprost, że podatnicy nie mogą ujmować w ewidencji oraz zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od nabytych lub wytworzonych budynków i lokali mieszkalnych. Decydujące zatem znaczenie w Pana sprawie ma status budynku, a nie – jak błędnie Pan założył – fakt, że zakwaterowanie turystów oznacza zajęcie pomieszczenia na pobyt czasowy, a nie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

W opisie sprawy wskazał Pan, że buduje Pan budynek mieszkalny jednorodzinny z lokalem do wynajęcia. Składa się z on z dwóch części – lokal na wynajem turystyczny oraz części pozostałej, na którą składa się część mieszkalna (prywatna), pokój na wynajem dla turystów, garaż, kotłownia oraz narciarnia, pralnia i pomieszczenie gospodarcze z toaletą dla turystów (spotkania integracyjne). Jednocześnie wskazał Pan, że lokal na wynajem nie stanowi i nie będzie stanowić odrębnej nieruchomości posiadającej własną księgę wieczystą. Natomiast powierzchnia części budynku mieszkalnego przeznaczona na prowadzenie działalności gospodarczej stanowi 44,39% całkowitej powierzchni budynku.

Skoro zatem wskazana we wniosku część nieruchomości, którą będzie Pan udostępniał turystom oraz przeznaczał na zaplecze do obsługi ruchu turystycznego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wchodzi w skład nieruchomości mieszkalnej (nie stanowi odrębnej, wyodrębnionej prawnie nieruchomości niemieszkalnej), to tym samym nie będzie Pan mógł objąć ewidencją środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych tego budynku mieszkalnego i zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w postaci odpisów amortyzacyjnych wydatków na budowę domu w części, którą będzie Pan udostępniał turystom oraz przeznaczał na zaplecze do obsługi ruchu turystycznego.

Podsumowanie: nie będzie miał Pan prawa do amortyzacji kosztów budowy lokalu (pokoju) na wynajem, pokoju na wynajem wyodrębnionego z części mieszkalnej, pomieszczenia z toaletą przeznaczonego dla turystów (spotkania integracyjne), pralni i narciarni, które będzie Pan udostępniał turystom oraz przeznaczał na zaplecze do obsługi ruchu turystycznego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z uwagi to, że pomieszczenia te stanowią część budynku mieszkalnego, który nie podlega amortyzacji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.